Na enkele dagen met grijs weer, startte vandaag - 20 augustus 2023 - zonnig en beloofde het een echte zomerdag te worden. MGCC Regio Oost had een rit georganiseerd met de toepasselijke naam ‘zomerrit’ waarvoor een route van Hendrik-Jan uit de kast was gehaald. ‘We verzamelen vanaf 10:30 uur bij Berenschot’s watermolen (Woold)’ stond er op de website.
De ochtend begon met een kop koffie en een boterham pindakaas. Een paar extra ‘pitamientjes’ voor zo’n dag is nooit weg want het is best hard werken in zo’n oude Engelse auto. Wij werden deze ochtend van huis opgehaald door onze plaatsgenoten. Onze navigatie bleef uit want zij wisten de weg feilloos te vinden naar de verzamellocatie.
Ooit schreef een wijze grijze oude man over zijn MG A met zijn mooie wulpse rondingen. Als je er dan zo achter rijdt, denk je aan deze opmerking terug en ga je het meer en meer zien. Je ziet dan ook dat de bestuurder beter eerst even naar de kapper had kunnen gaan want de pette kon de wilde bos haar niet meer in toom houden. Aangekomen op het verzamelpunt waren wij bijna de eersten die er parkeerden, Paul zat al klaar om iedereen te verwelkomen. Langzaam druppelden de andere deelnemers binnen en genoten wij op het terras aan het water bij de watermolen van de koffie. Er waren ook nieuwe gezichten en er werd met elkaar kennis gemaakt.
Om half twaalf startten de eerste auto’s aan de rit. Uiteindelijk waren wij één van de laatsten die het parkeerterrein verlieten en na een rondje Woold richting Duitsland reden. Er zaten meerdere rondjes rond de kerk in de route en wij maakten gebruik van de mogelijkheid om tegen schappelijke Duitse literprijzen te tanken. Bij Park Wasserburg stonden auto’s van een Duitse oldtimerclub. Ook zij hadden hun oog laten vallen op deze bezienswaardigheid. De route ging links van Varsseveld “waar Hendrik met de sikkebokke aan kwam” verder. Tijdens onze stop voor koffie en broodjes aan een – naar wij dachten rustig landweggetje – waren we druk met het groeten van de vele passerende fietsers en het ontvangen van complimenten voor onze auto. Tweemaal kwamen we clubleden tegen. Gingen zij verkeerd? Of hadden zij een ander doel langs de route?
Zo hier en daar zagen we een bekende MG bij een terras staan. We zouden dus niet als laatste op de eindlocatie aankomen. Daar aangekomen was er slechts één MG op de parkeerplaats te bekennen. Als laatste weggereden en bijna als eerste over? Gelukkig kwamen er steeds meer MG’s aangereden. Een plekje in de schaduw op het terras was een goede keuze na de hele rit in de zon te hebben gezeten. Na wat bijpraten en een drankje zijn wij weer naar huis gegaan.
Het linkerportier wilde niet meer open zodat Odette de Midget moest betreden via de wel-bekende Dukes-of-Hazard methode (je weet wel, met die dichtgelaste deuren zodat je via het raam naar binnen moet). Ze had nog geen minuut geleden verteld dat ze nog 28 was, dus dat was geen enkel probleem. Het hielp natuurlijk ook dat er geen dak op zat.
Het was weer een zeer geslaagde rit.
André
