Snertrit Zaterdag 17 november 2018

Onze traditionele laatste rit van het seizoen werd verreden onder zonnige omstandigheden.

Snertrit 2018

Er was eens een grijs begonnen koud weekend waar wij, gelijk de ijsberen met mutsen, open arriveren in Moerkapelle. Gearriveerd net na de noen breekt even de zon door en zeker een dertigtal medeslachtoffers melden zich ruim voor de start van deze ijstijden rit. De rayonhoofden geven een breefing en staan bij de start voor de eerste strikvraag. De tweede vraag is weer een Haassevraag over het eerste cijfer op de roldeur, het nummer 14 begint met de 1, dit wordt weer zo`n snertmiddag. Even achter een warenhuis wat gewoon een kas is, het hoekje om en blijken wij naderhand waar wij naar toe wilden, al op de Tochtweg te hebben gereden. Het Groene hart wordt gepolderd met smalle ringdijken, wegen en kades. Het Groene hart is momenteel grauw met weinig leven van de plaatselijke fauna. Tijd voor kunstgras, plastickoeien en reigers? Avi, de geplukte Schoone van Boskoop, Archeon en Haasserswoudedorp worden voorbij gereden met her en der een kerstbomenaanbod langs de weg. Mistroostig rijden we de grote open poldervlakte binnen en sturen weer aan op de Moerkapelse MG stal. De prijzen vallen naar aanleiding van de vragenuitleg en natuurlijk, een veelal winnend Brabants echtpaar (vluchtelingen uit de jaarlijkse Ardèche) gaat met de eer strijken.

Wij zullen verder moeten poedelen met een dropvraag lengte van gemeten 8x 345 mm en koud gemeten 8x 336 mm, terwijl de vraag uitkomst 8x 330 oftewel 2660 mm is, u leest het goed. Een lekkere kop snert met rogge en spek wordt genuttigd. Het dak op de terugweg blijft eraf zodat de 8 dropveters niet kunnen smelten. Wat zijn de twee Haasjes weer lekker tekeer gegaan, voor deze mooie, prachtige, uitmuntende, sublieme, geweldige Snertrit. Alleen zaten zij niet heel parmant in het koude polderland, wij wel. Bedankt Niesje en Henk voor deze laatste seizoenrit met polderen en poedelen.

Met Groet,

Gerrit & Catharina

“Snertrit 2018” za 17 november 2018 ( Regio West MGCC )

Uit de analen van de Regio die ons ter beschikking staan, is in elk geval te herleiden dat de traditie van deze rit tenminste terug gaat vanaf 2011. Een rit die in elk geval moet eindigen in ons vaste honk “Op Moer” in Moerkapelle. Niet minder dan 28 equipes waren naar deze plek gekomen, die tevens de startlocatie was van de door Henk en Niesje de Haas uitgezette Snertpuzzelrit. Gespitst en alert op slimmigheden en gewapend met enkele aanwijzingen tijdens de “briefing” vertrokken we, maar eerst nog even een hersenkraker, nl in welke Gemeente bevind je je. Helaas we konden het niet bedenken terwijl we het bord “Zuidplas” toch al tientallen male zijn gepasseerd de afgelopen jaren!! Dan gas er op richting bedrijventerrein van Moerkapelle, waar de eerste van 12 vragen beantwoord moest worden. De antwoorden bestonden uit een reeks 9 letters en 4 cijfers die uiteindelijk een goed Nederlands woord en jaartal zouden vormen.
Op een roldeur vonden we als eerste cijfer 1. Op dit zelfde terrein vervolgens het tweede cijfer nl. de 2 op een spandoek, Daarna kostte het even moeite om de Zesde Tochtweg te onderscheiden van de Julianastraat. De passage van de A12 en de spoorlijn Den Haag-Utrecht zorgde voor enig oponthoud omdat de doorgang (tunneltje) met verkeerslichten is geregeld.
Tijdens dit traject moest ook letter 3 worden gevonden, nl. de S op het stekbedrijf van Jos van Bohemen. (Noordelijke Dwarsweg). Na de bebouwde kom van Zevenhuizen passeerden we tuigmakerij Van Rijs en noteerden we de R. Wederom via een tunnel onder de spoorlijn en de A12 door, maar nu zonder verkeerslichten, richting Moerkapelle. Na het bord bebouwde kom verkoopt Jan Groen, tegels en daarmee hadden we de letter T. Wie weet nog van onze oude locatie, praat/rookhonk,  in Kruisweg? Vlak daarvoor sloegen we rechtsaf om via de parallelweg met een zeer drukke T-kruising op de Nieuwe Hoefweg te belanden en over de HSL-zuid om net voor Benthuizen rechtsaf te slaan. Op een klein bordje werd het cijfer van vraag 6 opgehaald, de 0. Vraag 7 betrof de boomkwekerij Leune, de letter E. Inmiddels geraakten we in Zoeterwoude-Rijndijk met de wereldbekende brouwerij, hiervan moesten de de N ophalen. Vraag 9 leidde langs een bedrijf dat goed voor dieren is, dat leverde de T van Ton. Inmiddels koersten we weer in zuidelijke richting Hazerswoude-Dorp hier kwamen we langs een bord waarop stond; Bob blijft fris, hier noteerden we de R. (vraag 10). Bij modehuis Trendy Dame moest de 2e letter van Wendie genoteerd worden vraag 11 dus de E.
Op de Middelweg waren we te voorbarig met de rekensom, omdat we de gevraagde afstanden van het verkeerde ANWB-bord hadden afgelezen. Wij kwamen uit op 12 i.p.v. 8. Voor rekenen weliswaar een 8 maar voor interpretatie een 4, helaas.
Als aardige apotheose werd de lengte gevraagd van een 8-tal rolletjes lintdrop. Dat alles om een ex-aequo uit te sluiten. Hiermee was de uitkomst: SNERTRIT 2018.
Al met al een zeer geslaagde afsluitende rit.

Sjaak en Jopie Ophorst (Regio Oost Brabant!) hadden  de 1e prijs verdiend, op de voet gevolgd door Ad en Anja Dekker en op de 3e plaats Frits en Agnes Hermans. Om zeker te zijn dat zij een stukje mogen schrijven zorgden Gert en Catharina van Herk ervoor dat zij rode lantaren drager werden.
Uitzetters Henk en Niesje  zeer bedankt voor de originele wijze waarop jullie deze gezellige rit voor ons hebben uitgezet. 
 
Evert & Henny Reedijk

Nachtrit Regio West zaterdag 27 oktober 2018

Een uitdagende rit in de nachtelijke uurtjes, die door Rene Roelofs en zijn team werd georganiseerd. 1e prijs Arie de Best & Jochem van de Bosch 2e prijs Gert & Clara Veen 3e Prijs Sander & Hedwig Hulskamp "Rode Lantaarn" Nico & Paul Gillisse

Het licht gezien.

Het was al weer twee jaar geleden dat ik met mijn broer Nico de nachtrit van de MG club had gereden, daarom nodigde ik hem maar weer eens uit. U moet weten dat mijn broer zijn MGB verkocht heeft en nu in blijde verwachting is van zijn 1948 MG TC, zodat hij dus de hele zomer al noodgedwongen thuis zat. Vlak voor vertrek even mijn TOM TOM zoeken om mee te nemen voor noodgevallen maar dat viel verkeerd uit, waar had ik dat ding nu weer gelaten? Maar mijn broer had de oplossing ,dan maar met zijn navigatie op pad gaan leek hem wel een goed idee. We kwamen dus binnen terwijl de uitleg al gaande was ,achteraf denk ik dat het hier al mis ging. We moesten een soort van theorie examen afleggen dat ging nog redelijk, we hoorden bij de beste maar waren toch gezakt als het een echt examen was geweest. Dat verklaart wel het rijgedrag van de gemiddelde chauffeur in ons land! Wij gingen als laatste van start en dat niveau hielden we tot het einde vol, wat op zichzelf al een hele prestatie is. Nico en Paul Gillisse houden nu eenmaal van de olympische gedachte meedoen is belangrijker dan winnen en laten anderen ook graag een kans. Ondanks code geel van Halloween hield het op met regenen en konden we heerlijk open rijden over kleine weggetjes. De special stages hebben we maar overgeslagen maar wel de rit gereden volgens het routeboek. We waren als vijfde terug wat natuurlijk al te denken gaf. Toen na een uurtje iedereen weer terug was, hebben we op de uitslag gewacht in het gezellige restaurant en wij hadden ook een prijs gewonnen, wij kregen de rode lantaren omdat we als laatste waren geëindigd! Dus volgende keer, pas maar op deelnemers Nico en Paul hebben het Licht Gezien. Dank aan allen die deze leuke avond weer tot een succes hebben gemaakt en tot de volgende rit.

