Snertrit 18 november 2017
De Snertrit is de laatste rit van het seizoen. Wij hebben ons rittenseizoen mooi mogen afsluiten met een fantastische rit uitgezet door Rene Roelofs (winnaar 2016 met zijn dochter Amber). Ondanks de slechte weersvoorspellingen reden nog 35 equipes mee, waarvan 3 uit de Regio Oost Brabant en een gast uit Frankrijk de familie van Doorn met een oude TF. De winnaars waren: 1) Henk en Niesje de Haas 2) Ad en Anja Dekker 3) At en Marja van Eendenburg "Het Weekendje Wenen" was voor René en Jacoba Christiaans
Snertrit, Regio West MGCC Holland, 18 november 2017
uitzetters: René Roelofs/Amber Roelofs
Je zult maar jarig zijn op 18 november en een cadeautje krijgen als deze Snertrit.
zeker als je 65+ bent en toch alles al hebt!!
Want een cadeautje was het zeker deze rit, voor alle deelnemers en dat waren er boven verwachting veel. Gelukkig was er een kopieerapparaat in de buurt, zodat allen gewapend met een vakkundig opgestelde routebeschrijving op pad konden.
Om ex aequo ’s uit te sluiten, werd gestart met een 17 minuut durende tijdrit.
Hierin konden tevens de eerste 2 vragen worden beantwoord.
Nooit geweten dat Capelle a/d IJssel nog een 15e-eeuws huis bezit, als rudiment van
een heus slot, meteen vraag 3 beantwoord.
De lus van de Ketensedijk naar de Algerabrug vormt naast hellinkje rijden een punt van oponthoud. Ooit een trein gezien waarvan de laatste wagon later gaat rijden dan de eerste??? Als men dat principe bij de verkeerslichten ( door velen stoplichten genoemd) zou kunnen toepassen, zijn de wachttijden veel korter en kunnen meer auto’s passeren. Maar dit geheel terzijde. Via de IJsseldijk, waarin de volgende twee vragen waren opgenomen ging het via Ouderkerk de Krimpenerwaard in.
Vanwege een wegonderbreking richting Berkenwoude konden we via een stukje N210
weer snel op de gewenste route komen. Vraag 6 bevatte de bekende instinker, immers het ritreglement van MGCC was van toepassing, zodat, ingevolge Art V lid d pnt 2 oriëntatiepunten links van de route kunnen worden genegeerd tenzij met een ( L) aangegeven. De vogels van vraag 7 konden moeilijk over het hoofd worden gezien.
Met links prachtig zicht op het Gemaal Stein, gaat het langs Goejanverwelle ( spreekt ook altijd tot de verbeelding ) naar Haastrecht. Hier, waar de menselijk maat nog gehandhaafd wordt, kon in de Hoofdstraat de laatste vraag worden beantwoord.
Idyllisch is altijd weer het pittoreske ophaalbrugje in de Veerlaan. We vervolgen via Oudewater – Papekop – Waarder – Driebruggen – Weipoort, om dwars door Bodegraven bij pnt 77 ( van de routebeschrijving) heel even de mist in te gaan.
Langzamerhand begint het schemerig te worden, zodat, om nog licht in de auto te hebben, toch nog het Britaxdakje open gaat. Om exact 16.58u stoppen we op de parkeerplaats van Opmoer. Nog even voor de statistiek:
We hebben 87,99km gereden in 2u25min 42sec, met een gem. snelheid van 36 km/u
Hierna hebben ons gebogen over de opdracht om automerken logo’s te herkennen en tenslotte hebben we Kuifje geholpen alle auto’s met bijhorend typeaanduiding te benoemen die zich in de voortuin van het veronderstelde hotel bevonden.
Omdat de snertmaaltijd en derhalve ook de prijsuitreiking buiten het bestek van dit
ritverslag valt, zullen de winnaars niet zijn vermeld.
Chapeau voor het inventieve werk dat de uitzetters René en Amber Roelofs hebben geleverd. Bedankt het was een cadeautje.
Evert & Henny Reedijk, Oud-Beijerland, ( lidnr: 191182 )
Snertrit
Eigenlijk stond onze MGB al keurig winterklaar! Keurig gepoetst, alle haren van Tommy eruit gezogen, nieuwe olie erin en het dekje voor de winter er al overheen.
We waren van plan om de snertrit met, zoals onze voorzitter in prachtig engels pleegt te zeggen, ons “other mark” te gaan rijden.
Toen ik echter zaterdagmorgen nog even in de garagebox van de MG was, keek hij mij met zijn ronde koplampen verlangend aan. “Zullen we nog een keer”? leek hij te zeggen. Ik kon er geen weerstand aan bieden, vooral toen hij direct bij de eerste poging brullend van geluk tot leven kwam. Het was een koude bewolkte dag en we lieten de kap er lekker op.
De startplek lag onder aan de dijk buiten Capelle aan den IJssel, en toen we daar rond half 2 arriveerden was de parkeerplaats al aardig gevuld. Gelukkig waren er veel MG’s die nog een keer naar buiten mochten. Leuk was het dat onze Brabantse vrienden die mee geweest waren naar de Ardèche er ook waren!
Stipt om 2 uur werden we naar buiten gedirigeerd waar de uitzetter René Roelofs samen met Roel op een picknicktafel waren gaan staan om ons welkom te heten en van instructies te voorzien. In allerijl waren er nog route beschrijvingen bijgemaakt omdat de opkomst overweldigend was. René had er veel werk van gemaakt met een goede route beschrijving, een blad met gedeeltelijk weggelaten logo’s en een kleurige zoekplaat waar we zo veel mogelijk automerken en types op moesten zien te vinden. En dan ook nog een gemiddelde snelheid over het eerste stuk zien te rijden van 24 km/h. Voorwaar geen geringe opgave!
De rit voerde naar Krimpen aan den IJssel en daarna via leuke kleine weggetjes door de Krimpenerwaard. Natuurlijk was er op het laatste moment weer een brug uit een weggetje gehaald, maar via een omweg kwamen we er toch weer uit. Weer verder, via Berkenwoude, Hekendorp en Oudewater naar Waarder, en via Bodegraven en Waddinxveen naar ons honk in Moerkapelle. Daar stond de erwtensoep en roggebrood met spek al snel te dampen.
De uitslag weet ik niet meer, wel dat er een At, een AD en een Henk bij waren.
Het was een geweldige afsluiting van een leuk MG ritten seizoen.
Rinus Molenaar
Nachtrit 28 oktober 2017
De Nachtrit is een speciale rit, dat een ander publiek trekt dan de "normale" ritten overdag. Wat overdag makkelijk van een afstand te zien is wordt een uitdaging in de nacht.
Donker, nacht, geen regen en veel wind.
Bij het Hotel in Sassenheim was het een drukte van jewelste. Niet alleen vanwege het feit dat de MGCC daar de aftrap en aankomst van de nachtrit had, maar ook omdat het er erg druk was met gasten en eters.
19 equipes hadden zich aangemeld.
Om kwart voor acht gaf Roel de aftrap en stelde ons tevens een nieuw lid voor: Robert Douma en zoon Thomas. Daarna gaf hij het woord aan de uitzetters, Mark Albers en Robin Konings, winnaars van vorig jaar, die in een korte briefing ons vertelde wat ons stond te wachten.
