Snertrit Regio West 19 november 2016
Een prachtige rit door het plassen gebied en polders, die werd gereden door 27 equipes. De vragen gedurende de rit leken makkelijk, maar bleken toch de bekende instinkers te bevatten. 1e prijs: René en Amber Roelofs (vader en dochter) 2e prijs: John en Pia van Lit 3e prijs: Henk en Niesje de Haas
“SNERT”WEER” RIT
Marco en Boudewijn Gonsalves hebben er een mooie en vooral landelijke rit van gemaakt. Complimenten. En ze troffen het met het weer. 27 equipes hadden zich verzameld.
De route was eenvoudig te vinden, daar lag de moeilijkheidsgraad (??) niet. De moeilijkheidsgraad voor de uitslag lag gelegen bij de listigheid van sommige vragen.
De klokken in het carillon tellen was geen eenvoudige opgave, mede gezien het feit dat het een kruising was, waar je het verkeer goed in de gaten moest houden, waardoor de vraag wat moeilijk te beantwoorden was en telde de klok nou mee of niet. Maar zoals Roel al refereerde, als je “gymnast” bent dan weet je natuurlijk wat “carpe diem” betekent en was de vraag eenvoudig te beantwoorden. Het had iets met “plukken” te maken.
Die vraag van de B18 , ik ben er zelf ook in getrapt, was zeker een listige en ik denk dat er meer lieden ingetrapt zijn, behalve diegenen die bij de marine luchtvaartdienst gediend hebben, die wisten dit meteen.
De route ging via Hoogmade naar Oude Wetering om met het pontje over te steken richting Nieuwveen, Dit allemaal in de omgeving van de “Braassemer”.
Langs de Amstel reden we naar Vrouwenakker, waar we door Sinterklaas en zijn zwarte pieten werden onthaald, en we even voor de optocht moesten wachten.
De weg vervolgend langs de Kromme Mijdrecht richting De Hoef.
Na Zevenhoven, Nieuwkoop en Noorden richting het Noordse Dorp en Woerdense Verlaat. Via de Bosweg naar de”Meije”, waar we de boerderij volledig gemist hebben, dat lag natuurlijk aan de laagstaande zon en de schittering in de voorruit en niet aan ons.
Bij Bodegraven kwamen we snel richting Moerkapelle, waar Wilma en Wim ons al op stonden te wachten, Na een drankje werd de Snert geserveerd en het moet mij van het hart, ze ( of is het hij) smaakte weer heerlijk.
Roel, Marco en Boudewijn hadden snel de uitslag berekend, aan de finishtafel moesten te equipes nog een paar listige vragen beantwoorden, zoals Roel zei, om de bokken van de geiten te scheiden.
Rene en Amber Roelofs werden eerste, John en Pia van Lith tweede en Henk en Niesje van het “Hazenleger”derde.
Tot de volgende rit in 2017.
Gr. Wim en Pinet Arends
De Snertrit, zaterdag 19 november 2016
Of hoe 25 equipes van Regio West/ MGCCHolland, vanuit Leiderdorp in een grote boog
om Alphen a.d. Rijn, door het Groene Hart, al puzzelend, uitkwamen te Moerkapelle. om aldaar te genieten van een “snert” maaltijd.
Om de traditie, om middels een prozaïsch verhaaltje, het wel en wee van een rit te beschrijven, te door breken, heb ik deze keer gekozen, om, met dank aan Wikipedia, enkele bijzonderheden te memoreren, van de plaatsen, die deze in alle opzichten schitterende rit markeerde. Schitterend niet in de laatste plaats van wege de zeer gunstige gestemde weergoden:
Start Leiderdorp
Zowel Leiden als Leiderdorp ontlenen hun naam aan de Leithons: de drie districten die samen Holtlant vormden
Hoogmade
Het tweede lid van de naam Hoogmade betekent hooiland (vergelijk ook Alkemade).
Het was van circa 1255 tot 1572 een hoge heerlijkheid.
Roelofarendsveen
Inwoners van het dorp noemen zichzelf Veenders en korten de naam van het dorp vaak af tot "De Veen". Op de plaatselijke watertoren uit 1932 zijn sinds 1986 grote afbeeldingen van tulpen aangebracht. Het dorp wordt dan ook wel 'de tulp van de Randstad' genoemd.
Veer Oude Wetering
Maximaal 4 auto’s is het draagvermogen van de veerpont “Desteree” over de Oude Wetering
Vrouwenakker
.Het ligt aan het Amstel-Drechtkanaal in het noorden van de gemeente tussen Blokland en De Kwakel en telt 310 inwoners
De Hoef
De Hoef bevindt zich op het drieprovinciënpunt van de provincies Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht
Zevenhoven
Tot het eind van de elfde eeuw bestond dit gebied uit een moeilijk doordringbare en drassige veenwildernis. De veenwildernissen waren door hun slechte afwatering niet geschikt voor landbouw of veeteelt. Het begin van de ontginningswerkzaamheden in deze omgeving wordt gemarkeerd door een oorkonde uit het jaar 1085. Zevenhoven dankt zijn naam waarschijnlijk aan de mate waarin het belastingen moest afdragen
Nieuwkoop
De gemeente heeft een oppervlakte van 90,19 km² (waarvan 16,05 km² water). De gemeente Nieuwkoop ligt midden in het Groene Hart.
Noorden
In de 14de eeuw wordt het dorp Noorden al in documenten genoemd. Vanaf het begin van de 17de eeuw worden Noorden en Nieuwkoop in één adem genoemd. Eerst de heerlijkheid Nieuwkoop en Noorden en later de gemeente Nieuwkoop en Noorden. Noorden was, net als Nieuwkoop, een langgerekt lintdorp.
Woerdenseverlaat
Het dorp is ontstaan rond de in 1448 gebouwde sluis in de Grecht, die het Woerdense Verlaat werd genoemd. De bebouwing groeide in twee gewesten: Holland en Utrecht. Het Hollandse deel, gelegen ten westen van de Grecht en ten zuiden van de Kollenwetering viel onder het gerecht Nieuwkoop.
Meije
In De Meije staat een opvallend hoge witte watertoren, in de omgeving ook wel Pietje Potlood genoemd, die vanaf grote afstand herkenbaar is.
Bodegraven
Bodegraven werd al in de Romeinse tijd bewoond. Toentertijd lag het aan de Noordgrens van het Romeinse Rijk, de 'Limes'. In 1672 toen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden de oorlog was verklaard door Engeland, Frankrijk, Keulen en Münster, lag Bodegraven vlak achter de Hollandse Waterlinie.
Boskoop
Boskoop is nationaal en internationaal bekend om zijn boomkwekerijen, waarvan er ongeveer 774 verspreid liggen over een oppervlakte van 1100 hectare, omgeven door vele honderden kilometers waterwegen en sloten ten behoeve van de drainage
Waddinxveen
Op 20 april 1233 verkocht Floris IV, graaf van Holland, voor 200 Hollandse ponden een gebied woest veen langs de Gouwe aan Nicolaas van Gnepwijk, Herbaren van Aalsmeer en Woubrecht. Het gebied kreeg de naam 'Waddinxvene'.
Moerkapelle
De naam Moerkapelle duidt op de aanwezigheid van een kerkje of kapel aan het moeras. Het ontstaan van het dorp is verbonden met de geschiedenis van de polder De Wildeveenen
Tijdens een geanimeerde bijeenkomst uiteraard met een goed gevulde kom erwtensoep, werden de winnaars van de “puzzelrit “bekend gemaakt.
1. René met dochter Amber Roelofs
2.John en Pia van Lit
3.Henk en Niesje de Haas.
Maar alle lof en zeer veel dank komt toe aan de uitzetters:
Marco en Boudewijn Gonsalves, die hun handtekening onder een geslaagde rit hebben gezet.
Evert & Henny Reedijk
Nachtrit Regio West 22 oktober 2016
Een goed uitgezette rit met bolletje pijltje met diverse listigheden erin verwerkt. Deze rit is uitgezet door de winnaars van de Nachtrit 2014 Michael Meerloo en Paul Eken.
De rit werd gekenmerkt door een heldere donkere avond met een temperatuur van 3 graden Celsius.
De prijswinnaars waren:
- Mark Albers & Robin Konings
2. Marc & Hedwig Hulskamp
3. Arnold & Michelle de Reuver
"De Rode Lantaarn": Wim Arends & Arthur Postma
Nachtrit 2016
Om 18.30 was het verzamelen in Hotel Gorinchem.
Er was een opkomst van 24 equipes, die zich met een vooruitzicht op een koude nacht goed ingepakt hadden. Sommige “DIE-HARDS” reden open.
Anderen waren met een modernere automobiel gekomen en hadden het redelijk comfortabel warm.
De rit was uitgezet volgens het Bol-pijl systeem, waarbij de uitzetter, Michael Meerlo, tussen de diverse verwijzingen de afstand had gezet, wat soms gemakkelijk was, maar als je een mijlenteller hebt veel rekenwerk met zich meebracht. Voorts had hij veelal de straatnaam na een verwijzing genoemd. Dat had je in die donkere mistige polder wel nodig.
Als uitzetter van diverse kaartleesritten en routebeschrijvingen viel mij op dat er geen reglement was. Omissie van de uitzetters of zo bedoelt?
Hierin hadden aanwijzingen kunnen staan of onderwerpen waar een vraag over gesteld werd, dat ze zowel links als rechts van de weg konden staan of een vraag ( niet of wel) zichtbaar kon zijn.
Zo kun je je de vraag stellen wat goed gekeurd wordt: “de groene draak”of “De Groene Draeck”.
De route was over het algemeen gemakkelijk te rijden, de enige moeilijkheid die wij, Arthur Postma en ik, tegen kwamen was bij de Zijdeweg, dat rare krinkeltje, daardoor mistten we de tractor en de fietsroutes, want de Heulenslag wist ik uit mijn hoofd te liggen.( Dat heb je met die racefietsers, die weten veel straten en pleinen uit het hoofd te vinden.)
