Snertrit zaterdag 2 november 2019

De traditionele Snertrit werd dit jaar druk bezocht met 26 equipes. Wij verwelkomden ook 2 nieuwe leden de familie van Klaveren en Wessels.

Snertrit MGCC Regio West, 2 nov 2019

De regiogeschiedenis gaat niet verder terug dan 2012. Hetgeen inhoudt dat we afgelopen zaterdag tenminste voor de 8-ste keer de zgn. Snertrit hebben verreden. 

Was het ’s morgens nog twijfelachtig of wij ( Henny & Evert ) wel met MG zouden kunnen rijden, een criterium daarvoor werd door het weer opgelost. De regenbuien waren inmiddels verdwenen en de vereiste kniebuiging stond Henny toe om met de TF deze traditionele rit te gaan rijden.

Uitgangspunt was onze “praat”locatie in Moerkapelle, waar Henk van Deventer iedereen welkom heette, met iedereen bedoel ik de 26 equipes, die nagenoeg allemaal met een MG aan de start verschenen. Wat ons betreft met iets te veel nadruk op het feit dat alle aanwijzingen  zich rechts van de te berijden weg bevinden, verloren alle eventueel links geleden instinkers hun daadkracht.
Niettemin was de tocht voor ons nog moeilijk genoeg, want ter hoogte van Benthuizen, raakten we het spoor bijster. Maar laat ik niet op zaken vooruitlopen.
Zeer verheugend voor de club was de aankondiging van Henk, die nieuwe leden kon verwelkomen.
Geheel in de trant van de huidige doelstelling tot verjonging van het ledenbestand, werden met applaus ontvangen;   Akskay en Look van Klaveren en Lilian en Paul Wessels. Wij hopen dat zij net zoveel plezier  beleven aan de MG en de club als de rest van onze hele grote “familie van het Mark of Friendship”’.
De rit kenmerkte zich ( om maar eens een veel gebruikt Germanisme te gebruiken) door een papieren beschrijving langs een 11-tal markante punten, waarover een vraag werd gesteld.
Vraag 1 ging bij ons al mis. Wij beantwoorden de naam van de zaal waarvan we vertrokken, met Op Moer, waar het Wilde Veenen moest zijn. Letter 1 was de W.
De route leidde aanvankelijk westwaarts met vraag 2, waarvan in  het antwoord Otto, de T werd gevonden.  Dan over en langs de N209 richting Rottemeren. Letter R.
Op het witte huis werd de letter S waargenomen.  Met een omgeving die nog zou komen ( Stad Zoetermeer ) staken  de groene omgeving van de Rottemeren en het Hoge en Lage Bergsche bos, schril af en werden  als een verademing ervaren.  De algemene benaming van de sport die wordt bedreven op de on-Nederlands aandoende berg ( waarschijnlijk huisvuil van de stad Rotterdam ) was natuurlijk Wintersport en geen skiën zo als wij noteerden.
In het prachtige recreatie gebied  hadden de uitzetters nog een vraag gevonden.
Bij vraag 6 kon de letter P ( proeflessen) gevonden worden. Hierna volgde (voor ons althans ) een weinig boeiend tracé van de rit door de agglomeratie Zoetermeer. Als je hier een jaar of 5 jaar niet meer bent geweest, komt alles je totaal onbekend voor. Bij ca punt 26 van de beschrijving wordt het terrein ( Noord Aa ) weer wat meer MG-passend.
Weliswaar waren we  fysiek ter hoogte van de Noord-Aa, dat deel uitmaakt van de Zoetermeerse plas, genoodzaakt om de (cabrio)kap op te zetten, helaas!!
Vraag 8 betrof een boerderij met in de naam “Geertje” waarmee de E verhuisde naar de oranje(stempel)kaart. Aan het begin van de lange Broekweg, richting Benthuizen, staat de zuivelboerderij Veldhoeve. De letter E.
Hierna ging het ons betreft mis. Wij kwamen na EW op de Slootweg, terwijl de beschrijving al sprak van de Dorpsstraat.  De aangegeven tussenafstand van 5,6 km  heeft ons de das omgedaan.
Maar daarom niet getreurd. De links staande molen heeft ons niet verleid. Maar de route door Hazerswoude-Dorp hebben we daardoor gemist, alsmede het antwoord op vraag 10.
Met onze letters kwamen we niet verder dan ‘ spreekster’, terwijl het goede antwoord natuurlijk
ERWTENSOEP, moest zijn.
Tijdens de heerlijke soep met die naam, uit de keuken van Wilma c.s. konden Henk en Ad de drie
winnaars bekend maken.
Met het soeppakket gingen de broers Gonsalves via de 1e podiumplaats naar huis.

Als tweede Frits en Agnes Hermans en  met ex aequo, dus op de voet gevolgd Hans en Dieneke Haagman.  Zij hoeven de soep niet te koken, want die zat in blik. Allen van harte gefeliciteerd.
Ad ( en Anja) Dekker en Roel Stassen als uitzetters bedankt voor de boeiende tocht.
Geen tocht zonder narijders: Henk van Deventer en Ad Dekker goed dat ook jullie je weer hebben ingespannen voor de leden van MGCC Holland regio West.

Evert & Henny Reedijk. ( 910182 )

S N E R T R I T

Vriezen deed het niet, er was wel wat regen voorspeld, maar op die buienradar kun je ook niet helemaal vertrouwen, want pas tegen het einde van de rit spetterde het enigszins. Snert is een synoniem voor erwtensoep en dat was dan ook de oplossing van de vragenlijst die we bij de routebeschrijving kregen.

De vragen waren niet moeilijk en waren alleen aan de rechterzijde van de weg te vinden, de uitzetters, Ad Dekker en Henk van Deventer, hadden er geen zoekplaatje van gemaakt, waarvan acte en hulde. Bij ontstentenis van Roel, nam Henk van Deventer de honneurs waar en verwelkomde de deelnemers.

Er waren 26 equipes opgekomen, voor de laatste rit van het jaar geen slechte opkomst. Nieuwe leden werden door Henk voorgesteld t.w. Ashkay en Look van Klaveren en Lilian en Paul Wessels, van harte welkom en wij hopen jullie op veel ritten te ontmoeten.

De rit was 71 km op de kop af en voerde door, langs en om Zoetermeer. Zo verkenden we de gehele omgeving, zoals de Rottemeren en de polders ten noorden van Zoetermeer.

Antwoorden op de vragen bij de rit waren bv. 3de letter van ONS STEKKIE, 2de letter van Verzekeringsbedrijf OTTO, maar ook, de W van de algemene benaming voor de sport die langs de Rottemeren werd beoefend: WINTERSPORT, en geen SKIEN, zoals velen van ons dachten, enfin, als je alle vragen goed had dan kon je met enige hoofdbrekens het woord “ERWTENSOEP”. formuleren.

Winnaars waren de broers Gonsalves, met een origineel erwtensoep pakket, 2de plaats ex aequo Agnes en Frits Hermans en de Familie Haagman, de aanmoediging prijs ging naar Lilian en Paul Wessels.

Uiteraard konden we genieten van de overheerlijke erwtensoep van Wilma.

Al met al voor zo’n laatste rit een goede opkomst en veel gezelligheid na afloop.

Uw reizende reporters: Wimpie en Pinet.

