Herfsttintentocht zondag 15 oktober 2017
Prachtig weer, grote opkomst (ca. 50 MG's) en een mooie route uitgezet door Gerrit Jeursen.
15 oktober is de laatste uitgezette tourrit van 2017 verreden. Deze rit uitgezet door Gerrit en Annie Jeursen had als titel HERFSTTINTENRIT. Voor de route was zowel een papieren routebeschrijving beschikbaar als op navigatiesysteem. Nou de weergoden waren ons zeer gunstig gestemd, geen herfstweer maar het leek een mooie zomerse dag en alleen aan de kleuren van de natuur kon je zien dat wij in de laatste maanden van het jaar waren.
Bij het startpunt restaurant Pelle te Deurningen aangekomen tegen 11:00 uur zat het terras al behoorlijk vol. Vooral fietsers en mountainbikers waren goed vertegenwoordigd dit aangevuld met een grote opkomst MG rijders, onze inschatting is dat er een opkomst van 50 MG’s waren, ook van ander regio’s (Brabant, Drenthe en Midden Nederland) waren een aantal leden om de rit mee te rijden. De route ging door een heel mooi Twents landschap met fantastische herfstkleuren. Dat wij MG rijders niet de enige waren die van dit mooie herfstweer wilden genieten, bleek wel door de drukte op de binnen wegen. Vooral veel fietsers zodat je als MG rijders extra alert moest zijn om geen fietser of geparkeerde auto’s aan te rijden. Het was daarom ook niet goed mogelijk om extra te genieten van de mooie natuur. Ook bij de terrassen was het haast onmogelijk om een parkeerplek dan wel een plaats op het terras te vinden om een pauze te nemen voor een consumptie. Wij zelf hebben onze pauze genomen bij Savenije in Lonneker. Wij zijn bij een tafeltje aangeschoven en zodoende ook weer contact gelegd met andere mensen en tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om de MGCC te promoten. Na deze pauze de rit verder uitgereden tot het eindpunt bij restaurant Pelle te Deurningen. Ook hier een vol terras met mensen die nog van de laatste zonnestralen wilden genieten. Het was de bedoeling dat wij en vele anderen van de MG-club dit ook wilden gaan doen. De obers renden zich de benen uit het gat om iedereen tevreden te kunnen stellen. Ter afsluiting hebben wij met enkele andere leden nog een een hapje gegeten. Terugkijkend was het een mooie zomerdag waar wij met elkaar samen een fijne dag van hebben gemaakt. Gerrit en Annie bedankt voor jullie inspanning om een mooie herfstrit uit te zetten wij kijken hier nog met genoegen op terug.
Carel en Elly Noordendorp
Marque-of-Friendship rit Midden Nederland 23 september 2017
Regio Oost werd gevraagd een rit uit te zetten in Twente en Duitsland voor het 'weekendje weg' van Regio Midden Gelderland.
Op zaterdag 23 september waren we uitgenodigd om mee te rijden met de Marque-of-Friendship rit van Regio Midden Nederland. Deze Regio verbleef een lang weekend in Ootmarsum en derhalve werd Regio Oost gevraagd hier een mooie rit uit te zetten. En dat is Wim Laverman, rittencoördinator van Oost, zeker gelukt!
Met prachtig weer en 11 auto’s van Oost (28 in totaal) was het vertrek punt bij Hotel De Landmarke in Ootmarsum.
De rit van 110 km. was tevens voor Tom Tom en Garmin digitaal beschikbaar en dat gaf tijdens de rit wel wat hilarische momenten. Waar wij links gingen, gingen de digitale rijders rechtdoor. Om even later weer achter ons te rijden. Zo hadden we Sipke achter ons, zo was hij even later weer verdwenen om een paar kilometer verderop weer achter ons te rijden.
De rit liep via het Springendal naar Duitsland. Waar we over prachtige binnen wegen met mooie vergezichten van het heuvellandschap en al wat herfsttinten via Wilsum, Uelsen, Neuenhaus, en Nordhorn aan kwamen bij de Watermolen van Denekamp.
Daar konden we de houtzagerij bekijken en een wandeling maken door de kasteeltuinen van Huis Singraven. Hier werd de innerlijke mens ook niet vergeten.
Tot dit punt was het prachtig. Helaas moesten we al wat eerder weg, vandaar dat Petrie het verslag van deze dag verder heeft afgemaakt.
Carrie Hageman.
Ook wij hebben bij Singraven een lekker broodje gegeten. Daarna werden de laatste 40 km. gereden via Het Lutterzand en Weerselo naar Ootmarsum, een prachtig gedeelte van ons mooie Twente.
