Marque of Friendship 2017

Marque of Friendship Twente weekend 22-24 september 2017

Gezien onze Zeeuwse woonplaats en het vroege vertrek vanuit de startlocatie in Achterveld  waren wij de avond ervoor al in hotel de Roskam ingecheckt. We waren dus als eerste aanwezig en zagen alle deelnemers met nog slaperige oogjes, binnenkomen. Gelukkig stond de koffie klaar, zodat iedereen snel wat wakkerder werd.  Na een welkomstwoord en uitleg over de eerste etappe door Joost Voorhaar stapten we in onze MG's voor de rit naar Eerbeek. Deze leidde ons door de verrassend mooie omgeving van Achterveld, die naadloos overging in die van de Veluwe. De weersverwachtingen voor het weekend waren zeer goed, maar de open rijdende deelnemers kwamen toch licht verkleumd aan op de koffielocatie, de Korenmolen in Eerbeek. Opgewarmd en uitgerust begonnen de 16 equipes aan de volgende etappe naar Lievelde, uitgezet door locals van Regio Veluwezoom, die daar de mooiste weggetjes kennen.  De route voerde via het pontje bij Brummen. Er pasten precies 8 MG’s tegelijkertijd op. De colonne viel daardoor uit elkaar en we reden we met 8 auto’s achter elkaar verder.

Dwars door het pittoreske Bronckhorst, het kleinste stadje van Nederland en verder door de Achterhoek richting Lievelde. In de route was ook een aantal zandwegen opgenomen, vanzelfsprekend in dit deel van Nederland. Na 65 kilometer kwamen we aan bij “ Loco eten en drinken” voor de lunch. Hierna volgde de derde etappe, uitgezet door regio Midden. Het coulissen landschap in dit deel van Nederland blijft een feest om met MG’s doorheen te rijden. We kwamen op landweggetjes die normaal gesproken het domein zijn van grote landbouwvoertuigen. Aardige mensen, daar in de Achterhoek en Twente. Elke chauffeur van zo’n groot gevaarte groette ons steeds vriendelijk. Na 100 kilometer, arriveerden we op ons logeeradres, Hotel de Landmarke, in Ootmarsum.

Tijdens het diner en de avond was er voldoende ruimte om MG vriendschappen aan te halen. De volgende ochtend namen we deel aan de regio Oost maandrit, waardoor het bij de start een gezellige drukte was in ons hotel. De rit was ruim 100 kilometer, met de hele dag de tijd om te stoppen en de omgeving te verkennen. Ootmarsum ligt dicht bij de grens, zodat we al snel in Duitsland kwamen. Ook hier voornamelijk landweggetjes. Halverwege de route lag het landgoed Singraven met een nog werkende watermolen met houtzagerij en een restaurant met terras, zodat we weer een reden hadden om even te stoppen. Daarna verder gereden door het licht glooiende Twentse landschap. Tijdens het diner konden we weer alle belevenissen met elkaar doornemen. De ochtend van de terugreis was het een kleine wereld. Twente was in de mist gehuld. Slechts langzaam klaarde het op. In kunstenaarsdorp Ootmarsum zijn ook op zondag alle winkels open. Na eerst nog een krentenwegge te hebben gescoord zijn wij met nog een lange rit voor de boeg op tijd aan de terugtocht begonnen. Rest ons om de organisatoren van regio Midden-Nederland, regio Veluwezoom en regio Oost te bedanken voor de perfecte organisatie van de ritten, hotels, lunches en diners. Er zijn dankzij jullie veel friendships gesloten tussen de deelnemers van dit evenement. Met recht een Marque of Friendship weekend.

Gert en Els Westenbrink, regio Zeeland-West Brabant

Herfstrit 22 oktober

Een prachtige rit over de Veluwe.