Snertrit Regio West 2019

Alweer de laatste rit van 2019 en daar moeten wij bij zijn na een minder ritten jaar 2019, door gezondheid redenen. Met in de ochtend regen, klaart het om 12 uur op en rijden wij open met berenmutsen naar de aanvang om 13.00 uur in Moerkapelle. Op Moer ligt nog steeds op dezelfde plek en een weerzien met velen gaf weer een extra Mega Gevoel. 26 equipes melden zich aan met 2 nieuwe ledenauto`s. Ad Dekker en Henk van Deventer heten een ieder welkom. De “nieuwe” MG bolides worden nog even doorgesproken en de start kon om 14.00 uur beginnen inclusief een eerste ritvraag, waarvan er nog een paar op papier zouden volgen. Deze ca 70 KM begint heerlijk open met een schraal zonnetje en de gebruikelijke herfst tinten. Door het hart rijden we al tokkelend over de smalle wegen. Het valt op dat langzaam Holland heel vol gebouwd wordt met “schone”industrie, infrastructuur, rotonden en Koni-drempels. Dit alles ten nadele van het MG genot.

Daarentegen is de rust om deze tijd van het jaar zonder tweewielers een verademing en blijft met de traag rijdende MG karavaan, de CO2 uitstoot zeer laag. De laatste 10KM gaat de kap erop na meer dan een half jaar, gelukkig helpt een MG-lid de kapklemmen met veel geweld vast te klikken en vervolgen wij onze weg. Wilma heeft de snert weer klaarstaan, de prijzen worden uitgereikt voor een eigen snertmaal thuis voor de winnaars. De Peen, -Uien, -Knotsen, -Prei, -Worst en –Erwten soep, met roggebrood en spek smaakte weer verrukkelijk. Toch weer mooi geregeld door het ADHD team en mede daardoor weer een vooruit verlangen naar het volgend seizoen, waarvan het inplannen reeds begonnen is.

Met Groet,       

Gerrit & Catharina

Herfstrit zondag 6 oktober 2019

In de aankondiging stond het zou een "echte Herfstrit" worden. En inderdaad veel wind en striemende regens vielen ons ter deel. Ondanks het slechte weer reden er toch 13 equipes mee. Echte Bikkels!!

Herfstrit – zondag 6 okt 2019 Regio West

Gewapend met paraplu’s en regenkleding, deze keer niet met één van onze MG’s,
maar dat was zuiver vanwege minvermogen van Henny, om zich met de geopereerde knie al soepel te kunnen buigen en strekken, vertrokken we met onafzienbare grijze regenluchten, op weg naar onze eerste oversteek per veerpont, richting Rockanje.

Hier in het Restaurant “De Meidoorn”, gelegen naast de in de regio meer bekende “Tenellaplas”, heette Roel Stassen 13 equipes welkom. Zij zouden de onophoudelijke, soms hevige regenbuien, tijdens een rit van 81 km  naar de golfbaan Hitland onder Capelle a.d. IJssel trotseren.
Helaas voor Roel en Willemijn was er ’s morgens al vroeg veel werk aan de winkel.
Op het laatst moest een gedeelte van de rit worden gewijzigd. Er was een afzetting/omleiding bekend geworden ter hoogte van de ”lus” om Schiedam-Noord richting de Doenkade.
Echter zoals bekend is Roel niet voor een gat te vangen en met de hem bekende betrokkenheid tot het welslagen van de dag, paste hij snel een alternatief toe. Met een op schrift ( v.d.h.v.Willemijn) gestelde wijziging vanaf pnt 37 en een geheel nieuwe .gpx route voor de Tomtom, was de eer en de route geheel (en foutloos ) gered.
Het is altijd aardig als er zich nieuwe leden aanmelden en dubbel aardig als de leeftijd ervan volledig beantwoordt aan het streven van het bestuur om de vergrijzing in de club tegen te gaan.
Met applaus werd daarom Remi Janssen verwelkomd, die samen met zijn vader René, in hun mooie royalblue TF de rit zouden uitrijden.

Met ons zeer trouwe erelid en tevens oudste actieve lid, die alleen reed, in de achteruitkijkspiegel, vetrokken we, om via Oost-Voorne het eiland te verlaten.

Langs het Hartelkanaal gaat het over de Krabbeweg, richting Rozenburg. Heel even was het voor ons moeilijk om tot 3 te tellen, waardoor we prompt een  rotondeafslag te ver namen. Vergissingen op een rotonde zijn gelukkig snel hersteld, waardoor we gelijktijdig met anderen bij het pontveer naar Maassluis aankwamen.
Hier kon men via een redelijk ingewikkelde manier van digitaal betalen aan het benodigde overzetkaartje komen, dat daarmee een kwartje goedkoper was dan bij de pontbaas aan boord.

Je moet toch waardering hebben voor de vaarkunst van de kapitein, die tussen enorme zeeschepen, telkens maar weer veilig aan de andere oever moet zien te komen.

Hier werden we verrast doordat Henk van Uffelen en Michelle Geel die ons als een soort ontvangst comité op het vaste land stonden op te wachten. Weliswaar is het stuk richting Vlaardingen weliswaar een mooie route maar biedt helaas geen zicht op de Nieuwe Waterweg. Na Vlaardingen volgt Schiedam met de eerder beschreven omleiding. Persoonlijk vonden we de aanblik van het Sparta stadion enerzijds en de voormalige Van Nelle fabrieken anderzijds, een redelijke troost, voor de enorme drukte, ja zelfs files waarin we hier enige tijd belandden. De rit over de Schieveensedijk en de kilometerslange Hofweg, lieten zien dat urbanisatie en rustieke wegen nog zeer dicht bij elkaar liggen. Daarna merkten we waar de term lintbebouwing vandaan komt. Juist uit Berkel en Rodenrijs. Op dit punt week de geschreven route enigszins af van de Tomtom versie, maar bij het ingaan van de Molenlaan/Hillegersberg waren beide weer synchroon.
Bij Café Oud-Verlaat hebben wij ons ( met Pim v.d.Veer) een lunchpauze gegund. Hier konden we de nieuwe leden Janssen tussen de versnaperingen door, anekdotes vertellen uit ons clubverleden.
Van hieruit was het nog slechts 18 km naar de eindbestemming te weten Restaurant Hitland
Grote stappen snel thuis zult u denken. De laatste ca. 9 km over de rivierdijk langs de Hollandse IJssel is toch meer dan de moeite en het vermelden waard. Wij vroegen ons daarbij wel af, hoeveel onverlaten ( met alcohol op ) hier in het water terecht zijn gekomen. In geen enkele bocht nl. biedt een vangrail bescherming.
De regen mocht wat ons betreft de pret in het geheel niet drukken.
Uitzetter(s) en narijders en de corrector weer erg bedankt voor jullie inspanning.

Evert & Henny Reedijk (910182)

Regio Weekend no.9 West "Retour d'Eifel 13 t/m 15 september 2019

Wij hebben een fantastisch clubweekend gehad met gezellige mensen, een goede ambiance en prachtige routes. Voor de leuke film Ad van der Horst zie hieronder!! Voor de vele foto's zie Gallery!!

