Snertrit 10 november 2012
Traditionele snertrit verreden op 10 november 2012
Een heel verschil met de “snertrit” van 2011, door Joop en mij gemaakt, want dat was een echte snertrit, die afgelast werd wegens slechte weersomstandigheden en vervolgens in het voorjaar als verlate snert”snertrit” werd verreden.
De 2012 editie van Evert en Henny Reedijk mocht er zijn. Met ongeveer 25 equipes hadden de uitzetters voor deze tijd van het jaar niet te klagen.
Het was een tocht van ongeveer 96 kilometer en ging over niet alledaags gebruikte “paden”.
Er werd gestart in Dordrecht bij het Postiljon, waar een goed kopje koffie werd geschonken.
Niet iedereen was met de MG, want daar was het weer niet naar, en “open rijden”, was ook niet zo aantrekkelijk.
Evert en Hennie hadden het eiland van Dordrecht goed verkend, ze leidden ons naar wegen, waar de schrijver dezes, normaal gesproken alleen op de fiets komt. Het is een prachtig gebied ten zuiden van de Zuidendijk.
Een gebied waar je eigenlijk een keer op de fiets door zou moeten rijden, maar dan alleen over de fietspaden, want die bevinden zich ook in dat gebied, eventueel buitendijks.
Na de brug over de Boven-Merwede kwamen we in de Alblasserwaard, waar we, na een aantal omwegen bij een achter-achter-achterneef van Evert (van vaders zijde)die hij na lang zoeken had gevonden, aankwamen en er daar een stoeterij op nahield. Allerlei karossen, Dos a dos-sen, en allerhande rijtuigen waren er in de verzameling te zien, dus eigenlijk ook allemaal oldtimers. Ook was zijn a.a.a.neef voorzien van een aantal “friesche” paarden.
Mochten jullie nog trouw- of hertrouw plannen hebben, dan kun je daar je koetsje huren, ook voor een tocht naar het houten jassen park is er een koets.
De vragen onderweg waren soms van listige aard. Evert en Hennie beginnen aardig op het Hero-team te lijken, want niet alle vragen moesten beantwoord worden, sommige vragen kon je gewoon overslaan. B.v. links van de weg of i.d.
Ook de vraag van Nieuwpoort kon gewoon overgeslagen worden, want de slag was niet bij dit Nieuwpoort, maar bij de Belgische versie van Nieuwpoort.
Na de pont bij Schoonhoven ging het richting Gouda, waar we een ommetje door de stad maakten om via Moordrecht richting A-20 te rijden. Daar reden we via de parallelweg naar Moerkapelle.
Onder het genot van een drankje en de niet te versmaden Snert van Wilma (Wim was voor deze keer absent) konden we naar de uitslag van deze rit luisteren.
Een foutje bij de beantwoording leverde al snel 30 punten op, Hoe minder punten hoe hoger in de rangschikking.
De overgelukkige winnaars waren Virginia (Ginnie in Mg termen)) en Rob Voorwinde (zonder N, want dat heb je bij arme tak, volgens Rob). Zij zijn dan ook de gelukkigen, die de snertrit voor 2013 uit mogen zetten.
Dit was de laatste rit en bijeenkomst van dit seizoen. De volgende bijeenkomst is 4 januari 2013 op de Nieuwjaarsborrel.
Hartelijke groeten van Wim en Pinet Arends.
Nachtrit Regio West
Verslag van de Nachtrit op 13 oktober 2012
Deze editie werd verzorgd door Henk en Niesje de Haas ,de winnaars van de Nachtrit 2011.
Als startlokatie hadden zij wel een heel bijzondere gevonden, n.l. de Volkssterrenwacht” Mercurius” te Dordrecht. Zo rond 18.30 uur hadden de meeste van de 32 deelnemende equipes zich hier verzameld en kregen wij verdeeld in twee groepen uitleg over het zonnestelsel en de Zeiss- kijker in de koepel. Helaas ging de koepel niet open vanwege het weer en konden wij dan ook geen fraaie plaatjes zien van het heelal. Het was heel boeiend en zeker een aanrader om nog eens op een zaterdagavond bij mooi helder weer terug te gaan.