Zondag 22 oktober, donkere wolken en veel regen boven Wijk bij Duurstede, gaan we met de dagelijkse auto of met de MG, het regent wel erg hard laten we maar met de dagelijkse auto gaan, oh nu wordt het weer droger, laten we toch maar met de MG gaan, achteraf geen spijt van gehad, wel hebben we met het kapje dicht gereden maar het was goed te doen. Omstreeks 11.00 uur waren we bij de startlocatie bij vd Valk in Harderwijk, op de parkeerplaats was het MG Car Club Regio Midden spandoek al uitnodigend zichtbaar. Bij binnenkomst in de gereserveerde zaal stonden de rit uitzetters Ans en Wim der Kinderen ons al op te wachten voor de inschrijving. Koffie met heerlijk gebak kregen we aangeboden van Regioteam, door het slechte weer was de opkomst echter zeer matig, slechts 8 equipes waarvan 5 met de MG. Onder het genot van de koffie weer heerlijk bij gepraat met onze diverse MG vrienden.  

Ans en Wim hadden een zeer mooie landelijke rit uitgezet, met veel vergezichten op de Veluwe, we reden door de mooie plaatsjes Garderen, Elspeet, Hoog Soeren en Vierhouten. In Vierhouten hebben we de lunch genoten bij “Tante Sjaan" een echt huiskamer restaurant, deze is voor de fijnproevers onder ons zeer aan te raden. Aankomst bij de finish nog even nagepraat met de andere MG rijders en huiswaarts nog even bij vrienden in Nijkerk gezellig bijgepraat onder het genot van een hapje en een drankje. Weer richting Wijk bij Duurstede, wordt alleen weer poetswerk om de MG weer op orde te krijgen, maar dat hebben we er graag voor over.

Ans en Wim hartelijk dank voor de gezelligheid, en vooral de mooie rit.

Namens alle equipe’s wil ik ook het Regioteam bedanken voor de koffie met lekkere gebak.

Safety Fast.

Willie en Wout van Doorn.

Nieuwe Hollandse Waterlinie rit Zuid

Terugblik Hollandse Waterlinie rit zuidroute 20 augustus 2017

De noordelijke en de zuidelijke routes trokken totaal 60 MG equipes, die een zeer afwisselend landschap mochten doortrekken. Eén equipe won beide prijsvragen, dus die kunnen zich aanmelden bij de Waterlinie organisatie als gids :-). Nog een enthousiast team schreef het ritverslag: Na ons ontbijt zijn we naar Bussum gereden om onze MG B tourer uit de stalling te halen. Het was fris maar ondanks dat hadden wij, maar ook onze MG er zin in. Jas aan en das om, tegen de wind in je nek. Via de A1 en de A27 naar  de startlocatie. Daar hebben we kennis gemaakt met diverse leden en zelfs een echtpaar uit onze woonplaats. Na het gebruik van een kopje koffie (zonder appeltaart) en de briefing zijn we onderweg gegaan. De eerste 10 kilometer vonden we minder interessant vanwege het heen en terug rijden in en over industrieterreinen. We begrepen later dat het niet anders kon vanwege de ligging van een aantal interessante forten en de bijzondere Plofsluis. 

Deel 2 van de waterlinieroute zuid was voor de liefhebbers van de natuur geweldig. Het was genieten om over de diverse dijkjes te rijden en ons waterland te bewonderen. Onderweg natuurlijk de Forten en vele bunkers.

Het was intussen ook wat warmer geworden zodat jas en das niet meer nodig waren en we even een terrasje konden pikken, dat we tegen kwamen, waaronder Werk aan het Spoel en Fort Vuren, waar we hebben genoten van live muziek en een heerlijk glaasje witte wijn. 

Ook hebben we daar het museum bezocht. Het was voor ons een geweldige dag waar we met plezier aan terug denken. Wim en Karel bedankt.

