De Nachtrit 2014 (1)

Hoeveel landen vind je wel niet in Zuid Oost Friesland? (René Hin)

Op volle toeren van start

We hadden er zin in: nog even op de kaart het aantal ‘landverwijzingen’ rond Oosterwolde nakijken. De laatste adreswijziging naar de ‘Liefdesbrug’ mee.  De uitlaat zat weer dicht dus het gas kon erop. De MG had er blijkbaar ook zin in want de toeren zakten niet bij het loslaten van het gas en ontkoppelen.

Dat is vooral lastig bij een stoplicht. Voor de start zijn alle deskundigen geraadpleegd: een nieuwe veer op de gashendel geleend van Leffers: was wel sterker, maar het hielp niet. Natuurlijk had ik net de ‘faute carburateur’ (Zenith Stromberg). Het moet ergens binnenin zitten was de conclusie: mooi klusje voor de winter. Beter ombouwen naar dubbele… en vergelijkbare bruikbare adviezen.

Witte wieven en boeren

Sleutels wegbergen, kleppen dicht en op naar briefing en koffie. Een 15-tal teams stonden te popelen om los te gaan. Drie omleidingen waren al verwerkt in de ritbeschrijving en met een minuut tussentijd gingen we de nacht in. Een heerlijke nachtrit, goed uitgeschreven met alléén wat onzekerheid of we goed zitten op de lange stukken. Frankrijk. De snelheid en verlichting af en toe aanpassen aan de witte wieven en de boeren die met ‘groot spul’ op de weg waren. Moskou telt niet, Egypte wel. ‘Tsjuster Boksem’ verraste zelfs een paar echte Friezen. Luxemburg. Carter en differentieel werden gekieteld op het slingerende karrepad. De inhoud van de watertoren was moeilijk te schatten door het tegenlicht van een halve maan en een groot aantal sterren. Iedereen is weer binnengekomen, ook Jan Menger – stilgevallen en weer elektrisch op weg geholpen.

De winnaar

We hadden uiteindelijk maar in één officieel land gereden …en de overgrootvader van de uitzetter was voor de meesten een brug te ver. Onder het genot van drankjes, kaas, worst, komkommer en frituursnacks werd het loslopend paard en de herten besproken. Nieuwsgierigen naar de zonnige variant vroegen om een extra beschrijving om de rit overdag nog een keer te rijden en de organisatie telde de punten.

Jan ‘Pech’,  Hielke de 2e                           Pieter, de 3e prijs                                                   Jolanda en Jouke hebben gewonnen!

De pechlamp ging onze neus voorbij: Jan Menger’s MG stopte ermee en moest met hulp en draden aan de gang gehouden worden. Stoppen is nu eenmaal meer pechpunten dan toeren.
Op 3: Froukje en Pieter Buijs. Op 2: Reina en Hielke Helmus. En de winnaar van het uitzetten van de nachtrit van 2015 en een mooie mand met lekkers zijn Jolanda en Jouke Bloem. 'Mooi wark' Jan en Conny van Dam!

Nachtrit 2014 (2)

Vrijdagavond 3 oktober 2014: 'een mystieke nachtrit'. (Pieter Buijs)

Zwevende mistflarden
Vrijdagavond 3 oktober 2014 verschenen 13 equipes aan de start in Oosterwolde.
De familie Van Dam (winnaars in 2013) had een prachtige puzzelrit uitgezet over intens donkere weggetjes. Op het Fochteloërveen werden we zelfs getrakteerd op enige laag over de grond zwevende mistflarden.

Internationaal of toch niet?
Het gaf de rit iets mystieks. Zo reden we over Canada, Frankrijk, Egypte en Luxemburg. We passeerden ook Moskou. Fascinerend al die verwijzingen naar verre landen in het prachtige Friesland.
Voor de equipes was dat echter allemaal bedoeld als instinker, want we reden niet in 4 of 5 landen maar in slechts één (1) land: Nederland (en Friesland werd ook niet goed gerekend).