Rond 16.00 uur waren wij terug bij Hotel De Landmarke. Omdat we pas om 19.00 uur aan tafel konden voor een afsluitend etentje met de leden van Midden Gelderland, zijn we eerst even Ootmarsum ingelopen. Een leuk kunstenaarsdorp, waar we verwelkomd werden door een straatband met 'passende' Ierse muziek. Op een terrasje in de zon konden we daar heerlijk van genieten.
Aan het voortreffelijke driegangen diner in het Hotel De Landmarke hebben 3 stellen van Regio Oost deelgenomen. Na een woord van dank door de voorzitter van Regio Midden Nederland voor de prachtige rit en het gezellig samenzijn, zijn we rond 22.00 uur naar huis vertrokken.
Petrie te Winkel
Regio Oost ontmoet Regio Midden Nederland.
Barbecue-rit Regio Oost 19 augustus 2017
Prachtige rit richting Almen, Gorssel, Epse met tot slot een barbecue bij Erve Brooks in Gelselaar.
Regio Oost heeft vandaag (zaterdag 19 augustus) een rit met een barbecue. Gisteren al de MGA klaargezet met de kap erop. Er is immers regen voorspeld. Tijdens onze rit verleden week in Engeland van Banbury naar Harwich regende het binnen in de MG net zo hard als erbuiten en het heeft een week geduurd voor het binnen weer droog was. Dus we nemen geen risico.
Bij het opstaan schijnt de zon volop, toch maar de kap erop gelaten. Bij aankomst even na 10:00 uur bij Erve Brooks waren al vele leden aanwezig, de regio Oost leden hebben er duidelijk zin in. Hendrik-Jan heeft een mooie rit uitgezet. Bij de uitleg vertelt hij dat er wat zandweggetjes in de route zitten waar we wat paarden met karren tegen kunnen komen. We zijn er een aantal tegengekomen. Leuk om te zien dat anderen voor hun hobby dezelfde mooie weggetjes gebruiken als wij. Bij de start van de rit de kap er toch maar af en dat is de hele rit zo beleven, de weergoden zijn ons goed gezind. Een rit van 100 kilometer over mooie weggetjes. Onderweg een koffiestop in het leuke plaatsje Gorssel, bekend om het beroemde museum 'More'. De rit eindigt bij Erve Brooks waar na een borrel rond 17:00 uur het vuur onder de braadpan aangestoken wordt. Vele leden hebben elkaar bij de braadpan weer bijgepraat, het was er soms erg druk, de braadproducten zijn in trek. Na de braadpan krijgen we nog een ijsje en een kop koffie. Dit is weer een heel gezellige regio Oost rit geweest waar de organisatie met een tevreden blik op kan terugkijken.
Hendrik-Jan, en het regio Oost team bedankt.
Joop Marinus.
Weekendrit Regio Oost 'De Kromme Rijnstreek'
Van 21 t/m 23 juli 2017 gingen 10 equipes naar Utrecht.
Vrijdag 21 juli 2017
Op vrijdag 21 juli om 10.30 uur stonden op de parkeerplaats van Erve Kots in Lievelde de volgende prachtige auto’s op een rijtje: 1 MG-TD, 3 MG-A’s, 5 MG-B’s, 1 Sprite en 1 Renault. De inzittenden zaten een eindje verderop gezellig te keuvelen onder het genot van een kop koffie/thee met een gigantische plak krentenwegge. De organisatoren van het MG-weekend 2017 (Wim Laverman en Jan Sanderman) heetten de aanwezigen hartelijk welkom. Wim vertelde hoe de komende dagen er uit zouden gaan zien. De ritten zouden worden gereden volgens het ‘Follow the Leader’ principe. Jan deelde het informatieboekje en de schildjes voor de auto’s uit. Om 11.15 uur werden de bolides gestart. Op weg naar de eerste stop: fort Pannerden, één van de vele forten van de Hollandsche Waterlinie Omdat het fort op een redelijke loopafstand van de parkeerplaats lag, werd de oldtimer verruild voor een golfkarretje. Hiermee kwamen we zonder kleerscheuren aan bij de prachtige locatie aan de Waal / Pannerdens Kanaal. Hier gebruikten we de lunch en hadden genoeg tijd om de benen te strekken en het fort te bekijken. Nadat we weer met het golfkarretje naar de parkeerplaats waren gebracht, hervatten we de rit. De volgende stop was bij het Panorama restaurant ‘De Blaauwe Kamer’, gelegen in de uiterwaarden bij Wageningen. In een goed half uur reden we het laatste stukje naar het boshotel ‘Overberg’, een milieuvriendelijk hotel aan de rand van het Nationale Park Utrechtse Heuvelrug. Na een 3-gangen-diner in het restaurant van het hotel werd er in de bar tot in de late uurtjes nog gezellig nagepraat over de mooie dag, de auto’s en ……
Zaterdag 22 juli 2017
Om 8.00 uur werden we al weer verwacht bij het ontbijt. Na een paar flinke koppen koffie was iedereen weer goed wakker. Om 9.30 uur vertrokken we naar het kasteel in Amerongen, het mooiste Nederlandse kasteel uit de Gouden Eeuw, omringd door historische tuinen. Hier was weer tijd voor koffie, en voor de liefhebbers bijzonder lekker gebak! Veel tijd was er niet om rond te kijken, want we hadden een druk programma. Bij een kraampje onderweg werd nog even gestopt om wat fruit (vooral kersen) te kopen. De lunch was bij het theehuis Rhijnauwen. Op de mooie toegangsbrug naar deze locatie werd de groep gefilmd door een drone, bestuurd door de schoonzoon Roderick Polak van Wim en Loes.