Nico en Paul Gillisse

HHTT Maasvlakte rit zondag 30 september 2018

Zoals al in de aankondiging stond “Niet de rit is hoofdzaak als wel de eindbestemming” werden wij ná een rit over de Maasvlakte gastvrij ontvangen door een 6-tal begeleiders om de werkzaamheden aan de Hes Hartel Tank terminal te bezichtigen. De presentatie op een scherm over deze werkzaamheden zal in 2019 op een praatavond nogmaals gepresenteerd worden door onze gastheer Theo Meeuwsen.

Ad van der Horst heeft een film gemaakt van de rit ernaar toe klik film HHTT Maasvlakte rit

HET HAVENGEBIED “VERKEND” OP DE MAASVLAKTE.

Zondag 30 september, mooi MG-weer, hoe hadden Theo en Evert het beter uit kunnen zoeken. Stel je voor, het had gegoten van de regen, nou, dan had je mooi je pumps en schoenen uit kunnen trekken en laarzen aan kunnen doen.

Nu verliep alles naar volle tevredenheid. Droge voeten.

De start van de toerrit naar de Maasvlakte toe was in het “Carlton Hotel”in Spijkenisse. Verzamelen vanaf 11.00 uur met briefing en start om 12.00 uur.

We werden door Roel Stassen welkom geheten, die vervolgens het woord aan Evert Reedijk gaf. Evert had de route samengesteld over alleen maar kleine weggetjes en om aan voldoende kilometers te komen er een rondje “Slufter”aan toe gevoegd. Tevens was de route op zowel papier alsook voor Tom2 en Garmin gemaakt.

De ritplanning was zodanig, dat we vanaf 13.30 verwacht werden op de site van “Mariteam”, de combinatie die het project, het aanleggen van een Diepzeekade voor zeeschepen en een binnenhavenkade voor kleinere- en binnenschepen, aan het realiseren zijn.

We werden verwelkomd met koffie, thee en/of een glaasje geestrijk vocht.

Theo gaf een duidelijke uitleg waar ze allemaal mee bezig waren en wat er allemaal komt kijken om een dergelijke diepzee kade aan te leggen. Tevens werd een animatie gedraaid, waarbij Theo de uitleg gaf.

Het gezelschap bestond uit 50 equipes, die verdeelt over 5 of 6 groepen met een deskundig medewerker van de combinatie en het havenbedrijf langs de aanleg van de kades werden geleid.

De groep waar ikzelf bij zat, werd op deskundige wijze bijgepraat door Jean-Pierre. Hij gaf uitleg over de vele zware apparaten waarmee gewerkt werd, heimachines, kranen en allerlei andere zware apparatuur, zoals bijvoorbeeld de “HULK XXL” met een maximaal vermogen van 1600 ton. Het staal wat gebruikt wordt voor de aanleg, komt uit China, op specificatie van de opdrachtgever. Gegevens zoals gewicht, datum van aanmaak etc. staan erop vermeld. Ook gaf hij een uitleg over de hoeveel cement er gebruikt wordt en hoe dat aangevoerd werd. Als eenmaal begonnen wordt met storten moet er door gegaan worden tot dat deel gereed is, want stoppen is geen optie. Ook bestede hij aandacht aan de enorme betonijzervlechtwerken.

Het eerste deel van de diepzeekade moet in week 5/2019 gereed zijn, want dan komt het eerste schip aan. Volgens Jean-Pierre wordt die datum gehaald. Voor de buitenstaander lijkt dat een onmogelijke opgave als je alles in een voor de leek “chaotische” stand van zaken ziet. Maar Jean-Pierre was er gedecideerd over, in week 5 is het eerste deel gereed.

Al met al was het een stevige wandeling langs dit gebied, dat je van de weg af niet eens ziet. Het ligt ter hoogte van het Beerkanaal tegenover de kolencentrale van Engie Rotterdam en op het oude terrein van “Risk”, het bedrijf waar brandweer opleidingen en BHV cursussen worden gegeven.

Al met al hebben Theo en Evert ervoor gezorgd, dat we en een mooie tocht over het eiland Voorne-Putten hadden en een stevige wandeling over de Maasvlakte.

Het dankwoord is na afloop gedaan door Roel, met een niet te versmaden MG-kroes als cadeautje voor de begeleiders en een bloemetje voor de dame, die de koffie etc. heeft verzorgd.

Uw reizende MG-Reporter (Wim Arends)

Landelijke Rit Regio West zondag 9 september 2018

De rit had de toepasselijke naam "De Ontdekkingstocht door Krimpenerwaard en Lopikerwaard" en ging door de polders en over de dijken tussen De Hollandse IJssel en de Lek. Het werd echt een ontdekkingstocht met weggetjes, die u niet voor mogelijk hield in één van de oudste polders van Zuid Holland en Utrecht. De rit was uitgezet volgens een oude landkaart van 1750!

Een prachtige film van de rit gemaakt door Ad van der Horst klik Film Regiorit

“De ontdekkingstocht door Krimpener- en Lopikerwaard”
De landelijke rit van Regio West, gehouden op Zo 9 september 2018

Het was te verwachten dat op deze prachtige nazomerse dag er een grote opkomst aan de start bij Golfclub IJsselweide aan de Sluisdijk in Gouda zou verschijnen. Desalniettemin maakte onze regiocoordinator Roel Stassen zich toch enige zorgen waar hij voor alle 77 deelnemende auto’s een papierenversie van de routebeschrijving vandaan kon halen. Gelukkig voor hem reden velen volgens de electronisch aangeleverde Myrouteapp-methode.

Wat ons persoonlijk betreft, kunnen wij de rit een ‘subtitle’ geven nl. “Other made by wounded knee” oftewel een meer comfortable auto wegens een recente  knie-operatie.
Eerst maar even een stukje geschiedenis: Beide Waarden zijn begonnen als moerasgebied. Tussen 1000 en 1100 werd een begin gemaakt met de ontginning ervan. Het gehele poldergebied ligt ingeklemd tussen de Hollandse IJssel in het noorden  en de Lek in het zuiden.  Hierin liggen slechts twee steden t.w. Schoonhoven en Oudewater.
Het gebied tussen Gouda en Schoonhoven biedt, hoe vaak we hier al verkennend hebben gereden, toch steeds weer voor zeer verrassende weggetjes en vergezichten. De uitspraak; de wegen zijn vaak smaller dan je auto lang is, ( Henk de Haas ) was zeker van toepassing.
Vanaf de Julianasluisbrug ging een grote stoet via de nieuwe ontsluiting richting Gouderak.
Met de Hollandse IJssel, enerzijds rechts en even later links, was goed te zien dat het waterpeil nog niet haar oorspronkelijke hoogte had bereikt. Van eb en vloed is hier immers geen sprake.
Het is nu hoogseizoen van oldtimerritjes en daarom was het tegenkomen van de Haastrechtse Oldtimerclub op de ( smalle) Kerkweg van Berkenwoude geen verrassing en een leuke bijkomstigheid.
Door de schitterende weg in oostelijke richting, nauwelijks aangetast door de “nieuwe” tijd via Stolwijk bracht ons  naar de Vlist en vervolgens naar de zilverstad Schoonhoven.
Gelukkig doet men hier nog niet aan milieuzones en konden we zodoende met de hele caravaan door de historische binnenstad, naar de oostpoort van de stad rijden. We vervolgden onze prachtige route via de Lekdijk West ( recentelijk verhoogd) richting Lopik. In Jaarsveld kon ik het toch niet laten om een paar idylische plaatjes te schieten aan de S.L.van Alterenlaan.