De winnaars 2014
Jouke en Jolanda Bloem ging met de eerste prijs aan de haal en zijn kandidaat uitzetter voor de 2015 editie.

De Landelijke rit 14 september: “Ain Pronkjewail in Golden Raand”.

Vrij vertaald als: Een pronkjuweel met gouden rand. (Gerrit van de Klashorst)

Rit met “speelelement”

Het was een rondrit door de dorpjes en landerijen van het Oldambt, de streek tussen de oude Ommelanden en Westerwolde in Groningen. In oorsprong is het een landbouwgemeenschap en kent een roerige geschiedenis. Voor Nederlandse begrippen is het gebied zeer dunbevolkt en economisch weinig ontwikkeld. U herinnert zich waarschijnlijk de juni-rit van dit jaar, die ook dit gebied aandeed, wat “een schandelijke beleving” was.
Dit keer was het een rit met “speelelement”, wat inhield dat wij met behulp van foto’s en een zeer korte instructie onze weg moesten vinden. Soms lastig. Onderweg moesten wij ook de musea, galerieën e.d. tellen.
Vanaf de start bij Hotel Van Der Valk in Zuidbroek, gingen we naar Noordbroek. De prachtig statige boerderijen en bijgebouwen die we hier beginnen te zien getuigen van een rijk verleden, hoofdzakelijk gebaseerd op landbouw. Eén pand in het dorp heeft een torentje met klok. Was dit een school, een dorpshuis, een kerkje? Nee, het was de onderwijzerswoning!
De kerk van Noordbroek heet ‘d’Olle Dodde’. Toeval, Jan?

‘Het Waarschip’

Na een stuk of zes richtingaangevende fotootjes kwamen we in het volgende dorp: ’t Waar. Hier werd geschiedenis gemaakt met de fabricage van plezierzeilschepen, bekend als “Waarschip”. Dat is een Nederlands houten kajuitjacht dat gebouwd wordt sinds 1963. Er is de laatste jaren veel te doen geweest rond het merk. Er zijn/waren meerdere werven die aanspraak op het merk Waarschip maakten. Ze worden ook als bouwpakket geleverd.
Na Woldendorp mondden we uit in de Reiderwolder polder, met een enorme groene openheid. Lange smalle rechte weggetjes van beton, met aan de einder de zeedijk. Geen gans gezien in het rooie dorp, Ganzedijk of Hongerige Wolf.

Hellingproef

Kort hierna en weer zes tot acht plaatjes verder kwamen we aan bij de autoproef. Die bestond uit een getimede hellingproef de zeedijk op van een kleine 40 meter met staande start. De snelste rijder deed dit in 5,2 seconden, de volgende in 6,3 seconden terwijl het ook veel langzamer kon.

Na dit grappige en voor sommigen enigszins opwindende oponthoud gingen we door naar Nieuweschans, waar je kunt eten in een oude tramremise, met live muziek. In het daarop volgende Oude Schans, een heel oude plaats, eet je tegenover een 400 jaar oude smidse op het terras van de Piekenier waar veel equipes een serieuze rustpauze met versnapering inbouwden. Een aldaar wonende Engelsman bood nog wat MG onderdelen aan. Hij had er volgens zijn zeggen een aantal in bezit gehad.

Zichtbare vroegere rijkdom

Een lange rit (± 90 km) een lang verhaal. We gingen voort naar het prachtige Bellingwolde, waar veel grote monumentale herenhuizen en -boerderijen staan, alsmede een 16e eeuwse kerk en het 17e eeuwse rechthuis. De nog duidelijk zichtbare vroegere rijkdom ontstond door lucratieve landbouw op de door de Dollard afgezette zeeklei. We moesten snel door richting ’t Wedde om daar nog de Burcht te kunnen bezoeken. Hierna hadden we nog 23 plaatjes en deden we zonder veel moeilijkheden nog zes of zeven plaatsjes aan. Vanaf vijf uur kwamen de eerste rijders binnen bij het eindpunt in Zuidbroek.