Zie hier ook een filmpje:
Dochter Marleen maakte met haar telefoon ook nog een filmpje
Na de lunch vertrokken we naar het dichtbij gelegen fort Vechten, met het Waterlinie museum bij Bunnik. Een waterlinie is een uniek en typisch Nederlands verdedigingssysteem. Hier kregen we een rondleiding van gids ‘Harrie’ (niet te verwarren met onze). Met zijn zeer monotone uitleg over kanonnen, bataljons etc. werden de dames een beetje melig. De heren waren onder de indruk van de uitleg en bleven serieus luisteren. Na een bezoek aan het museum en een drankje in het restaurant ging de rit verder naar ‘ons hotel’. Deze avond was er in het restaurant een barbecue buffet. Voor het dessert dankte Hendrik Jan, op de gebruikelijke manier, de uitzetters van het weekend voor alle energie die zij daarin hadden gestoken. Tot nu toe was het al bijzonder geslaagd! Na al het zitten/rijden/eten/drinken deze dag, werden een aantal leden wat balorig en gingen zich uitleven in de speeltuin naast het restaurant. Om de beurt op de schommels, wie het hoogste kon. Het werd helemaal hilarisch toen één van ons met een flinke vaart van de kabelbaan naar beneden roetsjte. Natuurlijk werd hierna weer een afzakkertje in de bar genomen en daarna eindelijk naar bed.
Zondag 23 juli 2017
En toen was het al weer zondag. Wat gaat zo’n weekend toch snel. Weer lekker ontbeten bij het hotel. Om 10.00 uur werden op de parkeerplaats verwacht. De auto’s werden, op verzoek van Jan, netjes op een grasveld bij het hotel opgesteld voor een foto. Natuurlijk werd er ook een kiekje gemaakt met de deelnemers ervoor. Altijd leuk voor later.
Nadat we twee dagen ‘open’ hadden gereden, keken we toch naar de lucht of de kap er wel dan niet op moest. Bijna iedereen nam de gok om het dak er af te laten en tot de tussenstop bij Brasserie Het Nieuwe Jachthuis in Hoog Soeren, bleef het gelukkig droog. Vervolgens ging de rit via de mooie dijk langs de IJssel naar ‘Hof van Twello’, een voormalige kwekerij met daarbij een winkel in natuurproducten, een bloten-voeten-pad en een speelruimte met stro. Met af en toe een paar regendruppels onderweg kwamen we rond 15.30 uur aan ‘Herberg De Pot’ in Markelo. Door menigeen werd dit weekend, zoals gebruikelijk, afgesloten met een BAS-je. De uitzetters kregen van ieder de complimenten voor de mooie route en de aangedane locaties en de prima organisatie. Het was in één woord ‘geweldig’!
Gelukkig had dit weekend niemand (noemenswaardige) pech. Het weer was uitstekend en het gezelschap eveneens. We verheugen ons nu alweer op volgend jaar. We zoeken hiervoor nog een paar uitzetters. Wie wil kan dit doorgeven aan onze voorzitter Jan Hunink.
Pinksterrit 5 juni 2017
Klavertje-3-rit bij 'Het Bonte Paard' in Holten.
Op een mooie (tweede) Pinksterdag was door het duo Harry Bruins en Wim Laverman een Klavertje-3 tocht uitgezet vanuit Het Bonte Paard in Holten. Gelukkig hadden de heren niet voor niets veel werk in de organisatie gestoken, want 33 MG’s hadden er zin in om aan dit evenement deel te nemen. Bleek vorig jaar dat de Klavertje-4 rit iets teveel van het goede was (de meeste deelnemers hadden na drie ritjes de “MG-knollen”wel op, mede veroorzaakt door de bijzonder gezellig ontmoetingen en onderlinge routebesprekingen tussen de afzonderlijke delen in), was er dit jaar gekozen voor drie ritjes.