Exact om 19.30 uur gaf Henk de Haas uitleg over wat wij konden verwachten van de te rijden rit en dat het heel donker zou zijn. Tevens de aanwijzing dat wij de vragenlijst pas bij aankomst op het eindpunt zouden krijgen. Wij hadden toen al zo’n vermoede waar de vragen over zouden gaan!
De rit zelf was uitgezet door de buitengebieden van de Biesbosch en ging via de beschrijving Bolletje-Pijltje. Vaak werden wij geholpen door de aanduiding van de straatnaam in de routebeschrijving, dus dat gaf dan aan dat wij goed zaten.
Het was inderdaad goed donker, want er was geen lantaarnpaal te vinden op deze route. Overigens was het prima te doen en wij zijn niet een keer de fout in gegaan.
Dat werd anders toen wij bij aankomst in Hotel Restaurant” Ara” te Zwijndrecht de vragenlijst onder ogen kregen. Jawel alle vragen over ons zonnestelsel en de ruimtevaart. Dat was af en toe gokken, want wij hadden duidelijk niet goed opgelet tijdens de uitleg bij “Mercurius”.
Henk en Niesje konden in ieder geval hieruit een lijst met winnaars en verliezers destilleren die op basis van punten werden bekendgemaakt.
De uiteindelijke uitslag was:
1e Prijs: Theo en Wilma Meeuwsen
2e Prijs: Jos en Karin
3e Prijs: Willemijn Stassen en Mariska de Lange
Rode Lantaarn:
Al met al weer een heel geslaagde Nachtrit met deelname uit de hele regio en zelfs uit Noord-Holland en Midden Nederland!
Henk en Niesje: Zeer hartelijk dank voor deze speciale rit!
Equipe Edward Zwier & Roel Stassen
Weekend trip Texel
DE LICHT(E) HUIZEN RIT
14, 15 en 16 september 2012
Afgelopen vrijdagmorgen verzamelde zo’n 28 MG’s bij het Fletcher Resort in Spaarnwoude. Na een inleidend praatje van Roel gaf deze het woord aan de ‘RITMEESTER’ Edward om ons verder op het verkeerde been te zetten.
Eindelijk mochten wij vertrekken, maar eerst een vraag: wie is de C.v.d.K. in Noord Holland, ik geloof dat zelfs boer Koekoek op deze vraag geen antwoord had geweten. Wij vertrokken met de kap open, maar na 2 km kon deze er jammer genoeg op daar meneer Pluvius het nodig vond z’n ochtendplas te laten gaan. Na een ‘zeer snelle’ overtocht met Connexion, wat een gedoe met die € 1,15, ging de rit echt beginnen. Over 4 dijken op naar Zeeland, welke boerderij maar door 1 equipe is gevonden (heel goed Rob en Ginny), dit doordat men het nodig vond wat asfalt te vernieuwen. De goede weg weer gevonden en eindelijk kon het dakje weer open. Nu via wat slingers op naar Den Helder waar we hoogte van de vuurtoren mochten gaan zoeken. Bij de vuurtoren nergens iets te vinden waar de lengte van die Lange Jan opstond, dus wij met de stelling van Pythagoras de lengte berekend, maar wij hadden beter het routeboek kunnen lezen. Gelukkig konden wij bijna gelijk de pont oprijden, slechts 2 van die dingen weg zien varen. De laatste 10 km naar de Pelikaan waren gelukkig recht zoals die gaat. Na een lekker glaasje in de bar konden wij aan tafel voor een lekkere maaltijd. Jutter Maarten kwam onze avond opfleuren en heeft dat grandioos gedaan.