Het weer was zodanig dat we besloten om open te rijden, wel de pet op, anders waren we de schaarse haren kwijt, zoveel wind stond er. En er waren extra punten te verdienen voor diegenen, die met een MG waren en open reden.
Mark en Robin hadden voor een lange vragenlijst gezorgd, allemaal items die we onderweg tegen konden komen. De route leidde ons naar alle dorpjes en plaatsen in de omgeving, Sassenheim, De Zilk, Noordwijk binnen en Noordwijk aan zee, Katwijk, Wassenaar en Valkenburg. Zo ook via de boulevards van Katwijk en Noordwijk, daar waar de wind het hardst was.
In Wassenaar reden we naar de Wassenaarse Slag. Dat is een soort van “Cul de Sac”. Een uitdrukking die uit het Frans komt, maar ook in Engels sprekende landen wordt gebruikt. Het is zoiets als een doodlopende weg met aan het eind een keerlus.
Toch begon de tijd te dringen op het laatst en moesten wij nog voortmaken om om 23.00 terug te zijn in het hotel.
De winnaars waren Rene en Amber Roelofs, gefeliciteerd, zij kregen de beker en mogen de nachtrit volgend jaar als beloning uitzetten.
Jacques en Jopie Ophorst uit Oost Brabant werden verdienstelijk 2e.
De ladiescup en 3e prijs was voor Charlotte Albers en Sascha van den Wall Bake met een MG midget (ze reden open!) en ik heb me laten vertellen dat zij 21 jaar waren, prima gedaan.
De rode lantaarn ging dit keer naar Toos en Wim van Blitterswijk.
Groetjes, Wim
Regio weekend West "Achter de Achterhoek" 15 t/m 17 september 2017
Het Regio weekend was dit jaar net over de grens bij Winterswijk in het plaatsje Oeding. De omgeving staat bekend om de vele kastelen, waarvan wij enkele hebben bezocht. Het was een fantastisch weekend, georganiseerd door de families Ewalds en Stuurman.
Achter de Achterhoek,
Regio West MGCCHolland, verreden op 15- 17 september 2017
De inspiratie om een ritverslagje te schrijven of wel een hommage aan de uitzetters
van dit evenement, strijden beide om voorrang.
Nu weet ik wel dat het één het ander niet uitsluit, m.a.w. waarom niet beide aan het
papier toevertouwen. Maar ere wie ere toekomt en dat zijn in dit geval het 2+2 organisatieteam.
Zij verdienen nl. niets dan lof, waardering en dankbaarheid voor de manier waarop zij het weekend gestalte hebben gegeven.
1e De gekozen locatie in Duitsland net over de grens bij Winsterswijk, een uit- gesproken streek voor het houden van een automobielevenement, perfect!
2e De verblijfplaats te weten Burghotel Pass in Oeding, het paste precies bij de
verwachtingen. Eerste klas kamers, uitstekende ambiance en dan de keuken met
bijbehorende zwarte brigade. Ook in Duitsland staat deze term voor bediening.
Wat kan een mens nog meer verlangen.
Wat hebben de voorbereidingen ongelooflijk veel inspanning, tijd en denkwerk gevraagd.
Het klopte allemaal, in de zin van de uitgewerkte routebeschrijvingen, zowel op papier
als digitaal. Ga er maar aanstaan om vanuit het westen, ritten in Duitsland, er naar toe
en weer vandaan, uit te zetten. Dat kan niet anders dan met veel fysiek werk ter plaatse! Tot zelfs tijdens de briefing voor vertrek, wist men melding te maken van een omleiding achter Doesburg, nou ja, hoe secuurder en alerter wil je het hebben!.
Wat zag het routeboek er trouwens uitermate verzorgd en gedetailleerd uit.
Voorzien van ter zake doende foto’s, waarschuwingen en beschrijvingen van “spannende” wegsituaties. Er zijn superlatieven te kort om weer te geven dat werkelijk overal aan is gedacht. Ook tijdens de rit zelf bleef de organisatie uiterst adequaat op het wel en wee van berijders en auto’s. Bij elke stop voor bezichtiging, koffie en/of lunchpauze, werd de betreffende locatie n.b. ook nog eens aangegeven door de MG beachflag.
Het was toch echt niet zo dat daar de locale MG zusterclub voor zorgde.
Als bezoekers van de laatste 5 EEOTY ( Europese evenementen van het jaar ) dus met enige ervaring als deelnemer, kunnnen we gerust stellen, dat dit evenement met hoofdletters bijgeschreven kan worden in de analen van MGCCHolland.
Zeker als we bewust zijn dat het team niet kon beschikken over een batterij vrijwilligers en een rijk, door sponsoren mede gevulde geldpot.
Organisatie team Bert Ewalds en Pia Thalen / Ad en Anneke Stuurman, zeer zeer heel heel erg hartelijk bedankt met natuurlijk op de achtergrond Roel die ongetwijfeld een vinger in de aansturing heeft gehad.
Met octagonale groeten, Evert & Henny Reedijk. ( lidnr 910182 )
Monsterrit no.19, 20 augustus 2017
48 equipes genoten van een prachtige rit van 163 kilometer gereden onder een stralende zon. Vertrek Almkerk en finish hotel Mijdrecht (wat ook onze startlocatie wordt voor de 20e Monsterrit in de maand augustus 2018)
Monsterrit 2017
Zoals gebruikelijk werden we voor deze nieuwe aflevering van de Monsterrit verwacht op de finish-locatie van het vorige jaar, te weten Golfpark Almkerk.
Na de vele regen die er de afgelopen tijd was gevallen mochten we nu een droge dag begroeten, met zelfs geregeld een zonnetje bij 22 graden. Voorwaar prachtig MG weer! Dat was ook wel te merken aan het grote aantal deelnemers die zich bij de tafel van onze onvolprezen Henk de Haas meldden.
Nadat we het wel en wee van diverse MG vrienden hadden mogen vernemen onder het genot van koffie en thee, klonk er opeens een schel fluitje.
Ja hoor, onze geachte regio-voorzitter deed het weer!
Maar goed, we werden hartelijk welkom geheten en voorbereid op een mooie rit over wegen die we waarschijnlijk nooit gereden hadden.
Daar was geen woord van gelogen! Het werd een fantastische rit door de Alblasserwaard, Krimpenerwaard, Lopikerwaard en ging het inderdaad over voor ons vaak onbekende wegen op naar de onvermijdelijke pontjes. Leuk was het dat het eerste pontje compleet en exclusief gevuld was met meer dan 20 MG’s die natuurlijk driftig gefotografeerd en gefilmd werden toen we aan de overkant de pont afreden. Wat was dat een mooie MG- pont vol!
Natuurlijk zagen we overal onderweg, zowel bij “Gelegenheden” alsook geparkeerd in de polder, deelnemers genieten van een al dan niet zelf meegebrachte lunch. Zelf vonden we een prachtig plekje onderaan de Diefdijk bij Hei en Boeicop, een prachtig natuurgebied trouwens dat beheerd wordt door de stichting “Het Zuid Hollands Landschap”. Ook in Bleskensgraaf net over de brug konden we nog even genieten van een bankje, en voor Tommy waren er voldoende bomen……..
Na nog beroemde plaatsen zoals Kockengen, Portengen en Portengensebrug gepasseerd te zijn kwamen we “moe maar voldaan” aan bij de finish-locatie In Mijdrecht.