De punten

De meeste punten werden gehaald door de equipe Gerrit van de Klashorst/Tineke Hin, terwijl de families Leffers en Van Leeuwen op de tweede respectievelijk derde plaats kwamen.
De uitzetters Ger Struik en Jos Soppe worden hartelijk bedankt voor het verzorgen van deze mooie rit.

Hieronder nog enkele foto's van deze rit.

Kampeerweekend / BBQ rit

In het weekend 29 t/m 31 augustus vond het MG kampeerweekend plaats. Deze keer gecombineerd met een prachtige rit rond de Friese meren. (Tjeerd van der Meer)

Hieronder het verslag van het kampeerweekend.

Meer foto's vindt u op op Picasa. Er volgen meer foto's. Hebt u ook foto's? Stuur ze naar Jan Doddema via regionoord@mgcarclub.nl

De deelnemers v.l.n.r. achter: Tjeerd, Jelly, Erna, Joop/Candy, Jaap, Gerrit, Tineke en René.
voor: Hotze, Trees/Oro, Vera. Jan en Anneke/Bikkel

MG Regio Noord kampeerweekend

Eindelijk was het zover: vrijdag 29 augustus de 1e dag van het MG kampeerweekend.
Om 11.00 uur is het verzamelen bij Hajé Restaurant in Joure. Waar de koffie klaar staat. Aansluitend zijn de aanwezigen vertrokken naar de tuin van Gerrit van de Klashorst. Getuige de foto’s en de verhalen is het erg gezellig geweest. Helaas waren wij (Jelly en ik) er niet bij. Op de vrijdagochtend had ik nog enkele arbeidsverplichtingen.

Vergeten

Maar gelukkig kon ik toch nog mooi op tijd naar huis. De MG en aanhanger moesten nog verder worden ingepakt. Terwijl we aan het inpakken waren kwam de buurvouw om Jelly te feliciteren met haar verjaardag… Tja, dat was ik dus helemaal vergeten! Nog samen ontbeten en er niet aan gedacht. Jelly had verder ook niets gezegd. Geen goed begin van de MG vakantie. Maar gelukkig heeft het verder geen rol gespeeld.

Om 12.30 uur zijn we richting Joure vertrokken om aansluiting te zoeken bij de andere kampeerders. Om 13.30 uur is afgesproken bij Jolle Jonker om daar een aantal klassieke auto’s te bekijken. Nadat we de grote rotonde hadden verlaten kwamen we in de file terecht naar de kleinere rotonde in Joure. Plotseling zagen we rechts een rij MG’s staan, ook in de rij voor de rotonde. We werden herkend en toevalligerwijs bij het doorschuiven naar de rotonde ‘integreerden’ we in de groep. Maar goed ook, want ik wist de weg naar Jonker niet. Daar bekeken wij de auto’s, waaronder een zeldzame Kissel (de enige in Nederland. In België zijn er ook nog 2. Totaal zijn er wereldwijd 150 bekend). Na afloop scoorde Vera nog een hele oude telmachine, waar ook Jaap heel blij mee was.

Vera en Erna gluren in een Kissel (de enige in Nederland)

Camping

Daarna gingen we door naar de camping, waar Joop en Erna en Jan en Anneke een huisje hadden gereserveerd. Laten we maar zeggen dat ‘de omstandigheden er toe hebben geleid’ dat de tent even niet aan de orde was. De rest, Tineke & René. Jaap & Vera, Gerrit, Hotze & Trees en wij Jelly & Tjeerd, natuurlijk wel in de tent. Het 3e huisje was het ontmoetingscentrum. Hier werd ontbeten en ‘s avonds een hapje en een drankje genuttigd èn natuurlijk de sterke verhalen uitgewisseld. Behalve de eerste avond.
Na een heerlijk diner zijn we diezelfde avond op stap gegaan met een vleermuisdeskundige Frits genaamd. Eerst in het bos kijken en daarna met bootjes waar we met gevaar voor eigen leven aan boord stapten. René mag een apparaatje vasthouden dat de geluiden van de vleermuizen opvangt. Dit alles was een bijzondere ervaring, die nog eens werd versterkt door de stuurmanskunsten van onze ad interim. We hebben beide oevers van dichtbij gezien en hebben we zelfs even vast mogen zitten in het riet. Maar we zijn weer teruggekomen waar we, opnieuw met angst en acrobatiek.  op de wal zijn geklommen. Niemand is van het 3 meter lange en 60cm brede steigertje gevallen.