Enfin, de winnaars van deze avond waren: Mark Albers en Robin Konings
De rode lantaarn kwam bij ons team te liggen, zodat ik als regelmatige schrijver van rubrieken en essays voor dit district, wederom aan de slag mocht.
De winnaars mogen volgend jaar de nachtrit uitzetten, waarbij ik de wens uitspreek dat ze wat westelijker de route uitzetten.
Met dank aan Michael, tot de Snertrit op 19 november a.s.
Mede namens Arthur Postma
De groetjes van Wim Arends
MG Nachtrit 2016
georganiseerd door de winnaars van 2014 (Michael Meerlo en Paul Eken)
De ultieme bezigheid met onze MG is nog altijd het rijden.
Maar ultiemer dan rijden is uiteraard het openrijden, maar wat nog ultiemer is, is
het open in donker rijden en juist daartoe geeft een nachtrit alle gelegenheid.
Alhoewel “nachtrit”! Waar is de tijd gebleven dat een nachtrit ’s morgens eindigde
met een ontbijt??
Omdat de vlag de lading niet meer dekt zou een voorstel kunnen zijn, de naam van de nachtrit
te wijzigen in 5D-rit, De 3D van de dimensies, de 4de D van Duisternis en de 5de
van Deemstig. Want deemstig (mistig) was het deze zaterdagavond bij tijd en wijle
in de Alblasserwaard.
Geen wonder trouwens, rijden in een sompige polder op de kentering
tussen zomer en winter, dan valt dit natuurverschijnsel te verwachten.
De oproep van Roel, zorg voor extra licht, was ook nu weer niet overbodig, zowel in als
aan de voorzijde van de auto.
Het aantal equipes dat rond 19.30u vanaf Hotel Gorinchem startte, gewapend met een
ritbeschrijving bolletje-pijltje + een extra beschrijvende aanduiding + tussen afstanden,
zal ongetwijfeld in het stukje staan, dat de rode lantarendrager, zal aanleveren.
De moeilijkheidsgraad bestond niet uit het vinden van de juiste route, maar meer in het
vinden van de juiste antwoorden op de 16 gestelde vragen.
De uitzetters hadden slim genoeg, niet aangegeven of het ritreglement van MGCC van toepassing was. Reeds bij vraag 2 deed zich in de praktijk daarom al direct de vraag voor;
moeten we de links staande gemetselde zuilen nu wel of niet serieus nemen??
Alhoewel de uitzetters altijd gelijk hebben, vonden wij het antwoord op vraag 3 t.w.
een houten stier, niet helemaal correct. Een stier is een dier en een houtenstier is een beeld.
Maar dat was niet de vraag.
Toen ook bij vraag 4 en 5 de aanduidingen, links stonden, waren we er helemaal zeker van
dat het ritreglement niet van toepassing was. Het antwoord op vraag 7, wat ligt er onder de
Tiendweg, vereiste toch wel enige bodemkundige kennis, maar met het nodige diepzinnige denkwerk kon het niet anders zijn dan “veen”.
Helaas waren wij niet ruimdenkend genoeg, om als antwoord op vraag 8 te kunnen bedenken dat men hier de (Boven)Merwede bedoelde.
Bewoners van Giessenburg zouden overigens verbaasd zijn, als hun rivier de Giessen, niet als juist antwoord zou zijn aangemerkt. Maar goed, de uitzetters hebben ALTIJD gelijk.
Bij vraag 9 was het nog best lastig om in duister het juiste aantal wateroversteken te tellen.
Terwijl wij, hoewel op de goede route en het daar ook niet mistte, ook de theetuin misten.
Niettemin pasten alle vragen uitstekend bij de te rijden polderwegen en sluipdoor weggetjes.
Met als laatste vraag, hoe heet museum, waarop wij zonder enige twijfel, het antwoord
“Het Reghthuys” gaven kwamen we zo rond 22.00u zeer voldaan, weer op de parkeerplaats
van Hotel Gorinchem aan.
Uitzetters heel erg bedankt voor jullie inspanningen. Het was een 5D rit waar we met volle teugen van hebben genoten.
Evert & Henny Reedijk ( lid 910182 )
Regio West weekend "Sturen naar Ibbenbüren" 16 t/m 18 september 2016
Hartelijk dank voor het gezellig samenzijn tijdens het Regio West weekend te Ibbenbüren. Wij, als organisatie hebben van dit weekend genoten! Roel & Willemijn Stassen, Henk & Niesje de Haas. Noot: De onderstaande verslagen zijn gepubliceerd naar chronologische volgorde van binnenkomst!
Regio West weekend Ibbenbüren
Het weekend van 16 – 18 september was bij ons al sinds januari gereserveerd voor het weekend met onze regio naar Duitsland. Het is bij regio West zaak om bij de nieuwjaarsreceptie aanwezig te zijn omdat daar de inschrijving plaats vindt, en elke keer weer is het direct “uitverkocht”.
De organisatoren Roel, Willemijn, Henk en Niesje hadden het dit jaar extra spannend gemaakt door de route naar Duitsland alleen via coördinaten prijs te geven, een navigatie apparaat was een must! 10 x moest er een volgend punt ingegeven worden en bij elk punt dat bereikt werd was er een vraag.
We waren opgelucht dat, na de tropische temperaturen van de afgelopen week, het weer een aangename 20 graden met een bewolkte lucht te zien gaf.
Na de ontvangst bij het Postillion Hotel in Bunnik gingen we op weg, nadat de dames eerst een technische vraag beantwoord hadden.
We reden een prachtige route via de Veluwe en de Achterhoek en nadat we veilig aangekomen waren bij hotel Brügge in Ibbenbüren hadden we een heerlijk biertje of ander drankje wel verdiend!
Het eten gedurende het weekend was kort samen te vatten met: Veel, hoog tempo en uitstekend!
Op zaterdag reden we, na een uitstekend ontbijt en een vraag over een breipen, een prachtige route door het Teutoburger Wald naar het Uhrenmuseum in Bad Iburg. We moesten daar via een vragenlijst heel bewust rondkijken, de antwoorden telden namelijk mee! We zijn samen met Tommy ook nog omhoog geklommen naar Schloβ Iburg, de moeite waard!
Verder naar de lunch locatie, hotel-restaurant Waldschlösschen, waar we heerlijk op het terras konden genieten van de lunch met uitzicht. Het laatste deel van de rit voerde ons nog langs het Motorrad museum waar we veel nostalgische herinneringen konden ophalen.
Terug bij het hotel natuurlijk de score kaart inleveren en ’s avonds de feestavond en prijsuitreiking. Natuurlijk bleek ook nu dat er diverse instinkers bij de vragen waren.
Nadat ons was duidelijk gemaakt dat de wedstrijdleiding altijd gelijk heeft via regel 1 en regel 2, werden als winnaar theeplanter Klaas met zijn Anja met luid applaus gehuldigd. Als uitstekende 2e eindigden Ad en Jannecke terwijl Leendert en Loes prima 3e werden.
Het bleef nog lang onrustig die avond, terwijl de danskwaliteiten van de organisatoren en deelnemers op de proef werden gesteld.
De volgende morgen hebben we afscheid van elkaar genomen na opnieuw een uitstekend georganiseerd weekend. Zelf zijn we de route van vrijdag in omgekeerde richting terug gereden en kijken terug op veel gezelligheid!
Dank je wel, Henk, Niesje, Roel en Willemijn en alle andere deelnemers, het was geweldig!
Rinus en Yvonne Molenaar
Ibbenbüren Region West 2016
Viel alte Ühren, wir gehen Stüren nach Ibbenbüren, er wird versammelt in die Postilljioon in Bünnik ins Ütrecht. Viele freünden verwelkomen wir, ünd Fahren ab mit achtündzwanzig Mheer Genügen teams. Die Koördinaten sind heiligh und geben für vielen die spannüng ünd sensiatioon gefühl. Über Brümmen ünd Bronkhorst (wir kennte das nicht, Die Gallery und kleinste städte) ein wenig später kommen wir Deutschland herein. Am anfang empfangen jeder team eine antworten formülieren, für aus zu fühlen am ende des Reises.
Radio Kootwijk werde nicht übergeslagen en so wird es spazierengangen nach ünten den Kathedraal, für die qüiz fragen. Angekommen in hotel Brugge Ibbenbüren erfrischen wir üns und geniessen auf die terasse von: Der arrivierten MGkollegen, Blünde jüngens und Rot wein. Was ein spektakulierten herliches eerstes Tag. Am Samstag empfangen wir der reisebüche in region West weergabe, fur fielen ein entlösing für die spannüng, fahren ins Ausenland. Die Ründreise ist von: Ledde, Leeden, Hagen, Brook, Lengerich, Ladbergen, Brockterbeck wieder zürück In Ibbenbüren. Neün fragen der eerste tag ünd Sieben fragen der zweite, was ein sensiationen erklarüngen erwarten wir. Das HeRo/WiNiteam bekant und gefreesht. Beknöpte frage auf sommüng: Für frauen, wie heist die slüssel (englische slüssel), Welches PKWgarage verkauft fahrraden, Die namen von de sponzorten S und S tunning volaus, Sieberink und Sieberink, glauben wir. Wie viel MG1973 künten folgens kenzeichen ünd gewicht am der übersetzüngspont im Bronkhorst, Halbes vierkantten(? )in das voorgefel von Motorradmuseum Ibbenbüren, Für männer die frage das nümmero von ein stricknälder (appelchen eichjen), Das alte Ühren müseum ins Bad Biburg gibt ein versteckte wasserühr (aber nach einige Zeit gefunden), Fabrikations nahme von ein Münich motorrad, usw, usw.