Zaterdag de rit op Texel met natuurlijk weer wat vragen en aardig wat loop, klim werk erbij. Heel leuk om niet de hele dag maar te sturen en gassen nu had je de tijd om wat meer van Texel te zien. Een rit van 80 km op een klein eiland zonder maar 1 keer dezelfde weg gereden te hebben, chapeau voor de uitzetters. De lunch bij de IJsboerderij was leuk gevonden en ook de uitleg van de eigenaren was goed verzorgd, 95 koeien en wat klein grut verzorgen kost natuurlijk veel tijd maar door de melkmachine is het voor een paar personen goed te doen. IJsje naar binnen geslurpt en nu de laatste paar kilometers naar Oudeschild waar een paar makke schapen aan een tafeltje zaten. Deze makke ‘dieren’ hadden het over een Boender of zoiets, nu de enige Boender die ik ken is Bakkerij Boender en daar zie je nooit schapen.
De, alweer, slotavond was gezellig met een prima muziekje op de achtergrond waardoor ieder gewoon door kon blijven kletsen. Hoogtepunt was natuurlijk de prijsuitreiking en de uitleg van de vragen door Edward. Alleen de winnaars van de eerste - en de poedel prijs zitten in mijn hoofd gegrift. Gefeliciteerd Ginny, Rob en Catharina, Gerrit.
Zondag na het ontbijt ging iedereen zijn gang op naar huis of met vakantie. Wij besloten via de Noord Hollandse kust af te zakken naar IJmuiden om een lekker visje te verschalken wat natuurlijk ook is gelukt. Hierna reden we op een rotonde nog bijna 2 van de R 8’s (zo’n groene en blauwe) van de sokken welke ook een visje gingen eten.
Loes en ik willen, waarschijnlijk namens alle deelnemers de Zwieren en Stassens hartelijk bedanken voor een grandioos weekend en voor het vele werk en tijd die jullie hierin hebben gestoken.
L & L.
Tot de donker 13-de oktober somewhere in Dordrecht.
Light House Run 2012
Als geboren heldere lichten stevenen wij geheel open af op de Tata Steel borden te IJmuiden en gaan rechts uit de flank naar het het Fletcher Hotel te Spaarnwoude. Na enige miezer spikkels onderweg weerstand te hebben geboden, gaan wij na verwelkoming door de organiserende families Zwier en Stassen aan de broodnodige appeltaart en koffie met slagroom. Een briefing met correctie voorblad volgt en na de eerste startvraag door de zeremonie meester Zwier beantwoord te hebben, Zwieren wij over een ellenlange dijk van twee meter breed door de ganse Wieringermeer. Bijna geschept door een driemeter hoge en twee meter brede trekker, trekken wij in paniek aan het stuur en vluchten een boerenerf op. Evenals de trekker machinist rijden wij geschrokken verder. Geen van beiden rekenen op tegenliggers. Wie, Wat of Hoe er over een kerk waakt, Joost mag het weten, de waker, kosteres of onze lieve Heer. Bij ons in ieder geval geen haan die er wel op staat, wij hebben immers nooit enig geluid van dit beest gehoord! Onze organisatoren zorgen voor enige asfaltering werkzaamheden en lachend zien wij vele equipes van de kleine dertig stuks, overal in de Polders en op de Dijken op zoek naar een Provincie genaamd Zeeland blijkt achteraf. Wel gezien maar niet gemeld, wij hebben ook wat met Zeeland. Een Connexion pont kapitein regelt het millimeter auto-opstelwerk voor de slagboom aan land, om het geldelijke bedrag voor overvaart te incasseren en de slagboom te activeren. Vele malen krijgen wij het telefoonnummer 262000 te Heemstede te horen voor een dertig strippenkaart, bij een volgende gelegenheid. Kan natuurlijk dan nooit meer zo leuk worden. In Kolhorn geven wij na een heerlijke lunch en tijdverlies op en gaan de laatste drieëndertig kilometer linea recta over de Lutjewallerweg (wie komt daar niet) naar de Maritiem stad Den Helder. Zeven rijen dik stellen wij ons op voor de afvaart van de Texelse Eigen Scheepvaart Onderneming op naar de Koog over de hoofdweg van totaal ca. 23 kilometer lang en gaan halverwege linksaf bij de oude weg nummering, nummer zoveel. Texel heeft een culinair weekend en onze organisatie eveneens, een stilstaand buffet wacht ons op, de glazen en magen worden voortreffelijk gevuld.
