Snertrit 15 november 2014
Drie verslagen van de laatst gereden rit in Regio West van het seizoen 2014; "de Snertrit".
Snertrit 2014 en een vrouwelijke leiding
Bij gebrek aan uw Regio Coördinator, die een najaarsoverleg had met de andere regio coördinatoren met het MGCC bestuur in Driebergen en afwezigheid van Henk de Haas, die een bruidspaar met 60 ervaringsjaren heeft rondgereden in een LIMO door Rotterdam, moest er toch gezocht worden naar een alternatieve leiding/ begeleiding van deze rit.
Spontaan werd dit opgepakt door 2 Power Ladies: Niesje de Haas en Willemijn Stassen en deze dames stonden echt hun “mannetje”, wat ik later bij de prijsuitreiking mocht ontwaren (ik kwam ná het overleg in Driebergen om aan te schuiven voor de voortreffelijke snert maaltijd)).
Discussies tijdens de uitleg van de vragen werden met rechtvaardige doch strenge hand in de kiem gesmoord.
Het werd een leuk evenement mede door de goede leiding van bovengenoemde dames.
De volgende prijzen zijn er behaald:
- Wim en Pinet Arends (worden uitzetters voor snertrit 2015)
- Henk en Ali Schimmel
- Rob en Ginny Voorwinde
Poedelprijs: Frits en Els Tammerijn (Regio Oost Brabant)
Ik dank de dames voor hun inzet en zie duidelijk ambities voor de toekomst, wellicht een vrouwelijke Regio Coördinator? Immers wij hebben ook al een vrouwelijke MGCC voorzitter en deze kwijt zich van haar taak meer dan voortreffelijk!
Roel Stassen
Hekelingen, 16 november 2014.
Zie ginds komt de “snert”boot uit “op Moer”weer aan. Hij brengt ons weer Snertweer, dat was u niet ontgaan.
Ja, want het was: “Snertweer”met de “SNERTRIT”.
Niet met de rit zelf, want die was goed in elkaar gezet, maar het weer werkte niet echt mee.
Bij afwezigheid van Roel en Henk werd de aftrap gedaan door Niesje en Willemijn. Nou wat het stemgeluid aangaat, ze deden niet onder voor de mannen, die dit normaal doen. Er kwam een duidelijke uitleg. Iedereen hing aan hun lippen.
Er waren 23 equipes aanwezig, niet allemaal met hun MG, maar sommigen hadden hun andere mobiel bij zich. Een van de equipes, Henk en Alie, dachten dat er wel sneeuw zou gaan vallen, die had hun skies op het dak gebonden van de GT, of waren het misschien waterskies??
Jaap en Joep van Leeuwen hadden een mooie rit geconstrueerd, met hier en daar een instinker, zoals bv. de autoshow van van Schie, die links van de weg stond, terwijl zij duidelijk gezegd hadden, alle aanwijzigingen en vragen rechts van de weg. Maar ja je hebt altijd van die lui die er instinken, wellicht allemaal.
Ook hadden de heren een aantal vragen opgesteld om tot een klassement te komen en te kunnen controleren of iedereen de rit wel had gereden, dat bleek wel het geval. Alleen had men buiten de waard gerekend. Bij de vraag over het adres van Albert Heijn Bos, werd na afloop gevraagd in welke plaats dat was. En daar zat h’m nou net de kicksaus, dat wisten een hoop equipes niet meer, “Nieuwkoop”.
En last but not least kwam de vraag, hoeveel paperclips op het schoteltje lagen. Een equipe zat er 1 stuks naast. Het waren er als ik het goed heb 124 stuks.
De troostprijs, een zakje uitjes, het begin van de erwtensoep, ging naar een equipe van een andere regio, Frits en Els Tammerijn uit Vught.
3de waren Rob en Ginnie Voorwinde met 1 paperclip verschil met Gerard(74 om 73). De Rookworst.
2de waren de Skiërs, Henk en Ali, Blikje erwtensoep met rookworst.
1ste waren Pinet en Wim, uitzetters voor de volgende snertrit, een snertpakket.
Na afloop werd er van een voortreffelijke SNERT van Wim en Wilma genoten en was het nog erg gezellig met elkaar.
Uw reizende reporters Wim en Pinet Arends.