Ted en Jaap van Pampus

Schemerrit 8 juli 2017

Hoewel ik al heel m’n leven naar de MG Car Club ga, komt het er ondanks goed voornemens zelden van om iets met de regio te doen. De aankondiging voor de Schemerrit in Nijkerk, niet ver van mijn woonplaats Ermelo, kon dus niet genegeerd worden.
Het weekend daarvoor was ik met mijn zoon Thomas in de MG Y-type naar de Y-Sommertreff in het Duitse Remscheid geweest. De rit was zonder problemen, dus een ritje in de omgeving zou er ook nog wel vanaf kunnen. Gedrieën, Liesbeth, Thomas en ik, besloten we daarom naar Nijkerk te rijden.
De start en finish was bij “De Berenkuil”. Bij De Berenkuil kun je op forellen vissen in een meertje dat naar het schijnt ontstaan is door zandafgravingen voor de A28. Helaas konden we door andere werkzaamheden niet vóór de start komen eten, want een goede forel gaat er bij ons wel in!
Door die werkzaamheden kwamen we vrij laat aan, wat als voordeel heeft dat er al heel wat moois te zien was op het parkeerterrein. De Y parkeerde ik tegenover de enige TD; dan konden ze als generatiegenoten nog wat praten… Voor de rest zag ik een paar fraaie MGA’s, B’s en F/TF’s.
Wat opviel was dat de auto’s allemaal zo keurig gepoetst waren. De Y was na de regenrit vanuit Duitsland nog niet gewassen en viel daardoor nogal uit de toon. Volgende keer opletten dus.
De rit ging door Nijkerk, Putten, Garderen, Drie en Ermelo; we passeerden daardoor zelfs ons huis op zo’n 50 meter. Je zou daardoor denken dat dit allemaal bekend terrein voor ons was. Niets bleek minder waar. De uitzetters hadden weggetjes gevonden waar ik zelfs met de mountainbike nog niet overheen was geweest! Laat staan met de MG. Zo rondom je eigen woonplaats kom je normaal gesproken met de auto niet op dat soort zandwegen. Gelukkig was het allemaal goed te rijden en viel
de stoffigheid van de Y bij de finish minder op.
Waarschijnlijk was het op die zaterdag erg druk geweest bij De Berenkuil en die werkdruk had zijn tol geëist van het bedienend personeel. Een bits “we doen maar één rondje” was zo ongeveer de langste zin die de bardame nog uit kon brengen. Daarmee smoor ze bij mij wel ontluikende gevoelens voor een herhalingsbezoek wreed in de kiem.

Tijdens dat “ene rondje” raakten we wel aan de praat met wat buurtgenoten en stilletjes was het ontmoeten van mede MG liefhebbers uit de omgeving een secundair doel van deelname aan de rit.
Verrijkt met nieuwe kennis over de omgeving reden we in nog geen kwartier weer naar “huus”, erg relaxed allemaal. Dank aan de uitzetters Bert Engel en Wim der Kinderen voor de mooie rit.
Willem van der Veer

Landelijkrit Regio-Midden 11 juni 2017

”Tussen land en water in de Alblasserwaard”

In 1999 kocht mijn echtgenoot Jos een MG, want zoals Jos altijd zegt, een bevriende advocaat had hem eens voorgerekend dat scheiden duurder was dan een nieuwe auto. Dus stond op een dag een zwarte MG met rood lederen bekleding voor de deur, een limited auto, nummer 350 van de 2000 wereldwijd gemaakte. De kinderen noemde het gekscherend zijn vriendin en gaven de MG de bijnaam Marilene Gregoria en zeiden ook tegen menigeen papa zijn vriendin slaapt tegenwoordig in de garage. Heel wat tochten hebben we samen richting Spanje gemaakt, met heerlijk picknicken langs de weg. We hadden zelfs een klein koelkastje voor achterin de kofferbak. Alleen rijd ik niet graag in de MG, want de 2x dat ik hem gebruikte, had ik de pech van een aanrijding. Weliswaar niet mijn schuld, maar vele van jullie zullen toch bedenkelijk hun wenkbrauwen optrekken en denken “zie je wel een vrouw achter het stuur”.

Jaren zeiden we tegen elkaar we moeten eens lid worden van de MG club, vooral ook omdat familieleden altijd enthousiaste verhalen hadden over hun Fiat 500 club, maar bij het denken bleef het tot een week geleden, toen we aan het fietsen waren in Noord Brabant. Wat oldtimers passeerden ons en we zeiden tegen elkaar we moeten toch eens met zo’n MG rit meegaan. Direct “s avonds bij de B&B de koe bij de horens gevat en een bericht gestuurd en vorig weekend ons ingeschreven. Afgelopen vrijdag is Jos met de MG wat gaan rijden, want deze stond al bijna een jaar in de garage aan het infuus. Zaterdag even de hardtop er op en natuurlijk door de wasstraat, want je moet tussen al die enthousiaste MG rijders toch wel met een glimmende auto verschijnen.