Als ze voor publicatie vatbaar zijn, staan ze tussen de fotogalerij van deze rit op de website.
Vanaf hier konden we de auto even de sporen geven op de N204 om ter hoogte van Montfoort weer terug te schakelen naar de snelheid die hoort bij het landelijk karakter van het binnenweggetje dat leidde via Snelrewaard naar de stad van de heksenwaag, Oudewater.
In Driebruggen zorgde de plaatselijke brugwachter nog voor een mooi staaltje “couleur local”. Hij bediende hier nl. de slagbomen van het 19e eeuwse ophaalbruggetje nog persoonlijk en handmatig.
Wij waren de man dankbaar dat we de inmiddels half gesloten boom nog mochten passeren.
Hier kwamen we voor ons althans weer in wat meer bekende omgeving. Altijd weer leuk en voor sommigen spannend (vanwege alle fietsers) is de hairpin bocht in Hekendorp. Op de dijk naar Haastrecht geldt in het verkeer  alweer het recht van de sterkste. Dit is een teken dat de  mentaliteit die eigen is aan  de randstedelijke urbanisatie al tot hier is doorgedrongen.
Was het tijdens de route geen enkel bezwaar om ruim van te voren in een passeerplaats te wachten en zelfs met een geknipper aan te geven dat men gerust kon doorrijden, hier op de Steinsedijk ben je het behoud van de zijspiegels niet zeker.
Vanaf  hier was het slechts een paar luttele  kilometers, om de 85 km lange ontdekkingsrit  bij de golfbaan aan de Sluisdijk in Gouda te beëindigen.
Van hieruit willen wij de uitzetters en de narijders weer enorm bedanken voor hun inventiviteit en tomeloze inzet. Het was een fantastische rit die door allen zeer is gewaardeerd.

Groet Evert & Henny Reedijk, (910182)

ALLEEN OP DE WEG ????

Daar was absoluut geen sprake van. De landelijke rit van regio West van de MGCC was daar wel een voorbeeld van.  Het mooie weer heeft daar zeker een handje bij geholpen want er kwamen deelnemers uit Brabant, Utrecht en Noord-Holland, naar ik heb horen verluiden, maar ook uit West uiteraard.

Er waren 77 equipes aan de start bij de golfclub in West Gouda. Een prachtige opkomst voor de uitzetters Roel Stassen en Ad Stuurman. Als uitzetter, samen met Joop Postma, van de Bikkelritten ben ik bij zo’n opkomst wel enigszins jaloers. Ad en Roel zijn wel onze kunstenaars in het uitzetten van routes, speciaal ook voor TOM2 en Garmin. Maar ook de lezersversie was van uitmuntende kwaliteit, die sloot exact aan op mijn Garmin versie naar ik heb kunnen constateren. Roel gaf de aftrap zoals het een regio voorzitter betaamd en wees de deelnemers nog op enkele punten waarop gelet moest worden bij het rijden met de diverse navi’s.

Dat wij niet alleen op de weg waren is simpelweg gelegen in het feit dat er veel fietsers op de weg fietsten, die diverse toertochten reden of alleen een toertje maakten, maar ook kwamen we op de Kerkweg in Berkenwoude een andere Oldtimer vereniging tegen. Die hadden ook een toertocht richting Haastrecht.

Ik heb oude T-Fords gezien, Studebakers, Chevys van diverse modellen en jaartallen, Ford’s, een Jeep, maar ook brommers, zoals Kreidler, Puch en Zundapp, oude Franse wagens, er was één legertruck bij, die liep volgens mij alleen maar op smeerolie, ipv diesel, want er kwam een pluim uit van hier tot ginder. Het gaf wel wat oponthoud, want we moesten elkaar passeren op de smalle kerkweg. Maar dat verliep prima.

Op een gegeven moment reden we weer voorbij dat “loze vissertje”, weet u nog van de vorige toerrit, langs de Amstel, Daar zaten Gerrit en Catharina heerlijk te genieten en tegelijkertijd te proberen een visje te verschalken.

Zo zagen we in Schoonhoven een MGB V8, niet te geloven, die auto is van een “ouwe fietsenmaker” uit Den Haag en omstreken, die, daar waar iedereen rechtdoor reed, hij rechtsaf ging! Waarom? Hij ging koffie drinken bij zijn zus. Maar goed dat ie ook met een navi reed anders was ie de weg behoorlijk kwijt geraakt. Overigens heeft Dick die V8 wel heel erg mooi gemaakt, mag ook wel eens gezegd worden.

Onderweg langs de landelijke weggetjes, waren nogal wat boeren die kaas maken, bij een van die boeren, boer Kazenbrood, kon je koffie met brood en kaas kopen. Niet gezien? Jammer volgende keer beter.In Hekendorp reden we natuurlijk weer langs de 180 ° bocht, een bocht die voor velen van ons te machtig is en waardoor er heen en weer gestoken moet worden.

De golfbaan, waar we starten en ook weer eindigden is een prima locatie. Veel ruimte om te zitten, en een gezellig terras.

De route ging met recht dwars door het “groene hart” van Nederland, met plaatsen Gouderak, Lageweg, Stolwijk, Schoonhoven, Langerak, Jaarsveld zo naar Benschop en Snelrewaard, waarbij we alweer op de terugtocht waren via Oudewater en Haastrecht naar Gouda West.

Het was een dagje ouderwets genieten.

Tot de volgende rit op 30 september a.s.

Wim en Pinet

De Landelijke 2018 van regio West.

Wij storten ons naar beneden op de inmiddels bekende dijk in de IJsselweide te Gouda. Gelukkig is dit een Golfclub en geen weide voor zee/rivier koeien anders zou ons MeGaBootje weleens natte voeten kunnen opleveren. Diep gelegen in de verende zompige veenpolder is het weer heerlijk toeven en dit hadden zo`n 77 MedeGenieters eveneens op hun agenda staan. Snel wat naslag, routebladen moesten worden bij gekopieerd en na de startspeech gaat het geweld de dijk weer op. Gelukkig staat er een hohouder op de dijk om het dijkverkeer tegen te houden en te begeleiden. Vol gas stuiten we op de sluis die natuurlijk open staat en besluiten de parallelsluis te pakken waardoor onze Truus (Garmin) enige kilometers van slag is.

Op de IJsseldijk zijn we niet de enige slimmere routerijders en komen al zwaaiend een groot deel van de MG`s tegemoet, omkeren dus maar. Natuurlijk rijden we niet verkeerd alleen maar anders, toch maar naar Hans A?. Wij duiken zo de Krimpenerwaard in met een goed gevulde lunch/picknickmand met natuurlijk een tikeitje, vouwstoeltjes met opstaptafeltje en een werphengel, om de snoeklengte van vroeger zo`n 3,5 meter te overtreffen. Op deze prachtige dag staat de black pearl met zijn PK`s alweer snel te trappelen en de Lopikerwaard komt in zicht.

Alle nu bekender wordende stukjes van Hollandsche waterlinie, Oude Water, Stolwijk, Montfoort en natuurlijk de terug haakse dijk op voelen wij van te voren alweer aankomen, gelukkig wordt het achteruit oprijden op het drie auto pontje overgeslagen en kachelen wij over de hoge wakerdijken van de rivieren al dan niet versterkt en/of van opvang water overlopen voorzien. Langzaam komen de koeien weer terug in de wei vandaar de weidemelk, maar waarom dan nog koeien, waarschijnlijk voor ons als MeGatoeristen. De Vlister klomp in het water met een drijvende rivierkoe beiden in de Vlist, de zelfkazende boeren, de jagende witte reiger, en in Gouda waar ze smelten de  kazen, is het terug op de IJsselweide weer heerlijk genieten van deze dag,  mede mogelijk gemaakt en georganiseerd door het RoAd St team. 

Met Groet,

Gerrit & Catharina

Monsterrit no.20 zondag 19 augustus 2018

Een rit voor Petrol Heads met haar 160 kilometer. De finish locatie 2018 Golfclub Grevelingenhout, Oudendijk 3, 4311 NA Bruinisse wordt de start locatie voor 2019 van editie no.21

Monster rit in nieuw jasje.

Het was al weer even geleden dat we hadden deelgenomen aan een rit van Regio West.

Niet zo vreemd als je bedenkt dat we in de maanden Mei en Juni meer dan 3800km in de MGB hadden gereden tijdens onze vakantie in Engeland.