Een leuke film van het weekend van Ad van der Horst klik Film Retour d Eifel

Retour d’Eifel, regiorit van MGCCHolland West
13 – 15 september 2019


Reeds drie kwartier voor dat onze wekker afliep, werden we al gewekt, niet van de zenuwen voor het komende weekend, maar door een enorme hoosbui. Was dit een slecht voorteken? Allerminst, het waren de wachters van de bijna voorbije zomer die de naargeestheid van de herfst nog even buiten de deur te hielden.
Op 2 equipes na, meldden zich 61 deelnemers in het Apollo Hotel te Papendrecht, voor wat zou blijken een fenomenaal weekend in Zuid-Limburg en de Eifel te worden.
Na enkele huishoudelijke mededelingen van Bert (Ewalds ) die als organisator helaas zijn compaan in deze, Ad Stuurman en echtgenote, wegens ziekte, moest verontschuldigen terwijl ook Rinus en Yvonne Molenaar, door lichamelijk ongemak, jammer genoeg zich hadden afgemeld.
Met in de tas een meer dan uitstekend verzorgd routeboek, waarin alle relevante informatie was opgenomen ( 5 route beschrijvingen, op kaart en in tekst, deelnemers-lijst met 06nr’s en kentekens v.d. MG’s - beschrijving van interessante objecten en te bezichtigen  bezienswaardigheden ) + enkele nuttige gimmicks.
De gehele vrijdag stond in het teken van de route naar het Hotel Overste Hof in Landgraaf.
Gekozen was zoveel mogelijk weg van de snelweg natuurlijk, waarbij het eerste deel  associaties opriep met de gevleugelde tekst van H.Marsman, “Denkend aan Holland zie ik breede rivieren …etc. Het aan de overzijde van de Waal gelegen Slot Loevesteijn bood zo’n mooi aanblik, zodat we even voor een fotoshoot zijn gestopt.Tot aan de brug bij Zaltbommel bleven de woorden van Marsman door ons hoofd spelen. We reden tot circa point 25 oostwaarts met daarna de kompasnaald richting zuiden. 

Alweer kwam een jeugdboek in mijn herinnering, dat ik toen met veel plezier heb gelezen te weten “Beekman en Beekman”van Toon Kortooms, dat zich in de Peel afspeelde, en waar nu een herinneringspark aan is gewijd. Na 237 km kwamen we in ons prachtige, tot hotel verbouwde, karakteristieke en authentieke Limburgse boerderij aan.

Het culinaire diner werd ‘s avond opgeluisterd met een door Henk de Haas geleide quiz, waarvan de vragen veel algemene kennis vereiste.

Ik licht  slechts enkele vragen van de uit 5 shifts bestaande quiz uit:
Wat is, de grootste staat van de VS – het grootste spaanstalige land,- ’s werelds grootste meer, - waar ligt Jim Morrisson begraven. De slimste MG-West leden, geheel tot eigen luidruchtige verrassing! Wim en Pinet /Jaap en Janny, 2e werden Henk en Ineke / Henk en Michelle,
Frits en Agnes en ondergetekenden werden eervol 3e. ( er werd per tafel gespeeld )
Ook de volgende nacht/morgen werden wij wederom niet van de wekker wakker.

Om ca 05.30u ging het branddetectiesysteem, lees: alarm, een ongewild eigen leven leiden. Binnen een mum van tijd stond iedereen halfgekleed of in nachtgoed op de binnenplaats. Nadat de brandweer  het commando ‘loos’ had gegeven, vertrok men nog voor een poosje naar de warme sponde.

Dag 2 was letterlijk; Retour d’Eifel, met een bezoek aan een voormalige officiersopleiding van de Wehrmacht, genaamd Vogelsang IP, hier hadden wij vóór en na de lunch een geweldig uitzicht over het nationale park Eifel. Vervolgens kon men kiezen of in Monschau voor een (drukke) stadwandeling of een bezoek aan de historische mosterdmolen.
Het avonddiner dat uit een voortreffelijk koud en warm buffet bestond, werd opgeluisterd door een muzikaal trio. Als klap op de vuurpijl en apotheose van het weekend had de organisatie, beslag kunnen leggen op een optreden van Anita Meyer en jawel  Lee Towers.
Dit leverde een golf van hilariteit op toen we onder de pruiken, bekende gezichten meenden te ontwaren. Ginny Voorwinde en Wim Arends. Jullie hebben een mooie zangcarrière mis- gelopen, maar met deze playback performance werd dat ruimschoots goedgemaakt.
Dat Dick Weeda zijn Rotterdamse afkomst niet verloochende, toonde hij met de voordracht van een humoristich gedicht over een duif. Bravo voor het initiatief en de moed om het uit te voeren.

Ik vrees als ik de terugroute via het schitterende mergellandschap, nog uitgebreid ga beschrijven, Roel zal zeggen dat er te weining ruimte op de website is, maar ik wil nogwel, naar ik hoop en aanneem, namens alle deelnemers, het volgende post scriptum uiten.

p.s. In hoofdzaak zijn 4 mensen direct verantwoordelijk voor de organsatie van dit weekend, en hebben zij getekend b.v.voor het schitterend samengestelde en prachtig uitgevoerde Roadbook, t.w. Ad Stuurman, Bert Ewalds en hun dames Anneke en Pia,…. helaas helaas voor Ad en Anneke moesten zij verstek laten gaan. Van harte beterschap Ad, ook vanachter mijn PC.
Het is bijna niet voor te stellen hoeveel tijd, werk en aandacht in het samenstellen en regelen heeft gezeten in het opzetten van deze reis.
Hiervoor beste vrienden, namens alle deelnemers, heel veel en erg bedankt.
Met een speciale vermelding voor Bert en Pia, die er weliswaar, met hulp, alleen voor stonden. Hulde bv. voor de wijze waarop zij zich telkens  van plek naar plaats spoedden om alles goed te laten verlopen en om zelfs de MG beachbanner tijd  op locatie te plaatsen.
Meer dan chapeau en diep respect daarvoor. Zonder goede boekhouding gaat elk bedrijf op de fles, daarom dank aan Ineke Stout, die de financiële administratie  hiervoor verzorgde.
Tenslotte willen wij de sponsoren, Nico van der Ree – JSN Techniek – Autobedrijf Neleman -Classic Car Taxatie, hartelijk bedanken voor hun financiële inbreng.

Evert & Henny Reedijk, (910182)

RETOUR D`EIFEL

Primo wil ik Bert en Ad hartelijk bedanken voor de fijne trip, die zij uitgezet hebben en georganiseerd, B R A V O, met hoofdletters.

Secundo een bedankje naar de sponsoren die deze reis mede ondersteund hebben, waarvoor onze dank.

Op vrijdag, de 13 de september werden we ontvangen in het Apollo Hotel in Papendrecht, waar om 09.00 uur de briefing plaatsvond. Het gezelschap, bestaande uit 32 equipes werd welkom geheten door de grote leider van regio West, waarna het woord werd gegeven aan Bert Ewalds, die ons een uitleg gaf over de eerste dag.

Helaas maar waar, de medeorganisator van dit evenement zat zich waarschijnlijk verbijtend, ziek thuis. Vanaf dit prevelementje Ad, beterschap.

Ik ga niet al te uitgebreid in op de te volgen route, maar alles zat goed in de diverse Tom2 en Garmins en er was een uitgebreide papieren versie, die soms wel eens even nodig was, als er een omleidinkje was of id.

Die vrijdag zijn wij langs dorpjes en gehuchten gekomen, waar we wel over gehoord hadden, maar nog nooit geweest waren. Voor ons was vooral het gebied na de brug bij Zaltbommel, naar het pontje over de Maas en wat daarna volgde langs Helenaveen, door de Peel. Bij Roermond kwamen wij wel op bekend terrein. De route liep voor het eerst al een stukje door Duitsland bij Maria Hoop en Koningsbosch.