Als eerste kozen we voor de geschreven tekstrit, een rit van 46 KM, waarvan tijdens de briefing was gezegd dat er wat onverharde delen inzaten. Welnu, dat bleken er vier te zijn. Dus enige afstand tussen de diverse MG’s was wel gewenst, hoewel gelukkig de meeste onverharde delen redelijk stofvrij bleken. Maar het drukte wel flink het tempo waardoor we voor die 46 KM toch anderhalf uur nodig hadden. De rit voerde in oostelijke richting en liet meteen een kennelijk Twents streekgebruik zien: alle straatnaambordjes stonden aan de overzijde van de betreffende weg, wel keurig voorzien van een richtingpijltje. Toen we na enige tijd gewend waren aan dit fenomeen bleek elders gekozen voor de in Nederland algemeen gehanteerde manier van benaming: het straatnaambordje aan het begin van de betreffende straat plaatsen. De rit voerde door mooie groene gebieden, grotendeel langs en soms door plaatsen heen zoals Deventer, maar ook Schalkhaar, Diepenveen en Wesepe. Wat opviel was de vele woningbouwprojecten onderweg met overwegend vrijstaande woningen.
Verder blijken ook kinderen in Twente niet overal op hun waarde te worden geschat: van het bordje spelende kinderen waren de s en de p doorgehaald. Onderweg meenden we zelfs in een weiland tussen de paarden een zebra te ontwaren; dichterbij gekomen bleek het betreffende paard een dekkleed met zebramotief om te hebben. En hoe rustig is het daar in de buitengebieden: liep een mevrouw te wandelen met haar twee hondjes, waarvan er eentje “niet al te best” luisterde, wat tot gevolg had dat de hele rij van zes MG’s en de bijbehorende Renault Megane Cabrio vijf minuten stilstonden totdat dame en hondjes weer op het eigen terrein aangekomen waren.Al met al een leuke tocht over rustige weggetjes.
Vervolgens moesten natuurlijk de indrukken van deze rit onder het genot van een drankje/hapje bezinken waarna we op weg gingen voor de tweede rit, de ruim 32 KM lange fotorit. Gelukkig waren op de achterkant van de routebeschrijving ook de wegnamen vermeld maar het was toch soms goed uitkijken of je op de juiste locatie zat om de rode MGB op de foto’s te volgen. Deze rit ging door het gebied zuid-westelijk van Holten, door/langs onder andere Bathmen en Laren. Ook reden we om landgoed Dorth heen met haar prachtige kasteeltje. Zowaar werden we nog vanuit de lucht geobserveerd door een rondcirkelende ooievaar. Een ander landschap dan de eerste rit met een meer open karakter, maar ook met prachtige bosachtige gebieden. Met een klein uurtje waren we weer terug op het pauze-adres, waar ook deze rit nog even nagesproken werd.
Aangezien het echter inmiddels tegen vieren liep vonden we het, gezien onze reistijd naar huis van een klein uurtje, te laat om ook nog de derde rit, de bolletje-pijltje rit, te rijden. Deze is wel gereden door Hendrik Jan en Petrie te Winkel, die hieronder verslag doen van deze rit.
Deze keer niet in de MGB, maar vanuit de comfortabele Renault van de familie Jeursen (Gerrit reed dit gedeelte mee met Hendrik Jan), kon ik heerlijk (Petrie) in de rondte kijken. De route ging richting Holterberg en was ruim 33 km. Je kon wel merken dat Annie van ‘Venus’ kwam, want zij was er goed in om twee dingen tegelijk te doen: kletsen en autorijden. Onder haar vrolijke gebabbel werd menig wielrenner keurig ontweken op de Holterberg. Op een gegeven moment begon de route erg spannend te worden … een smal karrenspoor? Ine en Henk Brands reden er heen en weer en vroegen zich af of ze daar echt wel doorheen moesten. Maar Jan Sanderman, de ‘leider’ van het clubje reed er gewoon in en warempel, we zaten op de goede weg! Prachtig. In een klein uurtje hadden we de route gereden en waren we weer bij ‘het Bonte Paard’.
Organisatoren, bedankt voor jullie tijd en werk, wij hebben ervan genoten.
Nog een tip: probeer elk deel te beperken tot maximaal een uur zodat er voldoende tijd tussen de ritdelen is voor het napraten en op peil houden van de gezellige contacten en alle drie ritten gereden kunnen worden.