Beste MG club leden,
Wij Frits en Els Tammerijn komen uit de regio oost Brabant. Ik ontvang via Roel Stassen, al jaren de nieuwsbrief van regio West, omdat ik jaren geleden is een keertje een nachtrit had meegereden in Zeeland. Ik lees deze nieuwsbrieven altijd, het zijn erg leuk berichten/verslagen. Dus had ik Els gevraagd of ze zin had om de snertrit mee te gaan rijden, na enige weerstand ging ze overstag, het weer was niet best na wat twijfel zijn we op weg gegaan naar Boskoop. Bij aankomst bij De Hoek werden we hartelijk verwelkomd door gezellige clubleden. Na wat uitleg over de rit, gingen om 13 uur 45 van start dagteller op 0, tijdens te rit moesten er vragen beantwoord gaan worden. We gingen vol goede moed van start, het eerste stuk ging prima alles ging goed, tot we bij punt 50 aankwamen (Bunnikerf) konden we niet vinden wij zijn toen de Ziendeweg geheel afgereden, we kwamen er niet meer uit, daarna de Tom Tom ingesteld op Moerkappelle (snelwegen vermijden) na 30 minuten waren we bij Finish wel als eerste. Met de vragen die we wel beantwoordt hadden was het bijna goed gegaan. Na wat eten/drinken in een gezellig samen zijn. Kwam de prijs uitreiking in zicht, wij waren als eerste aan de beurt en hadden poedelprijs gewonnen 500 gram uien, toch hadden we veel applaus en vrolijke gezichten. We hebben het erg naar ons zin gehad en komen zeker weer eens terug, uit Brabant.
Met dank aan organisatoren.
Groetjes Frits en Els Tammerijn
Nachtrit 18 oktober 2014
Verslag van een zeer donkere nachtrit rondom het Geofort.
De Fantastische Nachtrit van Regio West.
De winnaars van 2013 Bart Baars en Edwin Bronwasser schotelden ons een fantastische rit voor.
Om 18.30 was het verzamelen bij Geofort http://www.geofort.nl/ of wel Fort aan de Steeg (waterlinie benaming) voor een rondleiding.
De rondleiding werd in 2 groepen gedaan gezien de grote opkomst van 23 auto's en werd als zeer interessant ervaren door de deelnemers.
Om 20.00 vertrokken wij in de donkere nacht met een heldere sterren hemel en niet onbelangrijk...... met 17 graden Celsius, ongehoord voor deze tijd van het jaar.
Er was een uitvaller in de rit en de 22 deelnemers kwamen tussen 22.15 en 22.45 aan bij Hotel Gorinchem.
Een ieder lag dicht bij elkaar qua punten telling, maar onderstaand de winnaars:
- Michael Meerlo & Paul Eken
- Arie de Best & Arjan van Delft
- René Roelofs & René Verschoor
Rode Lantaarn: Jan & Jeanette Storm
Roel Stassen
De NACHTRIT van 18 oktober 2014
We hadden een erg leuke ontvangst in het “GEOFORT” in Herwijnen. Echt aan te bevelen voor een bezoekje overdag.
De winnaars van vorig jaar Bart Baars en Edwin Bronwasser hadden de opdracht dit jaar de avond/nachtrit uit te zetten. We kregen eerst een rondleiding door een deel van het fort en met een bakkie koffie werd de rit door Roel aangekondigd en een korte uitleg gegeven door de uitzetters.
Het begon voor Arthur en mij al goed, want wat wij dachten dat een inrit van een boerderij was, bleek later een weggetje onderlangs te zijn. Enfin, na een kwartiertje modderen zijn we opnieuw begonnen en toen ging het beter.
De avond was wel pikkedonker, zodat je weinig aanknopingspunten had. Ik heb overigens eens nagekeken op“afstandmeten.nl” waar de route langs liep. Als je deze route bij daglicht rijdt, dan heb je een prachtige tocht langs Linge en Waal. Daar was deze avond/nacht niet veel van te zien. Ik ben daar een jaar of wat geleden langs Linge en Waal geweest met de MG. Dan zie je pas hoe deze rivieren door het landschap slingeren. Je moet dit echt eens een keer bij daglicht te doen, onderweg een terrasje pikken en een hapje eten, ook ben je dan in de buurt van Landgoed “Mariënwaard”, een bezoek meer dan waard. En als je dat midzomer doet, dan zijn de kersen ook rijp. Ook zat het ons niet mee met het beantwoorden van de vragen. Die kerk heb ik van alle kanten bekeken, maar het ANWB bordje heb ik niet gezien. Welke kerk was het trouwens. Die langs de dijk?? Of in het dorp?? Ik weet het niet en het antwoord bleven wij schuldig. Wij hadden overigens onze handen vol om de route te blijven volgen en we hadden al een kwartiertje+++ verloren.
Bij de Waalbandijk werden we echt in verwarring gebracht. Het was een heel eind om die dijk te volgen met al zijn bochten en kronkelingen en om vervolgens de Waaldijk te gaan volgen op dezelfde manier.
Al met al hebben we wel genoten, een mooie niet koude avond en droog.
Het verraste mij, en ik was niet alleen, dat er equipes waren die alle vragen goed hadden. Wij hadden echt teveel gemist mede doordat het echt goed donker was.