Redelijk bijtijds kwamen wij aan bij “de Overste Hof”  "De Overste Hof” is een hoeve met binnenplaats, een bakstenen gebouw met deels speklagen van mergel gebouwd in 1749 en is cultureel erfgoed: rijksmonument 23830. En is oorspronkelijk een boerderij geweest.

Om een uur of 5 werd er geborreld waarna we aan het diner konden. Tijdens het diner was er een quiz met vragen, die Henk de Haas op zijn welbekende manier presenteerde, hij werd geassisteerd door zijn charmante assistente en echtgenote. Over de uitslag kon niet gediscussieerd worden. De wedstrijdleiding had te allen tijde gelijk. Op de 3de plaats kwam niet onverdienstelijk de koppels Frits en Agnes Hermans en Evert en Henny Reedijk, 2de werden Henk en Ineke Stout en Henk van Uffelen en Michelle Geel.

Winnaars waren Jaap en Janny Hoogvliet en ondergetekende met echtgenote Pinet.

Er waren leuke prijzen aan verbonden.

Om 11 uur bedtijd. Om 5.30 uur ’s nachts was er de brandweeroefening (n.b dit is zoiets als sloepenrol op zeeschepen) en stond iedereen min of meer gekleed op de binnenplaats, waar je het geluid van de sirene van de brandweer al hoorde. Het was vals alarm en bij navraag door mij bij de brandmeester werd het sein “Brand Meester”  gegeven en kon iedereen weer naar zijn kooitje. Wat een hilariteit zo midden in de nacht. Het leverde de volgende dag wel een bittergarnituur op van het hotel.

Zaterdag 14 september, een prachtige dag, zonovergoten en een mooie zonsopkomst over de heuvels van Limburg.

Na het ontbijt: briefing voor de route en we konden op stap naar “Vogelsang IP”

Vogelsang, het voormalige NS- Ordensburg Vogelsang, speciaal gebouwd voor de National-Sozialismus en een militair gebied voor, tijdens en na de oorlog. Na de oorlog heeft het Belgische leger er een tijd vertoefd. In 2006 is het gebied opengesteld voor het publiek. Een imposant gebouwen complex met uitzicht op de Ruhrsperre.

Na hier de lunch gebruikt te hebben op naar Monschau: daar kon een rundwanderung gemacht werden oder een bezoek aan de “senfmuhle”. Beide de moeite waard.

De route was onderweg wel een paar keer geblokkeerd maar met een beetje vernuft werd de weg al snel gevonden naar Monschau.

’s Avonds een buffet warm en koud met een zoete lekkernij na.

Toen nam Roel het woord en begon met een heel apart verhaal over “Lompen en Oude Metalen” en over lood, koper en tin, maar ook over oude en versleten remschijven en voeringen. Dit als prelude op de aankondiging van een beroemd zangkoppel in Nederland.

Wie schetst onze verbazing, toevallig waren in de buurt aan het optreden Anita Meijer en Lee Towers. Toen zij hoorden dat de MGCC Regio West hier in Landgraaf was, waren ze natuurlijk bereid om onze avond wat extra cachet te geven. Zij zongen voor ons hun grote hit “Run to Me”. Het sloeg zo aan dat de hele zaal uit hun bol gingen en er gevraagd werd om een reprise.

Wij Ginny, Rob, Pinet, Ad (Stuurman) en ikzelf hebben vanaf Maart in de oefeningen heel veel lol gehad, op het laatste moment moesten wij natuurlijk Roel inschakelen, omdat Ad uitviel, verder was niemand op de hoogte, al werd ik achter het podium bij de nood deur bijna betrapt door Niesje, die mij vroeg wat ik daar deed. Met een goeie smoes over veiligheid en controle van de brandvoorschriften kon ik mij daar aardig onderuit praten.

Op de Zondag werd het reclame doek “RETOUR D`EIFEL” tijdens het ontbijt verloot. Gelukkige winnaar was Leendert van Reeven. Daarna werd rond gegaan met de “Hoed” als blijk van dank voor de medewerkers van het Hotel.

Na het ontbijt werd er afscheid genomen en konden we de rit naar Thorn vertrekken. Deze ging door het uiterste zuiden van Limburg langs Maastricht naar Maaseik in België. Na Thorn kon iedereen zijn eigen route huiswaarts bepalen.

We hebben genoten van dit weekend en hopen dat er eens weer een vervolg zal komen.

Groetjes  Wim en Pinet

Monsterrit no. 21 zondag 25 augustus 2019

De 3e tropische periode voor 2019 was er tijdens "onze" Monsterrit. De temperaturen liepen op tot 31.4 C. Het was warm als je stilstond voor bijvoorbeeld een brug en er was verkoeling als we weer reden.

Monsterrit ( 100 miglia) editie 21.
Zondag 25 augustus 2019

Een van de kenmerken van deze jaarlijks weerkerende rit is dat de finish van de laatste editie het startpunt is van de volgende. Vandaar dat 25 equipes het tropische zomerweer hadden getrotseerd om bij het prachtige golfresort  “Grevelingenhout” in Bruinisse, deze rit (met koffie) te beginnen.
Nou beginnen ja en nee.  In wezen begonnen de voorbereidingen, behalve een inspectie van het voertuig, namelijk al met het uploaden van de digitale ( My route app ) rit om deze te “parkeren op Tomtom of Garmin. Omdat ik kennelijk gebruik maak van een “verouderde” Tomtom, die alleen maar ritten lust met de uitgang .itn, en zonder een voorafgaande mededeling van Tyre, dat de van ouds bekende handelingen op dit gebied, rigoureus  had gewijzigd deze zomer, leverde dit onoverkomelijke problemen op. Gelukkig was onze regio-coördinator Roel, na een mailtje bereid, om de rit in een ander pannetje klaar te stomen en was het parkeren van een rit met .itn nog slechts een peulenschil.
Vanwege de zuidelijk gelegen start, t.o.v. het noorden van de regio wel te verstaan, hadden menigen, een hotel in de regio een overnachting gegund.
Na de gebruikelijk briefing ( zonder route correctie ) vertrokken we in westelijk richting naar de Brouwersdam, die Zeeland met Zuid-Holland ( Flakkee ) verbindt.
Altijd al willen weten waar de namen Dreischor en Zonnemaire vandaan komen. Dorpen waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan! Net zoals geheel Zuidwest Nederland is Dreischor  ontstaan op  vrijgevallen (3) schorren, gorzen of kwelders.( God schiep de wereld  maar de Hollanders immers Nederland).  Zonnemaire komt niet uit het Franse; burgemeester van de zon. Maar Maire heeft de betekenis van Mare=Zee en dus water, Zonne komt van Sonne en dat komt van  Zuiden of Zuidwaarts. Genoeg etymologie en snel verder met de rit.
Vanwege het mooie zomerweer waren duizenden badgasten op weg naar de Zeeuwse kusten.