Met de boot op vleermuizenjacht.

Op de camping

Zaterdag BBQ-rit

Was een mooie rit rond de meren. Op 10 minuutjes regen na, een prachtige dag. Naast de aanwezige kampeerder sloot zich nog een vijftal MG’s aan. Na afloop heerlijk gebarbecuëd op de camping. Behalve vlees was er nog een scala aan salades en sauzen.

Barbecueën

Zondag tent opruimen en naar Lemmer

Natuurlijk regent het als je wakker wordt en je tent moet afbreken. Een droge tent mee naar huis nemen is dus een utopie. Want toen we dachten een droge tent te hebben brak er een enorme regenbui los met onweer op afstand. Na het ontbijt alles opgeruimd en ingepakt. Om 11.00 uur staat er een rit naar Lemmer op het programma. Tijdens een kopje koffie met appelgebak met slagroom, zijn Gerrit en Joop voor de organisatie van het weekend bedankt door Jaap Weidema. Beiden ontvingen een door Jaap bedacht en geschreven boekje: ‘Verhalen van Wrench’, de belevenissen van Jack Wrench een Rover P5 eigenaar. De mannen waren natuurlijk erg blij! Vergeten was vriend Jan die ook een bijdrage aan het weekend had geleverd. Maar het komt allemaal goed.
Aansluitend hebben we een bezoek aan het Woudagemaal gebracht. Historisch en toch nog nuttig. Zeer bijzonder. Echt een aanrader. Na het maken van een groepsfoto en een innig afscheid ging iedereen naar huis. Wij keerden eerst nog terug naar de camping om het bagagewagentje op te halen waarna we richting Oentsjerk reden. Wat ons betreft is het een zeer geslaagd weekend geweest.

Jelly en Tjeerd van der Meer

Jan Doddema en het Woudagemaal bij Lemmer

Luisteren naar de ad interim: Gerrit van de Klashorst

Camping overzicht met auto's van de deelnemers aan de BBQ rit

De 'Onlandenrit'

Hoewel geen ritbeschrijving (die volgt nog) toch een aardig verslag van de gezamenlijke rit met Regio IJssel-Vecht. Bijgaand vindt u een artikel uit de 'De Krant' en het Roder Journaal. (red.)

Bron: 'De Krant'

Bron: 'Het Roder Journaal'

11 Stedentocht 2014

Een opmerkelijk, opmerkzaam verslag van een toeschouwer van de 11 Stedentocht 2014

Oldtimers met bouwjaar voor 1950

Velen van u zijn bekend met de 11 Stedentocht voor Oldtimers met een bouwjaar van voor 1950. De tocht die met prachtig weer op 31 mei gereden werd langs de bekende Friese steden, deed ook Bolsward aan, waar ik dichtbij woon. Hoewel ik niet de hele karavaan langs heb zien komen, heb ik toch minstens 15 MG’s voornamelijk TC types langs zien komen.

Verschil TA en TC

Dankzij Rinse en Wil Dragstra uit onze regio, die met hun TA meereden leerde ik het uiterlijke verschil tussen een TC en een TA kennen. De TC heeft slechts twee stripjes op de treeplank en de TA heeft er drie!