Enfin, Arthur en ik zijn aangekomen, niet helemaal volgens de officiële route, maar wel bij het hotel, waar de finish was.
Groeten van Wim (zonder Pinet)
Nachtrit Regio West 2014
Daar was hij dan weer de jaarlijkse nachtrit van de Regio West. Dit was voor ons de tweede keer dat we deze rit mee reden. We hebben 1,5 jaar een brittisch racing green MgF van ’00, we hebben veel plezier van deze roadster.
Zo ook op zaterdag 18 oktober, we hadden het mooiste weer dat we ons kunnen wensen voor de tijd van het jaar. Omstreeks 17.30u vertrokken vanuit Hoek van Holland, nog even snel langs ons favoriete stekkie Schoonhoven aan de Lek voor een patatje. Omstreeks 19.00u vervolgden we onze weg naar Herwijnen om ons daar aan te melden voor de rit. Precies op tijd om nog een kop Thee te nuttigen voordat de briefing begon.
Wij vertrokken deze keer als eerste, het was even wennen aan de (voor ons) nieuwe routebeschrijving. Wij hebben nog niet de ervaring van de gemiddelde doorgewinterde Mg rijders. Dit resulteerde in wat gekibbel in de auto daar ik (Jan) nogal een doorrijder ben en Jeanette nog even door moest krijgen hoe de routebeschrijving in elkaar gestoken was. Dit gaf een aantal momenten van stilstand op de route.
Het rondje bij de Dorpsstraat was voor ons behoorlijk verwarrend, maar uiteindelijk hebben we de juiste route weer kunnen vinden, daar was voor ons het moment dat we ineens achter een MgB reden. De chauffeur van deze MgB liet ons passeren waardoor wij weer op kop lagen. Ik vind dit prettig omdat ik dan ongestoord mijn eigen tempo kan rijden. (Ik heb altijd de drang om verantwoord maar toch zo snel mogelijk te rijden).
Dat dit voor deze rit helemaal niet nodig is kwamen wij natuurlijk te laat achter! Door het snelle rijden zijn wij de eerste 4 punten waar vragen over gesteld werden voorbij geraast. Ik zei nog geruststellend “ ach Jeanette wij willen toch geen eerste worden” vanwege het uit moeten zetten van de volgende nachtrit.
Na het akkefietje van de Dorpsstraat hebben wij met volle teugen van de rit kunnen genieten, helemaal geweldig die dijkjes. De eerste vraag die wij beantwoorde was die van de reiger in de slootkant, het was lastig deze te vinden in het donker. Met de zaklamp erbij ging het beter tot grote schrik van de bewoner aldaar, na enig lichtschijnsel op de gevel van het huis rende deze beste man in onderbroek en hemd de woonkamer uit. Ik vraag me ten zeerste af of Bart en Edwin deze bewoners gewaarschuwd hebben om het feit dat er een 30tal Mg malloten weleens de tuin in konden schijnen met zaklantaarns of zelfs zoeklichten van een 500Watt.
Om 21.52u arriveerden wij bij Hotel Gorinchem, ja we waren als eerste. Maar niet te weten dat we na de vraag over het aantal walnoten de poedelprijs wonnen. Wel een leuke rode (STORM)lamp gewonnen met Mg Logo!
Het schrijven van een stukje nemen op de koop toe, ik zeg maar zo “ iemand moet toch verslag uitbrengen” bij deze is dit gedaan.
Tot slot wil ik namens alle deelnemers aan de Nachtrit van 18 oktober 2014 op de eerste plaats de medewerkers van het Geofort hartelijk bedanken voor de gastvrijheid en rondleiding, maar in het bijzonder natuurlijk Bart Baars, Edwin Bronwasser en Roel Stassen voor het uitzetten en organiseren van deze geweldige rit. Wij zijn benieuwd naar de rit van volgend jaar want dan zijn we er zeer zeker weer bij!
Jeanette en Jan Storm
Mystery Tour 19-21 september 2014
Verslag van een weekend trip naar een toen nog onbekende lokatie.
Vrijdag 19 september
Wie van de 29 deelnemende equipes op vrijdag 19 september, in zijn of haar tot in de puntjes geprepareerde MG naar het Postiljon Motel Dordrecht was gereden, om daar te vernemen waar we naar toe zouden rijden, kwam voorlopig althans bedrogen uit.
Na, onder het genot van koffie met gebak, met elkaar kennis te hebben gemaakt, werd tijdens de briefing door Henk ( de Haas ) en Edward (Zwier) nog volledig in het ongewisse gelaten.
Met recht een mysterieuze start.