Henk en Roel, het was weer erg mooi! We willen bij deze nog maar eens onze grote waardering voor jullie vele inspanningen uitspreken!
Rinus en Yvonne
“Monsterrit 100 Miglia” 20 augustus 2017 ( Regio West MGCC )
Met wederom een gigantisch aantal deelnemers van 48, werd de 19de !! editie van
deze superrit verreden vanuit de finishplaats van 2016 ( De golfclub in Almkerk).
Een van de eigenschappen van de Monsterrit is n.l. dat de finishplaats, de startplaats is van het volgend jaar.
En als je zoals de gewaardeerde uitzetters maar vroeg genoeg het juiste weer bestelt, dan kan deze rit ook nog onder ideale omstandigheden “open” worden verreden.
Als opvallend detail mag zeker niet onvermeld blijven dat de 100 miglia een regiogrensoverschrijdend ( 3 x woordwaarde ??) aantal deelnemers trekt.
De veerman van het Brakelse pontje moest aangenaam verrast zijn, toen een zwerm van MG-tjes zich die zondagmorgen, over zijn vaartuig ontfermde.
Hij kan zich zeker een MG-type-adept noemen, omdat van de types TD t/m TF en alles wat daartussen is gebouwd, zijn ferry passeerde.
Vreemd genoeg had mijn TomTom wat moeite om “dijk volgen” aan te houden.
Ondanks dat Tyreroute hierover geen misverstand liet, wilde mijn navigatie maar steeds rechtsaf de dijk verlaten. Maar kuddedieren als we zijn, bleef ik toch de rest van ons gezelschap volgen, veronderstellend dat zij het bij het juiste eind hadden.
Gevolg was wel dat op een gegeven ogenblik een aantal waypoints als gepasseerd moest worden aangemerkt. Met een omtrekkende beweging door de Vijfheerenlanden, het gebied dankt zijn naam aan de heren van Arkel, Ter Leede, Hagestein, Everdingen en Vianen, die in 1284 gezamenlijk maatregelen namen tegen de wateroverlast vanuit de Geldersche Betuwe, belanden we in de Alblasserwaard.
Een gevoel nostalgie overvalt je bij het aanschouwen van 18e eeuwse boerenpanden aan weerszijden van de Graafstroom. We koersen verder in noordelijk richting en laten ons à raison van € 2,65 door de Zilverstad over de Lek naar Schoonhoven zetten. In restaurant de Vlisterstee is het tijd voor een 2e pauze ( benenstrekken )
Door stedelijke architecten, ingenieurs en planologen wordt hoe langer en meer gesproken over één grootstedelijke agglomeratie, t.w. Den Haag-Rotterdam-Utrecht-Amsterdam.
Wij moeten er niet aandenken als al dat mooie Hollandse land, waar we zo van genieten, op den duur zal verdwijnen. Moeten we dit echt opgeven ten faveure van een ongebreidelde bevolkingsgroei??
Tenslotte konden we deze prachtige (monster)rit besluiten in Hotel Mijdrecht, in de wetenschap dat we volgend jaar, bij leven en welzijn, hier zullen starten voor de volgende editie van de 100 Miglia-rit.
Uitzetters en narijders en niet te vergeten de kunstenaar(s) op Tyre, heel erg bedankt voor
al jullie inspanningen, t.w. Henk en Niesje de Haas en Roel en Willemijn Stassen.
Met Octagonale groet, Evert & Henny Reedijk ( 910182 )
Die Monsterliche fahrweg 2017 Region West.
Wir zetsen uns nach österliche richtung fur dir empfangung von die Fahrweg auszetsers, familiën Hase Lepus mit familiën von Stassenstein, durch dese werden Wir frundlich ein welkom gewunst. Gelukkig Almkerk spreekt nog Niederlandisch, de miss Piggy gleuf wordt niet bij de start van zo`n dikke 48 Voiture`s weer aangevuld, Piggy is met vakantie en Niesje voltrekt de kasarbeid voordat de rit van 160 km ten aanvang gaat.
Midden en Noord hebben eveneens deze prachtige dag aangehouden, jammer dat er uit één van de drie regio`s gekozen moet worden. Smalle wegen, de twee pontjes waarvan één met 28 MG`s gelijktijdig overzet (maximum voertuigen 21). Na deze pont Gorinchem-Vuren stomen wij door naar Arkel en zien even later de Glashal, Leerdam natuurlijk. Schoonrewoerd, Meerkerk, Ottoland, Goudriaan en Brandwijk en staat de pont Schoonhoven al te dampen om ons over te zetten. Haastrecht en Vlist ook hier zien wij bijna geen E-bikes, Racers en motoren op de weg, op dit laatste vakantie weekend. De stevige wind zal zeker parten gespeelt hebben ondanks de stralend af en toe bewolkte dag. In de laatste fase worden lange rakken door het polderlandschap gereden, zodat het aantal kilometers gehaald kunnen worden.
De verkleurende jonge zwanen, de opéén gehoopte kalfjes, de mais boven 2 meter en de boerderij stalletjes langs de weg met bonen, kersen, appelen en honing geven alweer een kijk op deze lekkere dag voor de naderende herfst periode. In het finish Hotel Mijdrecht melden wij ons af na een foutloos parcours te hebben gereden met onze Truus. En de Barage. Hero team, wij gaan er weer voor!
Gerrit & Catharina
Hoogzomerrit 23 juli 2017
54 equipes verzamelden zich bij "De Vliethoeve" te Bodegraven om gezamenlijk naar het Healey museum te Vreeland via allerlei binnenweggetjes te rijden. Voor de foto's van deze rit zie Gallery
Hierbij een film over deze rit klik hier
Hoogzomerrit MGCC Regio West : op zondag 23 juli 2017.
met o.a. bezoek aan het Austin Healey museum, of wat er aan vooraf ging.
Om onze trouwdag te vieren, hadden Henny en ik op 30 september 2016 een tafeltje geserveerd in Restaurant “De Heerenkeet” aan het haventje bij Kerkwerve in Zeeland, met prachtig uitzicht over de Oosterschelde.
Bij het oprijden van het parkeerterrein, parkeerde ik mijn “bescheiden” auto(geen MG ) naast een prachtige two-tone Bentley Continental S met bouwjaar 1962.
We worden keurig naar onze tafel verwezen. Terwijl ik plaatsneem valt het oog van degenen die aan het tafeltje naast ons zitten op het kleine MG-speldje dat ik altijd op mijn revers draag. Direct een aanleiding om een praatje te beginnen. Zo u bent bekend met het merk MG merkte de heer ik kwestie op.
Nou kon ik dat moeilijk ontkennen. Maar aangezien de vraagsteller een heer op leeftijd was met bijbehorende dame, pareerde ik, dan ben U waarschijnlijk de eigenaar van de Bentley, hier op het parkeerterrein.
Inderdaad wij doen een weekendje Zeeland was zijn antwoord. Aangezien het stel zonder reservering was binnen komen vallen, moesten zij hun tafeltje om 20.00u vrij maken, terwijl de maaltijd nog niet beëindigd was. U begrijpt het al, de twee voegden zich bij ons aan tafel en de basis was gelegd voor een uiterst geanimeerde avond.
Al snel bevond de heer, die zich voorstelde als Hans Kalkman, zich op zijn praatstoel.