Quadrifoglio rit

We reden de rit op 17 mei vanuit “Onder de Hoge Dennen” in Witteveen; de 4 blaadjes van het Quadrifoglio (Klavertje vier) volgend, elk ca. 25 km. Voor ieder blaadje gold een aparte vorm van route-omschrijving zoals de gewone tourrit omschrijving, het bolletje-pijltje systeem, het foto-wegwijzersysteem en kaartlezen met aanwijzingen en afstanden. Je reed net zoveel blaadjes als je wilde in eigen volgorde.

22 equipes

Er verschenen 22 equipes, met MGA’s, veel MGB’s en F-TF’s, maar ook de mooie J2 van dhr Broekema en de TF van Hotze en Trees van der Vliet. Het ging de hele dag door met de laatste start rond 15.00 uur. Dank zij het mooie weer genoten zij die dat wilden van de tussenstops op het terras met hapjes en drankjes, de af- en aanrijdende glimmende MG’s bekijkend en gezellig keuvelend met andere clubleden.

Moeilijke of juist makkelijke ritten?

De routes gingen door zeer diverse landschappen, zoals bos, weide, monumentale dorpjes, waar bijna ieder huis een rieten kap heeft, en langs stroompjes en kanalen, waarbij het plaveisel varieerde van asfalt en klinkers, tot kinderkopjes en zand.
Men zou denken dat het door velen gevreesde bolletje-pijltje regime het moeilijkst was, maar er gingen stemmen op, dat tijdens deze rit deze het de makkelijkste was, terwijl de gewone tourrit-beschrijving het moeilijkst werd gevonden. De variatie tijdens deze dag werd als zeer stimulerend en interessant gevonden en dit concept is beslist voor herhaling vatbaar.
Dank aan Tineke en René Hin voor dit enorm prettige initiatief.

Gerrit van de Klashorst

April: 'Toeren en Ouwehoeren' - Hotelweekend 2014, Monschau

Twee MGA’s vaak voorop: omdat het zo’n mooi gezicht is. Twee MGB’s groen en geel erachter, dan de paarse F van Ger en Gerda Struik en tot slot – met wat pijn in het hart – De Skybox. Bé en Gré van Aalderen, zij hadden het beste uitzicht over de slingerende colonne. Zes is een mooi aantal en met de Skybox achteraan zie je goed dat alles ‘mee’ is.

‘Der Helmus Tisch’

Onder aanvoering van Hielke en Reina Helmus gaat het zuidwaarts, de grens over bij Dinxperlo. Lunch in hartje Geldern. De gele mag even achterom parkeren. In Monschau zijn de MG’s beregend en de kelen schoongespoeld. Het is wel even zoeken naar een goed parkeerplekje: de 100 kamers van het hotel zijn allemaal vol, dus er is nauwelijks ruimte. Moe, maar  zeer tevreden aanzitten aan ‘der Helmus Tisch’. Deze tafel voor 12 is het hele weekend voor ons gereserveerd en de terrasverhalen gaan in een volgende versnelling.

Flink wat toeren

Ook op zaterdag werkt het weer mee: Hielke is er al om zes uur uit om zijn A te poetsen: zo erg dat Rinse en Wil Dragstra ook een emmertje zijn gaan halen. Het werd een rondje ‘drie landen’. Door België naar Margraten en Valkenburg. In de dorpjes naar het drielandenpunt leeft het oranje gevoel: we hebben menig extra groot rondje om de kerk moeten rijden. Onze rollende terrassen gleden op vier meter van het hoogtepunt: 322,7 meter, bij Vaals België in en we duiken slingerend naar beneden. Met flink wat toeren om de remmen te ontzien gaan we onder de lange spoorbrug door. Het weer is in de buurt van Monschau wat minder, maar een plaatselijk dranklokaal kan de aandacht goed afleiden. Na het diner staat de zoektocht naar Joops autodief op het programma. Die hebben we gevonden, maar de groep is in tweeën gekuierd. Toch hebben we samen de dag kunnen afsluiten in de Kneipe. De conclusie van de dag is dat regio Zuid wel een heel mooie speeltuin heeft met die hoge heuvels.