Wij zagen ze wel komen maar hadden daar in ’t geheel geen last van in de zin van file vorming tussen Ouddorp en Stellendam. Met slechts wat Cirrusbewolking was het ’s morgen nog zeer aangenaam om de route via Haringvlietsluizen – Hellevoetsluis – Het Voorns kanaal – en Spijkenisse te vervolgen. Hier raakte het gebruik van de .itn versie even het juiste spoor bijster. Maar door twee waypoints te verwijderen althans als gepasseerd aan te vinken, vervolgden we de route feilloos, langs Hoogvliet en Poortugaal. Deze is laatste bekend om een van ’s lands grootste psychiatrische inrichtingen. Via de brug bij Alblasserdam kwamen we wat ons betreft langs een der mooiste routes, t.w. langs “De Graafstroom”, door de Alblasserwaard. Deze bracht ons bij het pontje Streefkerk – Bergstoep. Hier behoefden wij geen assistentie te verlenen aan de door “pech” gestrande equipe, die naar later bleek toch geheel op eigen kracht verder kon. Inmiddels  was de temperatuur al aardig naar de tropisch waarde opgelopen. Wij maten 29.1• C terwijl deze later in de middag tot 30+ zou stijgen. Na een korte onderbreking in Bergambacht, reden we dwars door het dorp Stolwijk naar de geboorteplaats van Hein Vergeer. Via de dijk kom je dan al snel bij de bekende hairpin-bocht in Hekendorp, waar het dringen was met fietsers.  Het is altijd weer een genot om bij Woerdens Verlaat langs het water te rijden en reeds van verre in dit geval arriverende vliegtuigen richting Schiphol te zien afdalen. Na exact 168,38 km met een gemiddelde van 45,7 km in 3 uur 41 min, konden we op de mooie Golf & Countryclub “Liemeer” enigszins ‘bezweet’ maar voldaan, ons tegoed doen aan een verkoelende drankje.

De volledigheid gebiedt nog te zeggen dat elke equipe tijdens het afrijden van het pontje, door Roel werd vereeuwigd.
Dank aan de uitzetters en na-rijdsters, wat ons betreft was het een uiterst mooie, ontspannen, vredige en perfect uitstippelde rit.

Evert & Henny Reedijk (lidnr 910182)

Landelijke Rit West "De Grote Ontginning Rit" zondag 2 juni 2019

Op 2 juni had Regio West haar Landelijke Rit genaamd “De Grote Ontginning Rit” die door Het Groen Hart ging. Prachtig weer hadden we en het was zelfs de warmste 2 juni sinds 1901 met 33°C !! 50 Equipes reden door de prachtige polderlandschappen en over de zeer smalle weggetje langs de plassen.

Landelijke Rit Regio west 2 juni 2019

Wij zijn Jaco en Diana Oudwater en trotse bezitters van een MG F en van een MG ZR1 en sinds Maart Lid van de  MG Club .Op 2 Juni hebben wij onze eerste grote landelijke zit van Mg club regio west . De Grote Ontginning Rit “in het Groene Hart meegereden . Het verzamelen was bij Golf baan Bentwoud in Benthuizen . Het was een schitterende zonnige dag en wij werden vriendelijk verwelkomd door de Regio bestuurders van de MG west en de vele andere Mg bezitters. Om 11.30uur was het zover en kregen wij de laatste briefing van Roel Stassen en tevens het startschot , voor de ongeveer 50 MG’s De uitgezette rit was ongeveer 103 km. Van vertrekpunt Benthuizen door landschappelijke dorpjes en polder weggetjes richting Koudekerk aan de Rijn, Woubrugge ,Nieuwveen, Woerdense verlaat, Zegveld, Nieuwerbrug aan de Rijn , en bij het dorpje Waarden moesten we over de historische tolbrug met het bordje 50 cent tolgeld .Daarna ging het richting Reeuwijk, dit was een ontzettend leuk stukje om te rijden.

Omdat dit gedeelte ontzettend smal is , met een grote vaart direct aan de rechter kant en waar je ook  goed moest oppassen voor fietsers en tegen liggers . Na dit leuke stukje ging het richting dorpje Tempel , een voor ons een geheel onbekend dorpje , dus weer wat geleerd . Zo ging de rit door richting Waddinxveen , daar over de grote hefbrug naar Moerkapelle ,Kruisweg naar de eind bestemming Golfbaan Bentwoud. In Benthuizen werden wij weer verwelkomd door de MG west bestuursleden en hebben daar nog gezellig op een terrasje met andere MG deelnemers lekker na gepraat over de rit met een drankje .

Het was voor ons en zeer geslaagde tourrit , met onderweg vele begroetingen van dorpsbewoners en de vele toeristen . Tevens willen wij de complimenten geven aan de uitzetters van deze rit. Roel Stassen Ad Schuurman en Ad Dekkers in een woord grandioos. In de korte tijd dat wij lid zijn is dit echt een club waar je een familie bent en waar de liefde voor de MG bij iedereen uitstraalt .Wij hopen nog vele toertochten en activiteiten van de MG club te genieten, Verder wensen wij iedereen zonnige en veilige  ritjes met jullie MG’s deze zomer.

Met Vriendelijke groet, Jaco en Diana Oudwater

De Grote Ontginning Rit op 2 juni 2019

De organisatoren Roel Stassen, Ad Stuurman en Ad Dekker van deze landelijke rit toonden aan de vele deelnemers uit de hele Club zowel de schoonheid van het landschap als het resultaat van menselijke inspanningen en nog bestaande bedrijvigheid en recreatie in het Groene Hart, zoals dit gebied  in het midden van Zuid-Holland bekend staat.

Rijkdom en bedrijvigheid

De start en finish waren gekozen in het restaurant van de Golfbaan Bentwoud in Benthuizen. Op deze met prachtig weer gezegende dag trok deze golfbaan heel veel spelers wat te merken was aan een grote parkeerplaats met rijen bovenmodale premium-auto’s. De MG-rijders stonden mooi bij elkaar wat mooie plaatjes en praatjes oplevert. Veel deelnemers poetsen hun MG de dag daarvoor nog even op om bij die bezichtiging goed voor de dag te komen. Ook het restaurant met een terras met parasols gaf ruim gelegenheid om leden van verschillende regio’s met elkaar kennis te maken. 

De rit zelf leidde al snel via Zoeterwoude naar de rij gemeenten langs de Oude  Rijn zoals Kouderkerk, Hazerswoude naar Alphen aan den Rijn met heel veel bedrijven. Hier wordt met echt werk geld verdiend met allerlei nijverheid, productie, opslag en handel, naast land- en tuinbouw. Deze werkgelegenheid wordt ondersteund door veel aantrekkelijke woonkernen en veel recreatie zoals de golfbaan. De vele tot riante villa’s omgebouwde boerderijen onderweg bewezen dat rijke mensen zich hier thuis voelen. Op die mooie zomerdag waren veel booteigenaren met een heel gezelschap het water opgegaan. Zowel de vaarwegen als de Kager en Reeuwijkse Plassen, Hollandse IJssel en Gouwe zijn in dit gebied onderling verbonden en maken allerlei routes voor de watertoeristen mogelijk.

Al die zeilboten en motorjachten met schaars geklede bemanning en bevrouwing gaven een aparte tint aan het zomerse landschap.