En van het één kwam het ander. Zo vertelde hij dat hij in 1955 mede aan de wieg heeft gestaan van de geboorte van onze roemrijke vereniging. Helaas zo vertelde hij, dwong zijn werk hem al snel Nederland te verlaten, voor een functie in het Verre Oosten.
In de oudst bekende ledenlijst van 1959 komt zijn naam dan ook niet meer voor.
Opvallend daarbij was, zijn kennis over het bierconcern en de verhalen over zijn “vrindje” Freddy Heineken. Hierdoor veronderstelden wij dat hij voor dat merk was uitgezonden.
Later bleek echter dat hij fortuin had gemaakt in de houthandel. Maar dat hij deel uit maakte van een toen al gebruikelijk Old boys netwerk.
Want dat van dat fortuin was wel duidelijk, behalve de Bentley, was/is hij bewoner eigenaar van het landgoed Groot Kantwijk in Vreeland.
Toen hij tevens vermeldde dat op zijn terrein het Austin-Healey museum is gevestigd, wist ik meteen dat ik zou proberen, deze locatie in te passen in een MG West rit.
De heer Kalkman liet tevens weten dat in diverse verhuisdozen in zijn kelder, waarschijnlijk interessante documentatie aanwezig is, uit de begin tijd van de MG CC. Juist op dat moment was bekend geworden dat MGCC haar archief had gecentraliseerd en professioneel had ondergebracht in het provinciaal museum in Zwolle en dat onze archivaris Henk Beijer best geïnteresseerd zou zijn in de MG stukken van het Kalkman archief.
Zo bracht ik Henk Beijer op de hoogte van mijn ontmoeting met Kalkman en bracht
Kalkman mij in contact het Hans van de Kerkhof (mede)eigenaar/conservator van het
AH museum. ( de zgn. win/win situatie )
Nadat Roel Stassen groen licht had gegeven aan ons plannetje en hier voor een datum in de zomer van 2017 had geprikt, konden Edward Zwier en ik aan de slag om de rit die jullie j.l. zondag hebben gereden, verder uit te werken en te organiseren. Natuurlijk wil ik onze beide partners Marjon & Henny niet vergeten, zij hadden een onmisbaar aandeel in het geheel.
Alles over het AH museum nog eens nalezen!. Ons gewaardeerd ere-lid Pim v.d. Veer heeft een boeiend artikel geschreven over dit juweeltje onder de automusea in ons onvolprezen MG-nieuws, oktobernummer 2015. Maar natuurlijk ook de gepubliceerde ritverslag(en).
Evert Reedijk
Weerbericht:
Zonnige perioden, hier en daar een bui.
Meer hier dan daar, want het begon goed, maar na het bezoek aan het Healey Museum, kregen we toch even de volle laag en moesten zelfs stoppen om heel snel de kap erop te zetten.
De ZOMERRIT was uitgezet door Edward en Marjon Zwier. Het intermezzo bij het Austin Healey Museum, was verzorgd door Evert ( met Scheidsrechtersfluitje) en Henny Reedijk.
Een compliment voor Edward en Marjon, dat zij de gasterie de “Vliethoeve” bereid gevonden hadden om speciaal deze dag nog voor ons open te blijven, want zij hadden oorspronkelijk al vakantie
In het museum stonden tal van Healeys, prachtige wagens, die ik al van jongs af aan bewonderd heb.
Voor vertrek konden we aangeven of we gebruik wilde maken van de lunch in het museum, en ik moet zeggen, het was goed verzorgd, broodjes met diverse soorten beleg en heerlijke kroketten, het zouden zomaar “Kwekkeboom” geweest kunnen zijn. Mijn vermoeden bestaat dat Henny hiermee ook druk betrokken is geweest.
Evert had ervoor gezorgd, dat er een prijsvraag ingevuld kon worden, met een “trophee” voor de winnaar. Moeilijke vragen, maar Henk en Michelle van Uffelen had op 1 vraag na alles goed. Een van de vragen was hoe Healey voluit heette en wat de letters C.B.E. betekenden. Antwoord: Donald Mitchell Healey, “Commander of the British Empire”
Na de aftrap uiteraard geopend door ons aller Roel, werd er een korte briefing gehouden door Edward en Evert.
Er gingen 54 equipes van start, ik ben jaloers Edward, want zoveel hebben wij er bij de “Bikkelrit”nog niet gehad. Wellicht komt dat nog eens. Een gevolg was, dat Edward een tekort aan routebeschrijvingen had, maar dat werd opgelost.
Via de “Borrufse Meije” ( zo noemen ze dat daar) een riviertje dat voor de afwatering zorgt van het gebied naar de Oude Rijn, ging het richting Woerdense Verlaat.
Als jullie op de fiets nogmaals daar zouden komen, bij de watertoren kun je een fietspad inslaan, wat tussen de plassen door naar de overzijde en uitkomt in Nieuwkoop, erg leuk om daar te fietsen. Het is maar een tip en hij is gratis voor lezers van dit essay.
Een Verlaat is een sluis en deze is in 1448 aangelegd in het riviertje de Grecht, die weer uitkomt op de Kromme Mijdrecht. De sluis lag in 2 gewesten, Holland en Utrecht en vormde daar de grens tussen deze 2 gewesten.
Breukelen, Vecht in het Latijn Fectio, zo heb je de Overijsselse Vecht, ook mooi, dit is de Utrechtse Vecht, die begint bij de Weerdsluis in Utrecht en loopt tot Muiden, ong. 40 kilometer.
Het gebied is rijk aan Landhuizen, allemaal gebouwd door rijke vennoten van de VOC, in de Gouden Eeuw. Loenen, Loenersloot, Vreeland, Austin Healey Museum.
Ik denk dat iedereen er erg van genoten heeft.
Met veel gein kwamen we langs het “Gein”bij Abcoude, Plens, Regenbuitje, wat heet !!!!! Als de sodemieter het kapje erop.
Langs de Amstel bij Ouderkerk, daar heb je een eetcafé, “de Zwarte Kat” en weet je wat ze daar serveren? “JUIST”
Via Nes en Uithoorn en Amstelhoek kwamen we langs de Kromme Mijdrecht, een riviertje dat zijn naam ontleent aan Mijdrecht en omdat hij zo krom is.
Vrouwenakker vernoemt naar het feit dat er veel vrouwen op de akker waren.
Van Noorden naar Nieuwkoop en Zwammerdam, daar kwamen we nog over wegen die wij, Joop en ik, gebruikt hadden voor een grensbenadering bij een Bikkelrit van een jaar of 2, 3 terug.
Het was toen nog maar een kippen eindje naar de “Vliethoeve”, waar in een gemoedelijke sfeer nog na geklets werd en een drankje genomen.
Al met al een geslaagde dag. Tot de volgende keer maar weer.
Gr. Wim en Pinet.
Midzomeravondrit 24 juni 2017
Helaas hebben wij de zon niet in de zee zien zakken i.v.m. grijze wolken. Voor de foto's zie Gallery!
MIDZOMERAVONDRIT
Na een koude lente kwam het klimaat in mei en juni op de proppen met een recordaantal zonuren en tropische temperaturen. Ideaal voor MG openrijders dus. Maar nadat de Paashazenrit ook al begon met onheilspellende weerberichten, was dat zaterdag 24 juni weer het geval. Menigeen zal zich hebben laten weerhouden om de zon in de zee te zien zakken. Voor hen was die zon al de hele dag in het water gevallen.