Der lünch in Lienen in Waldschlössen hotel gibt ein formidabeles ausziehpünkt uber das Teütobürgerwalt, und ein wildes Damhertersüppe mit shinken -ünd käse Brötchen, was smeckt das. Widerüm in Ibbenbüren angekommen, übgefresht ünd shönes angekleit startet de Quiz entlosüngh ünd diner. Die entsprachüng von Organistion, regel eins wir haben immer gleich ünd regel zwei bei protestieren ist ein anfang donation betrag nötig, und geht na unnasechliche aüsgebreite disküssion die regel eins, immer in werküng. Klaus und Anka Winters aus Wilnich greiffen der eerste platz, genugen sich und stürtzen sie auf der Tanzeflür. Ein Holländichse Kombo spielt fabelachtig unsere altere jüngere müsik, der Hotel faghfuher wünscht es morgen ein gutes ausfahrt, wie hoffen das nicht, er must ein bekommen für die Reise und bekomst zu Hause sein, für alle teams. Wir danke das HeRo/WiNiteam oder der familiën Häse und Stässe : für die drei fantastiche Tage.
Mit Grüssen,
Gerd und Kathrien von Herlich.
Sturen naar Ibbenbüren
of hoe 28 MG-equipes zich een weekend lang vermaakten.
Dag 1
Belangrijke gebeurtenissen werpen hun schaduwen vooruit. We moesten er begin dit jaar dan ook als de kippen bij zijn om tijdig aangemeld te wezen voor het afgelopen weekend.
Uniek op het ritten-programma stond voor deze reis het rijden volgens coördinaten.
Een dergelijke bestemmingsbepaling wordt standaard in de scheepvaart gebruikt, maar voor oriëntatie op de weg is dit nauwelijks bekend.
Maar met een collectieve les in Op moer, waarbij we vooral moesten onthouden dat het nauwkeurig invullen van de juiste latitudinale- en longitudinale afstanden het belangrijkste was, gewapend, verschenen op de “vroege” ochtend van 16 september met nog 27 MG-equipes aan de start in Postiljon Motel Bunnik ( N 52°3’42.12’’ en E 5°12’21.2394’’ ).
Onze Tomtom accepteerde soepeltjes de eerst 4 ingegeven coördinaten verwerkte deze tot een bestemming met een adres, helaas was alleen een straatnaam zichtbaar. Dat betekende dat wij na het KNVB centrum, de Postweg en de Valkseweg, nooit bij de Kathedraal van Radio Kootwijk, zijn aangekomen.
Gelukkig bevatte het puzzelelement zoveel vragen/antwoorden dat één of twee missers het gemiddelde aantal goede antwoorden niet zouden beïnvloeden, althans dat dachten we.
Diverse vragen met een hoog spitsvondigheidsgehalte, zouden nadien nog aardig roet in het eten gooien.Want wat doe je tenslotte als de ingegeven coördinaten je pal voor een garagebedrijf aan de Valkseweg laat stoppen en je ziet meteen voor je het antwoord met 3 fietsmerken op een reclamezuil staan. Juist dan noteer je die zo snel mogelijk in vakje 6 van de oranje kaart. Of wat te denken de som; 16.500 delen door ongeveer 1000 = 16 MGB 1973 die het veer bij Bronkhorst zouden moeten kunnen dragen. Weer fout want een MGB woog toen exact 970kg en dan komt de rekensom anders uit.
Na een heerlijke lunch tegenover het museum waar Sjef de Jong en echtgenote woont ( geheel in Dicken’s stijl natuurlijk ) vervolgden we onze tocht naar Haaksbergen, waar jaren geleden Gerrit Sieverink en zijn compagnon Sprengers, een garagebedrijf begonnen. De zoon heeft het bedrijf inmiddels overgenomen. We werden er zeer hartelijk ontvangen door de hele familie..
Als aangename onderbreking van onze rit, was er voor de mannen een “voel”doos, De “grap” was om binnen 60 sec. zoveel mogelijk voorwerpen te benoemen ,hiermee kon men het puntengemiddelde aanzienlijk opschroeven.
Eén van onze deelnemers zou later op de dag noodgedwongen naar S&S tuning terugkeren met koppelingsproblemen.
Helaas was niet iedereen in staat om zonder pech N52.15’38.2674” E7.42’52.344" te bereiken.( Hotel Brügge) Hier zouden we de komende nachten logeren en twee heerlijke diners gebruiken, waarvan de laatste avond als een volledige feestavond kon worden aangemerkt.
Dag 2
Van vroeg opstaan was nu geen sprake. Na een uitstekend ontbijt kon iedereen zich op zijn gemak klaarmaken voor de start op deze zaterdag 17e. Bij de aftrap waren nu de mannen aan de beurt voor het beantwoorden van een typische vrouwenvraag. Meestal gaat het dan bij mannen om de lengte maar nu werd gevraagd naar de dikte………! van een breinaald,
Het antwoord op de vrouwenvraag in Bunnik zou later bij de uitslag nog tot discussie ja zelfs een protest leiden. Maar toen bleek dat voor een protest € 50,00 moest worden betaald, ging men snel akkoord dat het antwoord Engelse sleutel ( Eng. monkey wrench) was, terwijl Bahco en verstelbare moersleutel, de woordenschat van de niet sleutelaars onder ons, toch maar weer mooi verrijkte.
Met de teller op 0 begonnen aan de rit die het oude vertrouwde patroon, van 1e links, bij de rotonde rechtdoor,enz. volgde, wederom gelardeerd met een 6-tal vragen.
Bijzonder aardig gevonden, waren de bezoeken aan een tweetal zeer toepasselijke musea. In Bad Iburg konden we met behulp van de museale klokken, horloges en uurwerken, aan de hand van het bouwjaar, een optelsom tot 50 voltooien. En zo’n beetje tegen theetijd, werden onze grijze cellen getergd met de vraag, hoeveel halve vierkanten er in de “top”gevel van het Motorrad museum zitten/staan. Omdat deze vraag eerder van taalkundige- dan van rekenkundige aard was, werd m.i. terecht deze kwestie geneutraliseerd en telde derhalve niet mee.
Tijdens een zeer geanimeerd slotdiner, waarbij de Duits/Nederlandse hotellier en zijn brigade, zich weer van hun beste kant lieten zien, werden de prijswinnaars bekend gemaakt. Met een prachtige bokaal in bezit mochten, Klaas en Anja Winters,
Ad van der Horst en Jannecke Lahn en Leendert en Loes van Reeven, de volgende ochtend de thuisreis aanvatten.
Het was met een leuk combo’tje op de dansvloer nog lang onrustig, Ibbenbüren waar alles, viel Großer und viel Besser ist.
Tenslotte:
Onze vocabulaire en voorraad superlatieven schiet tekort om onze waardering, bewondering en dankbaarheid uit te drukken voor het organisatie team; Willemijn en Roel, Niesje en Henk. Jullie zullen het daarom helaas hiermee moeten doen, maar weet dat wij en alle anderen ongelooflijk van deze dagen hebben genoten.
We zullen de herinnering zeker nog lang koesteren.
Wij ronden dit stukje af met alle 56 MG-deelnemers te bedanken voor hun geweldige gezelschap en onuitwisbare vriendschap.
Evert & Henny Reedijk
STUREN NAAR/ ROND IBBENBÜREN
Iedereen van de MG club regio west kent het HEROTEAM met de bekende grappen en instinkers. Gelukkig is er een ander team opgestaan, die met wat hulp van het HEROteam ons een grandioos weekend heeft bezorgd met als thema Sturen naar Ibbenbüren DAMES van het WINITEAM hartelijk dank voor al jullie moeite, iedereen heeft heel erg genoten van het weekend.
Vrijdagmorgen iedereen redelijk tot zeer vroeg uit de veren om zo rond 08.30 in Bunnik te zijn, wat wonder boven wonder gelukt is. Nadat Roel ons verwelkomde mocht Henk wat zeggen en hij had dit keer een echte tip en wel dat je weleens met Tommie, niet alleen Yvonne, uit de auto moest komen om de laatste meters te lopen om een vraag te beantwoorden. Hierna iedereen naar de bolides en vlak voordat wij losgelaten werden mochten de dames een BAHCO vraag beantwoorden. Via de puinhoop van de KNVB naar de Glind ???? wie had ooit van dit gehucht gehoord. Nadat wij begrepen hadden dat ze bij autobedrijven geen fietsen verkochten konden wij gelukkig even de naam van Koningin moeder Emma opschrijven. Via het pontje bij Bronkhorst waar wij 17 MG-b’s uit 1973 tegen kwamen koffie gedronken bij Sjef & Alie.
Al grabbelend in Haaksbergen waar je de tanden van Opa kon betasten werd een elektrische molen bezocht en toen op naar hotel Brügge in Ibbenbüren. Lekker wat gedronken op het terras en om 19.00 begon onze maaltijd met de naam RODIZIO. Wat "weinig" vlees maar voor sommige was het net "voldoende".
Zaterdag na een lekker ontbijtje even brijen met naaldje 4, sommigen lieten hier toch wel een steekje vallen. Na geen Opel te hebben gezien moesten wij over een behoorlijk smal weggetje rijden en wanneer je dan een dikke X-5 tegenkomt geeft dit enige problemen. Dames van het WINITEAM grandioos dit stukje van de route. Na een soort hert gezien te hebben konden we ons horloge gelijk zetten op 50 uur. Tijdens de lunch heeft het even gedruppeld, gelukkig na de lunch weer droog. Nabij een HEREN boerderij waar ze trouwens een heerlijke eigen Schnaps hebben en een bijzondere molen, moesten wij het Wasseschutzgebiet in. Dit gaf wat problemen daar men gemeend had een weg af te sluiten. Maar gelukkig kon men ons in het linkse HOFCAFE goed helpen. Het MOTORRAD museum hierna snel gevonden waar een heel mooie Münch te bewonderen was. Het aantal halve witte vierkantjes in de voorgevel kon variëren van 0 tot 35. Nul omdat een half vierkant een gelijkzijdige driehoek is en 34 kan daar je van elk vierkant 4 halve vierkanten kan maken.