Het routeboek, contentieus samengesteld met honderden aanwijzingen, voorzien met tussen- afstanden in kms als in mls, leidde tot het eerste van meerdere overzetveren, naar Werkendam. Het eerste onvoorziene obstakel deed zich voor bij de sluis over de Afgedamde Maas bij Giessen, alwaar vracht- landbouw- lokaal- en toeristisch verkeer in een lange stoet wachtten tot een brugdeel zich eindelijk zou sluiten. Met een 20 minuten vertraging, spoedde de MG-optocht zich, met een gemiddelde snelheid van ca. 30 km/u, oostwaarts.
Niemand begreep waarom de wegwerkzaamheden op de N322 richting Zaltbommel niet voor ons waren stilgelegd, maar goed met wat zoekwerk en vertraging konden we de route bij Rossum gelukkig weer oppakken. Volop genietend van met name het uitstekende weer en een prachtige omgeving, konden we als een van de eersten, bij Lith, de Maas oversteken.
Voor ons die dag nergens een brug te ver !!!.
Via de Peel etc. hadden we bij Baarlo wederom de Maas moeten oversteken. Helaas hadden hogere machten besloten dat het veertje, in deze tijd slechts voor niet gemotoriseerd verkeer openstond. Goede raad is duur maar nog niet zo duur om de noodenvelop te openen.
Dit keer werd de Tomtom geopend om via de kortste weg naar Kaldenkirchen te geraken.
Hier werd, eigenlijk nodeloos, de tank gevuld met 14 l goedkope Duitse benzine !!
Inmiddels wees de klok 16.15u aan, de Tomtom nog 104 km, terwijl uitdrukkelijk was gevraagd om 17.00u op de eindbestemming te zijn, waar die ook mocht wezen.
Na overleg met een andere equipe werd besloten, om niet Gods water over Gods akker te laten lopen, zodoende werd met behulp van de enveloppe en de Tomtom, richting zuiden gereden, om tenslotte om ca. 17.45 in Hotel Ons Krijtland in Epen te arriveren.
Na binnenkomst van allen werd deze enerverende dag met een heerlijk diner afgesloten.
zaterdag 20 september
Na een weldadige nachtrust en even voedzaam ontbijt, vertrokken we, voorzien van een nieuwe route, gelardeerd met een 9-tal vragen richting het 3 landen punt.
Hier moesten we weliswaar in een bedrieglijk doolhof met een variant op het kinderspelletje zakdoekje leggen ( lees envelopje leggen ) uitvinden waar jouw envelopje te vinden was.
De zoektocht leverde jammerlijk aan een aantal deelnemers een zodanig nat pak op, dat men terug moest voor een verschoning.
De enveloppe was het zoveelste mysterie in de tocht, die kon worden behouden gesloten of geopend, worden verhandeld of geruild. In sommigen zat nl een verrassing verborgen maar het kon evengoed een teleurstelling zijn.
Via het 3-landenpunt, ging de tocht vervolgens door 3- landen. Traditionele en bij klassieker liefhebbers befaamde berg/heuvel klimmen en dalen, doorkruisten we die middag het Belgische ? natuurpark met de stad Roetgen (D) als middelpunt. Saillant detail hier was dat onze route werd geblokkeerd, door een officieel georganiseerd heuvel klim, van oldtimers.
Na overleg met enkele Marshals en Die Polizei, konden we na zo’n 20 minuten in konvooi het race-parcours overbruggen, onder luide toejuiching van het publiek, door ons beantwoord met een luid geclaxoneer.
Dat dit niet de enige handicap was bleek wel uit de moeilijkheidsgraad van een 9-tal vragen, die de uitzetters hadden meegegeven om te beantwoorden. Ogenschijnlijk simpele antwoorden werden tijdens de prijsuitreiking ’s avonds gelogenstraft omdat men geen rekening had gehouden met de het instinksausje dat Henk en Edward over de vragen hadden gelardeerd.
Het diner kende de inmiddels de beproefde kwaliteit van de Ons Krijtland’s keuken maar werd bovendien muzikaal omlijst door een zeer professioneel duo op keyboard en de fiddle.
Met de uitreiking van een 3-tal zeer toepasselijk prijzen ( mijnlampen ) waarbij m.n. Frits en Agnes Hermans als overall winnaars uit de bus kwamen, werd het weekend afgesloten.
Tot slot willen Henny en ondergetekende de organisatie heel hartelijk bedanken voor deze memorabele tocht waarvan het “mystery”, uiteindelijk toch werd opgelost.
We hebben er grandioos van genoten!
Evert Reedijk
Mystery Tour 2014
Op vrijdag 10 januari 2014 was de jaarlijks drukbezochte nieuwjaarsreceptie van Regio West. Zoals gebruikelijk kun je je dan inschrijven voor het MG weekend. Dit keer was de bestemming onbekend: een Mystery Tour! Ondanks de onbekende bestemming, waren de 30 beschikbare plaatsen in een mum van tijd vergeven. Het vertrouwen in Henk en Edward is wel erg groot.