Oefening in rijvaardigheid

Na Alphen aan den Rijn kronkelde de route door plaatsen als Woubrugge, Rijnsaterwoude, Langeraar, Zevenhoven, Noorden (in de vorige eeuw start en finish van de fameuze Klazenritten), Woerdense Verlaat, Zegveld, Woerden, Nieuwerbrug aan den Rijn, Driebruggen, Hogebrug, Reeuwijk-Dorp, Temp[el, Waddinxveen, Moerkapelle (standplaats van clubhuis van Regio West), Kruisweg naar de finish in Benthuizen, waar het op het terras nog aangenaam uitblazen en napraten was. Deze rit bleek naast de optimale weersomstandigheden een pittige oefening in rijvaardigheid te zijn met smalle wegen met veel fietsers en wandelaars die we heel voorzichtig moesten omzeilen om de zomerse stemming niet te bederven. Een overgroot deel van de deelnemers reed open wat zwaaien en communiceren met andere weggebruikers makkelijk maakt. Terugzwaaiende wandelaars en fietsers bewezen dat zij de voorbijkruipende MG’s ook best konden waarderen.

Kortom, het organiserende driemanschap heeft een knappe rit neergezet, inclusief het in de navigatie te laden bestand dat een zorgeloos genieten van de omgeving – vanuit een open MG – mogelijk maakt.

Pim van der Veer

Vestingwerken Hellevoetsluis Rit, zaterdag 18 mei 2019

Een rit met een bezoek aan de vesting Hellevoetsluis. De rit ging door de polders van Hoeksche Waard en Voorne-Putten en vanzelfsprekend ontbrak deze keer ook een pontje niet. Regio West heeft ook het nieuws gehaald door een artikel in de weekkrant Groot Hellevoet.

Vestingwerken Hellevoetsluis Rit, 18 mei 2019.
( MGCarClub Holland, regio West )

Het was een uitgelezen, schitterende meidag om deze met cultuur omgeven rit te starten in ’t Stammineeke’te Mijnsheerenland.
27 deelnemende auto’s zouden in twee shifts om 11.30u en 12.00u vertrekken om de via MyRouteApp, aangeleverde route hetzij via navigatiesysteem dan wel via papier, te gaan rijden. Roel gaf eerst nog een korte toelichting over o.a. het parkeren op de eindbestemming en kon tevens twee nieuwe leden, t.w. Jaco Oudwater en Rob Sweig verwelkomen. De route voerde langs uitbundige landerijen met opkomend jong gewas en bomenrijke
dijken door het zuidelijke- en westelijke deel van de Hoeksche Waard. Tussen Piershil en Nieuw-Beijerland passeerden men vijf 200 m hoge windturbines, die door de bevolking ter plaatse niet geheel onomstreden zijn. Met de Queen Jacqueline werd men, à raison van € 2,55 vlotjes over het Spui gevaren.
Omdat iedereen de rit naar Hellevoetsluis zich nog goed kan herinneren, sla ik de details, op de passage van de Farm Frites fabriek in Oudenhoorn na, waarvan de geur trek (eetlust) verhogend werkte, maar over. Op de Oostkade, die speciaal voor ons was gereserveerd en vrij gemaakt, konden alle MG’s keurig in rij met de neuzen dezelfde richting uit, worden geparkeerd.

Hierna volgde o.l.v. een 4 –tal deskundige gidsen een interessante rondleiding, door de voormalige Kazerne Haerlem. Uitgebreid werd  informatie gegeven over de geschiedenis van het complex en de belangrijkheid voor de landsverdediging, door de eeuwen heen.

Lange tijd gold Hellevoetsluis nl. als DE marinehaven van Nederland en haar rechtsvoorgangers. Welke Europese grootmachten waren immers NIET onze vijanden. Spanje tijdens de 80-jarige oorlog, De Engelsen die vaker met hun vloot probeerden het huidige Haringvliet op te stomen, de Pruisen en de Fransen.
Echter de vesting kende een ingenieus afweermiddel. D.m.v. zeemijnen die met draden onder elektrische spanning konden worden gelegd,( met een anker verzwaard)  net onder de waterspiegel, kon men vanaf de vesting, deze tot ontploffing brengen, en zodoende de vijand opblazen. 
De grootste marine-Admiraals ( of is dit een pleonasme?)
zoals: De Ruyter – Tromp – Evertsen en anderen, hadden hier hun hoofdkwartier en thuishaven. Vanaf de jaren ’30 van de vorige eeuw, nam Den Helder de belangrijk taak van marinehaven over. Tot ca 1960 bleef de Kazerne Haerlem als zodanig in gebruik. Het inwendige gaf nog een goed zicht op het alle daagse leven de soldaten. Enige jaren geleden kon met Europese subsidie, het complex behoorlijk in  oude glorie worden hersteld. Momenteel is het een uitstekende toeristische trekpleister.
Met een flesje MG-Merlot wijn  tenslotte,  uitgereikt door Roel, aan de 4 gidsen werd onze waardering bezegeld. Onze gezelschap trok grotendeels naar de restaurant Aquarius waar het nog lang goed toeven bleef op het zonovergoten terras.

Evert & Henny Reedijk, lid 910182

Hellevoetsluis

Havenstad en Oud-Marine haven, de naam is afkomstig uit de Romeinse tijd, “land bij het laagste punt van het Helius”.

De thuishaven van onze regio coördinator “Roel”. Het regioteam heeft de rit gemaakt vanuit de Greup, waar we bij `t- Stammineeke hartelijk zijn ontvangen en van waaruit gestart is.

De rit bestond uit een toertocht door de Hoeksche Waard en Voorne-Putten om te eindigen in Hellevoetsluis. Daar werden we opgewacht door gidsen, die ons de vestingwerken van deze plaats lieten bezichtigen.

De route was via Tom2 en Garmin op de navigatie te rijden en voor de mensen van de “Oldskool” was er de route beschrijving. Afgelopen woensdag en vrijdag nog gecontroleerd op oneffenheden, of afgesloten wegen, maar gelukkig hoefde er niets veranderd te worden.

De route liep door het mooie Hoeksche Landschap, achterlangs Klaaswaal en Strijen, naar het buurtschap de Klem, om vervolgens richting Numansdorp te gaan en langs Tiengemeten, Goudswaard naar de pont bij Hekelingen.

Hebt u enig idee over hoeveel “Oudendijk”en  we gereden hebben in de H.W. dat waren er 3: 1 bij Strijen, 1 bij Goudswaard en 1 bij Piershil.

Na de pont dwars door eiland Putten, Simonshaven (heer Simon van Marckenburg liet hier een haven aanleggen) , en richting Oudenhoorn langs de Katerwaal zo naar Hellevoetsluis waar we door de vesting heen naar speciale parkeerplaatsen mochten rijden, langs de monding van de haven.

De rondleiding, in onze groep begeleid door Ard, gaf ons een inzicht van het militaire verleden van Hellevoetsluis. De vesting wallen zijn grotendeels gerestaureerd en het bezichtigen waard. Overigens ligt in de haven nog meer historische monumenten, het Jan Blankendok en het Ramschip “de Buffel”

Na afloop van de rondleiding werd er op het terras van restaurant “Aquarius” gezellig nageborreld.

Een erg geslaagde dag naar mijn mening, waar het weer ook een goede invloed op had.

Groeten

Wim Arends

Paaseitjes Rit Regio West en Midden 2e Paasdag 22 april 2019

Op 2e Paasdag hadden Regio West en Midden een rit uitgezet vanaf Bodegraven (West) door polderlandschappen, langs riviertjes en de Loosdrechtse plassen naar Harmelen (Midden). Deze rit hebben wij een halve week ervoor nog drastisch moeten veranderen i.v.m. de te verwachte drukte voor het zonnige Pasen. De finish locatie kon ons helaas niet ontvangen ook met de reden van het mooie weer ondanks de toezegging in januari. Al met al hebben wij alles kunnen oplossen met een nieuwe route en een "open" finish op de warmste Paasdag ooit gemeten!