Met veel plezier en zin in een gezellig ritje togen we dus vandaag zondag 11 juni richting Noordeloos. Daar aangekomen stonden de MG, ondanks hun ouderdom, keurig netjes en strak naast elkaar geparkeerd op een speciale parkeerplaats op het gras, alle neuzen naar het midden, alsof ze elkaar vriendelijk aankeken.  

Het grijze gehalte wat uit de MG's stapte, was erg hoog, maar daar paste wij gezien onze leeftijden perfect tussen. Vanaf de weg zagen we later, dat manlief Jos zijn auto ietwat te royaal naast zijn buurman-en vrouw had geparkeerd, dus daar moet Jos nog wat op oefenen, wil hij niet de naam krijgen, die is altijd zo royaal met parkeren Aan de uitgestapte buurvrouw vroeg ik of zij vaker aan dit soort rally’s deelnamen. Enthousiast zei ze ja en vertelde zelfs dat ze van nog een MG club lid waren, maar dat dit de gezelligste club was. Nou dat geeft de burger nog meer moed, niet dat wij verlegen zijn uitgevallen. Buiten op het terras schoven we aan bij een tafeltje waar twee heren zaten, de een bleek lid van de golfclub te zijn en de ander van de MG club West. Het eerste gesprek ging dus over de golfclub en toen deze heer zijn 9 holes ging lopen, kwamen we in gesprek met Rob de Joode een gezellige prater, die ons heel wat over MG’s kon vertellen en ons ook nog wat nuttige tips gaf op allerlei gebied.

Nadat alle deelnemers aanwezig waren, heette Hans van Egmond een ieder van harte welkom en legde uit dat we een klaver route gingen rijden. Je kon kiezen voor de Merwede route nummer 1 of de Lek route nummer 2. Beide routes kon je links of rechts om rijden, dat hield in dat onderweg ook MG rijders je tegemoet konden komen en als je nog zin had, kon je ook beide routes gaan rijden. Zijn laatste vraag was wie het rally verslag wilde schrijven. Het enthousiasme droop van de deelnemers af en dus heb ik mij maar opgeofferd met de gedachte “je moet het toch eens een keer doen, dan maar gelijk de eerste keer.” Enthousiast gingen we samen met de andere 65 equipes op weg en besloten te starten met de Merwede route nummer 1 zuid, omdat Jos er nog even in moest komen, heeft hij de eerste rotonde direct maar een keer extra genomen om uiteindelijk, zoals ik al eerder aangaf, gewoon rechtsaf te gaan. De route was erg duidelijk aangeven met namen van straten en de afstand tussen twee punten er bij. Dus wij dachten appeltje –eitje, maar doordat wij de afstand in het begin wat te letterlijk namen, kwamen we toch soms in de problemen. Gelukkig kwamen we door het vermelden van de straatnamen steeds weer op het goede pad.

Wij kwamen door dorpjes zoals Overslingeland, waarvan we nog nooit van hadden gehoord. De gelijknamige weg ging langs prachtige optrekjes langs de rivier de Giessen. Nieuwsgierig, als ik ben, heb ik thuis ook gekeken wat een huis hier in de verkoop doet. Verderop voer de route verder langs de Wijde Giessen, ook een prachtige omgeving met vele molens, sommige zelfs in gebruik.

We vervolgden onze weg over de Rivierdijk en kwamen langs het Kanaal van Steenenhoek, een water dat in onze atlas nog niet voorkwam. Buiten de Waterpoort in Gorinchem hebben we heerlijk een ijs café gedronken, een aanrader, met een prachtig zicht op de Boven Merwede en het strand.Op de Rivierdijk hebben wij even een kleine picknick gehouden op de rode bankjes, die men speciale voor de voorbijganger heeft neergezet met uitzicht op de Beneden Merwede, waar toch nog druk scheepvaartverkeer is.

Nadat wij Gorinchem hadden verlaten kwamen we op de Spijksesteeg (vraag 31) met als extra aanduiding 3x VKL. Wat zou men daarmee bedoelen? Wij kwamen niet verder dan VoorrangsKruising, maar toen bleek dat we nog steeds op de goede weg zaten, hebben we ons maar geen kopzorgen gemaakt over de L.

Toen wij om twee uur weer bij het startpunt langs kwamen verbaasden we ons over de vele MG’s, die daar al geparkeerd stonden. Zouden deze rijders er nu al mee stoppen op deze mooie dag of stopten ze voor de lunch?