Maar nadat ik door andere verplichtingen al de Paashazen rit en de Museumrit al had moeten missen, was de vochtige lucht geen beletsel om de open MGB uit de garage te halen en de TomTom op de Golfclub van Henk en Niesje in Melissant in te stellen. Voor de afwezigen op die dag het heeft niets te maken met een club van VW Golf eigenaren, maar een spel met veel lange stokken en kleine balletjes waaraan een dagdeel kilometers wandelen over glad geschoren gazons gepaard gaat.
Eenmaal op weg over de A15 begon het steeds meer te regenen. Zoals bekend is dat geen probleem zolang je maar op een redelijke kruissnelheid blijft rijden. Maar het is hinderlijk dat je af en toe met een papieren tissue de achteruitkijkspiegel en de TomTom moet droogmaken. Nog vervelender is dat het verkeer naar Zeeland over de kleinere wegen werd geleid, wat tot files leidde en stilstaan in de regen is zelfs voor een MG enthousiast geen pretje. Aangekomen op de start van die dag gauw de kap opgezet. Het verblijf op de Golfbaan Catharinenburg was voor de doorzetters na de natte aanloop heel gezellig. De maaltijd met een royale kipsaté, een luxe slabijlage en de patat mét was overvloedig en een goed grondje om aan de rit naar de zon te beginnen. Het was inmiddels droog geworden en de moedigen onder ons vouwden de kap weer terug en hebben volop kunnen genieten van het unieke landschap van Goeree-Overflakkee, vanuit Melissant eerst in de richting van Sommelsdijk en Dirksland, daarna op weg naar Stellendam, Havenhoofd, Goedereede naar het Noordzeestrand bij Ouddorp.
Te midden van zandverstuivingen door de harde wind lag daar de strandtent “Dickenz”, het eindpunt van een rit met weggetjes zelfs voor uitzetters Henk de Haas en Henk van Deventer nog nieuw waren. Door de dreigende wolkenlucht en harde wind waren er weinig fietsers dus wij hadden de weg(getjes) voor ons alleen. De sfeer in de strandtent was uitgelaten na de inspannende 65 km, vooral toen rond 22 uur in de wolken boven de kim een bleek schijfje zon te zien was, nog te hoog voor het beloofde in de zee te zien zakken, maar toch een meevaller. De bediening was allervriendelijkst met royale ronddiening van bitterballen en ander snacks. Zo ging iedereen tevreden over deze bijeenkomst van Regio West met dankbare gevoelens jegens de inspanningen van de twee Henken en de narijders Ad Stuurman en Roel Stassen huiswaarts.
Pim van der Veer
MIDZOMERAVOND
Het weer leek nergens op, die zaterdagavond, dat de midzomeravond rit verreden werd. Vol goede moed naar de golfbaan in Melissant gereden.
Zelf ben ik niet met de MG geweest, maar met het merk waarvan de naam ook uit 2 letters bestaat en dan nog wel een bijzondere uitvoering, een en ander gevolg van het feit dat onze kleindochter bij ons logeert, en met z’n drieën in een MGB lukt niet.
Voorafgaand aan de rit kon er voor een soepele prijs bij de golfbaan gegeten worden.
Om 19.00 werd het sein voor vertrek gegeven, de rit kon zowel van papier als vanaf de Tom2/garmin gereden worden.
Vanuit het vertrek gingen velen echter al de fout in, want de wegen op kaart liggen zo dichtbij elkaar, dat de navi dat niet goed begrijpt, dus ging het merendeel het natuurgebied in, om vervolgens weer terug te keren, want het loopt daar voor auto’s dood. Fietsend kun je el wel door, want ik ben daar al verschillende keren geweest.( fietsend wel te verstaan).
Henk had vooraf gezegd, dat er vooral over niet bekende weggetjes werd gereden en daar had hij gelijk in, voor de meesten waren het onbekende wegen en was nog nooit iemand daar geweest, maar op de fiets kom je nog wel eens ergens. Flakkee en Goeree ken ik op mijn duimpje.
Na het bezoeken van Sommelsdijk en Middelharnis, Dirksland en Stellendam, (bij het “HAZENLEGER WAS NIEMAND THUIS DIE AVOND” ) wel getoeterd, maar no dice, ze gaven niet thuis.
Op naar Havenhoofd en via de “rappe trappers”route naar Goedereede, we gingen al aardig richting Brouwersdam, waar al behoorlijke voorbereiding was voor “Concert at Sea”. Dus via een ommetje naar het eindpunt bij “Dickenz”
Daar kwamen we tot onze verrassing geen ondergaande zon tegen. Roel heeft het nog wel even geprobeerd om voor in de zee zakkende zon te spelen, maar al met al geen ondergaande zon.
Henk en Henk en Niesje en Andrea, een fijne en gezellige rit en avond.
Gr. Wim, Pinet en Joyce.
Museum rit Westland 13 mei 2017
Een prachtige rit in de polders boven Vlaardingen en door het Westland. De rit eindigde bij Joop Stolze Classic Cars, waar wij een fantastische rondleiding kregen van Gerrit Stolze (een neef van..). Voor foto's zie Gallery!
Voor een film van de rit en bezoek Joop Stolze Classic Cars Klik hier!
Museumrit MGCC Holland regio West 13 mei 2017
Uitzetters: Hans van Gaalen en Wim van Blitterswijk
Met permissie, maar ik begin dit verslagje met klein persoonlijk leed:
Ofwel Schipluiden kent twee adressen Vlaardingerkade 60, ofwel mijn Tomtom is van een secuur instrument er een van, nou ja het zal wel zo ongeveer kloppen, Maar onze ingevoerde bestemming, zijnde de startlocatie kwam midden in Schipluiden uit.
Dit leidde er na de start van de rit toe (rijdend op de Tyreversie V10.2.gpx ) dat het startwaypoint niet werd herkend en daardoor had ik dus niet in de gaten dat dit punt als “markeer bezocht” had moeten worden ingesteld. Gelukkig klaarde bij mij de lucht op, terwijl het tegelijker tijd begon te regenen. ( in vakjargon heet dit een controdictio in interminis, schijnbare tegenstrijdigheid )
We konden verder de rit feilloos met deTomTom afleggen. Chapeau voor de uitzetters, om al die prachtige stille en vooral smalle weggetjes gevonden te hebben, met de schitterende natuurgebieden van de Buiten- en Binnenpolder tussen Vlaardingen en Maassluis. Met daarop volgend, vanwege onze deelname aan de Paaseitjesrit, een min of meer bekende route door Hoek van Holland.
Blijvend verrassend is telkens weer het prachtige gebied dat wel bekend staat als de economische “motor” van Holland, daar waar de glastuinbouw zijn/haar weer niet kent.
Doel van de rit; het schitterende complex van J.O.O.P.S.T.O.L.Z.E in De Lier
Neef Gerrit heeft het commerciële- en leidinggevende stokje van zijn oom Joop met meer dan bekwame vaardigheid overgenomen.
Met boerenverstand van de koude grond, runt hij een lucratieve handel in gewilde oldtimers, die hij in hoofdzaak betrekt vanuit de VS om ze vervolgens commercieel zeer handig aan klanten in de gehele wereld te verkopen.