Een leuke film van Ad van der Horst: http://youtu.be/XqnLj-ETOHk

Navigatie kastjes perikelen

Vanaf 2015 is Regio West al bezig om de routes digitaal aan te bieden aan onze leden. Bert Ewalds heeft prachtige handleidingen (zie home page) geschreven voor elk type navigatie en met deze hulp kan iedereen de juiste keuze maken van het te gebruiken toestel alsmede de routes "makkelijk" laden. Makkelijk heb ik tussen aanhalingstekens gezet en wel met de bemerking dat je wel enige basis kennis moet hebben van de computer. En...immers geldt hier ook:

'Je bent nooit te oud om te leren'

Zie hieronder de email die Pim van der Veer ons oudste Regio West lid ( 83 jaar jong!) mij stuurde:

Beste Roel,

Naar aanleiding van je voicemail: de Paaseitjesrit was voor mij een stadium omdat de ingeprogrammeerde route mij vrijheid verschafte zonder achter iemand anders aan te rijden, wat vooral bij verkeerslichten en voorrangswegen problemen veroorzaakt. Het op die manier rijden op de TomTom is voor mij zonder navigator(-trice) voortaan onmisbaar. Het was ook weer voor de eerste keer dat het prachtige weer toeliet om in polo je bruin te laten branden. Een hele dag van 10 uur tot laat in de middag in de open MGB was ook onderdeel van het stadium. De Paasdrukte die verhinderde een “nazit” te hebben was natuurlijk jammer, maar de contacten met de regioleden van Midden Nederland vooraf waren heel plezierig en gezellig. De opkomst van 90 équipes is hoofdpijn voor de organisatoren, maar voor de MG Car Club beleving van de deelnemers optimaal, zowel vooraf als tijdens de rit. Er vormden zich steeds wisselende rijtjes MG’s . Ik reed op die manier een tijd achter het echtpaar Damen van Damen & Kroes uit Boxtel, niet uit de 2 organiserende regio’s dus. Damen & Kroes is mij al veel van dienst geweest met snelle en vakkundige levering van onderdelen en daardoor is een aangename en nuttige relatie ontstaan. Zulke vertrouwde relaties zijn een onderdeel van het lidmaatschap van de MG Car Club.

Samengevat: een ideale invulling van 2e Paasdag!

Met vriendelijke groeten,

Pim van der Veer

Paaseitjesrit Regio West & Midden, 2e paasdag 22 april 2019

Al heel vroeg in de week waren de weersvoorspellingen van dien aard dat de uitzetters van de rit die als werknaam GPX file (rev 5 def.) had meegekregen, vreesden voor een chaotische toestand op de route tussen de MG-deelnemers en de overige recreanten. En zoals een goed uitzettersteam betaamt,  “Als het tij keert verzet men de bakens”!.
In weerwil van het nodige extra werk heeft men op het laatste moment, een aantal  knelpunten uit de route verbannen en werd ons op 20 april om 15.43u een geheel nieuwe route aangeboden die met behoud van de naam Paasrit 2019 Regio West en Midden (rev 9 def.Kortjak) via de PC op de navigatieapparatuur kon worden gedown-load.
Vanuit de bekende locatie “La Place” aan de Goudseweg in Bodegraven, vertrok een stoet van 88 MG's van Midden en West, na de aftrap en  een briefing door Hans van Egmond en Roel Stassen voor een zonovergoten rit met zomerse temperaturen die soms de 27°C aan tipte.
Volgens opgave bedroeg de rit 92,70 km Met mijn TF-je die kennelijk wat kleinere wielen heeft kwamen we aan 93,19 km.

Via Nieuwerbrug en het Schilderskwartier ( Woerden) reden we richting het noorden naar Zegveld en Achttienhoven. Het Woerdens Verlaat spreekt altijd weer tot de verbeelding. Het dorp is ontstaan rond de in 1448 gebouwde sluis in de Grecht, die het Woerdense Verlaat werd genoemd. Via de N463 staken we A2 en het Amsterdam-Rijnkanaal over naar Breukelen. Vanzelf kom je dan langs de voormalige militaire detentie inrichting Nieuwersluis. Dan rechtsaf de N403 dwars door het waterrijke gebied van Loosdrechtse Plassen om in Oud Loosdrecht toch even met wat Paasdrukte geconfronteerd te worden. Wie bekend is met Natuurmonumenten, weet dat deze in
’s-Graveland is gevestigd. Met Ankeveen ( vroegere turfwinning ) bereikten we samen met Uitermeer en Hinderdam de meeste noordelijk punt van deze rit. Het is bepaald geen straf om dit gebied te doorkruisen via de N523.  Het niet gemotoriseerde Paas-verkeer wordt zo mooi vermeden.
Op de N201 langs de Wijde Blik (wie van de deelnemers een hengeltje had mee-genomen had hier leuk een stekkie kunnen vinden). Bij Vreeland werd ons even een gedwongen rust gegund omdat hier pleziervaart onder een te lage brug ons pad kruiste.

Bij Vinkeveen kwamen we weer “Aan land “, want de N201 fungeert hier als een soort mini Afsluitdijk. Onderweg hebben we het woord Demmerik niet gezien, toch kwamen we daar langs met vervolgens de “Ter Aase Zuwe “. Met nog 1x rechts en 1x links hadden we plotseling een schitterend gezicht op de Oude Aa. .Bij de op- en afrit naar de A2 kruisten we de eerdere route naar Breukelen. Wij vervolgden echter de N401 naar Haarzuilens, waarbij Restaurant-Cafe  Kort-Jak er een  “open finish” was.
Uitzetters en narijders heel erg bedankt voor de prachtige duplo-regiorit.
Ere wie ere toekomt: Roel Stassen - Henk van Deventer - Bert Ewalds en de narijders:
Michiel de Jonge - Fred Rhijnsburger - Hans van Egmond.

Groeten: Evert & Henny Reedijk

De regio West en Midden Paaseitjes rit 2019.

Op naar Bodegraven en waar door het mooie weer daar één drukte van belang is. Vele Middensen en Westersen maken zich op, voor deze beider Regiorit. Groots wordt een ieder ontvangen door Henk die zijn paas chocolade familie uitreikt, bij de inschrijving. De gereserveerde plaatsen zitten vol en al gauw loopt de rest van de stoelen vol in La Place  Bodegraven, voor de aftrap van deze zonnigste en warmste paasdag ooit. De ca. 200 personen worden gebriefd met een megafoon,  gelukkig hebben wij Haas-oren en begeven we ons naar de parkeer plaatsen. Wegens drukte wordt op het laatste moment de nieuweroute nog eens op Stassiaanse wijze op onze Truus uitgelegd, waardoor een perfecte rit zou volgen. Al gauw volgt een opstopping en zetten wij Nieuwerbrug aan de Rijn voor de valbrug die open gaat, helemaal vast. Paniek bij de brugwachter die de tolbrug dicht doet, naar binnen vlucht en het niet nodig vindt bij een ieder de 50 eurocenten te innen.