De volgende ochtend na scrummbled eggs en jus d`orange, gooien wij de nachtelijke kapafdekking er weer vanaf en tuffen over bad, duin –en strandwegen naar een ijsboerderij waar eveneens nog een ruime tachtig melkfabrieken rondlopen. Die als Campina koeien gewoon naar buiten kunnen en geheel automatisch gemolken worden door een robot. Hier liggen de Kwekkeboom jongens en de belegde broodjes met melk en jus klaar, voor een heerlijke lunch. Wij krijgen nog heerlijk ijs naar eigen smaak keuze en zetelen ons op de speel, rust, hert en zitweide, dit alle gebeuren in ogenschouw nemend. De tocht volgt met vraag over ene MarLoes met wie die ging bij de vuurtoren. Wij vullen Leendert in en vinden het zonde om te gaan spazierengangen naar de uitkijkplaats waar het antwoord is, ook al kost ons waarschijnlijk deze vraag de eindoverwinning. We gaan nog op bezoek bij de ex Polen en Georgiërs die op Texel gevallen zijn, in opstand gekomen ruim na de bevrijding van Nederland. De Moeder van Rusland wordt nog even opgezocht : Cornelia Boon Verberg is het verhaal. Bij de Waal gaan wij op zoek naar Sommeltjes wat het al niet moge zijn en tuffen met 1100 toeren op zoek naar Lamsoren en een loods met vier reddingsboten en één reddingssloep, ga er maar aan staan met een vraag hoe heet de huidige reddingsboot? Beursplein 5 mag voor ons voortaan Beurscrash 5 heten. Op naar de Lighthouse met wie stak de Vuurtoren aan, al enige kilometers van te voren weten wij het : de Vuurtorenwachter en wanneer, u gelooft het niet: als het donker wordt. Hier moeten wij toch mee scoren! Wij toeteren nog voor onze Jutteroloog zijn onderkomen, die zijn ervaring de vorige avond als een volleerd but`nreedner op de planken bracht. Op naar het Hotel voor de avondsessie onder begeleiding van het Duo aan Zee en met het MG meezinglied wordt het een heerlijk welzijn. Wachtend op de hoofdprijs, zien wij deze aan onze neus voorbij gaan, het gaat ons niet Voordewinden, Rob & Ginny echter wel. Als poedelaars druipen wij af, wat moet je ook met vragen als hoeveel schapen gaan er in een Boet, gewoon veul is ons antwoord, het ligt er maar aan hoeveel en wat je in zo`n boet doet, volgens ons. De volgende ochtend werken wij weer met veel tegenzin de Jus en de Eggs naar binnen, hilariteit als de ober met een vijfliter plastic emmertje voorbijloopt en dit dus ineens het Stassenemmertje wordt genoemd. Wie poetst zijn bolide nu niet, net na de nacht in het ochtendgloren? Wij gaan even nog naar Ecomaren. De zeehonden en bruinvissen hebben er zin an en acteren als toneelspelers. We doorkruisen zoevend het eiland tweemaal, op zoek naar zouveniers en komen uiteindelijk als laatste tegen de laadklep te staan op de pont van 13.00 uur. Helaas moesten wij in de avondspeech nog aanhoren dat het zesde seizoen voor volgend jaar even wordt overgeslagen Wij schrijven ons al vast in voor de dan weer vijf komende jaar van deze weekendhappeningen. Famlie Stassen en Zwier whe doe ut gêrre wier.