In de loop van het jaar richting het weekend van 19 september zijn er diverse pogingen gedaan om de geheime bestemming te ontfutselen aan de organisatie. Helaas zonder resultaat. Op vrijdag 19 september arriveerden wij verwachtingsvol voor het bekendmaken van de bestemming. Helaas werden wij teleurgesteld, er werd niets onthuld, het werd alleen maar schimmiger, zeker omdat het routeboek geen plaatsnamen vermeldde, maar alleen aanduidingen zoals BBK P………. Hier kon je geen definitieve bestemming uit concluderen. Met zijn allen gingen wij op weg, totdat ……….. ergens onderweg de brug kapot bleek te zijn. Wat nu? Geen plaatsnamen om in typen op de TomTom. Te trots om nu al te bellen of de enveloppe met eindbestemming te openen, dus op zoek naar een andere weg om de rivier over te komen met behulp van de ouderwetse autokaart. Dit werd het pondje bij Veen. Helaas een klein pontje: 3 auto’s per keer en een wachtrij van zeker 15 auto’s. Dan maar via Den Bosch over de snelweg naar Oss en omstreken en de route weer opgepikt. Een half uur later wederom een tegenvaller het pondje bij BBK V…….. dit was uit de vaart voor auto’s. Mocht je je onderweg vervelen, de heren hadden een aantal foto’s aan de vragen toegevoegd, welke wel 100.000 keer waren uitvergroot en waarop je misschien een MG onderdeel kon ontdekken of een blikopener.
Wederom een nieuwe route zoeken via onze oosterburen en langzaam werd het doel duidelijker: richting Zuid-Limburg. In de buurt van onze eindbestemming had het team nog een leuke verrassing: de laatste 11 aanwijzingen in het routeboek waren verzonnen en als je goed oplette stond de MG vlag aan de kant van de weg met het ontvangstcomité. Helaas waren velen te veel gefocust op hun route, zagen het zwaaiende en schreeuwende ontvangstcomité niet en scheurden voorbij, daarna verdwalend in verzonnen instructies. Uiteindelijk was tegen 19.00 uur iedereen op de eindbestemming Epen. Dit was met recht een Mystery Tour!
Na een gezellig diner en een goed bed gingen we op zaterdag op weg naar het Drielandenpunt. Daar moesten we een enveloppe zoeken in een doolhof van beukenhaagjes en een aantal fonteintjes. Als je pech had spoot zo’n fonteintje je edele delen helemaal nat (Rob). Hierna ging de route verder door het mooie Limburgse en Duitse landschap met een stralend zonnetje op onze bolletjes. Onderweg moest er een aantal vragen worden beantwoord met de nodige instinkers, zoals stickers op de achterkant van een verkeersbord. Iedereen had ook een gesloten enveloppe gekregen die je mocht openen. Op de gok kreeg je dan minpunten of extra pluspunten. Bijna in Epen aangekomen na een prachtige rit, besloten wij dit gokje te wagen en niet geheel onverdienstelijk! Wij konden onze ogen niet geloven: ‘DE HOOFDPRIJS’ 4 extra punten; dit zou wel weer een ‘mystery’ grapje zijn van de organisatie, iedereen had natuurlijk dezelfde enveloppe, was onze stellige overtuiging. Tijdens het heerlijke diner, waarbij het Limburgs duo Viool en Piano (Dennnis en Vera) voor de muzikale omlijsting zorgde, werden de winnaars bekend gemaakt. Tot onze verbazing ontvingen wij de originele 1e prijs, een mijnlamp gemaakt van koolstof uit de Limburgse mijnen! Als straf moesten wij dit stukje schrijven en ook nog op tijd inleveren…..wat maar net is gelukt. Het was weer een zeer geslaagd weekend!
Frits en Agnes Hermans
Monsterrit 24 augustus 2014
Verslag van de Monsterrit 2014
De afgelopen week de buienradar regelmatig bekeken en in het begin was de voorspelling voor 24 augustus niet zo best. Maar gelukkig werd die voorspelling steeds beter en het laatste bericht was goed. Heeft Roel toch contacten met de hemelgod Jupiter, een van zijn functies is namelijk weergod.
Met het kapje open op weg naar Citta Romana, maar het werd steeds donkerder en vlak voor de startplaats was Pluvius zo vriendelijk zich te laten gelden. Dus op de parkeerplaats het kapje erop en naar binnen voor de koffie. Binnen was het al redelijk druk en er druppelden na ons nog aardig wat equipes binnen. Zo rond 11 uur heette Roel ons allen welkom, vertelde wat over deze Monsterrit, waarna Henk ook nog even wat vertelde over het Mystery weekend. Nou ja vertellen, eigenlijk niets want dat mocht volgens Henk niet van Edward. Het enige wat eruit kwam dat op de clubavond van 5 september de startplaats bekend gemaakt zal worden, maar dat wisten we al.