Na Woerdens Verlaat het weiland in, de hengel uit en een paaseitje tikken voor de lunch. Daarna richting de stad wiens naam ik niet mag noemen en het wordt veel Vinke -en Ankeveens plassen waar de Porsche`s naast de sloepen niet aan te slepen zijn op deze warme dag. Na de derde open brug bij “Het IJsbeerke” rijden we alweer over Breukelen en Portengen naar Kort-Jak, gelukkig zijn we niet ziek en door de “open finish” met het vooraf doorrij verzoek van de organisatie wegens de te verwachten grote drukte, glijden wij weer op huis aan. Grote dank aan de uitzetters Ewalds, Deventer en Stassen met voor ons de leus : Paas Midden & West is ons MGBest.

 Met Groet,

Gerrit & Catharina

"Uitgeputte" Paashaas ná de Paaseitjes Rit

'Hoge temperatuur en chocola is géén goede combinatie!'

Bikkelrit en toerrit zondag 17 maart 2019

De eerste rit van het seizoen 2019 van Regio West. Dagenlang had het hard geregend en met de goede connecties met boven van één van de uitzetters Wim werd het toch een mooie dag. Vijf equipes reden voor de Bikkel trofee en er reden tien equipes de toertocht.

Als u de film van Ad van der Horst gaat bekijken en u bent niet geweest, ziet u wat u gemist heeft!

Film Bikkelrit 2019

Bikkel- Kaartleesrit annex Routebeschrijving. 17 maart 2019

Ruim van tevoren ontvingen de Regio-west leden een uitnodiging + een uitleg van de kaartleesrit, teneinde voldoende deelnemers te enthousiasmeren. Helaas zou het weerbericht roet in het eten gooien, want bij het opstaan regende het althans in Oud-Beijerland, cats and dogs, zo de Engelsen zeggen.

Niettemin klaarde het weer spoedig op tot een zeer aanvaarbare gesteldheid, zodat uiteindelijk van een uitstekende dag kon worden gesproken.
Voor de rit op basis routebeschrijving waren 10 deelnemende auto’s en voor de navigatierit 5 equipes naar  Restaurant  “de Kogeloven” gekomen.
De naam van dit prachtig gelegen etablissement, vindt zijn oorsprong in de 80-jarige oorlog. Gietijzeren kogels werden in een stookhuis, door extra verhitting  tot keiharde projectielen vervaardigd.

Als fervente puzzelaars behoorden wij tot de 5 bikkelaars. Met de opdracht om 13 punten op een stafkaart (van Voorne) te plaatsen en deze te verbinden tot de kortste weg in numerieke volgorde, gebruikten wij het eerste kwartier van de toegemeten 2,5  uur om met liniaal, markeerstift en vergrootglas deze punten via de kortste route te verbinden en daarmee de te rijden route uit te zetten. Een handicap hierbij was dat de verstrekte kaart niet de laatste update is. Hierdoor zou blijken dat de fysieke route op tal van plaatsen afweek van de situatie op de kaart. Echter niet getreurd, gingen we vol goede moed van start.
Helaas haalde de realiteit al snel op slinkse wijze onze uitgezette route in en raakten we hopeloos ver verwijderd van punt 1. Nu heeft onze TF gelukkig een stuur en  revers- versnelling. En dus terug naar nagenoeg het uitgangspunt. Een jawel de juiste route rolde weldra probleemloos onder de “uniroyaaltjes” door. Om de situatie van de weg goed te kunnen vergelijken met de kaart, was het nodig om voortdurend even te stoppen. Maar op het moment dat de kaart aangaf naar links te moeten afslaan, bleek dit in werkelijkheid een forse doorgaande N-weg te zijn.
Wij namen (naar later bleek) ten onrechte aan, dat dit niet de goede route zou zijn. Daardoor verloren wij alle grip op een goed verloop van het vervolg en onze animo om wederom terug te rijden om de draad ergens op te pakken.

Gelukkig had ik de routebeschrijving op de Tomtom gedownload en met het markeren  van de bezochte plaatsen, konden we alsnog volop genieten van een schitterende tocht van ca 60 km.
Ongetwijfeld ook uit de tijd dat de Spanjaarden, Den Briel bezetten, dateert het Fort Pensendijk, waarop we een prachtig uitzicht hadden.
Ruim nadat de toegestane binnenkomsttijd was gesloten (na drieën dus) arriveerden we niet moe maar wel voldaan in de Kogeloven.
Hier werden de echte Bikkels door het organiserende team van Wim Arends en Joop Postma, uitgereikt aan: 1. Roel Stassen en Frank Bakker 2. Ad en Anja Dekker 3.Jos Hermans en Arie Roskam. En vanwege het korte lijstje en hun eervolle prestatie op 4. Marco  en Boudewijn Gonsalves. 
Joop en Wim weer zeer bedankt voor jullie gedegen en doordachte uitzetting.

Evert & Henny Reedijk

B i k k e l e n  en  t o e r e n

Het weer werkte uiteindelijk mee, maar in de afgelopen weken zag het er natuurlijk niet best uit. Joop en ik hielden ons hart vast, als het zo had geregend als de afgelopen weken, dan was er niemand gekomen en alle werk voor niets geweest.

Want veel werk is het wel geweest, het bedenken, het uitzetten, de kaartfragmenten maken, de route controleren, bekijken of alles wel kan zoals we gepland hadden, het uitmeten, soms op de meter, enfin klaar.

De route beschrijving hebben we over de mooiste gedeelten van Voorne laten lopen tussen de plaatsen Oostvoorne, Rockanje, Hellevoetsluis en Brielle.

De reacties waren dan ook fijn om te horen, zo in de trant van “We zijn nu op plekken geweest waar we niet eerder zijn geweest en wat een mooie route. Vooral het gedeelte langs de Tenellaplas is de moeite waard, de Windgatse weg, vernoemd naar een open verbinding met zee, waar zeewater in en uit stroomde en de plaatsen Oostvoorne en Rockanje nog door dat water gescheiden waren. Zo liep de route ook langs Strypemonde, dit gebied is een overloop gebied geworden sinds een aantal jaren, want men moet het water in tijden van nood toch kwijt kunnen. We hebben zoveel mogelijk geprobeerd om doorgaande wegen te mijden, wat naar mijn bescheiden mening aardig gelukt is. Mede door het GPX bestand wat door Roel en mij gemaakt is was het een “makkie”om de route te rijden en voor diegene zonder een Tom2 of Garmin was er een duidelijke route beschrijving.

De bikkelrit was van een andere orde. Na de briefing van Joop kon iedereen aan de gang met het intekenen van de coördinaten om vervolgens een primaire route op de kaart te zetten.

Ik zeg met opzet primair, want in het eerste gedeelte kwamen er al wegen op de kaart voor, die niet meer te berijden waren omdat ze fietspaden geworden waren, zodoende moest er af en toe gereconstrueerd worden. Om de bokken van de geiten te scheiden, was er één plek waar heel secuur gemeten moest worden nl. bij de “M”en de “X” daar scheelde de route slechts enkele meters, maar moest in eerste instantie binnendoor gereden worden. Een 2de heikel punt lag bij pijl nummer 8. Daar moesten 3 omleidingen geconstrueerd worden, om uiteindelijk 3 x de letter i op te halen.

Na afloop van de rit heb ik uitleg gegeven hoe de route in werkelijk gereden moest worden, Er waren maar weinigen die het helemaal goed hadden gedaan. Het heeft Joop en mij veel plezier opgeleverd, zowel tijdens het construeren, als ook na afloop van de geslaagde “BIKKELRIT”.

Volgend jaar weer, maar hopelijk iets later in het seizoen, om zo te proberen meer equipes te trekken.

Wim Arends