Maar het begon toch weer te kriebelen toen we de uitnodiging van Roel in de inbox kregen om deel te nemen aan de  “100 miles of West”.  What’s in a name, om het maar eens in een andere taal te zeggen.

Omdat we tijdens de vakantie goede ervaringen hadden opgedaan met de Myroute-navigatie app besloten we deze rit de Garmin maar eens thuis te laten en de telefoon te gebruiken met deze app. En om het maar gelijk te verklappen, wat rijdt dat fijn en foutloos met deze navigatie app.

Om kwart over negen kwam de MGB met een vergenoegd gepruttel tot leven en konden we koers zetten naar Mijdrecht. Gewoon even “navigeren via startpunt” ingeven en we werden feilloos naar het startpunt geleid .

 Helaas moest Tommy weer eens buiten blijven van de hotelbaas, maar na diverse mensen  begroet te hebben konden we als eerste van start. De lucht zat dicht en het miezerde een beetje.  De Meije was opmerkelijk rustig en via bijna de drempel van ons huis in Gouda werd de IJsseldijk bereden en de Krimpenerwaard doorkruist. Via de pont in Krimpen aan den Lek naar Kinderdijk. Opnieuw rustig  voor wat betreft toeristen en fietsers.

Via allerlei slaapsteden van Rotterdam en de Kiltunnel bij Dordrecht kwamen we op mooie dijkjes terecht rond Strijen. Het was inmiddels rond 1 uur en we vonden een mooi plekje om de stoeltjes uit te klappen voor de lunch. De zon kwam tevoorschijn en met een heerlijke wind was het genieten! Ook Tommy vond het een fijn plekje om het een en ander kwijt te raken. Tijdens de lunch konden we telkens zien welke MG’s bij elkaar op de pont hadden gestaan want ze kwamen in plukjes, en breed zwaaiend, voorbij.

Langs de Volkeraksluizen,de Krammer en Grevelingendam kwamen we tenslotte, telkens secundair naast de doorgaande weg rijdend in Bruinisse aan bij de golfbaan. Daar genoten we nog van een welverdiend drankje, waarna we, natuurlijk weer binnendoor, de rit naar huis maakten en om 6 uur thuis waren. Een lange, maar mooie dag was het!

We hebben er weer van genoten.  Bedankt!

Rinus en Yvonne

Een monsterlijke monsterrit.

Het begon zo ongeveer een week geleden, dat Roel mij belde of ik in de gelegenheid was om de monsterrit nogmaals met hem te controleren en na te rijden. Daar ben ik altijd voor in en op woensdag gingen wij op stap. Ik had de gegevens ingevoerd in mijn Garmin 52 LMT-s en Roel op zijn Garmin. De laatste update van Garmin geïnstalleerd en dan, zo zou je denken, moet alles goed gaan.

Enfin, de beide Garmins liepen bijna synchroon in spraak, de routes stonden er goed in en onderweg zijn we maar 2 punten tegengekomen die in de Garmin van Roel wat aandacht verdienden. Vooral dat punt in Dordrecht waarvan Roel foto’s bij de start uitdeelde, vlak voor je de Kiltunnel in zou gaan.

Wij kwamen met 44 equipes bij de start in Hotel Mijdrecht Marickenland in mijdrecht dat tot gevolg had dat de parkeerplaats vol stond met MG’s uit alle jaren oud en jong. Het viel mij op, dat er steeds meer MGF’s en MGTF’s bij staan.

Roel hield zoals gebruikelijk zijn praatje vooraf, gaf een korte uitleg over de route. Ook heette hij een nieuw lid, Miel in ’t Zand en partner, van harte welkom.

Tevens besteedde hij aandacht aan het 25-jarig jubileum van Bert Ewalds, als lid van de MGCC. Speldje !!!!

Iedereen werd uitgeleide gedaan door Ad Stuurman, die de route beschrijvingen en aanpassingen in de route uitdeelde.

De route ging langs een heel mooie route langs de Amstel, richting Woerdense Verlaat. Daar stond zoals gebruikelijk de brug open om de recreatievaart door te laten. Naar de Meije over smalle landweggetjes en veel fietsers. Kan ik jullie aanbevelen om eens met de fiets daar te gaan rijden. Er loopt een fietspad tussen de Nieuwkoopse plassen door. Het begint ongeveer bij de watermolen !!!!!!

Bij Gouda was het even oppassen, daar gingen we dwars door de stad om vervolgens bij de sluizen over de Gouwe te komen, richting Gouderak en Lageweg.

Bij de pont Krimpen/Kinderdijk was het een drukte van jewelste, vooral gevuld met MG’s. Daarna richting Dordrecht via Alblasserdam en Hendrik I.A. en Zwijndrecht. In Dordrecht was het even oppassen geblazen. Maar ik geloof dat iedereen er wel goed door is gekomen.

Via de Hoeksche Waard, langs dorpjes, waarvan je de naam wellicht nog niet tegengekomen bent, zoals Mookhoek en de Klem.

Na de Haringvliet brug werd je richting Dinteloord, Steenbergen en de Heenweg gestuurd, waarna je op Sint Philipsland belandde. Daarna over de Volkerak richting Bruinisse, waar er bij aankomst nog gezellig nageborreld kon worden, op het terras van de Golfclub Grevenlingenhout.

Dat wordt als alles goed is, de startplaats voor de volgende “MONSTERRIT”

Uit gesprekken heb ik begrepen, dat iedereen heeft genoten van de route, het weer hielp natuurlijk ook een handje mee, niet te koud en niet te warm, maar heerlijk weer om open te rijden.

Tot de volgende keer.

Wim en Pinet.

De Hoogzomerrit zondag 22 juli 2018

Met recht een Hoogzomerrit met temperaturen die rond de 30C lagen! Een rit die uitgezet is door Ad Stuurman en Henk Stout en digitaal ondersteund voor de navigatie door Bert Ewalds.

Een leuke film heeft Ad van der Horst gemaakt van deze rit. Kijken? Klik Hoogzomerrit

Een “ H O O G Z O M E R R I T” in “hoogzomer”.

Voor we, Joop, Jannie, Pinet en ik, bij La Place in Leiderdorp waren, hadden we al een hoogzomerrit achter de rug. Joop had een leuke route bedacht via het westelijke deel van het “Groen Hart”. En alles binnendoor, er kwam geen snelweg aan te pas.

We werden zoals gebruikelijk, hartelijk ontvangen, door Roel, Ad en Henk. Ad en Henk als uitzetters van de rit, nou mannen jullie hebben er wel weer wat van gemaakt met een opkomst naar ik mij heb laten vertellen van 57 equipes. Het fijne van deze rit was, dat je hem zo relaxed kon rijden. Genietend van de zon en de mooie omgeving was het een lust om in de MG te zitten.

De route werd aangeleverd voor Tom2 en Garmin, maar werd ook op papier uitgereikt. Wat mij opviel was, dat de routes via Tom2 en Garmin niet geheel parallel waren. Maar we kwamen eruit. Langs de Amstel hebben we even een pauze gehouden en gepicknickt.

Het was een gezellig stekkie, want al snel stonden er zo’n 7 equipes langs de kant van de weg langs de Amstel. Ad van der Horst, van de filmploeg van “WEST”, stopte ook even ter plekke om iets te nuttigen en een filmpje te maken. Dat zal binnenkort wel op de site te zien zijn.

De route was 97 km lang en liep via Woubrugge, Rijnsaterwoude naar Uithoorn. Vandaaruit liep de route alleen maar zuidwaarts richting Woerdense Verlaat, Woerden naar Oudewater. Je weet wel dat stadje waar vrouwen gewogen werden en als ze te mager waren, waren het heksen, je weet wat er met heksen gebeurde!!

Via Haastrecht en Vlist, kwamen we in BONREPAS, vrij vertaald goede maaltijd, maar daar kwamen we daar niet voor, we waren op weg naar Schoonhoven, de zilverstad van ons land. Daar aan het water bij Hotel Belverdere, met een prachtig uitzicht op de rivier en aan de overkant een betonfabriek !!!!

Voor parkeerplaatsen was bij het Hotel goed gezorgd er was een stuk gereserveerd voor de MGCC. Uitstekend geregeld, complimenti voor de uitzetters. Het was een gezellige geanimeerde drukte op het terras van het hotel, waar we snel en goed bediend werden door de medewerkers.