Wij naar buiten waar bijna alle dakjes naar beneden gingen en zo’n 37 equipes op weg gingen voor de 160 km. Over Goeree Overflakkee, via een stukje Noord Brabant op weg naar de Hoeksche Waard. Na pakweg een kilometer of 6 een MG file bij de openstaande brug van Stellendam. Nu dat hebben ze geweten in Goedereede en stuk of 25 pruttelende MG’s achter elkaar verstoorde de zondagrust. Via een Y splitsing, maak hier maar een omelet splitsing van, via een redelijk smalle weg naar het eerste ‘knelpunt’. We zouden na +/- 1 km EW links moeten gaan om op de Hofdijksweg te komen. Nu na +/- 100 meter hadden wij al een einde weg situatie gevonden. Moeten we nu rechts of links want je kon allebei de kanten kiezen. Hebben maar voor links gekozen wat gelukkig de goede beslissing was. Na verschillende malen de BBK Ouddorp gezien te hebben kwamen wij in de ‘achtertuin’ van Henk.
Bij 1-ste R richting “Slikken van Flakkee” de volgend MG file, het was bijna rechtdoor maar de doorgaande weg ging naar links. Via Dirksland, Middelharnis, Stad aan ’t Haringvliet kwam Hetty in zicht, precies op tijd voor de inwendige mens.
Parallel langs de N 57, richting Willemstad onder Maltha door op weg naar Frans. Bij BBK Fijnaart uit volle borst Heb je even voor mij gezongen, maar geen reactie van Frans, toch jammer. Door naar o.a. Standdaartbuiten, Klundert en de wereldplaats Zwingelspaan richting de Hoeksche Waard. Na de nieren even getest te hebben op de Haringvliet brug kwamen we aan op bekend terrein, De Hoeksche Waard. Nu dat hebben we geweten want bij links de dijk op gingen we goed de mist in. Het was pas na 200 meter links de dijk op en niet direct na BBK Goudswaard. Terwijl je toch wist dat Piershil echt de andere kant op was maar gewoon als een blinde kip de rest volgen, dus draaien en de goede weg genomen. Eindelijk kwam Oud-Beijerland in zicht en draaiden we het parkeerterrein van de Oude Tol op. Op het parkeerterrein stond een zeer opvallende zeer lange witte MG met een redelijk bekende chauffeur.
Hier de 2014 monsterrit met een biertje afgesloten, Henk en Roel dank voor het uitzetten en vooral Niesje en Willemijn dank voor het narijden. Voor ons was de finishplaats lekker dicht bij huis en in 2015 is de startplaats dit ook. Roel en Henk mochten jullie wat hulp nodig hebben voor de eerste tig kilometers in de Hoeksche Waard komend jaar, wij weten wel een paar leuke weggetjes want na 10 jaar MG-en door de Hoeksche Waard heb je bijna alles wel gezien.
L & L
Dorestad Classic, 3 augustus 2014
Verslag van een rit naar Wijk bij Duurstede
Zojuist voor jullie gelezen in het AD: “Het is 834 na Christus. DORESTAD wordt platgebrand door de Vikingen. De Vikinghoofdmannen Bört en Dörkjan keren huiswaarts met de buit. Zegt Dörkjan:”niet vergeten de volgende keer eerst plunderen en daarna pas platbranden””. Daar zitten ze met hun platgebrande buit op hun Vikingschip.
Zo was het gisteren niet in “DORESTAD”, daar werd niets platgebrand, maar de het stadje werd wel ingenomen door MG’s, van alle soorten en maten.De wagen welke ik echter op het kerkplein miste, was een enigszins groene two-tone MG Magnette automatic, hem was dmv een rode sticker de toegang tot dit plein geweigerd en moest ie op een “achteraf plekje” in de schaduw staan, tot groot verdriet van ene “Ad van der H”.
Overigens kwamen wij ook een soort Sherlock Holmes hond tegen, compleet met zonnebril en MG pet op, Volgende week rijdt hij wellicht op Silverstone, want hij was in complete race outfit.
De dag was tof, het weer werkte mee aan alle kanten en de zon scheen. Wat wil een mens nog meer in zijn open MG.
Onze regiocoördinator, wuifde of is het woof, ons uit met de woorden om achter hem te blijven en dat werd van harte gerespecteerd, we zouden niet durven, nietwaar?
Volgens mijn informatie zijn we met 39 equipes vanuit Bodegraven vertrokken richting Wijk bij Duurstede. Edward en Marjon hebben er weer alles aan gedaan om een mooie rit te creëren. En daar zijn ze zeker in geslaagd.