Geert Hardick
Regio Oost naar Mahymobiles musee de láuto 11-14 mei 2017
Avontuurlijke en low-budget reis van 9 leden naar Leuze-Hainaut.
Tijdens het annual dinner kwamen Sipke en Henk met elkaar in gesprek over het bijzondere Mahymobiles musee de láuto in Leuze- Hainaut. Al gauw werd besloten om dit museum te gaan bezoeken en al ras waren er 9 leden die zich hierbij aansloten. Het motto van de reis werd: “avontuurlijk en low-budget”. Dus het werd kamperen in plaats van **** hotels. De datum werd vastgesteld. De wagens geprepareerd en donderdag 11 mei gingen we op pad. Van elke dag is door een van de deelnemers een verslag gemaakt.
Dag 1
Op naar Jean Prick
Tekst: Alex Mol
Het was een mooie droge donderdagmorgen toen wij met zijn allen door Paulien werden ontvangen met heerlijke krentenwegge en koffie of thee. Paulien had echter zoveel gesmeerd dat ze het uiteindelijk haar zussen maar heeft uitgenodigd om de restanten op te eten. Na de eerste kilometers door Twente en een deel Duitse doorgaande wegen kwamen we weer in Limburg en met name in Kessel, alwaar de auto’s even stilgezet werden om naar het oude stadje en het pontje te kijken.
Zowaar een heel bezienswaardig plaatsje maar we hadden ook ons eerste pechgeval, na het starten bleef de startmotor van Sipke vrolijk meedraaien en dat was voor diens levensduur niet bevorderlijk. Gelukkig kwam Johan op het nuchtere idee om het kabeltje los te trekken en dan houdt het ook op.
Na een korte tijd besloten we om even in Thorn te pauzeren en onze dorst onder de parasol te laven. Daar aangekomen op de parkeerplaats leken onze auto’s wel wereldsterren want het trok van menig toerist de nodige aandacht. Wij hadden weldra onze reis weer hervat en reden op een gegeven moment het Belgische land in en de lucht begon steeds verder te betrekken. Maar goed, de echte cabriohelden blijven natuurlijk open rijden…. Totdat het we erg duister wordt, dus de eerst MGA’s en de MGB werden van een capuchon voorzien, na een paar buien werd ook de 1e Midget voor het stoplicht afgesloten en toen het buitje een onbescheiden hoosbui werd, werd de 3e MGA afgesloten, maar niet voordat vrachtwagens op de weg naast ons een flinke golf water in de auto van Johan wierpen. Alleen Sipke en Wim bleven bij hun stelling dat echte kerels cabrio blijven rijden, wat misschien meegedaan heeft aan de beslissing is dat het dak onder de bagage in de auto lag.
De eerste dag had Sipke ook nog een mooie verrassing voor ons geregeld, via zijn zwager Leo konden wij op bezoek bij de heer Jean Prick, nu zal de naam weinigen buiten Bugatti kringen iets zeggen, maar als ik U vertel dat de man ooit in Showroom vol passie vertelde over het merk, en dat hij, na een schade aan de Bugatti van zijn vader te hebben gereden, nooit meer in een Bugatti mocht rijden. Toen barstte de goede man in tranen uit. De heer Prick was door een ziekenhuisopname helaas verhinderd, maar zijn schoonzoon Ronald nam de zaken keurig waar en wist verrassend veel achtergronden te vertellen over het merk en zijn eigenaardigheden. Als laatste hebben wij nog even naar de buiten gezette Bugatti type 57 gekeken en zijn motor horen draaien, wat een magnifiek geluid en zo uitgebalanceerd als de motor loopt, een ware kunst uiting.
Na dit unieke bezoek gingen wij naar de camping waar we gelukkig droog onze tenten op konden zetten. ’s Avonds werden we weer door Leo en Diny opgehaald om in Lanaken nog even een hapje te gaan eten, een groot woord van dank voor Leo en Diny voor zoveel zorg! De laatste uurtjes verbleven wij in de ruimte van de toiletten, misschien moet hier even wat uitleg bij…..
Er zat in het midden van het douche/ toiletgebouw een enorme ruimte met aparte deuren naar diverse ruimtes, daar werd dankbaar gebruik van gemaakt om met een geïmproviseerd tafeltje en een hele rij stoelen een klein café te maken, en ach, we konden Johan toch niet eeuwig met die wijn rond laten rijden….
Dag 2
Route met hindernissen.