Gedurende een heel gezellige slotavond met muziek van het Trio Soulbossa kwamen Henk en Roel aan het woord om ons te laten weten welke vraag we goed of fout hadden beantwoord. De uiteindelijke uitslag waar volgens het regelement artikel 1 en artikel 2 geldig zijn en waar artikel 2 weer verwijst naar artikel 1, snappen jullie het nog ?
- Een Engelse Theeboer met ega uit Wilnis
- Een Noors Nederlandse stel
- Een echt Nederlands stel
WINITEAM en HEROTEAM dank voor het Ibbenbüren weekend.
p.s. Een vraag van de laatste kwisavond ging over koppelingetjes (MG Blad) en helaas hebben Annemiek en Hans en later Agnes en Frits met het koppelingetje te maken gehad maar gelukkig wel het weekend erbij bleven.
Leendert & Loes van Reeven
STUREN NAAR IBBENBÜHREN
Wij zijn om 07.00 uur vertrokken met een rustige veilige reis naar coördinaat
N 52°3´42.12″ en E 5°12´21.2394″. Toevalligerwijs bleek dat te liggen bij het Postillon Hotel in Bunnik.
Daar stond de “GROTE LEIDER” ( kim-il) ROELIE ons al op te wachten. Ook de andere “grote” leiders waren aanwezig.
Alle equipes waren welkom vanaf 08.00 uur, waarna Roel en Henk de aftrap gaven en de instructies voor de te volgen route. Willemijn en Niesje gaven de routeboeken met coördinaten uit en het vertrek was daar.
Een voor een, want de dames moesten bij vertrek een typische herenvraag beantwoorden. Was het nu een Bahco, een engelse sleutel of een verstelbare schroefsleutel. Na rijp beraad van de jury werden 2 en 3 goedgekeurd, omdat BAHCO een merknaam is.
We gingen richting KNVB sportcentrum, door de bossen op de Utrechtse Heuvelrug, naar “de Glind”ooit opgericht door ene mijnheer Stoffelsen. Een mooie instinker van Henkie was de vraag over de fietsenverkopende autobedrijven, die geen fietsen verkochten. Een goeie tackle, hierdoor werden al wat bokken van de geiten gescheiden.
Wat volgde was een mooie rit door de Veluwe, naar Kootwijkerveld.
Prachtige binnenwegen waar het rustig rijden is, waarna we vervolgens richting Brummen reden en de pont namen bij Bronckhorst. Daar aangekomen konden we de vraag over de hoeveelheid MG’s bepalen. Het is maar hoe je de vraag interpreteert. Kern van de vraag was een MG van 1973.
Aan de overkant was het een drukte van belang. Museumdorp Bronckhorst had enige leuke terrasjes en daar werd wat gedronken.
Op naar Sieverink en Sieverink, daar had de familie wel het een en ander opgetuigd om ons te verwelkomen, drankjes, hapjes en een doos vol te raden artikelen, hoeveel? Ik weet het niet meer. Het was er erg gezellig en geanimeerd. Fijn dat er bedrijven zijn die dit belangeloos doen. Een pluim waard.
Daarna op weg naar Ibbenbühren, de grens over, wat eigenlijk vlekkeloos verliep, zonder een douanier gezien te hebben, dat was 50 jaar geleden wel anders, toen hadden we nog koffie en sigaretten kunnen smokkelen.
Het jaartal van de elektrische aandrijving bij vraag 13 ben ik inmiddels kwijt.
Ibbenbühren kwam in zicht en aan de buitenwijk lag Hotel-Restaurant Brügge, waar we hartelijk werden ontvangen. Nadat iedereen gelaafd was en gedoucht had, konden we aan de Zuid Amerikaanse BBQ. Heerlijk en goed klaargemaakt.
Na deze vermoeiende rit en copuleuze maaltijd ging iedereen tevreden naar zijn wiegje.
Dag 2 begon met een heerlijk ontbijt. Waarna de briefing volgde voor de rit van die dag. Bij vertrek moesten nu de mannen een typische vrouwenvraag beantwoorden. De maat van een breinaald.
Mij moet van het hart, dat de route door een prachtig gebied ging: Het Teutoburgerwoud, met klimmetjes en prachtige landwegen.
Bij deze rit met veel omleidingen, maar daar konden onze grote leiders niets aan doen, kwamen we in het Klokken museum. Wat een hoeveelheid en wat een moeilijke vraag. Je moest goed uitkijken om de vragen te kunnen beantwoorden.
Vlak daarvoor had Henk nog een instinker gevraagd, je weet wel dat automerk aan de linkerkant van de weg.
Voor diegene die nog een “Damwild”willen kopen, volgt hier het telefoon nummer 05401/ 9384.
Wat was de soep in Waldschlösschen heerlijk en goed verzorgd. Mooi uitzicht over het dal. Vanuit beneden kon je het restaurant zien liggen, wat lag het daar mooi.
In het Motormuseum kwam je ook ogen tekort, wat een partij oude motoren stond daar. Op een vraag van mij aan de beheerder waarom er zo weinig engelse motoren stonden kreeg ik als antwoord: ruimtegebrek.
De vraag bij het museum was: “hoeveel halve vierkanten zie je” net zo’n vraag als, hoeveel halve cirkels zie je. Bestaan die?? Wat een discussie was dat die volgde, leuk en vermakelijk, want het antwoord spreekt voor zich, ze bestaan niet.
Op naar het hotel, waar iedereen zich kon opfrissen, waarna we aan het diner konden, met live-muziek en af en toe een dansje.
Het eten was weer goed verzorgd en de muziek ook naar ieders smaak. Roel wilde nog wel even laten zien, dat hij kon dansen, eigenlijk een eigen variatie, wat hem misschien wel wat pijntjes heeft bezorgd.
Tussen de bedrijven door werden de vragen doorgenomen en de bijbehorende antwoorden. Waarna de winnaars bekend gemaakt werden en een herinnering kregen en diegene die pech onderweg hadden gehad beloond werden met een aardigheidje.
Zondagmorgen , iedereen klaar voor het ontbijt, ze hadden er weer zin in.
Wij hadden zo’n 200 mijl voor de boeg, maar zijn desalniettemin via Ootmarsum, waar een catwalk met modeshow was, gereden, daar geluncht en toen naar huis, via de lokale wegen.
Het was een gezellig en geanimeerd weekend.
Bravo voor de uitzetters, waarmee ik bedoel Roel, en Henk, Niesje en Willemijn…
Tot de volgende keer,
Wim en Pinet Arends
Sturen naar Ibbenbüren
Toen op de nieuwjaarsreceptie van Regio West de inschrijving werd geopend voor dit weekend evenement konden we niet beseffen dat het een fantastisch weekend zou worden. Natuurlijk stond de organisatie door het HERO-team van de regio garant voor een goede organisatie; dat ben je natuurlijk wel aan je stand verplicht na zoveel jaren ervaring. Maar in dit land van onverwachte verrassingen en andere niet geplande activiteiten kun je natuurlijk alles verwachten. Enfin, de voorbereidingen logen er niet om. Er werd op enkele regio-club avonden veel aandacht besteed aan de route via zogenaamde way-points die je moest vastleggen in je elektronische navigatiesysteem. De uitleg was wat ingewikkelder dan verwacht, maar als gewezen nautisch expert van olietransporten over zee met schelp-olieblikken moest het sturen naar Ibbenbüren toch eigenlijk geen probleem opleveren. Per slot van rekening was ik in 1978 afgestudeerd als stuurman Grote Handelsvaart aan de Kweekschool voor de Zeevaart in Amsterdam op een scriptie betreffende satelliet-navigatie.
Het HERO-team had in haar oneindige wijsheid bepaald dat alle deelnemende equipes vrijdagochtend 16 september 2016 om 08:00 op positie 52°03'42.12"N 005°12'21.2394"O aanwezig dienden te zijn, alwaar om 08:45 scheepstijd een briefing zou plaats vinden door het HERO team, daarbij geassisteerd door het WINI-team en dan was de ETD (Estimated Time of Departure) gepland voor 09:00 scheepstijd, en wel één voor één, dat wil zeggen equipe voor equipe. Als u nu denkt waar gaat dit over, dan staat hier in Jip- & Janneke-taal dat we allemaal op tijd ons moesten melden op Kosterseiland in Bunnik in het Postillon Motel.
Dat lukte wonderwel en na de uitleg reden we met prachtig MG-weer via het KNVB Sportcentrum, de Glind, radio Kootwijk en via het gebruikelijke pontveer, deze keer bij het stadje Bronkhorst naar Haaksbergen, alwaar in de werkplaats van S+S Tuning, Hans Sieverink met z’n team (en z’n moeder) ons blij verrasten op een versnapering en een drankje. Daarna ging het wederom via coördinaten naar Ibbenbüren, waar HERO + WINI het gehele hotel Brügge hadden afgehuurd voor de deelnemers. ’s-Avonds een heerlijke “Rodizio” (BBQ in Zuid Amerikaanse sferen) en op tijd onder het Duitse dons dekbed. De volgende ochtend om 10:00 uur (eindelijk een tijd van vertrek waar je van kan dromen!) een route door het wondermooie Münsterland met een bezoek aan een klokkenmuseum en een brommermuseum in de regio, weer terug naar Ibbenbüren, waarbij er net als op de heenreis allerlei ingewikkelde- en instink-vragen moesten worden beantwoord. Denk hierbij ondermeer aan wat is een Bahco (vraag voor de dames!) en welke maat breipen is dit (vraag voor de heren!),
maar ook uit hoeveel halve vierkanten bestaat deze gevel? (halve vierkanten zijn driehoeken of rechthoeken, toch..?). Wie kon er het beste sturen naar Ibbenbüren? Tijdens een zeer gezellige en sfeervolle avond, waarbij de hoteluitbater, gestoken in een BBQ schort van Regio West zijn dank uitsprak voor het vertrouwen dat de MG CarClub Holland in zijn locatie had gesteld door nu al voor de zoveelste keer met weer een nieuwe regio in zijn gastvrije hotel neer te strijken, werd de beste equipe bekend gemaakt. Zoals gebruikelijk kon over de uitslag niet worden gecorrespondeerd met het HERO+WINI-team, maar werd er wel een winnende equipe bepaald, en dat was tot verrassing de equipe van de Indische Theeplanter, waarvan akte.