Het was een bonte verzameling zo achter elkaar, via Woerden, Lintschoten, Benschop, Lopik, Jaarsveld ( u weet wel van die grote TV Mast) naar Vianen. Daar werd de dijk weer opgezocht. Zonder al te veel oponthoud bereikten we Dorestad.
Een drukte van jewelste, bij het inrijden werden de bokken van de geiten gescheiden in figuurlijke rood/ groen zin. Ja, jammer Ad, geen groene sticker, dan naar de achterafplek, waar het ook niet slecht toeven was.Velen hebben een rondwandeling door het stadje gemaakt en velen zaten er ook op een terrasje, want daar was wel behoefte aan na de warme rit.
Veel bekijks kregen onze MG’s, altijd weer een leuke gebeurtenis om te zien hoe niet MG’s owners naar een andermans troetelkarretje kijken en beoordelen.
Na afloop nog wat gegeten en gedronken, waarna de retour tocht gemaakt werd de andere kant van de Lek over de dijken richting Alblasserdam en zo via Barendrecht naar huis.Het was weer een leuk evenement.
Met vriendelijke groeten van Wim en Pinet. (het wenp team)
Landelijke rit "1001 Bommen en Granaten" 13 Juli 2014
Verslag van een zeer geslaagde Landelijke rit vanuit Slot Loevestein.
En de opkomst was overweldigend, 70 equipes waren gekomen naar de start- en finishlocatie, te weten “Slot Loevestein” bij Woerkom ( Woudrichem).
We waren welkom vanaf 11.00 uur, waar Roel even voor 12 uur de aftrap gaf voor de “1001 Bommen en Granatenrit”. Volgens mij heet de route zo vanwege de vele burchten, kastelen en Sloten en bunkers die we onderweg tegenkwamen. Hij gaf vervolgens het woord aan uitzetter Henk de Haas van het “HENI”team ( staat voor Henk en Niesje de Haas. De rit was een “old school” route beschrijving en geen GPS rit zoals aangekondigd. Henk gaf aan dat je de rit op je gemak kon rijden, je behoefde niet te scheuren , 100 kilometer en we werden om ongeveer 15.00 uur terug verwacht in het slot nadat we ongeveer 753 verkeersdrempels en 251 verkeersrotonden hadden gehad. (grapje)
Het weer was redelijk, toch af en toe kapje op kapje af, want daar hadden we al rekening mee gehouden, dus de kap stond op de waakstand.
Slot Loevestein, 653 jaar, het kasteel waar Hugo de Groot opgesloten heeft gezeten in de jaren 1620 en 1621. Hij was onder Stadhouder Prins Maurits rijks pensionaris , maar door onmin werden hij en nog 2 pensionarissen ter dood of met lange gevangenisstraf veroordeeld. Hij ontvluchtte het slot op 22 maart 1621 in de boekenkist, waarin hij vele boeken liet aanleveren om te studeren en te lezen. Zijn bekendste werken zijn” Mare Liberum “ en “de iuri belli ac pacis” ( het zeerecht en vrede en oorlog.)
Enfin, de route gaat door 3 provincies: Zuid-Holland, Gelderland en Noord-Brabant en brengt ons langs mooie plaatsjes als Zuilichem, Zaltbommel en dorpjes met mooie namen zoals Babylonienbroek, Poederoyen en wat dacht u van Ammerzoden.
Het dorpje Meeuwen deden we ook aan. Daar woont ’s-Lands bekendste wielrenster, Marianne Vos, zij was niet thuis, want ze deed de Giro d ‘Italia voor feminin en won hem.
De route lag in het Land van Altena en in de Bommelerwaard , Het land waar Maas en Waal samen komen en je langs de Bergse Maas , de afgedamde Maas en de Waal rijdt. Vooral de route over de opgehoogde Waal Bandijk was erg mooi er is hier hard gewerkt om het achterliggende land veiliger te maken voor het water. Zo zijn er ook overloop gebieden gecreëerd om het overtollige water kwijt te kunnen.
Henk en Alie waren voor Joop en Jannie, Wim en Pinet de voorrijders en hebben dit foutloos gedaan. Om ongeveer 15, 15 uur konden we aan een drankje op het terras van het slot.
Een gezellige en leuke rit door het 3 provinciën gebied.
Henk en Niesje bedankt voor het uitzetten en Roel en Willemijn voor de controle.
Wim en Pinet.
Voorjaarsrit 27 april 2014
Verslag van de voorjaarsrit; dit jaar zonder bollen!