Wij hadden inmiddels besloten om ook de Lek route Noord te gaan rijden. Deze voer ons langs wegen die we al meer hadden gereden, maar ook door dorpjes waar wij wederom nog nooit van hadden gehoord. Verraderlijk waren de kleine drempels aan de zijkant van de smalle weggetjes hebben we ook ervaren en soms gingen we ondanks onze lage snelheid toch nog te hard over een drempel in de weg.  In Nieuwpoort raakten we de weg een beetje bijster, maar geen probleem want midden in het dorp was een gezellig terrasje met een prachtig zicht op het pittoreske stadhuis uit 1669. 

Het gebouw waar het restaurant in huisde, was zelfs nog ouder. Een gezellig en druk restaurant met buurtbewoners, fietsers, motorrijders en andere equipes van de tourrit. Aan de serveerster vroegen wij de weg naar de Nieuwpoortseweg en na ons hapje en drankje genuttigd te hebben, gingen wij weer en route. Maar toen kwam het probleem, want van welke kant moesten wij volgens de route beschrijving nu op deze weg komen? De Nieuwpoortseweg bleek namelijk een erg lange weg te zijn, dus besloten we maar weer terug te rijden naar het terras en vandaar onze route te vervolgen. Gelukkig zagen we een stratenplan langs de weg en terwijl we daar stopten, kwam een behulpzame man uit een van de huizen ons de weg uitleggen naar de Wilgenweg en de Haarsteeg de volgende twee punten in de routebeschrijving. (punt 15 en 16) Rond vier uur waren we weer bij het start punt, waar weinig MG’s geparkeerd stonden. Waar waren toch die 65 equipes? Waren ze er al na een route mee gestopt of waren ze nog onderweg?

Op het terras verwelkomde Hans van Egmond ons enthousiast en nodigde ons uit om bij hen aan tafel te komen zitten, waar een geanimeerd gesprek begon over de toekomstige rally’s en evenementen. In zijn enthousiasme zei hij, dat ik ook een rally mocht organiseren, waarop ik lachend antwoordde: “Niet te hard van stapel lopen.”

Al met al hebben Jos en ik enorm genoten van de beide ritten langs de Merwede en de Lek en het enthousiasme van de mensen, die deze ritten organiseren bij ons aan tafel. Daarnaast was het ook nog een stralende dag .

Dank aan de organisatoren Wim Eppink en Karel Verheul.

Jos en Anny van Oostrum

11 juni 2017

Hemelvaartdag rit 25 mei

De-van- alles-wat- rit, nou dat was het ook.

De-van- alles-wat- rit, nou dat was het ook. Er naar toe rijden (11 km) was al een feestje. Volop zon en landelijke wegen. Genietend van koffie/thee met wat lekkers kregen we de briefing van de route en de foto prijsvraag. 12h00 uur. Dus starten maar. Scherpenzeel - Renswoude, landelijke weggetjes en mooie stulpjes. Leersum - Amerongen, klimmend de berg over en vervolgens de dijk langs naar. Wij waren niet de enigen op de dijk, dus rekening houden met elkaar. Wijk bij Duurstede: altijd gezellig en ff een heerlijke lunch genuttigd. Zo dicht bij huis, maar wat kom je een mooie weggetjes tegen waar je nog nooit bent geweest. Leersum - Woudenberg terug bij de Glind, waar je met ieder je ervaring deelt, én had jij de opdracht goed? Wij wel en .... gewonnen, 2 heerlijke flessen rode wijn.

Kortom de van-alles- van-rit was zeker een succes. Bedankt Team Midden Nederland! Met een Groet, Bart en Wil Baaijen.

Nieuwe Hollandse Waterlinierit-noord 2de Paasdag

Tegen de weersvoorspellingen voor 17 april in, beginnen we de dag met licht bewolkt doch droog weer. De MG wordt uit de garage gereden waarna, op weg naar streektransferium Linielanding, we direct de eerste spetters op de voorruit zien verschijnen. Wordt het dan toch zo’n dag? Het blijkt mee te vallen, we bereiken de Linielanding met droge kleren. Hier worden we verwelkomd door Hans van Egmond, drinken een cappuccino en een espresso terwijl we zien dat de organisatie zich mag verheugen op een goede opkomst.