Gerrit & Catharina.
Verslag MG Texelweekend 14-15-16 september 2012.
Vrijdag de 14e september vertrokken we ’s morgens op tijd van huis naar het startpunt van het Lighthouse Run - weekend Texel in Velzen-Zuid bij Hotel Spaarnwoude.
Na een kennismaking met de overige weekend deelnemers en de gebruikelijke briefing gingen we verder op pad naar ons doel voor dit weekend: Hotel de Pelikaan op Texel.
De organisatie beloofde voor de uitgezette route kleine weggetjes en dijkjes en een prachtig zicht op het Noord-Hollands landschap. Nou, dit werd ruimschoots gehaald. Regelmatig een overtocht met een veerpontje, prachtige molens onderweg, smalle dijkjes en wegen. Bij de overvaart in Den Helder naar het eiland Texel moesten we even geduld hebben. Er was deze vrijdagmiddag extra drukte vanwege het weekendevenement Culinair Texel. Voor sommige klassiekers duurde dit wachten iets te lang, het gevolg was een kokende motor. Met vereende krachten en hulp werd ook dit euvel opgelost.
Alle teams kwamen binnen de afgesproken tijd op de plaats van bestemming aan. Het avondbuffet met Texelse streekgerechten was meteen een succes. De stemming ontspannen en gezellig. De plaatselijke hoefsmid verhaalde op komische wijze over zijn passie voor het strandjutten, bij weer en wind.
Zaterdag 15 september bracht de route ons in een vraag- en antwoordspel over het hele eiland. Alle hoogtepunten zaten in deze route verwerkt. De duinen, de Slufter vol kreken en geulen, het buitendijkse natuurgebied de Schorren, de vuurtoren Eierland bij De Cocksdorp. En flora en fauna niet te vergeten.
De lunch werd gezamenlijk genuttigd bij IJsboerderij Labora. Het smaakte prima en hier kan natuurlijk een zelfgemaakt ijsje van de boerderij ook niet ontbreken. De boerderij werd prima bekeken en de melkrobot nam een speciaal aandachtspunt in bij de MG-mannen. Hierna werd de route al puzzelend vervolgd en op het eindpunt kwam de alles omvattende strikvraag aan bod.
Tijdens weer een opnieuw voortreffelijk diner verzorgde het Texelse duo ‘Aan Zee’ voor live ‘fado’-muziek. De winnaars werden bekend gemaakt en de stemming was gezellig en ontspannen.
Zondag 16 september was iedereen op tijd voor het ontbijt, de koffers waren gepakt en iedereen vertrok weer huiswaarts. Enkele brachten nog een bezoekje op het eiland aan Ecomare het centrum voor de wadden en de Noordzee. De bootdienst bracht ons weer naar de overkant.
Nogmaals dank organisatie voor weer een geslaagd MG-weekend.
MG-groet,
Piet Leijten – Jeanne Kamp
Monsterrit 2012
Verslag van de traditionele Monsterrit over ruim 160 km op 19 augustus 2012
De Monsterrit van Vliet naar Plas.