Tekst: Sipke Steggink
Tja, da's even wennen, in een tentje slapen op een harde ondergrond. Maar met de ruime inname van wijn, bier en andere stevige drankjes was een spoedige luidruchtige nachtrust tot ver in de omgeving te horen. Een groot deel van de nacht bleef het doordruppelen. Gelukkig stopte de regen tegen 7.00 uur. Dus de tentjes nat inpakken en ontbijten van de overgebleven etenswaren van de vorige dag. Koffie en thee lieten de kater snel verdwijnen. Bij mij tenminste, maar niet bij Joop Marinus. Want bij het eerstvolgende tankstation sufte Joop heel even in, waarbij zijn MGA achterwaarts de Midget van Alex Mol kuste. Geen schade aan de MGA maar wel aan de Midget. Kan Alex eindelijk zijn roestige voorspatbord vernieuwen. Trouwens Alex kan er ook wat van. Hij vergat zijn medicijnen mee te nemen. Onderweg dan maar regelen via zijn apotheek bij de plaatselijke Farmacie, want terugrijden is een slechte optie. Bij de eerste, na een uur wachten, had deze de juiste medicijnen niet voorradig. We spraken af dat de Midgets van Alex en Sipke samen de medicinale zoektocht zouden vervolgen. Intussen was Wim ten Brinke van co-driver gewisseld met Henk Mooi. Henk had nog nooit in een Midget gereden. Nou, dat heeft hij geweten. Het tempo ging onmiddellijk stevig omhoog. Met brullende motoren namen wij snel afstand van de rest. Mijn Midget had vanochtend een laadprobleem erbij gekregen. Het rode laadstroomlampje bleef branden. Onderweg, opeens, na een korte motorhik, ging het lampje uit en laadde de accu weer bij. Super autootje en zelfhelend. Henk heeft genoten en zijn respect voor een Midget is enorm gestegen. Uiteindelijk lukte het in de plaats Charleroi de juiste medicijnen te bemachtigen. Na een Big Mac stoven wij vol gas naar de camping in Kluisbergen. Vol ongeloof zagen wij in de kantine van de camping dat wij nog niet de laatste waren. Dat kleine groepje kreeg het voor elkaar onderweg uiteen te vallen. Pas een half uur later waren we weer compleet en achter het bier. Aangezien het aan de late kant was en het weer niet optimaal, besloten we een plaatselijk restaurant met ons bezoek te vereren. De avond werd afgesloten met het soldaat maken van de laatste 3-liter-box rode wijn en de totale voorraad van de stevige drankjes van Frans Poelsma. Morgen maar snel de voorraden aanvullen anders gaat het niet goed met ons.
Dag 3
Mahy automobiel museum: ’s Werelds meest verscheiden verzameling
Tekst: Henk Mooi.
“ ’s Werelds meest verscheiden verzameling “ Zo wordt op z’n Belgisch de unieke auto verzameling genoemd, die bijeen is gezocht door vader en zoon Mahy.
Eerst een korte inleiding over het ontstaan van deze grootste verzameling oldtimers van Europa.
Auto dealer Ghislain Mahy begon in 1944 met het verzamelen van auto’s waarvoor eigenlijk niemand interesse had. Zijn zoon zei eens in een aflevering van Jambers, “ze beschouwden ons als zotten die oude auto’s gingen bijhouden”. Bijna niemand had belang bij afgedankte auto’s, die toen ook weinig waard waren. De eerste auto was een T Ford, en niemand vermoedde dat de collectie zou uitgroeien tot een verzameling van 1000 stuks. Overal werden oude auto’s, soms als wrak vandaan gehaald, en gerestaureerd. Allereerst stonden de auto’s in een oorspronkelijk circusgebouw te Gent, maar in 1986 werd een deel van de verzameling overgebracht naar Brussel en ontstond het Museum Autoworld, dat ook de moeite van een bezoek waard is. Voor de rest, (we praten over een 700 stuks !) werd een locatie gevonden in een voormalig fabriekscomplex in Leuze Hainaut. Hier worden een 300 stuks oldtimers permanent ten toon gesteld, in deels gerestaureerde conditie, de rest staat er echter bij zoals ze gevonden werden en dit heeft juist een bepaalde charme.
Zaterdag 13 mei, was het zover dat we als met onze MG’s vertrokken naar het “Mahymobiles musee de láuto” te Leuze Hainaut. Het was museum lag op een half uur rijden van onze camping, onderweg viel ons op dat de Belgische wegen slecht onderhouden worden. Je ziet er veel slecht asfalt en gaten in de weg.
Bij binnenkomst werden we te woord gestaan door een alleraardigste dame die ons informatie gaf, en tevens aan ons vroeg hoe wij er toe gekomen waren een bezoek te brengen aan het museum.Tot onze verrassing zagen we een bord op de balie staan met welkom MG club. Ze vertelde dat op het moment 2 hallen niet toegankelijk waren, jammer maar desondanks hebben we toch 3 uur met veel plezier rond gekeken.