Het bleef nog lang gezellig in hotel Brügge, niet in de laatste plaats door de leuke muziekband, die ervoor zorgde dat er kon worden gedanst, en hoe…! Na het Frühstuck van zondagochtend togen de meeste equipes wederom via Bundesstraßen en Provinciale wegen huiswaarts naar de Westelijke Regio van het mooie Nederland, vol van goede herinneringen en terugkijkend op een fantastisch MG-weekend.
Anja & Klaas Winters
Monsterrit no.18, 28 augustus 2016
Een fantastische rit over circa 170 kilometer, die ons over dijken, door polders en over pontjes leidde.
“Van Plas naar Golf”
Zondagochtend ca 06.00u worden we ruw gewekt door uitzonderlijk gedonder en gegrom , dat zich
het best laat typeren, als een monster dat het niet echt naar zijn/haar zin heeft.
Gelukkig blijkt het de aangekondigde natuurlijke ontlading te zijn van de snikhete zomerdagen die week er voor.
Niettemin staat deze dag in het teken van de zgn. Monstertocht van regio West. Een rit over 177 km die begint bij het beginpunt en eindigt bij het beginpunt, zonder weer op dezelfde locatie aan te landen. Hoe dit kan? … Het eindpunt is het startpunt van de rit, editie 2017.
Zo’n 56 enthousiaste equipes waren verzameld voor de briefing in “De Krabbeplas” te Vlaardingen.
Henk de Haas nam deskundig de honneurs van Roel Stassen waar. Er was zelf internationale belangstelling uit de UK.
Telkens weten de uitzetters weer routes te bedenken, die zelfs de meest in de regio bekende leden
versteld doen staan over het bestaan ervan. Ik ga geen ooggetuigen verslag hier weer geven, maar slechts de grote lijn.
Ook deze keer reden wij via de toegestuurde Tyre-route op onze Tomtom, met achter de hand
de papieren versie. Eerst westwaarts, het pittoreske Schipluiden met een kwartiertje pauze voor de ophaalburg, naar Maassluis. Betalen voor de pont vraagt enige gewenning, vervolgens Rozenburg,
Den Briel – Heenvliet en Geervliet, via Spijkenisse en de dorpjes Poortugaal, Rhoon langs de Oude Maas, via Heerjansdam en Zwijndrecht.
Schitterend was het vergezicht op de oude Dordtse Dom, die te midden van moderne kantoor kolossen, vanaf de Oude Zwijndrechtse brug, in al zijn glorie was te bewonderen.
De route leidde vervolgens door een gedeeltelijk afgesloten Dordtse Biesbosch, hetgeen bij het veer, Kop van ’t Land, ons gelegenheid gaf om een aantal waypoints als gepasseerd aan te merken. Aan overzijde van de Beneden Merwede bevinden we ons dan al in Brabant. Hier is het nog echt stil en leeg en dat betekent gewoon nog meer genieten. Nu werkten de weergoden afgezien van een ochtend buitje dan ook geweldig mee.
Aan de bouwstijl van de oude boerderijtjes die we op kronkelige weggetjes passeerden, manifesteert de Brabantse cultuur zich nog wel degelijk.
Het meest tot onze verbeelding sprekende dorp is, Babyloniënbroek. Niet alleen bekend als woonplaats van wielrenster Marianne Vos en zanger Bertus Staigerpaip, maar het dankt zijn naam aan de monniken die er in de 8e eeuw een spreekwoordelijk Babylonische barbaarsheid aan troffen.
Met als het eindpunt en dus ook het beginpunt aan het Golfpark Almkerk, besloten we weer een
geweldige dag met al onze MG-vrienden.
Hartelijk dank uitzetters, Henk en Niesje en Roel en Willemijn, voor al het werk dat jullie weer hebben verzet.
Evert & Henny Reedijk ( 910182)
Monstertocht 2016
Wat een ontknoping, s’ochtends donder en bliksem uit het westen van de regio, met de laatste bui in Albrandswaard, om 09.20 uur stappen wij in Magnificant B voor een monsterrit. In de start gaan we naar de Krabbeplas te Vlaardingen, één windvlaag door de bomen en een monsterlijke regenbui valt in de cockpit. De monsterlijke kop is eraf. Er wordt gestart met zeker een vijfenvijftig enthousiastelingen voor deze mooi uitziende dag. De route wordt nog even doorgenomen door één van de Hazen, de andere had het Stassen pad genomen en werd dus een heel klein beetje gemist. Echter vol goede moed van start voor de Krabbeplas naar Almkreek een reis van bijna, ongeveer, plusminus 171,90 kilometer. Na de start van Krabbeplas tot de pont bij Rozenburg is het een geheel nieuwe weg voor de ondergetekende professionals.
Onze Truus geeft bij aankomst overkant Rozenburg, een retourtje pont weer, maar Truus en Tom kennende vervolgen wij onze weg gewoon door de binnenlanden van Voorne Putten over Zwartewaal, Heenvliet en Geervliet naar de spikkenissebrug uit 1903 die er al decennia niet meer is, leve Tom. Gewoon even via de “nieuwe” Spikkenisse, de Aveling Hoogvliet op en in Rhoon de afgesloten Dorpsdijk maar omleiden, deze was niet bestand tegen het MG geweld en werd afgezet voor boerderij instorting gevaar. De Essendijk en de Koedood worden genomen en via Zwijn –en Dordt op naar Dokter Tinus in Wourkum, waar vele e-bikers voor aanvang van de serie op TV zich een weg vochten tegen de wind in, op de rivierdijk. Natuurlijk hebben wij voor die tijd nog moeite op de pont van Werkendam te komen dankzij de monsterlijke omleiding en waarbij enige ons volgen keren wij op de smalle dijk en genieten op het veer van de fantastische verhalen, overkomen al voor het einde van deze monstertoertocht. Na het bekende Oudendijk en Uppel (Babyloniënbroek hierbij niet vergeten te zijn geweest) is het goed toeven op de Almkreek in Almkerk. Het WiNie team heeft de HeRo boys goed nagereden zodat een Monsterdag werd omgezet naar een Monsterlijkedag.
Met Groet,
Gerrit & Catharina
25 jarig jubileumrit en BBQ Regio West 25 juni 2016
Een fantastische dag die door de familie Stout en Stuurman mede met het regio team werd georganiseerd.
Die “Stoute””Stuurmannen” hebben ons wel weer wat voorgeschoteld.
Vanaf oktober 2015 zijn ze gestart met de voorbereidingen van het 25- jarig jubileum evenement van Regio West van de MGCC.
Zoals hoofdbestuurslid Paul van Dongen in zijn woorden zei:”de 2de regio waar een 25-jarig jubileum gevierd mag worden en tevens de grootste regio, met zo rond de 550 leden en terecht een voorbeeld.”
In de woorden, die Roel Stassen sprak, memoreerde hij hoe Regio West opgestart werd door Cees de Putter, die het stokje vervolgens overdroeg aan Jorrit van der Walle daarna kwamen Karel Maijer, Jaap Verkaik, Edward Zwier en Roel Stassen.Allen hebben er zorg voor gedragen dat er telkens weer een dimensie aan het wel en wee van Regio West werd toegevoegd
Het hoofdbestuur was vandaag vertegenwoordigd door 2 bestuursleden, in de persoon van Paul van Dongen en Jos Rijsemus.
De rit ging over zo’n 100 kilometer, door een landschap waarin vele facetten van het Nederlandse landschap te zien was, polders, rivierenland, dijken, oude stadjes en ook vele oude gebruiken.
Zo werd ook het officiële laagste punt van Nederland aangedaan, nabij autobedrijf Van Vliet, Er staat daar een monument om dit te bevestigen.
Enfin, om ongeveer 13.00 kon de meute, 46 vooraf ingeschreven deelnemers en 12 equipes die zich op de dag nog hadden ingeschreven voor de rit, van start. Het was een rit volgens “oude” tradities, uitgeschreven op papier volgens de norm zoals die door het team van Edward ontwikkeld was. Heel listig werd vooraf door Henk Stout tussen neus en lippen door vermeld, dat gereden werd volgens het officiële MGCC Holland reglement. Nou dat hebben de meesten niet in hun oren geknoopt, want de onderwerpen waarover vragen gesteld werden mochten zich dus niet links van de weg bevinden. Helaas voor velen, want er waren 2 vragen die zich daar bevonden. Velen zijn erin geluisd.
Vanuit Capelle, ging de rit vervolgens naar Moordrecht, Gouda, richting Hollandsche IJssel, Hekendorp en Oudewater.
Het is maar goed, dat die oude traditie van heksenwaag, niet meer bestaat in deze moderne tijd, anders waren er misschien wel equipes geweest, die alleen terug waren gekomen, wie weet. Het was druk in Oudewater met een braderie om de Waag en het Touwmuseum heen gebouwd. En daar kwamen wij met onze MG’s ook nog eens door.
Bij de camping hebben we wat genuttigd, Het landschap in de Lopikerwaard is echt mooi om te beleven, vooral na Lopik via de dijk langs de Lek naar Schoonhoven. De overtocht met de ponten liep overigens heel voorspoedig.
