De dag voor de rit meerdere malen op buienradar gekeken, en gezien dat de vooruitzichten voor zondag weinig goeds te bieden hadden. Desondanks hadden wij reeds eerder besloten om in ieder geval deze rit mee te rijden, want het is niet alleen het rijden van de ritten zelf wat ons altijd weer veel plezier geeft. Ook de gezelligheid met de overige leden voor - en na de rit vinden Thea en ik een belangrijke reden om deel te nemen.
Zo reden we vanuit Haaksbergen naar Deurningen, waar Gerrit Jeursen net als 2 jaar daarvoor een rit had uitgezet. Na aankomst bij café-/eetcafé Pelle zagen wij op de parking direct naast deze gelegenheid 5 MG’s staan, dit bood weinig perspectief voor wat betreft het aantal deelnemers. Laten bleken er op de grote parkeerplaats op het kerkplein nog een tiental wagens te staan. Het weer is dus zoals altijd de grote spelbreker want in twee jaar eerder waren er 50 deelnemende MG’s bij toen schitterend weer. Gezellig bijgepraat, hierbij sprak ik een optimistisch lid die met de kap naar beneden hier naar toe was gereden, had echter hierna toch maar de kap gesloten want het begon al te regenen. Rond half 12 werden de routes uitgedeeld en gingen we rijden. De rit begon door een prachtig deel van Hengelo waar we in eerste instantie door een wijk reden met dure luxe woningen, vervolgens werd koers gezet naar Borne waar we vervolgens in een grote nieuwbouwwijk terecht kwamen. Hierna was het landelijk gedeelte van ons mooie noord oost Twente aan de beurt, met plaatsen en dorpen als Oldenzaal, Weerselo, Albergen, Rossum en Fleringen. Onderweg nog even een horeca gelegenheid aangedaan, en wederom bijgepraat onder het genot van warme chocomelk. De rit was plm. 80 km. lang, en weer kwamen we op wegen waar we eerder nog niet geweest waren, terwijl we denken onze streek toch behoorlijk goed kennen, niet dus. Ondanks dat de drie ruitenwissertjes van onze B er van het begin tot het eind van de rit veel werk hadden om goed zicht te garanderen, was het toch genieten van de prachtige route en de herfstkleuren onderweg. Hierna nog even een drankje genuttigd bij Pelle, en terug naar huis waar de MG voorlopig mag uitrusten van de plezierige ritten die we dit jaar hebben gereden.
Tenslotte, beste Gerrit (en Annie) zeer bedankt voor het uitzetten van deze herfstrit.
Henk en Thea Mooi.