Vanwege teruglopende bloementeelt en handel; die meer dan 12u7d/12m/jaar vereistte is men destijds geswitched naar de autohandel, beginnend met een Triumph TR3 die als kostbaar kleinood, niet wordt verkocht. Met een humoristische anekdote
begon Gerrit zijn rondleiding, nl. Oom Joop die met drieman in de Triumph, uit Londen was gekomen, maar die door het openbaar gezag werd aangehouden en werd gewezen op de capaciteit van de twoseater, wees op het beeld merk TR3 en zo konden ze zonder prent verder. Op deze wijze doorspekte Gerrit, lachsalvo”s van zijn gehoor tot gevolg hebbend, zijn rondleiding langs de meer dan 500 auto’s tellende, van gebruiksporen voorziene handelsvoorraad.
Het kunstje is eenvoudig, koop één auto of 12 tegelijk, leg daarop de marge en kosten, verkoop ze door, aan handelaren en particulieren. Alles met eigen middelen gefinancierd en alles wat daar staat is betaald. Zeer tot ongenoegen van de bank ( Rabo ) overigens die niks aan deze klant verdiende. Nu probeert ABN-AMRO er zijn tanden op stuk te bijten.
Een ingekochte (pseudo) Ferrari, bleek aanleiding voor een delegatie in strak gesneden pakken geklede Italianen, om beslag te leggen op die auto. Het is nl. zo dat geen Ferrari mag worden nagemaakt en als zodanig verkocht. Ferrari heeft zich nl. tegen valse “munterij” juridisch ingedekt. Stolze zou Stolze niet zijn, of hij heeft de kwestie in der minne kunnen schikken met de Italiaanse advocaat en de auto staat weliswaar zonder het stijgerende paard als beeldmerk in de “showroom” maar wordt wel als Ferrari aangeboden. ( althans er is een Ferrari met opgetrokken poten overheen gevlogen)
Niettemin staat eerlijk handelen en tijdig betalen hoog in het vaandel van dit mooie en wonderlijke bedrijf.
Het was een rit en bezoek voor de 32 deelnemende equipes om niet snel te vergeten.
Evert & Henny Reedijk. ( lidnr 910182 )
Van Kano’s naar oude Auto’s.
Hans en Wim, natuurlijk met hulp van hun eega’s, hebben voor ons op zaterdag (13 mei) een grandioze rit uitgezet. Ja, u leest het goed ZATERDAG, wij zijn al een paar jaartjes lid van de MG Car club en dit was voor ons de eerste keer dat regio West op een zaterdag een dagrit organiseerde.
Voor ons ook een bijzondere rit daar wij voor het eerst deze rit m.b.v. TYRE zouden gaan rijden. De oude Europa Tommie had de geest gegeven dus een Start 52 aangeschaft. Via internet de Tyre pro ad € 24,50 besteld, Tyre en Tom Tom my drive connect op de computer geïnstalleerd en aan de slag. TomTom aangesloten op de computer, het GPX bestand uit de mail van Roel betreffende de Museumrit geopend en alles gaat vanzelf. Tommie geeft aan dat zij/hij gekoppeld is aan de computer en Tyre heeft zichzelf opgestart. Even ok drukken op de vraag routemarkeringen, dan naar TomTom in de menu balk, hierop klikken en naar Routetrack—op kopiëren naar TomTom klikken en de rit staat op Tommie.
Zaterdagmorgen op naar de Vlaardingsekade in Schipluiden, na eerst de buienradar en het weer in het Westland bekeken te hebben. Het zou droog blijven, dus gewoon open rijden. Na het openingswoord van Roel en de rit uitleg van Hans gingen wij, samen met 36 andere MG’s, iets na 12 uur van start met deze rit. Daar wij Tommie, of mijn invoer, niet geheel vertrouwden toch ook de route beschrijving erbij gebruikt. Heren (plus dames) uitzetters via Tommie en beschrijving alles klopte: CHAPEAU.
Leuke smalle wegen gereden en we hebben gezien dat sommige tuinders een leuk huisje hebben. In de omgeving van H. v. H. begon de lucht ‘wat’ te betrekken en vielen er enige druppels, gewoon doorrijden dachten wij en die paar druppels zijn zo weg.
Bij het beginpunt van de vorige rit werden die druppels heel erg groot en veel maar gewoon doorgassen en dan word je niet zo nat. Maar het werd erger dus toch maar bij een benzine station onder de overkapping het dakje erop gezet.
Hierna naar de Lier om bij Joop Stolze een paar oude auto’s te gaan bekijken, een paar waren het niet want ik ben bij 125 de tel kwijt geraakt. De neef van Joop, welke in het begin van zijn carrière, niets met auto’s te maken had, maar wel zijn mond heel goed wist te gebruiken heeft ons rondgeleid en veel verteld over de STOLZE story.
Heel erg indrukwekkend vooral zijn uitleg over de prijzen welke zij voor hun auto’s vragen. Het kwam hierop neer: dit is onze prijs, keep it or leave it. De Stolze prijzen hanterende hebben wij een kostbare MG-B.
Hans, Willem, Annemiek en Toos in welke volgorde dan ook dank voor jullie inspanningen.
M.G. Loes en Leendert
Wat heet ”een museum” tocht ?
Het begon zo prachtig, de temperatuur was goed, het was droog en we konden heerlijk open rijden.
We verzamelden bij restaurant “Vlietzicht”op een kilometer of 4 van Schipluiden af. Een unieke locatie langs de Vlaardingse vaart.
Je kunt vanuit die locatie, kano’s huren of peddelbootjes of roeiboten om een stukje te varen in dit unieke gebied. Ook wil ik jullie erop wijzen dat je onder begeleiding van een gids het gebied in kunt met een fluisterboot.
Roel heette ons allemaal welkom, ik dacht 32 equipes? Op zijn gebruikelijke humoristische wijze.
Hij heette ook 3 nieuwe leden in west welkom. Ik hoop dat zij een leuke rit hebben gehad , wat aansporing zal geven voor de volgende activiteiten. Activiteiten waar bestuur en andere leden van deze regio veel tijd en inspanning voor doen om het alle leden naar de zin te maken.
Genoeg reclame gemaakt, Hans gaf tekst en uitleg over de rit en wenste ons veel rijplezier in deze mooie omgeving.
Langs Schiedam noord en Vlaardingen werd er richting Schipluiden en Maasland gekoerst. Over mooie polderwegen en jullie weten dat ik veel op de racefiets zit, die weggetjes doe ik ook allemaal.
Richting Hoek van Holland ging het, langs de Stinkfabriek nabij de veerboten naar Engeland, overigens een stinkfabriek die biomassa omzet in bruikbare grondstoffen. Door de weersomstandigheden en andere wind was de stank minder heftig, vergeleken bij de vorige rit.
In Hoek van Holland ging het flink mis, de regen hoosde uit de hemel en vliegensvlug ging de kap erop. In de afzink van de duinen liep een ware rivier van regenwater naar beneden.
De route was duidelijk uitgezet zowel op papier als op Tom2 en garmin, zodat we na verloop van tijd bij het museum, annex autohandel in oldtimers, van Joop Stolz aankwamen.
Begonnen als tuinder, als hobby ouwe auto’s gekocht en verhandeld en uiteindelijk definitief overgestapt op oldtimers. Dit alles werd ons op ludieke wijze door zijn neef verteld, die tevens de rondleiding verzorgde door het bedrijf. Alles is te koop, behalve Joop zijn eerste oldtimer, een Triumph, niet te koop volgens het bordje bij de wagen.