Maar zoals altijd, aan alles komt een end. Op naar de volgende rit “de Monsterrit”.

Wim en Pinet.

Hoogzomerrit 2016,  verreden op 22 juli 2018

Meteorologisch gezien inderdaad Hoogzomer maar gevoelsmatig na 6 weken droogte en zomerse temperaturen, eerder een nazomerrit.
Plaats van samenkomst was het La Plaza in Leiderdorp met naar verwachting een zeer hoge opkomst van 57 wagens. Hier schonk men heerlijk koffie, maar om het overtolige vocht kwijt te raken moest men serieus in de portemonnee !!
Ondanks onze ruime ervaring in het uitzetten en rijden volgens het TomTomsysteem, voor alle zekerheid toch maar de papieren versie van de ritbeschrijving meegenomen. Geen overbodige handeling naar zou blijken, noch bij aanvang noch na enkele “way-points”, noch bij de finisch en later thuis, was de rit te activeren tot een bruikbare route-assistent.
De rit .itn is keurig in de reisplanner aanwezig en laadt deze met laad reisplan””, vervolgens zag ik alle routepunten na OK en is ook de eindbestemming zichtbaar, vervolgens zou de route moeten worden berekend en dan gaat het mis. Het schermpje toont; “geen route mogelijk” met aanduiding van actuele locatie.
Vanuit de organisatie hadden we al eerder een  soort van foutmelding ontvangen en een toelichting waarom moest worden overgeschakeld van programma Tyre naar MyRoutapp.
Allemaal tot U dienst, maar eenvoudiger werd het er niet op.
Inmiddels had ik me toch aardig ingewerkt in de werking MyRouteapp als het gaat om het uitzetten van een rit. Reeds vele eerdere ritten reden wij probleemloos met de TomTom. Een geweldig systeem omdat de navigator, in dit geval mijn Henny, ook optimaal van de omgeving kan genieten. Kortom ik hoop te vernemen wat er  bij ons en/of bij anderen niet goed ging.

Onder de meest ideale omstandigheden, vertrok een bonte stoet MG’s midden door het prachtige Groene Hart, naar het gerenommeerde Hotel-Restaurant Belvedère, aan de Lek in Schoonhoven. Hier konden we vanaf het terras niet alleen het overzetveer aanschouwen, maar waren we getuige hoe eeuwen oude platanen zich van hun te krap geworden bast ontdeden.
Ik heb over rit eigenlijk niet zoveel meer te melden, behalve dat wij een keurig net
wielrijdersvolkje zijn. Nauwelijks last gehad van wielrenners, ( die zaten bij de Tour waarschijnlijk) en de fietsers die wij tegen kwamen, wisten zich als een speer achter elkaar te scharen. Ook geen scheldkanonnades of rochels, hetgeen ook wel is gebeurd.
Uitzetters Ad Schuurman en Henk Stout, erg bedankt voor deze mooie rit.
Voor Henk en Andrea van Deventer kende de rit geen verrassingen, want zij hadden hem nagereden.

Uw scribenten:
Evert & Henny Reedijk, (910182)

Noot uitzetters: De ritten worden altijd nagereden met recente Garmin en TomTom toestellen met de routebeschrijving tegelijkertijd en worden als zodanig gecontroleerd! Het kan zijn dat er toch afwijkingen kunnen voorkomen in de navigatietoestellen en dit kan verschillende oorzaken hebben zoals: geen laatste updates van kaarten, verouderde software in de navigatietoestellen, vastlopen navigatiesoftware etc.. 

Hoogzomerrit 2018.

En hoogzomer was het al geruime tijd, op naar Leiderdorp. Zonder Leiden in last te zijn. Velen denken deze dag eveneens zo. En het bordes en de trap van het hotel staat weer boordevol voor de aanvangs briefing. Op naar de smalle wegen, dijkjes, vaarten en uitgestrekte polders. Na een uurtje vluchten vele MG`s de berm in voor o.a. de lunch en verkoeling van machine en geest. De werphengel wordt even uitgegooid en zittend in de schaduw van de boom is een MG leven toch wel weer zwaar. Na Hoogmade, Nieuwveen en Woubrugge proberen we Truus (onze Garmin) nog even uit en via aangeleverde Tyre ingesteld belanden we voor een weg in het dorp met een middenpaaltje. Lachend en de voor de hand liggende weg weer oppakkend sluiten wij weer achter aan bij een luid ronkende Hazel TF. De echte weideland koeien liggen nu onder de bomen en de schapen liggen onder alles wat schaduw biedt. De polders in de sloten staan voor de helft droog en de vaarten en weteringen worden op peil gehouden. Richting Wilnis rijden we over veendijken waarvan het asfalt inderdaad niet meer horizontaal ligt, met bulten en kuilen. Komt er weer een herhaling van enige jaren geleden?

Met onze bootjes komen we door stilte gebieden, zelf kazende boeren en langs vele ophaalbruggetjes. Na Papekop, Oudewater en Hekendorp arriveren wij weer in Schoonhoven langs Belvedère. Nu nog de pont en wat provinciale weg en kan de uiteindelijke dag etappe afgesloten worden en het laatste deel de finish van de Tour, nog even worden bekeken. Wat een hoogzomerse dag en in dit geval de Stout(e) Stuurman stond vandaag niet aan de wal!  Ad en Henk bedankt.

Met Groet,

Gerrit & Catharina

Rit naar Seppe "Classic Cars and Aeroplanes" zondag 17 juni 2018

Het werd een prachtige rit en een leuk samenzijn op vliegveld Seppe (Breda Airport) met de hang naar nostalgie.

Tycho van Heusden heeft een film van deze dag gemaakt, klik Seppe rit

Classic Cars & Aeroplanes,
De regio-rit naar Breda International Airport v/h Seppe, zondag 17 juni 2018

Het idee om  gezamenlijk en  met een uitgezette rit naar Brabantse vliegveld “Seppe” te vertrekken vanuit het ’t Stammineeke, in de Hoeksche Waard, bleek een schot in de roos.
Maar liefst 44 equipes van Regio West, hadden zich van te voren op de site van het evenement als deelnemer aangemeld.

Onder niet de meest ideale weersomstandigheden vertrokken we om 11.15u. maar wel nadat Roel had gemeld,  zich in een MGloos tijdperk te bevinden en alszodanig er voor koos een middagje te gaan fietsen.

De uitzetters ( Henk van Deventer en Roel Stassen ) hadden goede kennis van de streek en wisten ons in een lange stoet, via Zwanegatsedijk, Sint Antoniepolder. ( 14e eeuwse en eerste droogmaking) over de Keizersdijk  ( oude route van Den Haag naar Brussel ) naar Strijen-Sas te leiden. De plek, waar in 1711  Stadhouder Johan Willem Friso, die tijdens de oversteek van het Hollandsdiep, is verdronken, aan land werd gebracht. Aardig intermezzo, althans wij moesten vrije doorgang verlenen aan een grote stoet All American Cars ter hoogte van Maasdam. Door een slimme vertrektijd, had niemand last van de, om het hele uur draaiende, Haringvlietbrug. Via Dintelmond, het gehucht Zevenhuizen, en met een oostelijke boog om Oud-Gastel hadden we een mooi vergezicht op de koepel van de Basiliek van Oudenbosch, deze kerk werd als verkleinde replica van de St. Pieter (Rome) in 1880 voltooid.
Na een rit van ca 70 km konden we via Bosschenhoofd en het terrein van het vliegveld oprijden, waar voor ons de toegang vrij was.

Na uitreiking van polsbandjes, een leuke linnen tas met inhoud, parkeerdem wij de auto’s pal langs de start- en landingsbaan!
Ik veronderstel dat de meesten direct zich gestort hebben op de meegebrachte en goed gevulde picnicmandjes.
Daarna was iedereen ruim in de gelegenheid om al het fraais aan antieke automobielen
(meest oldtimers natuurlijk) en bejaarde vliegtuigen te bewonderen.
Er konden rondvluchten worden gemaakt met een toestel van Deutsche Lufthansa, er werd ‘gezweefvliegd’ en er werd parachuut gesprongen. Kortom een festijn van vermaak en ontspanning. Het voordeel van het parkeren op het achterterrein was, dat het verlaten zonder enig filerijden gepaard ging. Desondanks vertrokken wij bijtijds om de drukte voor te zijn weer richting Hoeksche Waard.
Het was een rit,  weer eens iets anders dan anders, wij hebben er van genoten.