Na alle perikelen van dit eerste halfjaar van voiture, weersomstandigheden, familiaire besognes, persoonlijke aandoeningen, vlieden wij ons naar de Vliethoeve te Bodegraven. Op de heenrit begint onze reuzel (is aardig wat) al te smelten en factor 50 wordt gelijk aan het werk gezet. Voorgekookt komen wij te Bodegraven aan en worden verwelkomd door het reeds beruchte HERO-team. DeciMilia is de rit of te wel een afstand van hemelsbreed 18KM, die wordt verlengt tot ruim 160KM. Dit alles op een tropische dag. Voordelen heeft dit eveneens bleek na de start. Vrijwel geen enkele tweewieler heeft met ongecontroleerde manoeuvres ons de stuipen op het lijf gejaagd. Velen zullen het bos(hazen)pad gekozen hebben met dit weer. Kamerik, de weg naar Ha(r)melen, Breukelen, Loenen en Nigtevecht worden ingeslagen. De dagteller weer op nul voor de notoire verkeerd stuurders zoals wij en via het kanaal maken wij ook weer de inmiddels historische Ludootjes. Doortrappen dus voor de echte coureurs en de zes –en achtcilinders. Wij rijden met 1600 RPM en 45 KM per uur langs het bomen beschutte Amsterdam-Rijnkanaal. In de bermen staan vele MG`s als aangeschoten clubgenoten af te koelen in opblaasbare zitzakken, stoeltjes en al wat niet anders, af te koelen. Fantastisch zo`n dag. Midden in een piepklein dorp waar het leven al honderd jaar stilstaat zien wij een opstopping net voor de valbrug. Wij rijden langzaam in file langs een MG-pech geval, gelukkig zien wij een zwarte krullekop uit het motor vooronder omhoog komen. Jawel, ons aller Frits heeft zich weer ontfermd over de “ongelukkigen”. Tegen zoveel MG kennis en kunde met correctieve tijdelijke reparaties kunnen wij niet op. Gerustgesteld (als Frits het niet kan vergeet het dan maar, is de ervaring) en file rijdend gedwongen, vervolgen wij onze weg. Fantastisch weer met een dikke vijftig ronkende mobielen in alle soorten en maten, wat wil men nog meer. De Hoef, Vrouwenakker, Bilderdam en eindpunt Plasmeijer te Leimuiden komt in zicht. Nog even te goed doen aan het MG-menu, liter alcohol en liters water verwerkend in anderhalf uur begeven wij ons weer naar de hometown Rhoon. Wat een geweldige dag weer uitgestippeld door Henk en Roel met vooraf een veelvuldige aanmoediging per mail door onze inmiddels weer My Lady rijdende Gerard Neits. Hier lusten wij letterlijk en figuurlijk wel pap van.
Weer vooruitziend naar de MG happeningen van het laatste gedeelte van dit jaar.
Met Groet
Ca(ak)tharina & Gerrit
Midzomeravond rit
Verslag van de Midzomeravondrit op 23 juni 2012
Al weer even geleden, maar ik wil u de informatie toch niet onthouden. Vorige maand, zaterdagmiddag 23 juni hebben wij de Midzomeravond rit verreden met 23 equipes. Het weer was niet echt zo als je je dat voorsteld op een zwoele midzomeravond, wat mogelijke mede de oorzaak was dat de deelname voor onze begrippen beperkt was. Ook zal de vakantieperiode hier debet aan zijn geweest. Als u naar de foto site gaat krijgt u in ieder geval nog een impressie van hoe de rit was.
Edward Zwier
Midzomeravond(bofkonten)rit
Ja, bofkonten waren we zeker, wat het weer betreft dan.Regen op vrijdag en regen op zondag.
Ikzelf had me al voorbereid op een natte rit, maar niets van dat alles! Het moet gezegd worden dat Joop Postma en Wim Arends er een mooie rit van gemaakt hebben. Omdat mijn “My Fair Lady” nog niet geheel hersteld was, na het ongeval in Sprang-Capelle tijdens de Octagon Tour, mocht ik als navigator meerijden met Henk Schimmel, wiens echtgenote Alie die dag andere prioriteiten had.
Opmerkelijk is dat onze uitzetters, na alle regioritten door de jaren heen, toch steeds weer nieuwe weggetjes weten te vinden om zo de schoonheid van onze regio te kunnen tonen aan de deelnemende equipes. Bij de finish in Grand Café Restaurant Abel in Poortugaal-Rhoon konden we zelfs nog heerlijk op het terras napraten over deze mooie rit.
Gerard