Allereerst gingen we een film bekijken over wat voor handelingen er nodig zijn alvorens je met een Stanley stoomauto op pad kunt, het kost heel wat moeite voordat je eindelijk kunt rijden. In feite ben je een machinist, maar dan van een automobiel.
Na deze film, zagen we een rij micro auto’s, zoals de Messerschmitt en een auto (een soort groot formaat Dinky Toys) met een 125 cc motor (tje), je zou er tegenwoordig niet meer mee op pad durven !
Hierna een collectie miniatuur auto’s waarbij menigeen van ons het water in de mond liep, en veel modellen herkenden die men vroeger zelf heeft gehad.
Daarna was er een hal met ruim 100 auto’s van diverse bouwjaren aan de beurt, een mengeling van diverse merken zoals Aston Martin, Horch, Maybach, Alfa Romeo, Ford, Packard, Chevrolet, Renault, Belgische merken als FN (fabrique nationale, maakten zelfs ook geweren !) Minerva enz. enz. Joop had uiteraard aandacht voor de Citroën TA, het was echter een koffer model, onder ons waren ook lieden die bekende auto’s zagen die ze vroeger ook hadden.
Vervolgens gingen we door naar twee hallen met loopbruggen, waarbij je van bovenaf de auto’s ziet staan, wel apart, je kunt dus niet rechtstreeks naar de auto’s kijken. Het heeft echter op deze manier een bijzonder effect, iets wat je normaliter niet gewend bent. Vermoedelijk wordt dit gedaan, om souvenir jagers op afstand te houden, want het geheel is nogal onoverzichtelijk. We zagen o.a. Citroën’s met rupsaandrijving waarmee in 1934 met succes de woestijn is doorkruist. André Citroën was beslist niet vies van publiciteit stunts.
Verder o.a. een Delahaye uit 1948 met een zeer fraaie carrosserie van Vanden Plas die gevestigd was in Brussel en Antwerpen. Verder zag Wim een Panhard die hij vroeger zelf ook heeft gehad.
Na de gehele collectie te hebben bekeken, maakten we tot besluit nog een praatje met de dame aan de kassa, en bedankten haar voor de gastvrije ontvangst. We gingen met onze eigen klassiekers vervolgens weer terug naar de camping in Kluisbergen.
Dag 4
De terugreis
Tekst Jan Hunink.
De dag voor ons vertrek werd er al druk gediscussieerd over de te nemen route. Er lag een toeristische route klaar van circa 400 km. Echter onze ervaring met toeristische routes, de Belgische wegen en de drukke verkeerspleinen in de dorpen en de nodige files gaven aan dat een toeristische route ons diep in de zondagnacht pas weer zouden thuisbrengen. Unaniem werd besloten om de snelweg te nemen. Hierdoor konden we ook op een herentijd vertrekken. Om 09:30 gingen we op weg nadat Alex zijn Midget nog had voorzien van wat extra koelvloeistof. Tot Gent ging het probleemloos. Toen begaf de Midget van Alex het. Motortemperatuur te hoog door een lekke koppakking. Sipke is achtergebleven bij Alex en de overige MG’s zijn doorgereden. De KNAC ingeschakeld en binnen een uur stond de Midget op de autoambulance en werd Alex en zijn Midget keurig thuisgebracht. Bij Arnhem zijn we van de snelweg afgegaan, dachten binnendoor even makkelijk naar Lochem te rijden voor eenversnapering, echter de N346 lag er op tal van plaatsen uit. Hierdoor raakten we elkaar zelfs kwijt. Maar in Lochem kwamen we elkaar op het terras weer tegen. Na de koffie met gebak hebben we van elkaar afscheid genomen.
De insteek Low Budget en Avontuurlijk is volledig geslaagd. Volgend jaar weer zo’n avontuur.
Grensoverschrijdende rit 7 mei 2017
Prachtige rit van Harry Bruins waaraan 33 equipes deelnamen.
Met de temperatuur en de zon wilde het nog niet echt vlotten, maar dat was nauwelijks van invloed op de animo op deze zondag met start en finish bij Café De Buren in Boekelo. Ook zagen wij enkele vaste bezoekers van andere regio’s.
Zoals gewoonlijk is iedereen ruim op tijd om onder het genot van een kopje koffie even bij te praten. Rond 13.00 uur gaan we met een keurig ingebonden bolletje-pijltje-route op stap.