Wanneer iedereen is gearriveerd worden we uitgenodigd voor een korte informatieve film over de waterlinie en krijgen enkele tips betreffende rijgedrag en eventuele obstakels of omleidingen. Wij kiezen voor de route inclusief rondleiding over Fort Vechten. Om 10.30 uur vertrekken we in noordelijke richting naar Fort Vechten, passeren onderweg Fort ’t Hemeltje en komen na een half uurtje aan op het fort alwaar Peter Stolk ons opwacht om ons een geweldig interessant kijkje te geven in het ontstaan en het verleden van het fort. Peter vertelt bevlogen de mooiste verhalen en wetenswaardigheden, we zouden uren met hem over het fort kunnen struinen maar helaas, we hebben nog een hele rit voor de boeg. Op naar Naarden!

De door Hans verstrekte uitrijmunt gebruiken we niet, we verlaten de parkeerplaats van fort Vechten onder de slagboom door. Tot onze grote verbazing breekt de zon door en we rijden een strak blauwe lucht tegemoet. We passeren Fort Rhijnauwen en geraken via de mooiste binnen weggetjes langs de Kromme Rijn aan de andere kant van De Uithof als waar we gewoonlijk passeren (over de A27). Leuk om het eens van deze kant te zien. We passeren Fort Voordorp, Fort Blauwkapel met zijn prachtige bebouwing, Fort Ruigenhoek en Fort De Gagel. Dan rijden we omhoog het plassengebied in naar Fort Maarsseveen en het imponerende Fort Nieuwersluis, voor Loenen rechtsaf langs Fort Spion en tussen de plassen door richting Fort Uitermeer. Dit fort moet nog even op ons wachten.

Wanneer we Nederhorst den Berg naderen schrikken we van de gitzwarte lucht die ons nadert. We besluiten te stoppen en de kap te sluiten. Tijdens deze klus klettert de hagel op ons hoofd. Precies op tijd gestopt! Door al het moois onderweg zijn we helemaal vergeten dat we ruimschoots lunchtijd gepasseerd zijn. We besluiten van de stop gebruik te maken om een restaurant te zoeken. Veel tijd kost dit niet, we blijken geparkeerd te hebben voor het Spiegelhuys. Het interieur en entourage aanschouwend durfden we niet al te veel te verwachten uit de keuken van het Spiegelhuys. Wat zaten we ernaast! Zelden aten we zulk een lekkere carpaccio en de vriendelijke bediening bleek ook nog een sublieme Sauvignon Blanc te serveren. Ook hier zouden we nog wel even willen blijven zitten maar helaas, Naarden wacht.

Na nog wat gezellig napraten neemt Jan Willem het woord voor de prijsuitreiking. Tot onze verbazing hebben wij de minste vragen gemist en krijgen het prachtige boek “Levende Forten” dat een fraai beeld geeft van de nieuwe invulling van vijftien forten. De creativiteitsprijs voor de  uitleg van Fort Spion (zie website) ging naar Jan van Nes. Hans bedankt iedereen voor zijn of haar medewerking aan de rit! Het organiseren, uitstippelen en in veilige banen leiden van een rit is een hele klus!Het laatste deel van de reis passeren we Fort Uitermeer en het Torenfort aan de Ossenmarkt. We maken nog een rondje door het pittoreske Weesp en vervolgen onze weg dan naar de golfclub Naarderbos. Daar aangekomen blijkt dat we onderweg wat meer tijd aan de vragenlijst hadden moeten besteden dan we gedaan hebben. Wikipedia, een dosis gezond verstand en flarden geschiedenisonderricht die zijn blijven hangen moeten ons redden. In het sfeervolle clubhuis van de golfclub is het merendeel al gearriveerd, we bestellen een drankje en leveren, zonder al te hoge verwachtingen, onze vragenlijst in.

Hans, Rob, Jan Willem, Thijs en Peter hartelijk dank voor de mooie dag. De volgende rit Zuidwaarts zijn we zeker weer van de partij.

Groet,

Coen van Dam en Gert-Jan van Dam

Hier vind u de antwoorden behorende bij de vragen gesteld tijdens de Hollandse Waterlinie rit van 16 april:

Uitslagen

Hier de film die getoond werd bij de start:

Animatie film Hollandse Waterlinie