Voor het overige was alles te koop zoals verteld werd, auto in goede, minder goede en slechte staat, onderdelen van auto’s, motoren, motorfietsen, maar alles in de staat zoals het te koop staat.
Een fijne dag die uiteindelijk toch droog eindigde.
Hans en Wim, bedankt voor jullie moeite voor het uitzetten van deze rit.
De groetjes van Wim en Pinet
Paaseitjes rit 2e Paasdag 17 april 2017
Ná een week het weer goed in de gaten te hebben gehouden was na veel regen eindelijk een dag met zon. Tweede Paasdag noteerde een 7 volgens 'onze" Roel Pelleboer koud met 10 graden. noordelijke harde wind, maar wel zonnig. Er kwamen 35 deelnemers naar Hoek van Holland om met een zakje chocolade eitjes te starten aan een rit van circa 100 kilometer.
Voor de film van deze rit klik hier!
PAASEITJES RIT
Een rit uitgezet door Henk van Deventer en Ad Stuurman.
Met als traktatie een zakje paaseitjes voor onderweg.
De rit kon verreden worden met behulp van een routebeschrijving, maar ook op de Tom2 en Garmin als een GPX ( voor de Garmin) of ITN ( voor de Tom2) bestand. Beide manieren waren voortreffelijk geregeld.
Omdat Pinet en ik voor de eerste keer de route hadden gedownload op de Tom2, gebruikten we de routebeschrijving daarnaast, maar na een aantal kilometers was die niet meer nodig, zo zuiver werd de route weergegeven op de navi.
Er heerste in het Unicum Waterweg een gezellige drukte en na elven kwamen er steeds meer leden binnen. Uiteindelijk hebben zich 35 equipes gemeld.
Na de gebruikelijke opening door Roel, werd het woord gegeven aan Henk van Deventer, die na enige uitleg het startschot gaf voor deze paaseitjes rit. De route voerde ons door het Westland, naar Den Haag. Daarvandaan dachten we in Wassenaar even op bezoek te gaan bij de koning en koningin, maar die hadden de koffie niet klaar, dus zijn we maar doorgereden. Ja, jammer voor Koning Willem Alexander en Koningin Maxima en de kinderen, want dan hadden zij eens goed onze “Oldtimertjes” kunnen bekijken. Gemiste Kans.
Het weer viel ons tot nu toe niet tegen. Er stond wel wat wind, en het was aan de frisse kant, maar met het kapje op was het best te doen in de MG. De boulevard van Katwijk aan Zee, was de kentering van de rit, via Valkenburg, Leiden en Voorschoten, reden we richting Rijswijk.
Onderweg nog wel even gestopt voor een “bakkie” in een ouderwetse bollenschuur.
Langs de Vliet was het een gehobbel van jewelste, hobbel op hobbel af, Nederland, het land van rotondes en wegverhogingen en opstakels.
Daarna kwam het mooie gedeelte langs Schipluiden en de Oost- en Westgaag, naar Hoek van Holland. Op de Hoekse Baan dacht ik dat er wat aan de MG mankeerde, het bleek een recyclinglucht te zijn van een bedrijf langs deze weg, wat een stank. Het einde van de route was in zicht, nog een drankje ter afsluiting en sommigen gingen nog even een vorkje prikken, als afsluiting van de dag.
Henk en Ad bedankt voor de gezelligheid.
Groetjes van Wim & Pinet Arends
Paaseitjes rit 17 april 2017
Dit jaar gelukkig weer geen woonboulevard kunnen bezoeken op 2-de Paasdag omdat de MG naar Hoek van Holland moest. Een ‘UNICUM’ deze Paasrit, daar we geen Haas hebben gezien.
Rond 10.30 uur het dakje eraf en het was prima te doen in de garage. Gelukkig bleek ook op weg naar H.v.H. dat open rijden heel goed kon en het grote pluspunt van open rijden is dat je geen ‘gekke’ geluiden hoort.
Zo rond een uur of half een mochten wij, 33 equipes, na het praatje van Roel en de uitleg van Henk (v. D.) de routebeschrijving en een Paastraktatie in ontvangst nemen. Na een vreemde Miss Piggy gevuld te hebben werden de bolides gestart en weg waren wij.
Via de westkant van het Westland naar Kijkduin, langs de cricketvelden van Quick en HBS dwars door Den Haag naar Wassenaar. Ik heb het vermoeden dat Henk en Ad heel vroeg zijn opgestaan om ervoor te zorgen dat al die vlaggen voor ons goed aan het wapperen waren. Na wat kleine pandjes gezien te hebben, door het ex Vliegtuigkamp Valkenburg en maakten wij ons op voor een rondje Katwijk.
Op de boulevard was het goed druk wat ook bleek daar er nog maar 35 parkeerplaatsen vrij waren in de nieuwe, zeer grote parkeergarage. Ineens waren wij weer in de vertrouwde omgeving van Rijnmond, althans volgens een straatnaam boord.
Een rotonde welke wij via de linkerbaan over moesten gaf wat problemen bij het tellen tot 2, maar even draaien bij de Soldaat van Oranje en via de Katwijkse vissers Ouwehand en Parlevliet & van der Plas, naar de Veursestraatweg. Verder langs de Vliet naar Delft, hier even gezwaaid naar de sociëteit Phoenix, waar je een lekker biertje kan drinken. Heel snel hierna waren wij via den Hoorn, Schipluiden, een wegversmalling een driesprong bij de Viersprong.
Ad en Henk, hartelijk dank voor het uitzetten van deze rit in een, voor de meeste onder ons, redelijk onbekend gebied.
Leendert & Loes van Reeven
Paaseitjesrit 17 april
2e Paasdag 2017 wisten zo’n 33 equipes uit zowel de beginnerscategorie als de Senior League, de toch wel onheilspellende weersberichten te trotseren, om zich ruim voor 12 uur te melden aan de start bij restaurant Unicum aan de Waterweg te Hoek van Holland. Behalve een papieren route was er ook een elektronische versie middels Tyre-systematic rond gemaild. Helaas miste uw scribent deze moderne manier van wegwijzen. Al snel kwamen we er achter hoe je een stoet MG’s, 3½ uur en 105 km kunt bezig houden in deze “Hoek van Nederland”.
Een naamswijziging van deze rit naar “Urban Drive” zou dan ook niet geheel
onlogisch zijn. Een licht gevoel van discriminatie bekroop ons als wij telkens veel langer voor het rode stoplicht stonden dan de tijd die vergund was aan de auto’s vanuit tegengestelde en zijwaartse richtingen!!!
Ik heb overigens vaak gezegd, dat het wel eens aardig zou zijn, om een routetocht door stedelijk gebied te maken, bv. op een “stille” zondagochtend door het centrum van Rotterdam. Nou de overtreffende trap daarvan mochten we beleven met een redelijk drukke tocht vanuit ’s–Gravenzande en vervolgens parallel aan de langste straat van Nederland, ( Laan van Meerdervoort ) t.w. langs de Michiel Vrijenhoeklaan , de Sportlaan, de Pres. Kennedylaan met links het Museon, het World Forum en het Internationale Hof van Justitie.