Tot 15% naar beneden

De zondag begint relaxed. Monschau moet eerst nog van alle kanten bij daglicht bekeken worden. Ondertussen hebben René en Tineke Hin de route om de Ruhrsee in elkaar gedraaid: en gedraaid werd er zeker. We hebben veel glimoogjes gezien bij de chauffeurs: tot 15% naar beneden en weer omhoog. Daarna volop genieten van het uitzicht. Heuvelruggen met knalgele koolzaadvelden, tussen groene velden. Voor de passsagiers geeft dat wat ‘gyroscopische’ rust. Na een wafeltje en een gespertes Tal is de stamtafel weer voor het evalueren ingepland. De regen… die kwam vandaag niet.

1000 kilometers open afgelegd

De rit terug gaat westelijk langs de Duitse grens. Lastig om open restaurants te vinden. De beloofde regenbuien spetteren een heel klein beetje, dreigen voornamelijk. We hebben de kapjes alleen tijdens het parkeren gebruikt; alle 1000 kilometers zijn open afgelegd. Als dank voor de organisatie: voor Reina een kandelaar èn voor Hielke een MG bad-race-eendje! Omdat de tijd vliegt en verkeersdrukte toeneemt spreken we af, los van elkaar de snelwegen naar Staphorst te volgen en hotel Waanders als uitzwaaipunt te gebruiken.

Koppijn

Het venijn in de staart!: twee cilinders van team Leffers vinden het op de A12 nodig rechtstreeks met elkaar te communiceren: gelukkig pas op de terugweg en binnen bereik van de ANWB. Het wachten in Staphorst op de gele B duurde wel erg lang en toch wat bezorgd gingen we aan de koffie...  Joop liet ons telefonisch weten dat het transport is geregeld. Voordat de ANWB gebeld kon worden had Erna de kippenoppas al gebeld dat het later zou worden. De gele B krijgt een verse koppakking en geen koppijn meer van de moderne benzines. En zo eindigt het verhaal van ons hotelweekend toch weer met een positieve draai.

April: ‘Uit de oude doos’ rit

Deze rit, de 2e van 2014, genaamd de “Uit de oude doos” rit start in Vries.

Het is prachtig weer. Blauwe luchten, volop zon. Aan de start staan 16 MG's, een Austin Healey 100/6 en een VW Kever. In een lange sliert slingert deze bijzondere groep over de wegen. Tijdens de rit moeten er 5 vragen worden beantwoord. Onderweg maken we een tussenstop in Onstwedde voor een bezoek aan het Radio- en Speelgoedmuseum. Na een uurtje kijken gaan we door naar Gasselte.

We pakken een terrasje bij Restaurant "De Wiemel". Daar volgt een prijsuitreiking. Even later gaan we naar huis. Het is weer een leuke rit geweest...!

Jan Doddema, Groningen

Maart: De “Meet & Greet” rit

De eerste rit staat in het teken van een “Meet & Greet” in het ScrumMG-Hotel in Anderen. Nieuw in deze rit is de mogelijk om in 3 plaatsen te starten: TenPost, Noord-Sleen en Gorredijk.

Het weer was uitstekend. Op 3 plaatsen starten bleek een schot in de roos. Verdeeld over de locaties meldden zich 25 auto's. Onderweg moest men een "selfie" maken. De leukste en daarmee de winnende foto, werd gekozen door een deskundige jury bestaand uit 1 clublid (Jaap Weidema ooit professioneel fotograaf). Originaliteit was het belangrijkste.Hielke en Mattie Koning gingen er met de prijs vandoor: 3 Groninger worsten.

Na afloop was het mogelijk om te blijven eten. Er bleef een tiental mensen eten. Om 21:00 vertrokken de laatste
deelnemers van deze eerste rit van 2014 naar huis.
Het is een mooie start voor nog meer MGCC ritten.

Jan Doddema, Groningen