Aan de overkant ging de route door de Alblasserwaard, waar we nog een oud fenomeen konden bekijken, nl. de vele molens die daar staan. ( en dan niet van die moderne, maar de oude). Vele kilometers langs de “Graafstroom” richting Oud-Alblas. Bij Abbekesdoel bevindt zich restaurant “de KROM”. Het is moeite waard om daar eens een keer naar toe te gaan met de MG, te lunchen en met de fluisterboot een tochtje te maken langs de “Alblas” (Bij Oud Alblas even zwaaien naar Jaap Verkaik).
Via de pont bij Bergstoep kwamen we terug in de Krimpenerwaard, waarna het einddoelsnel bereikt werd.
De antwoorden werden snel gecontroleerd en als 3de kwamen uit de bus Ad en Anja Dekker, 2de zijn geworden Henk en Niesje de Haas, en de eerste prijs ging naar Jos en Gonnie Vijverberg.
Toen was de beurt aan Roel met zijn “onvermijdelijke” speech, waarbij hij de geschiedenis van 25 jaar Regio West doorliep, de significante punten aangaf wat er in de tijd zoal veranderd is. En die evolutie gaat door, met behulp van alle leden van West.
Nadat Paul gesproken had, kon het BBQ-feest beginnen, een glaasje om te proosten en daarna was het eten geblazen.
Het was gezellig en zeer geanimeerd, met een 3-mans bandje, die leuke muziek ten gehore gaf en ook verzoeknummers speelde.
Rond een uur of 9 was het gebeurd en ging ieder zijns weegs naar huis.
Regio bestuur en met name Henk Stout en Ad Stuurman en hun echtgenotes bedankt voor de organisatie van deze fijne dag.
Uw reizende reporters
Wim en Pinet Arends
Jubileumrit van Regio West op zaterdag 25 juni 2016
Dat 2016 voor regio West een bijzonder jaar zou worden, was algemeen bekend
en van te voren luid en duidelijk via de verschillende informatiedragers aan de leden
doorgegeven.
Restaurant “Johannahoeve”
Begin februari waren wij er als de kippen bij, om ons in te schrijven voor de jubileumrit, die zou worden gehouden t.g.v. van het 25-jarig jubileum. Met ons lidmaatschap nummer 910182 zijn wij dat niet alleen aan onze “stand” verplicht, maar voelden wij dat ook als een morele verplichting t.o.v de vereniging die ons in 25 jaar zo ongelooflijk veel plezier van onze hobby heeft gegeven. Dat niet in de laatste plaats mede te danken aan al die prettige kennissen en relaties, die het ons geboden heeft.
Het was daarom met het grootste plezier dat wij ons op de aangegeven tijd en plaats hebben gemeld op het adres ’s-Gravenweg 347 in Capelle a/d IJssel. Toeval of niet, de eerste praatavonden vonden in 1991 plaats op steenworp afstand van deze locatie, nl. in Café/Restaurant “De Roode Leeuw “. Voor vertrek kregen de ca 60 equipes een korte maar duidelijk uitleg. Met een verwijzing naar de puzzelritten die 25 jaar geleden zeer in zwang waren, werd ondubbelzinnig het rittenreglement van MGCarClub van stal gehaald. Niemand zal toen de consequentie van dit van toepassing verklaarde document hebben bevroed.
Kijk eens naar het vogeltje
Om goed één uur vertrokken de deelnemers, voorzien van een duidelijke routebeschrijving, voor 120km lange tocht, die naar verwachting tot ca 17.00u zou duren. De eerste surprise deed zich voor aan het einde van de Hitlandselaan. Met een oude muur als decor werden alle voertuigen en inzittenden professioneel op de gevoelige digitale plaat vastgelegd.
De rit werd vervolgd via Moordrecht-Gouda-Hekendorp naar Oudewater, waar op dat moment veel volk op de been was wegens het jaarlijkse “Heksenfestijn” Wie op dat moment vond dat de rit bepaald geen heksentoer was, kwam bij de uitslag bedrogen uit. Inmiddels waren 3 vragen gesteld, waarvoor men voor vraag 3 kennis moest hebben van het eerder genoemde reglement, nl. alle oriëntatiepunten ( ja zo worden die genoemd) bevinden zich aan de rechterzijde van de weg. De route slingert zich door de mooie Lopikkerwaard, via Snelrewaard-Polsbroek-Polsbroekerdam, alwaar waarschijnlijk iedereen, het aantal trappen telde, op recreatieschap Rosenboom, dit keer ook ten onrechte omdat het om een links gelegen object ging.
Rivierenlandschap
Meanderend over de Lekdijk, kwamen we aan bij de pont Schoonhoven-Gelkenes. à Raison van € 2,60 werden we keurig overgezet naar de Alblasserwaard. Als bewoners van de Zuid-Hollandse eilanden, kende dit gebied geen geheimen.
Wel moesten nog 3-tal vragen worden beantwoord. De molen van Bleskensgraaf, bij vraag 8. Bij vraag 9 werd gevraagd wat er op de zijgevel van nr.?? stond, Het bleek wat we nu een ZZPér noemen nl. bakkerij. Via de Provincialeweg N210 – de Algerabrug, kwamen we weer ter bestemder plaatse
After party.
Ondanks een behoorlijk grote moeilijkheidsgraad werden door Roel 3 prijswinnaars bekend. Op de hem zo karakteristieke manier, gaf Roel vervolgens een mooie bloemlezing van de afgelopen periode van 25 jaar. Hierbij memoreerde hij vooral de kenmerkende manier waarop, zijn illustere voorgangers, gestalte hebben gegeven aan het regio-coördinatorschap.
Als man van het eerste uur was dat; Cees de Putter, opgevolgd door Jorrit van de Walle,
Karel (Charles) Maijer, Jaap Verkaik, Edward Zwier en nu Roel Stassen. Namens het (Hoofd)bestuur brachten Jos Rijsemus (vice voorz) en Paul van Dongen de felicitaties over aan West die als 2e in de rij, dit jubileum vierde. Begeleid door een uitstekend dixielandcombo, konden we ons tenslotte te buiten gaan aan de heerlijkheden van de barbecue. Sommigen konden hierbij de beentjes niet stilhouden en waagden een dansje.
Met een prachtig foto van ons geliefd karretje en een praktische gadget, reden we voldaan en tevreden, in de wetenschap dat onze regio in uitstekende handen is van: Niesje, Roel, de Henken, Ad en Wim. Team heel erg bedankt voor al jullie belangeloze inspanningen.
Evert & Henny Reedijk
Lente rit 29 mei 2016 Regio West
Een prachtige rit, die wij ondanks de slechte voorspellingen (code geel) droog en met een waterig zonnetje hebben gereden met circa 40 equipes. Deze rit had een speciale finish locatie "De Tuinderij" in de Lier, waar wij terug gingen in de tijd van onze jeugd. De jaren 1930 tot en met 1960 waren ruim vertegenwoordigd met meubels, brommers en je kan het zo gek niet verzinnen.
Lente rit
Op zondag 29 mei stond bij onze regio de lente rit op het programma.
De weersvooruitzichten waren onheilspellend, met waarschuwingen voor hevige regen- en onweersbuien en plaatselijk wateroverlast door traag bewegende buien.
Om eerlijk te zijn hebben we overwogen om met de Cactus te gaan , maar de temperatuur was ’s morgens zo lekker dat we de MG toch maar gepakt hebben. De mens lijdt dikwijls het meest van het lijden dat hij vreest, nietwaar?
Binnendoor van Gouda naar Voorschoten was al genieten met het dak open, en we arriveerden met een lekker zonnetje bij “de Gouden Leeuw”. Er waren ongeveer 30 + deelnemende equipes die na de koffie door Roel werden bijgepraat en door Wim een prettige rit kregen toegewenst met de waarschuwing dat er (natuurlijk) ook veel fietsers en wandelaars te verwachten waren op de route.
De route voerde afwisselend door stedelijke buitenwijken, mooie smalle weggetjes langs waterwegen en kassengebieden. Doordat we de route die we in de Garmin hadden geladen op het schermpje erbij hadden kon ook Yvonne genieten zonder voortdurend op de papieren route te hoeven kijken.
In het kassengebied vonden we een heerlijk bankje uit de wind met zicht op de route om van onze lunch te genieten en gelijk wat foto’s van passanten te nemen. Rond kwart over drie arriveerden we, nog steeds open, bij “de Tuinderij” en terwijl we het terrein op reden begon het flink te regenen, dus snel de kap omhoog!
Echt een leuke uitspanning is dat, en dat riep veel nostalgie bij ons op omdat we zelf 40 jaar in een oud grachtenhuis met veel oude spulletje s gewoond hebben. Helaas mocht Tommy niet binnen, dus na een snel bedankje aan de uitzetters ging het door de nu stromende regen terug richting Gouda.
Het was weer gezellig! Volgend weekend de octagon, we kijken er naar uit!
Rinus en Yvonne Molenaar
“van GOUD naar OUD”
Zondag 29 mei 2016.
Door regisseurs Wim van Blitterswijk en Hans van Gaalen.
De ontvangst en start waren bij Hotel “de GOUDEN Leeuw”, waar er na het hartelijke welkom van Roel, het vertrek werd aangekondigd door Wim.
Richting Leidschendam, waar we met de club een aardige verkeersopstopping veroorzaakten, mede door het verkeerslicht wat heel snel op rood ging.
“de Vliet” waar we langs reden was behoorlijk bezet door fietsers, maar als iedereen een beetje rekening met elkaar houdt, dan zitten we elkaar niet in de weg. Tussen de Vlietlanden door, met rechts de vogelplas “Starrevaart” en links de Vlietlanden. Intussen geprobeerd TOM2 aan het werk te zetten, maar die had geen lust en dus maar verder gegaan op het papier.
Linksaf richting Stompwijk en daar dienden de volgende plassen zich aan, links “de Plas”en rechts de “Zoetermeerplas”. Bij “GAITENBOER””Geertje” wel de gaiten gezien, maar “Gaiten Geertje” zag ik door de drukte niet, wel kwamen we de BEERENZOETERMEER voorbij.