Maar nu genoeg toeristische reclame, door naar het Wassenaar van onze koninklijke familie via de onder tunnelde Waalsdorperweg. (Helaas) we konden geen glimp van ze opvangen. Wel ontwaarden we een glimp van de hangar waar nu al jaren lang met succes, de musical “Soldaat van Oranje“ wordt opgevoerd. Het einde van de Katwijkse Boulevard bleek het keerpunt van de rit te zijn. Met een zon overgoten rit ( iedereen krijgt het weer dat hij verdient) langs Leiden – Voorschoten – Leidschendam – en Rijswijk, met historische panden, buitens en landhuizen aan weerszijden van een eeuwen oude route, belandden we, te midden van de “Big Dig “in het Delftse NS-tracé. In een moment van onoplettendheid, miste ik het bord verboden voor alle verkeer en was ik de enige verkeersdeelnemer op de tram- en bus- baan. Gelukkig kon ik na 20 m mijn misstap herstellen. (zonder schade aan te richten)
Met een vruchteloze poging om in Restaurant “Op Hodenpijl” (voormalige kerk ter hoogte van Schipluiden) nog een terrasje te pikken ( gesloten), kwamen we toch voldaan over de finish bij “de Viersprong” in ‘s-Gravenzande. De omissie van een theepauze hebben we hier alsnog goed gemaakt op het terras.
Met dank aan Roel voor de verstrekte royalty’s voor het schrijven van dit stukje en
Ad Stuurman en Henk van Deventer, voor het gedetailleerd uitzetten Wat toch elke keer weer een Hell of a job is, kunnen we omzien naar een geslaagde 2e paasdag en uitzien naar de volgende MG gebeurtenis.
Evert & Henny Reedijk ( lid 910182 )
Navigatie rit "De Bikkelrit" en voor toerrijders "De 8 op Voorne-Putten" 26 maart 2017
De maand maart werd afgesloten met een navigatie rit om de Bikkel trofee en een rit met route-beschrijving “de 8 op Voorne Putten”. De opkomst was aan het begin van het seizoen goed met 35 auto’s, waarschijnlijk ook door het prachtige weer. 9 equipes deden met de navigatie rit mee en deze werd welverdiend gewonnen door het team Jaap Hoogvliet en Wim Ledder. De uitzetters van de navigatie-/toerrit Joop Postma en Wim Arends werden hartelijk bedankt voor het vele werk, dat ze er van gemaakt hadden en zij hebben toegezegd om het in 2018 volgens hetzelfde concept weer uit te zetten.
“De Bikkelrit” zo 26 maart 2017 ( Regio West MGCC )
Precies op de datum waarop de Grand Prix begon, startte Regio West haar rittenseizoen met de traditionele Bikkelrit. Een naam die bepaalde diehard-kwalificaties van de rijders verondersteld met betrekking tot het opeenrijden in een MG. Niets was minder waar, het was
eerder een straf om in een “dichte” MG deze gecombineerde rit te rijden.
Combinatie in tweeërlei opzicht. Voor de toerrijders hadden Wim ( Arends ) en Joop (Postma) een interessante tocht over Voorne en Putten uitgestippeld.
Voor degenen die een extra dimensie aan het MG-rijden wilden toevoegen, waren er een tweetal pittige navigatie-ritten.
Gelokt door het prachtige voorjaarszonnetje, verzamelden zich zo’n 35 equipes op de startlocatie, het Carlton Oasis Hotel in Spijkenisse.
Puzzelaars als we zijn, hadden wij gekozen voor de “Grensbenadering” en de zgn. “Volg de pijlen”.
De kunst is, om een op de (staf)kaart getrokken lijn zo dicht mogelijk te naderen en deze niet te overschrijden. Zo dicht mogelijk betekent in de praktijk soms een verschil van enkele meters t.o.v. de ene of de andere route. Bordjes met (MG) gemarkeerde letters, geven aan of je op de juiste route zit. Een kwestie van goed opletten, van tevoren de route al uittekenen en de spitsvondigheden van de uitzetters zien te achterhalen. Het tweede deel van de rit, waarvan het principe op hetzelfde neer komt, betekent het exact maar dan ook exact volgen van op de kaart getekende pijlen, die in nummer volgorde moeten worden gereden. Soms moest men een behoorlijk omtrekkende beweging worden gereden, teneinde het juiste begin van de pijl op te pikken.
Op of vóór 15.00u was het bedoeling om de finish te bereiken, zo niet dan kon men rekenen op 10 strafpunten voor elke minuut overschrijding.
Van de 35 deelnemers hebben 10 equipes de puzzeltocht gewaagd.
Het deed ons deugd, als inwoner van Oud-Beijerland, dat de grootste Bikkel door Jaap Hoogvliet en Wim Ledder mee naar huis kon worden genomen. Zij wonnen met 120 punten.
Eervolle 2e met 150 punten waren, Wijnand en Jan van Loon, en zeker niet onverdienstelijk met 210 punten op de 3e plaats, de broers H & H de H(aas).
Met dank aan de uitzetters voor hun hersen pijnigende inspanning, Wim en Joop, besluiten we met een herinnering aan een MG-evenement, waar we opnieuw van hebben genoten.
Evert & Henny Reedijk ( lid 910182 )
VAN BIKKELTJES TOT BIKKELS
Mede door het goede weer was er een prima opkomst,
26 equipes voor de routebeschrijving en 9 equipes voor de navigatierit.
Vergeleken met de landelijke opkomst bij navigatieritten is deze opkomst nog niet zo slecht.
Joop en ik waren dan ook zeer verheugd met deze drukte.
Het grootste plezier beleef ik altijd als we de routes uit gaan zetten.
Eerst op papier, daarna de situatie bekijken, waarbij ik op Voorne- Putten, Goeree-Overflakkee en de Hoeksche Waard een bijkomend pluspunt heb, dat ik daar eigenlijk elk weggetje weet te liggen en uit mijn hoofd de situaties nagenoeg ken. ( komt voort uit het vele fietsen)
Op papier zetten, uitrijden, controleren, nogmaals de kaart bekijken, weer controleren en dan als laatste de definitieve route op papier of op de kaart zetten. Vooraf zit je je al te verkneuteren over sommige situaties, b.v. het verschil in afstand van 30 meter bij een ommetje.
Dan is de dag daar en hoop je alleen maar dat het weer meewerkt en je een goede opkomst hebt. Het hotel had alles weer goed op orde voor ons en iedereen kon vertrekken, zowel de navigatierit deelnemers als de routebeschrijving deelnemers.
Vooraf een goede instructie van Joop, ikzelf was al onderweg voor het plaatsen van de bordjes.
Onderweg kwam ik deelnemers tegen die aan een andere rit deelnamen, Porsches, vette Ferrari's, dikke Range Rovers enz.. Zij hadden te maken met oranjeborden en zwarte letters, bij ons waren de letters zwart op een witte ondergrond, dus geen verwarring, buiten dat ene witte bordje met blauwe letters aan het eind, zo scheid je de bokken van de geiten.
De navigatie route en de route van de beschrijving lagen eigenlijk bijna tegenovergesteld aan elkaar, dat is wellicht de reden dat de route beschrijving de 8 van Voorne-Putten genoemd is.
In de andere geschriften staat de uitslag, dus die zal ik niet nogmaals noemen.
Joop, Jannie, Pinet en ik hebben in ieder geval genoten van dit evenement.
Groetjes
Wim Arends