Henny & Evert Reedijk (910182)

p.s. Met deze rit is afscheid genomen van het navigatieprogramma Tyre en is het meer
geavanceerde Myrouteapp gebruikt. In ons geval geheel foutloos!!

Picknick Classic-Cars & Aeroplanes 2018.

Als echte Goodwooders verschijnen we in de kledij van de jaren zeventig of daarvoor, op het Westerse verzamelpunt `t Stammineeke.

Er blijken zo`n 44 equipes van start te gaan voor de tocht via smalle polderse wegen door grote delen van de Hoeksche waard. Helaas kon de voorzitter na zijn briefing niet verder aanwezig zijn, daar zijn nieuwe maîtresse de MG Hazel een zusje van Tiffany (zie MG-Nieuws september 2017!) nog op de pijnbank ligt.

Niet getreurd over het luxe probleem rijden we langs de golfbaan parallel de Haringvlietdam over. Daar onze Truus dwars lag, rijden we op het bijna foutloze roadbook met één klein foutje bij Kwartiersedijk, wat natuurlijk niet van invloed was op de leuke rit en de verdere route. Voor het Seppe vliegveld is het druk op de ingangsrotonde en worden wij keurig begeleid naar een opstelling op het vliegveld terrein zelf. Precies na 2.01 uur gereden te hebben vanuit Mijnsheerenland naar Bosschenhoofd, zien wij de MG Westerlingen, Brabers en Zeeuwen voorbij trekken.

Zelf onder het genot van het consumeren van de inhoud van de meegenomen picknick manden. Eén stoet van mensen trekt voor bij de Classics cars van Fiat 500 tot Rolls-Royce en van Tjecho Slowaaks tot Amerikaans. De Kenworth en Macks, de flatgebouwen op wielen racen op de start -en landingsbanen, met een prachtige motorenroffel. Militaire voertuigen, Zundapps, Tinus op zijn Norton gelijktijdig met Bertus op de BSA komen werkelijk stapvoets op een meter afstand voorbij. Een formule 2 en 3 monster racen met een supersnelle Ford Capri, achtervolgt door een soort van Gogomobile.

Jammer van de opkomende bui aan het eind van de dag, maar gelukkig valt het MG leven wel weer mee met zijn allen onder moeders paraplu. Het StaDe van West heeft weer een leuke rit weggezet, bedankt Roel & Henk, volgend jaar gaan we als auto freaken, de Aeroplane`s en het museum maar eens bekijken.

Met Groet,

Gerrit & Catharina

Bezoek Schmidt Zeevis en een rit in de polders ten noorden van Rotterdam zaterdag 12 mei 2018

Op 6 april j.l. hadden wij een boeiende presentatie gehad van Wil van Merkensteijn over Schmidt Zeevis. Op 12 mei hebben wij het bedrijf bezocht, waar wij in de "keuken"hebben gekeken hoe vis van 1e kwaliteit wordt gereed gemaakt voor o.a. grote Horeca ketens, Cruise schepen, etc...

Ad van der Horst heeft een film gemaakt van deze dag. Om deze film te bekijken klik hier!

Schmidt Zeevishandel rit , 12 mei 2018

Tijdens de praatavond van begin april, werd door Wil van Merkensteijn, een van de zeer nauw betrokkenen van Schmidt Zeevishandel ( kleinzoon van de oprichtster oma Schmidt) als prelude op deze rit, een  boeiende verhandeling gehouden over de ontstaansgeschiedenis en de huidige bedrijfsvoering van dit mooie Hollandse bedrijf, nu gevestigd aan de Matlingeweg, in Schiedam.

Om 08.45u ( vroegop voor de zaterdag)  werden  60 MG leden van West,  koninklijk ontvangen op het speciaal voor ons vrijgelaten parkeerterrein van het sinds 2014  onder maritieme architectuur gebouwde bedrijf van Schmidt Zeevishandel. De bouw is een verwijzing naar de HAL, één van hun grootste klanten.  Maar ook hotels in binnen- en buitenland weten de kwaliteitsproducten te waarderen,  evenals vele andere cruisemaatschappijen waar ook ter wereld.
De particulier kan zowel fysiek als via een webshop,  terecht voor een hoogst uitgebreid vis- en schelp- en schaaldieren assortiment. Alhoewel dit deel van de handel slechts 7% van de omzet uitmaakt.
Van te voren konden wij ons inschrijven voor een (vis)ontbijt, annex rondleiding,
met aansluitend een rit van ca 60 km. Nadat wij ons in beschermende hygiënische kleding hadden gestoken, werden wij verdeeld over 2 groepen, door  Wil van Merkensteijn en Aad Timmerman uitgebreid ingewijd in de wonderlijke wereld van de hedendaagse vis(groot)handel.
Een aantal opvallende zaken:
Schmidt voldoet aan de hoogste internationale eisen op het gebied van hygiëne en bedrijfsvoering HACCP-normen  ( Hazard Analysis and Critical Control Points ).
Schmidt heeft duurzaamheid hoog in  het vaandel en draagt dit uit aan haar leveranciers ( de visserij).
Schmidt levert visproducten aan Dubai onder zeer,  zeer diep ingevroren staat van  – 60°C .
Met als credo, “ versere vis zwemt nog” is dit bedrijf zo te zien ook na ruim 100 jaar nog zeer vers en kerngezond.
Na te zijn opgewarmd van de -30° C vrieskou met een kop koffie en een groepsfoto, vertrokken zo’n 50 auto’s voor de aansluitende rit.

Voor een digibeet als ik is het altijd weer een opgaaf om de digitaal aangeleverd Tyre-rit  op de juiste plek op de Tomtom te krijgen. Zeker na maanden van ongebruik ligt het apparaat wegens de  vele up-dates,  heel lang “aan het infuus“.  Zodat , dat doe ik heel even, vies tegen valt.
Hoe zat het ook weer, moet ik de rit gebruiken met de extensie .gpx of .itn ? om daarna de juiste plek te vinden waar de route op de Tomtom staat. Ik zal het wel nooit leren. Hoe dan ook, door de verversing kan ik geen waypoint missen, dat was ook zo, want;

waar moet een goede rit aan voldoen:
- Een routebeschrijving zonder missers
- Zoveel mogelijk landelijke binnenwegen
- Aantrekkelijk omgeving
- Niet te lang en niet te kort

Schiedam-Honselaarsdijk, 66,81km Gem 38,2 km/u

Wat ons betreft een perfecte rit die aan al deze criteria voldeed. Met de publicatie van de route met het kaartje van Sports Tracker, kan ik me een routebeschrijving besparen en me beperking tot de
finishlocatie, t.w. Restaurant en Waterskibaan” Wollebrand”, a/d Broekpolderlaan 10,  in Honselaarsdijk.
Waarlijk een schitterende locatie om weereens  terug te komen. Met een uitgelezen uitzicht op de kabelbaan vanaf oergezellig terras. Zeker als dit bevolkt is door oergezellige mensen van MG Carclub regio West.

Mijnheer De Haas en echtgenote Niesje zeer bedankt voor “professionele” manier van ritvoorbereiding en uitvoering mede ondersteunt door het narijders team, Henk Stout en Ad Stuurman.
Een dag die nog lang na-ijlde in ons “systeem”

Evert & Henny Reedijk (  910182 )

De Schmidt zeevis rit.

De Nieuwe Maas onderdoor, langs de Vijfsluizen het Giessenplein nemen en men komt tot stilstand bij een zeevisvaartuig stevig afgemeerd aan het water. Al gauw meren de MeGa bootjes aan en worden de beste stuurlui weer hartelijk verwelkomd voor de visvangst. Na een lekker ontbijt met de gerookte zalm sandwiches is het weer een goed toeven aan boord. Na het ontbijt worden wij als witvissen verkleed en goedgekeurd met pet conform de HACCP normen.  De fileer en snijkeuken met het logistieke deel, volgt als vis excursie. De honderden kilo`s vis van monsterlijke Zeeduivel tot kleine Pijlinktvis wekt grote indruk. Af en toe nog even geschrokken van sommige leeftijden en de nog zo helder kijkende kabeljauw koppen belanden wij bij de krabben en kreeften bakken, waarvan de kreeften mannetjes er zelfs twee hebben. Je zal maar gevangen zijn.