Daarna raakte Tommy helemaal van slag en moesten we volgens commando rechtsaf slaan, de Noordhovense Plas in, Dat hebben we maar overgeslagen en zijn doorgereden naar de Lange Campen in Pijnacker.
Daar kwamen we diverse MG’s tegen die de andere richting op reden, waardoor wij weer op het goede spoor terecht kwamen. De leesversie was nog steeds het duidelijkst. De route liep vervolgens naar Delfgauw en Delft.
Vorige week daar nog met de racefiets geweest. Daar ten zuiden van Delfgauw liggen de Ackerdijcksche plassen, een prachtig natuurgebied onder de rook van Rotterdam en Delft.
Na Delft naar de Kandelaar. Daar staat, toentertijd midden in de polder, een R.K.Kerk, bijna was ie afgebroken omdat de pastoor alleen voor zichzelf preekte en er bijna geen parochianen meer waren, dat veranderde toen die nieuwe wijk daar gebouwd werd en de kerk weer volstroomde.
Langs Windas naar Schiedam en de Laan van BOL’es naar de wijk Holy.
De polder ten noorden van Vlaardingen riep ons en ik moet jullie vertellen, dat de heren van Blitterswijk en Van Gaalen er alles aan gedaan hebben om de route zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Buurtschappen als “de Kapel” ”Zouteveen” en “Negenhuizen”kwamen we tegen om vervolgens door het ludieke dorpje Schipluiden te rijden.
Buiten Schipluiden misten we de Ventweg, maar geen probleem bij de rotonde kwam alles weer bij elkaar.
Langs de Zwethkade naar Wateringen. Aardig om te vertellen dat daar begin augustus ( 5,6 en 7) de varende bloemencorso is. Dan zijn al die kleine scheepjes die men vroeger gebruikte om bloemen naar de veiling te varen met bloemen opgetuigd, Een leuk en mooi gezicht.
Toen kregen we een rondrit tussen de kassen door, Eigenlijk wel “armoei”daar tussen al die kassen, met die bungalows en herenhuizen, die bloemenboeren hebben het nog niet zo slecht.
De finishlocatie was bij de”tuinderij, een leuke verrassende locatie, met allerlei oude apparaten en solexen van vroeger, het was er een drukte van jewelste. Na afloop van de rit is er nog even druk gediscussieerd over het wel en wee van TOM2 ( rijmt ook nog).
Ondanks het feit dat de weermannen en -vrouwen heel slecht weer voorspeld hadden, hebben we toch geluk gehad en een mooie dag met slechts op het einde regen.
Jullie reizende reporters
Wim en Pinet Arends
Van Goud naar Oud, Lenterit Regio MGCC West op 29 mei 2016
Als startlocatie was in de convocatie “De Gouden Leeuw” in Voorschoten uitgekozen.
N.b. DE bakermat van het Van der Valk imperium. Een plek die voor mij plezierige herinneringen opriep. Immers als wij met ons gezin en dan bedoel met gezin mijn ouders en mijn zusjes, eind jaren “50 een dagje uit waren geweest, werd steevast in de Gouden Leeuw, ’s avonds het mes op tafel gelegd, zoals vader dat plastisch placht uit te drukken.
Welhaast 45 equipes, waaronder voor ons veel nieuwe gezichten, hadden gehoor gegeven
aan de herhaalde oproepen van Roel.
Voor de 3 maal in successie had ik de Tyre-route op de TomTom geïmplementeerd. De eerste 2 x met deze moderne manier van navigatiehulp, lukte het niet geheel foutloos om de finish te bereiken. Maar al in deze fase van het stukje proza kan ik melden dat wij zonder enige kink in de kabel en zonder keer om, keer om, de route konden uitrijden.
Wat ons betreft was het meest bijzondere van deze rit, de enorme weidsheid van het Hollands polderlandschap in een streek waarvan wij verwachtten dat deze inmiddels helemaal is volgebouwd met steen, beton en asfalt. Niks is minder waar en de gedachte dat Nederland vol zou zijn, werd deze mooie zondag gelogenstraft.
Zelfs de route door Zoetermeer, Pijnacker naar Delft, vroeg van de chauffeur niet meer aandacht voor het verkeer dan de prachtige route langs de Schie en die door Midden-Delftland die uitmondde weer westwaarts in het pittoreske Schipluiden.
Het laatste deel van de rit gaf een heel plezierige inkijk door het kassengebied, waarvan de producten een van de zeer positieve kurken vormen waarop de Nederlandse economie drijft.
Verrassende kruipdoor- sluipdoor weggetjes afgewisseld met tuindersoptrekjes die in Malibu Californië, niet zouden misstaan. De dissonant die een van de equipes jammerlijk overkwam, nl. een vervelende botsing met en loslopende hond, zal ik niet uitputtend behandelen, al was het alleen maar vanwege het feit dat die avond de hond niet meer in zijn mand zou slapen. Tenslotte konden we van een welverdiende verfrissing c.q. versnapering genieten in “de Tuinderij” een “uitspanning” waar men van vele recreatieve markten thuis was.
Uitzetters Wim en Hans heel erg bedankt voor de exclusieve rit.
Evert & Henny Reedijk
Van Gouhd naar Ouhd of te wel van Veurscheuten naar de Liert
Door de Beneluxtunnelt komen wij voor het eerst op de A4’t in de bekende tunnelbak. Op de rechterrijstrook zwaait een collosale zwaan de scepter en kijkt naar het voorbij razende verkeer op de tweede en derde rijstrook. Hoe de KLM hier geland, ooit weer op moet stijgen. Joost zal het weten. Wij zitten dus midden in het Groene Hart voor een start door de veurzitter in de Gouden Leeuw te Veurscheuten. Wie het eerst maalt, …… is het devies van de breefing en met geschat bijna zo`n vijftig Magnificiant Giants begeven we ons op weg. Door Stompwijk via de GoatsFarm “Geertje” waanzinnig. Te druk. Met deze bedompte warme temperatuur komen wij bij Zoetermeer en nabij het station en “ik ben toch niet gek”, rijden wij de busbaan en keerplaats binnen, toch romantisch hé. Je weet wat dit betekenttt!>. Veel van dit begin van de route is voor ons compleet nieuw. Hoe is het meugelijk. Delftgauw en Delftgewoon er wordt weinig van de ommelande overgeslagen.
In de buitenwijk van Vlaardingen komt even het verschil van Tom Tom op papier en Truus Garmin digitaal naar boven en staan wij voor de kortste weg, maar helaas afgesloten. Met twaalf jaar Truus ervaring herpakken wij ons en vinden het Tompad feilloos terug. In Schiplunchen nog even Luiden en voldaan verder de metropool “De Kapel” binnen. Na tien seconden dit doorkruist te hebben, zien wij de rechtuitvaartboten vol met mooi weer toeristen over de vaarten en beuzems verder glijden. Wij pikken bij nog zestig mooi weer fietsers aan en trekken even later de echte racers, een vader en een zoon van circa 11 jaar, als een echte MGderny naar een snelheid van 31 kilometer over zeker een 12 kilometer lange smalle wegparcours. Wij eindigen een halfuur voor finish de kap dichttrekkend bij “de Tuinderij” en genieten in de ouderwetse opa`s rookstoel van de opgestelde klassieke voornamelijk Kreidler Florrets. Jawel Kreidler de eerste vrijheidsvoorloper van ondergetekende, en grondlegger voor de latere MGB. Bij een rustpauze van een rood Merlot druivensapje en een blonde Hetrogt Jan stappen wij voldaan weer in, ondanks de druilige regen, op weg naar de nieuwe tunneltbak. Voldaan en vol van (verkorte) verhalen, bedankt van Blitterswijk en van Gaalen.
Gerrit & Catharina van Herk
Navigatie rit Regio West 24 april 2016
Joop Postma en Wim Arends hadden weer veel werk verricht voor onze jaarlijkse navigatie rit. Ze hadden de rit uitgezet met 2 systemen n.l. de "grensbenadering" en de "visgraat of strippenkaart". Ondanks het slechte weer met hagel, natte sneeuw en regen met af en toe een waterig zonnetje waren er toch nog 22 equipes die meereden, waarvan er 9 equipes om de z.g. "Bikkeltrofee" streden. Prijswinnaars waren: Bestuurder en Navigator (m/v): 1. Ad van der Horst en Roel Stassen 2. Wijnand van Loon en Jan van Loon 3. Evert Reedijk en Henny Reedijk
De verwachting voor het weer was niet best, koud regen de kap bleef dicht.
Thuisblijven was geen optie want wij moesten onze 1e plaats van 2015 verdedigen, wij zijn Ad Stuurman en Kees Westdijk. Ad zou rijden en Kees zou navigeren we waren op tijd bij het Carlton hotel in Spijkenisse om 11.30 uur de briefing door Joop en Wim, daarna de papieren eerst maar eens bekeken, we reden naar het pontje van Hekelingen en aan de overkant begon de rit de Hoekse Waard.
Het eerste gedeelte van de rit was grensbenadering en als je op de goede route zit dan kom je bordjes met letters tegen en die letters moet je noteren, volgens ons reden we de juiste route maar halverwege hadden we nog niet 1 letter, we begrepen er niets van, maar in de Hoekse Waard rijdt je veel over dijken en op die dijken heb je van die afritten waar je gelijk weer omhoog kan en dat was de bedoeling om te doen want dan benader je de grens meer dan als je rechtdoor blijft rijden. Onderaan die af en oprit stonden bordjes met letters die genoteerd moesten worden, via een op de kaart aangegeven keerpunt moesten we ook weer met grensbenadering terug naar de pont, Nieuw-Beijerland/Hekelingen.
Toen we de pont weer gehad hadden moesten we het laatste gedeelte volgens visgraat systeem.