Verzamelen in Leiderdorp dit keer met een antibollenrit, wegens het zo goed als uitgebloeid zijn door dit warme voorjaar. Het Groene Hart wordt het doel voor de dikke 40 equipes, met dus zo`n dikke 80 mede enthousiasten. We vertrekken via de inmiddels bekende rotondootjes over de grote weg heen, het groene hart binnen voor de aflegging van deze ca. 100km tocht. Na een twintig minuten moet toch de soft top erop en de tonneau cover eronder. Maatgevend blijft de intensiteit van de regenspetters, op de bril van de co-pilote. De zijruiten blijven omlaag en kronkelend gaan we over de éénrijstrookwegen met her en der passeerplaatsen in het stilte gebied. Over de veilingbrug waar je de overkant van de weg niet kan zien, pruttelen wij verder. Door de zware bewolking zijn de meeste tweetrappers thuis gebleven en rijden wij voor het eerst rustig stationerend over het asfalt. Wij zien het Molen hart, Gele hart, Bruine hart, Water hart, Venen hart, Wilgen, Dijkjes, privé ophaalbruggen en Groene hart.
De warme broodje palingspecialist in Burgerveen zijn wij helaas al voorbij en we genieten van de Harleyers, die eveneens tokkelend over de weg gaan. Ook zwaaien wij naar de Alpha Spiderclub, die ook met het hele arsenaal van jaartallen op de weg zit, in dit rustige gebied. Pa zwaan staat te waken aan de slootkant, de buizerd zit op de kop van een paaltje en de loslopende koeien uit de open stal doen zich te goed aan het voorjaar. In Burgerveen rijden wij langs het kanaal van Gent naar Terneuzen en besluiten dit stukje even over te doen als we Gand (Gent) aandoen, wat een dag. Kudelstaart, Bilderdam, Aarlanderveen en Noorden, wie droomt er niet van in afgelopen December en Januari. Het Woerdense verlaat (geen bronstige eenden), Meije en Zwammerdam doen wij via Zoeterwoude aan (wie kent de blonde jongens niet) met Rijndijk, Hazerswoude (even Faunaaien met de gevleugelde wereld in gedachten) kronkelen we rivier afhankelijk verder af.In Leiderdorp draaien wij even nog de bekende rotondootjes en kijken weer terug, op een lekkere Bollenloze Blitterswijkse mooie, mooie, mooie dagrit.
Met Groet,
Gerrit & Catharina
Bikkelrit 23 maart 2014
Verslag van de eerste Regio West rit na de winter: de "Bikkelrit"
Dagenlange voorbereiding van berenmutsen, handschoenen, hardtop verwijderen en poetsen van al het klassiek in de winter carport gestald geweld, bezigt ons voor de openingsrit. Open, dus zelf bijna geheel thermisch geïsoleerd, komen wij op het Carlton in Spijkcity aan. Enorme toevloed van equipes, waar wij dachten gezien de weersverwachting met ca. 15 auto`s aanwezig te zijn. Het voorjaar ruist al enige dagen dus en zorgt dat de ook de jonge MG PK`s weer de Voornse en Puttense weide in kan. Even nog tijdens de aankomst de tonneau cover erop, en jawel zit dit erop, stopt de regenbui. De goudvissen in het vooronder worden nog even gevoerd door de regiovoorzitter en met natte billetjes gaan wij van kiet. In een Magic Great colonne rijden we over de kninnedik richting ZwartNazareth toerend over de Heen en Geervlietse dikken, even één hagelsteen op de neus van de co-pilote waarna een ongenuanceerde uitspraak en dan de groenekrusweg over, alras gaat de colonne links af terwijl ons logboek zegt einde weg links. Vanaf dat moment zien wij bijna heel de middag geen MG weer, of hij moet van de tegenovergestelde richting komen. Vele wegen worden 4 tot 6 keer genomen, zelfs een onverharde grinddik valt ons ten eer. Bij Kerkweg 10A schieten wij helemaal in een deuk en begrijpen absoluut niets meer van de logica van route beschrijving en de uiteindelijke weg vervolging. Opgevangen voor Simeshafen, met uitleg van de organisator wat vrij simpel blijkt, gaan wij verder. Op het eerste de beste aanknopingspunt gaan wij (met kennis van de omgeving) toch de “fout” in. Dan geven wij het deze eerste openingsrit maar op, rijden naar de Hokkelingseweg, volgen de Akkers en de Voorden, waarbij het Carlton aan het eind weer lonkt. Natuurlijk hebben wij als eersten, de virtuele eerste prijs in handen, met een ongeopende strafpunten envelope. Wat een heerlijk begin deze openingsrit van het regio West seizoen. Als half Spikkenisser : kum es erges ars, iere schoere deronder, euver de beusem en sie is thus. De JoJaWiPi organisatie, dank voor de voor onze chaotische middag, die ooit hoog op onze ritten geheugenlijst zal eindigen. Wij bikkelen zeker na onze ervaringen nog vele malen mee.
Gerrit & Catharina