Vele tonnen ijs met zout hier aan boord worden  zelf gemaakt en zorgen voor een perfect visvervoer op maat, al gelang de wensen van de horeca eindverbruiker. Wij stappen weer in onze bootjes en gaan buitengaats ten Noorden van de Schie, de Rotte en de stad van de haringkoppen de koers uitzetten zoals in het logboek genoteerd. We laveren in de zon en over smalle paden waar ooit de trekpaarden langs de vlieten liepen. Lange rakken worden op zelfs ons nog onbekende stukken doorkruist. De riemen worden nog even gestrekt op het eindpunt Wollebrand en we laten ons de koude jajem weer even goed smaken en na de kapiteinskreet duizend bommen en granaten, hou na deze geweldige vis excursie tocht, Niesje en Henk de Haai in de gaten.

Met Graat,

Gerrit en Catharina.

Flakkee rit langs de bloembollen en bezoek Fiat Topolino museum zondag 15 april 2018

Deze rit met opdrachten is uitgezet door Henk & Niesje de Haas. Het leuke van deze rit was dat er 2 versies waren zonder dat men het wist. Dit gaf wel de nodige hoofdbrekers onderweg en je zag deelnemers onderweg stoppen omdat ze anderen weer tegen kwamen en.. ze dachten dat ze van "het padje af waren". Advies: volg altijd je eigen routebeschrijving en niet je voorganger! Al met al kwam iedereen toch in de jachthaven van Herkingen aan.

“Naar de bollen, die schitterende bollen…..”
 

Zo luidde de annonce voor de op zondag 15 april 2018 te rijden rit van MGCC Regio West. Het was dan ook niet verwonderlijk dat zo’n 45 auto’s met inzittenden naar de startlocatie; Zoet of Zout ( alias zeehondenopvangcentrum ) in Stellendam waren gekomen.
Het is hem ( de blikskaterse Haas ) wederom gelukt om het merendeel van de deelnemers, op zeer listige wijze, op verkeerde benen te zetten. Immers gingen we niet uit van een ontspannen ritje, zeg maar toerritje, door onze tweede nationale bollenstreek!!
Deze verwachting werd nog versterkt door een ( fake!!) telefoontje tijdens de briefing van een lid die graag wilde weten waar hij later die dag,  aansluiting kon krijgen ergens tussen Lisse en Hillegom!!
Afijn, was ik niet degene die in een eerdere stukje het advies gaf, om alvorens de motor te starten, eerst de uitgereikte papieren te bestuderen!. Precies, wij trapten er met boter en suiker in.
Al bij pnt 8 verbaasden wij ons erover hoe je rijdend in colonne met ca  20MG’s, door de nauwe centrumstraatjes van Stellendam, in Godsnaam, herstel; in Hemelsnaam, sorry, serieus de zondagsrust kunt respecteren.
Juist  ja, door te beseffen, dat “huisnr 38” niet het fysieke huisnummer betekent, maar als gehele tekst moest worden gelezen.
Gelukkig ging het bij het 6 koppige monster (rotonde) op één gemiste letter na, goed.
Maar helaas, wij konden het synoniem voor, “zomerse dagverblijfplaats” niet met strand in verband brengen, met als gevolg dat we gewoon de meute achtena reden
Bij punt 24 wederom verbazing, ca 5 auto’s reden rechtdoor terwijl op onze beschrijving tot echt, weg rechts vervolgen stond.
Godzijdank, ( hier toegestaan was buiten de bebouwde kom ), konden onze gespannen zenuwen, tot rust komen in het alleraardigste Topolinomuseum.
Een leuke locatie, waarvan de eigenaar zich  uitputte in alle restauratieverhalen en op alle vragen van ons, bezoekers, bereidwillig antwoord gaf.
Intussen moet ik nog wel vermelden dat bij ons pnt 18 de eerste gele tulpenvelden schuchter aan het ontluiken waren.
Maar ook hier net als bij de gerst, de tarwe en de fruitbomen, van een zeer laagstelige soort.
Omdat we de Flakkeese variant van onderstaande nationale hymne niet kenden, hebben we voor de zekerheid de orginele tekst en muziek meegenomen, zodat we die in elk geval uit volle borst konden zingen.

Wie verwacht  nu midden op het platteland een  contradictio in terminis, ( een schijnbare tegenstelling ) Wij niet in elk geval. Toch lijkt de aanwijzing van pnt 28/29 hier verdacht veel op, immers; er volgt een langstuk + na 150m enz.
Het is van tweeën één, dachten wij, alhoewel lang natuurlijk een betrekkelijk begrip is.  Hoe dan ook, het lampje ging bij ons niet branden, ja bijna dat van de resterende benzinevoorraad, vanwege alle extra km’s als gevolg van het  wanhopig zoeken naar de juiste route.
Ook TomTom liet ons daarbij lelijk in steek, want wat ik ook ingaf, hij kende noch in Nieuwe- noch in Oude Tonge een Vroonweg, dat ik als aanknopingspunt voor herstel van de route wilde gebruiken.
Ik zal maar eerlijk bekennen, ter in stand houding van de huwelijkse vrede, besloten we de rit te verkorten, om nog éénmaal bij het finish restaurant met een opgezette papegaai, herstel meeuw, de figuurlijke mist in te gaan.
Gelukkig kent West slimmere deelnemers, waardoor René en Heidi Roelofs, Sjaak en Jopie Ophorst (Regio Oost-Brabant) en Edward en Marion Zwier, als 1e, 2e resp. 3e met TULPEN(bollen) UIT Herkingen als prijs, naar huis konden gaan.

Aan de uitzetter(s) het advies bij een volgende gelegenheid meer rekening te houden met het intelligentiequotiënt van alle deelnemers!

Evert & Henny Reedijk (910182)

De Flakkee rit, zondag 15 april 2018

Zondag 15 april hebben wij met 45 equipes bovengenoemde rit gereden met mede als doel: de prachtige tulpenvelden aldaar te bekijken.

Als je een rit gaat rijden die uitgezet is door Henk en Niesje de Haas kun je (als je het echtpaar een beetje kent) gevoeglijk aannemen dat er een instinker in zit.

Ik heb dus van te voren nog even in het MG blaadje gekeken en daar stonden o.a. als raadgevingen in : een scherp potloodje meenemen en vroeg naar bed.

Aan het laatste hebben wij ons niet gehouden, maar het potloodje was wel aan boord.

Bij de briefing werden wij erop gewezen het ritreglement goed te lezen en dat er letters zowel rechts als links van de weg stonden.

En dan ga je op pad. De omschrijving was een puzzel op zich:  adellijk bier L hield b.v. in dat je na een uithangbord van „ Hertog Jan bier“ links af ging en na de aanduiding energieproducten L  na de windmolens ook van richting moest veranderen.

Om de drukte in het „ Topolino museum“ enigszins te spreiden hadden de uitzetters een list verzonnen: er waren halverwege deze rit twee verschillende routebeschrijvingen gemaakt. De ene ploeg had (zonder het te weten) route A en de andere had route B mee gekregen. Nou dat bracht reuring in de groep, want je zag tot ver op het vlakke Goeree-Overflakkee MG’s in diverse richtingen rijden, omkeren en weifelend aan de kant staan. Wij ook en Pim die achter ons aanreed dus ook!

Bij de eerste ontmoeting denk je nog: „ die hebben verkeerd gereden“ , maar het is toch een vreemde gewaarwording als je meerdere auto’s tegemoet rijdt. Je groet vriendelijk de tegenligger, maar denkt meteen: „ verdorie zitten wij helemaal op de verkeerde weg en hebben de aanwijzing toch wel goed gelezen?”  

De grote twijfel slaat toe en voor je het weet heb je zelfs in een auto met een hardtop  „ bolle ruiten“ .

Bij het museum stonden Henk en Niesje duidelijk te genieten: bewust niets gezegd en aanhoren hoe velen van ons aangemodderd hadden. Toch bleek het voor Edward en mij nog mee te vallen: wij werden derde na Heidi en Rene Roelofs ( 1e prijs) en Jopie en Jaques Ophorst ( 2e prijs).