Na een mooi rondje Boekelo gereden te hebben over prachtige kleine, voor ons onbekende, weggetjes omringd door fluitenkruid, gingen wij via Usselo langs prachtige oude boerderijen en door frisgroene bossen uiteindelijk bij Buurse en de alom bekende Haarmühle Duitsland in. Wij vinden het zelf altijd moeilijk om in Duitsland de leuke kleine weggetjes te vinden, maar het is Harry en Janny Bruins heel goed gelukt om ons door een prachtig lentelandschap te leiden, slingerend tussen boerderijen en langs dorpen die maar net aan de andere kant van de grens liggen. En als er dan na ruim een uur rijden een koffiestop wordt aangegeven, is het logisch dat we een groot deel van het gezelschap daar aantreffen. De serveersters van het golfhotel bij Ahaus moesten echt alle zeilen bijzetten om dit spontane bezoek van drankjes te voorzien. En dan ben je bij vertrek vergeten van welke kant we ook al weer gekomen waren, dus na 100m moest de hele karavaan alweer de andere richting in gedirigeerd worden. Eenmaal weer op de goede weg verliep de route vlekkeloos en kwamen wij via het mooie buitengebied van Ammeloe en Lünten bij Rekken weer de Nederlandse grens over. Met nog ca. 45 km. voor de boeg, wisten we dat de route nog veel moois in petto had. Van de aangegeven koffiestops hebben geen gebruik meer gemaakt. Al rijdend door een voor ons gedeeltelijk bekend stukje Achterhoek , ging de route door het bosrijke buitengebied van Diepenheim en Hengevelde via Beckum weer naar Boekelo, waar wij rond 17.00 uur aankwamen. Onze complimenten voor Harry en Janny, het was een vrij lange route, maar heel mooi en bovendien foutloos.
Thea te Brake
Paasrit Regio Oost 17 april 2017
Traditionele rit met een bijzonder paaslunch bij Herberg De Pot in Markelo.
Jongstleden maandag 17 april, tweede paasdag, was het zover: De eerste rit van de MGCC regio Oost.
Nu leven wij wat het weer betreft in een raar land, je weet nooit waar je aan toe bent en de voorspellingen waren niet goed, koud en regen. Bepaald geen weer om met je roadster te gaan toeren.
Hoewel het met de regen wel meeviel was het te koud om “oben ohne” te rijden zo stond de parkeerplaats van Café ’t Anker in Saasveld vol met overwegend A’s, B’s en F’s met de kap er op. De opkomst viel ondanks het weer reuze mee, ik meen toch zeker 30 auto’s te hebben geteld. Nu vind ik zelf rijden in mijn B met de kap er op geen feestje. Ik ben van gemiddelde lengte terwijl de B is gebouwd voor mensen die niet langer zijn dan 1.65 m. Het uitzicht is dus zeer matig als je nog maar net niet met je hoofd tegen de kap aan zit en dus feitelijk alleen maar schuin voor de auto kunt kijken. Toch was het rijden van de route wel een feestje en wel om twee redenen:
Ten eerste was er de prachtige route. Hoe het de organisatoren toch telkens weer lukt om nieuwe pareltjes van Twente en de Achterhoek aan de rijders te laten zien is een wonder. Ondanks het beperkte zicht vanwege de kap was de omgeving puur genieten. Ten tweede vanwege een nieuwe gadget, te weten een tripmaster op mijn iPhone. Deze tripmaster is van het merk Triproad Pro en kost slecht € 4,-. Deze app is werkelijk heel goed en meet, zoals een tripmaster hoort te doen, nauwkeurig de totale gereden afstand alsmede de afstand vanaf elk checkpoint tot op 10 meter nauwkeurig. Fout rijden was dus zo goed als onmogelijk want het routeboek was goed op orde.
Vanaf 13.00 uur werd er gelunched in Markelo bij herberg de Pot. Geen standaard lunchbuffetje van de horeca maar een door alle deelnemers samengestelde uitgebreide lunchtafel waarop niets ontbrak, het kon niet op, heerlijk. Persoonlijk vond ik de lunch wel te lang duren, pas om 15.00 ging de route verder. Het laatste half uur heb ik me op de parkeerplaats lopen vervelen. Een voordeel, er stonden vele mooie MG’s waaraan ik me heb kunnen vergapen.
Ook het tweede deel van de route was prachtig en ook het weer werd beter. Sommigen waagden verder te rijden met de kap er af en dat was goed te doen. Toch nog lekker met de haren in de wind gereden. Rond 16.30 waren de equipes bij de Keizerskroon te Ruurlo alwaar nog even werd nagesproken. Al met al een mooie start van het seizoen.
Ton Lamers
De uitzetters werden weer op passende wijze bedankt!
Exacte aantal deelnemende auto's was 26 (50 personen)