Met dat systeem moest je heel goed de vordering op papier bijhouden anders ben je direct de kluts kwijt en dat gebeurde bij ons, aan het einde van de rit papieren ingeleverd en wachten op de uitslag. We hadden weer prijs maar dan wel de poedelprijs.
Wim Arends en Joop Postma bedankt voor de rit die jullie uitgezet hebben.
Tot de volgende navigatierit dan nemen wij revanche.
Ad en Kees.
Nabeschouwing “Bikkelrit” Regio West ( MGCarClub )
In het pré-regionale tijdperk van de MG-Carclub bestonden de maandelijkse ritten steevast uit een klassieke “puzzelrit” geheel volgens het rittenreglement. De kunst was om een beschreven route tot een goed einde te brengen, hierbij de bemande en onbemande controleposten ( noteren van letters) te vinden en de instinkers van de uitzetters achterhalen.
Met het wijzigen van de verenigingsstructuur in regio’s, kwamen naast de regiotourritten,
ook de zgn. navigatieritten in zwang ook wel genoemd, “Systematiek van het sportieve kaartlezen”.
Deze tak van autosport” is binnen onze MGClub helaas nooit echt goed van de grond gekomen.
De reden: het uitzetten vraagt van de uitzetters heel veel inspanning, inzicht, tijd en ook geld,
en van de rijders m.n. de navigator een zeer grote concentratie zowel tijdens het uittekenen van de route als gedurende de rit zelf. Er is dan eigenlijk geen gelegenheid om op ontspannen wijze van de omgeving te genieten. Die “opoffering” kan lang niet iedereen opbrengen.
Niettemin had het regioteam West kans gezien om uit de 21 varianten van kaartleessystemen, die in het gele boekje van de Ben van Delden staan beschreven, een tweetal vormen uit te zetten voor de zgn. Bikkelrit.
Als eerste stond ons een grensbenadering te wachten.
Hierbij was een rode lijn getekend op een stafkaart met een schaal van 1:50.000, beginnend in
Nw-Beijerland ( pontje) tot aan het midden van het natuurgebied “Het Oude Land van Strijen”.
Het was de bedoeling om zuidwaarts, deze lijn telkens zo dicht mogelijk te benaderen, waarbij
natuurlijke- en door de uitzetters aangegeven- barrières, voor de nodigde hoofdbrekens zorgden.
Bij het keerpunt aangekomen, moest dezelfde procedure worden gevolgd, aan de noordzijde van
deze. alleen op de kaart aangebrachte lijn. De echte moeilijkheid was, om de oppervlakte tussen de te rijden wegen en de rode lijn zo klein mogelijk te houden.
Ook hier gold dat een goede voorbereiding tot de beste resultaten leidde, d.w.z. voor afgaand aan het rijden, in alle rust, met behulp van loep, liniaal en markeerstift, de route op de kaart uitzetten.
Omdat de clou is dat elk meter oppervlakte telt, moest men er op bedacht zijn dat het af- en op- rijden van een dijk, van belang kon zijn tot het ophalen van en juiste controleletter, dan wel het noteren van een valse letter. Na oversteek van het Spui, wederom bij Nw-Beijerland, moest worden over geschakeld op het systeem van visgraatrit ook wel strip(pen)kaart genoemd.
In een rechte lijn, beginnend beneden aan de bladzij, komt men links en rechts aftakkingen tegen.
Zo’n aftakking betekent dat in werkelijkheid, een weg/straat links of rechts moet laten liggen.
(niet in moet rijden) Ook hier kon men weer snel de vergissing maken, dat de uitzetter af- en opritten die wel als openbare weg golden, vergat mee te tellen in de uitgezette visgraat.
Binnen de gestelde tijdslimiet konden de uitzetters de 9 equipes van de navigatierit bekend maken wie met de prachtige Bikkelbokaal naar huis mochten.
Wat ons betreft was het een rit, uitstekend en slim uitgezet, door Wim Arends en Joop Postma, die beantwoordde aan een rit met een extra dimensie, waarbij de grijze cellen extra op de proef werden gesteld. Dank daarvoor en wat ons betreft voor herhaling vatbaar.
Evert & Henny Reedijk
Landelijke rit Regio West 13 maart 2016
Een prachtige rit over smalle weggetjes, die zowel met GPS navigatie en "Old-school" routebeschrijving is gereden onder een stralende zon.
Was nog beter dan best 13 maart 2016
Alles zat mee, het weer, de organisatie, de deelnemers voorop
Met Roel aan kop
In opperste stemming is men om 12 uur van start gegaan
Op de steile helling is gelukkig niemand blijven staan
Aanvankelijk nog over de normale wegen en straten
Maar even later kreeg ik pas in de gaten
Dat we gingen rijden over wel zeer smalle paden
Met bolides van 2 cm meer is die rit zeker af te raden
Om de haverklap zat er wel een fietser klem tussen de gril
Wat dan begeleid werd door een ijselijke gil
Sommige van ons zagen het al snel niet meer zitten
En gingen aan de kant, met geopende motorkap zitten pitten
Suggererend dat ze motorpech hadden gekregen
Maar durfden niet meer verder over die kronkelige wegen
De wegen, nou paden, werden steeds krommer en krommer
De bedenker, vond ik aanvankelijk steeds stommer
Maar alras kon ik me meer en meer op de omgeving concentreren
Van al dat moois om ons heel konden we nog heel veel leren
Hoe mooi ons Nederlandse landschap wel is
Met afwisselende dorpen, dijken, landerijen, werkelijk niet mis
Nu kon je pas bemerken hoeveel kennis eraan ten grondslag heeft gelegen
Om ze uit elkaar te houden al die paden, straten dijken en wegen
Een driewerf hoera voor de bedenkers ervan
Volgende keer ben ik toch weer je man
Dit alles dankzij die oude Engelse goed gestroomlijnde MG-tjes
Als sierlijk voortschrijdende jonge grietjes
Jaap van Ballegooy, MG zr
Landelijke rit Regio West
Op een tintelende voorjaarsmorgen hadden zich zo’n 60 MG’s verzameld in Gouda bij golfclub “IJsselweide” voor de eerste landelijke rit van 2016, die georganiseerd werd door regio West.
Het weer was buitengewoon mooi voor de tijd van het jaar en de eigenaren stonden te trappelen om hun troetelkinderen de sporen te geven na de (voor een aantal tenminste) gedwongen winterrust.
De rit kon gereden worden met een routebeschrijving of met het ritbestand op het navigatie-apparaat. Het ritbestand was, per mail, in de voorafgaande week aan de leden gestuurd.
Het kwam dus goed van pas dat we tijdens de vorige clubavond ingewijd waren in de geheimen van het laden van ritbestanden in de TomTom of Garmin!
We begrepen dat er door wegwerkzaamheden diverse keren aanpassingen aan de route waren gedaan, zelfs de afgelopen zondag bleken er nieuwe werkzaamheden te zijn die bijstelling van de route nodig maakten.
Na een hartelijk welkom door Roel en de nodige aanwijzingen konden we van start. Natuurlijk ging de kap gelijk open en werden we veilig door Kees en Ad de weg op geleid.
Wij als Gouwenaren kwamen door bekend, maar toch weer verrassend gebied. Vooral de namen van sommige gehuchten en wegen spraken tot de verbeelding!
Wat te denken van de Hem, Lopik, Papekop, Twaalfmorgen en de Tempel.
De rit verliep vlekkeloos met behulp van de Garmin, de papieren beschrijving was geen enkele keer nodig.
Vlak voor we terug waren in Gouda zijn we nog een poosje gestopt bij natuurgebied “Het Weegje” waar de vogels het hoogste lied zongen en Tommy heerlijk een poosje kon snuffelen.
Nadat we bij kopje koffie en thee gezellig wat nagepraat hadden gingen we tevreden naar huis.
Rinus en Yvonne Molenaar
STUREN MET DE LANDELIJKE RIT
Het was een gezellige drukte bij de golfbaan in Moordrecht. Buiten allerlei vreemde wilde beesten op de midgetgolfbaan en op de parkeerplaats allerlei oude autootjes, nou ja af en toe een moderne MG.
Er waren 62 equipes op de rit afgekomen, een mooi aantal en Ad Stuurman en Roel Stassen konden tevreden zijn.
Het was een landelijke rit, op basis van navigatie met de TomTom of Garmin. Maar gelukkig had de uitzetter ook gezorgd voor een routebeschrijving op papier, want niet iedere Garmin of TomTom kan vooruit geplande routes importeren.
Het werd een prachtige rit door het groene hart van Nederland tussen Moordrecht, Lekkerkerk, Schoonhoven, Oudewater zo naar Boskoop en Waddinxveen en weer terug naar de Golfbaan. Prachtig zoals de rit via de dijk langs de Lek naar de zilverstad ging.
Het weer was prima, wat hebben we het getroffen, zonnig maar wel koud, maar de mogelijkheid om open te rijden, was volop aanwezig.
Langs de Reeuwijkse plassen was het een genoegen, wat een armoedige buurt daar, met al die villa’s langs het water, net zoiets als bij Vinkeveen. “Armoei” troef daar langs het water. De optrekjes hadden ook veelal mooie namen, zoals “Vrederust” “Hier wil ik wonen” of “mijn Paleis”.
Je kon er ook niet snel langs, want er was nogal wat fietsverkeer.
Omdat wij de route volgens het papiertje afwerkten en Joop die voor ons reed het via de TomTom deed , konden wij nauwkeurig zien of de route via de TomTom goed verliep en dat was dan ook zo. We zijn geen enkele keer verkeerd gegaan.
Na afloop was het nog een gezellig samenzijn in het restaurant van de golfbaan.
Ik spreek de wens uit, dat er op 24 april a.s. als Joop en ik een navigatierit uitzetten ook zo’n geweldige opkomst is.
Met de groetjes van Wim Arends.