Heel veel tulpen kregen wij helaas niet te zien, omdat die nog lekker in de grond zaten maar ondanks dat hebben wij toch een leuke dag gehad, al vraag ik me nog steeds af waar dat potloodje nou voor diende!

Henk en Niesje, hartelijk bedankt voor deze originele rit!

Marjon Zwier

Bericht van Pim over de Flakkee rit:

'Beste Roel, Hierbij mijn opnamen van gisteren. Het was weer een mooie dag. De technische assistentie van Ad van der Horst is weergaloos.

Het lekkende uitlaatspruitstuk wordt donderdag bij Nico van der Ree in Schiedam vervangen, samen met een uitlaat die Edward Zwier achterliet bij Joop Postma. Die haal ik donderdag met de MG op. Met die lange uitlaat vanuit de voetenruimte naar boven is dat de enige manier om die te vervoeren. Wat moet ik beginnen zonder de Regio West?....

Hartelijke groeten, ook aan Willemijn,

Pim'

"Bikkelrit" en "DoDa" rit op zondag 25 maart 2018

De Bikkelrit was voor kaartlezers en DoDa rit was voor toerrijders. Joop Postma en Wim Arends hebben er veel werk van gemaakt om van deze rit een succes te maken. De organisatie op de dag zelf werd gedaan door Wim en Pinet Arends en Janny Postma. De dames sprongen bij i.v.m. de ziekte van Joop en Arthur Postma. Hartelijk dank dames!

!!!Ad van der Horst heeft een film gemaakt van de Bikkel- en DoDa rit klik hier!

Wat vooraf ging aan de BIKKEL-DODA.

Op 10 januari zijn Joop en ik begonnen met de Bikkel-Doda ritten.

Allereerst hebben we vanaf mijn stafkaarten de route in principe op papier gezet voor de 2 gedeelten van de “dijkje op dijkje af" ritten.

Dat was niet zo erg moeilijk, want ik ben erg goed bekend in de Hoeksche Waard, doordat ik daar vaak kom om te fietsen en weet daar nagenoeg elke weg en elk driehoekje te vinden.

3 weken daarna met Joop samen deze ritten gecontroleerd en verder op papier gezet.

Daarna was het de beurt aan Roel om samen met mij de ritten op Tom2 en Garmin te krijgen. Was nog niet zo eenvoudig, want digitaal en papier bijt elkaar soms en dat heeft te maken met de vele 3-hoekjes die wij erin gebouwd hadden.

We zijn ook tot de conclusie gekomen, dat je eerst moet bepalen wat leidend is bij de routebeschrijvingen, of de Tom2/Garmin versie is leidend en daar pas je de beschrijving op aan, of de route beschrijving op papier is leidend en dan moet Tommie/garmin aangepast worden.

Toch is iedereen er wel uitgekomen. Er waren 14 deelnemers aan de routebeschrijving en Pinet en Jannie hebben goede recensies gehoord over de route, vooral over de route langs de nieuwe dijk bij de Oudendijk en Goudswaard.

De navigatie ritten waren van “different Cook” en kostte ook de meeste tijd.

De ingetekende lijn was op zich geen punt om samen te stellen, het enige waar erg op gelet moet worden is dat de lijn goed ingetekend wordt. Een van de deelnemers ( ik meen de beide Rene’s) zei dat hij daar een programma voor had waarop je het digitaal kon doen. Iets om mee te nemen voor de next-time. Dit gedeelte was 29 kilometer lang.

Met grote precisie hebben we de coördinaten uitgerekend, verschillende keren overgedaan en nagegaan of datgene wat we wilden dat de deelnemers zouden doen uitvoerbaar was. Toen dat allemaal gebeurd was hebben Joop en ik de rit gecontroleerd en uitgereden. 49 km lang was dit deel.

Vervolgens heb ik hem laten controleren door mijn schoonzoon, Leo, en zonder wat te zeggen, hem zijn gang laten gaan. Op punten, waar hij de fout inging, hem zelf laten corrigeren voor de goede route.

Joop en ik wisten natuurlijk welke punten van cruciaal belang waren om de route goed te rijden. Ik heb dan ook genoten met Ad Verhorst, onze filmer die dag, hoe equipes van totaal andere kanten kwamen dan gepland, dan vermaak je je wel op die manier.

Uiteindelijk is iedereen goed aangekomen en was het met 24 equipes een leuk evenement. Waarbij ik de hoop uitspreek, dat dit een stimulans is voor alle andere leden om volgend jaar ook mee te doen.

Al met al een evenement wat behoorlijk wat tijd heeft gekost en wat vooral al bij joop en mij veel plezier vooraf heeft gegeven.

Jammer dat Joop op de Dag van de rit te ziek was om mee te gaan, helaas, volgend jaar beter. Ook Arthur was er die dag niet bij vanwege ziekte, hij zou bij de finish/start halverwege staan, nu hebben Jannie en Pinet daarvoor gezorgd.

De hartelijke groeten van Wim Arends

“De Bikkelrit” zo 25 maart 2018 ( Regio West MGCC )

De openingsrit van “West” kent inmiddels een traditie maar tevens een innovatie in de vorm van  een subtitel, nl. DoDa-rit. Omdat de rit in de Hoeksche Waard wordt verreden met tal van dijken, op- en afritten, laten de uitzetters Wim Arends en Joop Postma zich dankbaar inspireren door deze infrastructurele bijzonderheden, bij het uitzetten, nl. Dijkje-Op en Dijkje-Af
Dat de uitzetters zich er bepaald niet met een Jantje van Leien vanaf hebben gemaakt, blijkt wel uit het feit dat de tourrit zowel als de navigatie rit in feite ieder uit twee delen bestonden. Van de totaal 26 deelnemende equipes kozen er 10 voor het navigeren.
Omdat wij ons hebben geconcentreerd op het navigeren, kan ik alleen uit de mond van een tourdeelnemer optekenen, hoe speciaal het rijden over de nog maar net gereedgekomen, dan m.n. ook nog Westdijk onder Goudswaard was. Deze dijk heeft een jarenlange verhogings- en verzwaringsbeurt ondergaan en begrenst het meest westelijk deel van de HW met het Spui, met daar tussen de z.g.n. Korendijkse slikken ( een prachtig natuurgebied ) en de Leenheerenpolder.

Dit waardevolle landbouwgebied wil men teruggegeven aan de natuur, zoals dat tegenwoordig heet.
Over landbouwgrond gesproken. tijdens alle gedeelten van de rit, kon men volop genieten van het ontwakende voorjaar, met prachtige vergezichten over het nog “maagdelijke” land met schier eindeloze kaarsrechte polderwegen.
Terug naar de navigatie rit:
Heel belangrijk is om niet direct te gaan rijden maar rustig aan tafel, met behulp van attributen, als loep, liniaal, scherp potlood e.d. consciëntieus de route(s) op de aangereikte kaarten uit te zetten. M.n. bij de rit met coördinaten luistert dat zeer nauw. En mocht men denken dat  inwoners van de HW in het voordeel zijn, nou vergeet dat maar, het is eerder een nadeel.
De kunst is, de door  de uitzetter bedoelde route exact te rijden en de daarbij uitgezette letterbordjes, in de juiste volgorde en aantal, te vermelden op de oranje wedstrijdkaart.
De coördinatenrit zorgde voor de meeste hoofd- en oogbrekens, waarbij m.n. punt 7.
 ( Oosthoek ) bij de meeste deelnemers tot strafpunten zal hebben geleid.
De winnaars van vorig jaar Jaap Hoogvliet en Willem Ledder, konden hun Bikkel niet succesvol verdedigen en moesten hun meerdere erkennen in,
Ad en Anja Dekker, ( proficiat ), 2e werden Roel Stassen en Frank Bakker met
René Roelofsen en René Verschoor als eervolle 3e .

Wel ontving Jaap Hoogvliet het insigne, dat behoort bij het 25-jarige lidmaatschap.

Met dank aan de uitzetters voor nauwkeurige- en vooral intelligente werk en de
dames Pinet Arends en Janny Postma  voor de tijdwaarmening.
Joop nog van harte beterschap, we hebben je noodgedwongen gemist.


Evert & Henny Reedijk ( lid 910182 )