Gerrit Fokke heeft een mooi weekend georganiseerd voor regio Oost in de periode van 24 juli tot en met 27 juli 2025.
De bestemming was Aduard in Groningen.

verslag door Carrie en Co HagemanI

Wat begon als een onverwachte kans, werd voor ons – Co en Carrie – een heerlijk lang weekend vol verrassingen, mooie routes en gezelligheid. Doordat één van de deelnemers was uitgevallen, konden wij ons alsnog aansluiten bij dit MG-weekend. En wat waren we daar blij mee!

Donderdag – Start in Vriezenveen en route naar Aduard

We verzamelden op donderdag 24 juli bij Het Wapen van Vriezenveen, waar we met koffie en appeltaart gastvrij werden ontvangen. De groep bestond uit 15 auto’s en we werden verdeeld in vier teams, elk met een navigator die de GPX-route in handen had. De eerste rit voerde ons naar museumdorp Orvelte, waar we om 13.00 uur aankwamen. Onze zorgvuldig voorbereide lunch bleek nog in de koelkast thuis te liggen… dus streken we neer op een terras voor een tosti. Daarna maakten we een wandeling door het pittoreske dorp met zijn bijzondere winkeltjes. Aan het einde van de middag arriveerden we in ons hotel in Aduard, waar alles tot in de puntjes geregeld was. Met een drankje en een uitgebreid buffet sloten we deze eerste dag sfeervol af.

Vrijdag – Zeehonden en klompen

De volgende ochtend vertrokken we richting het gloednieuwe Werelderfgoedcentrum Waddenzee (WEC). Hier hebben ook de zeehondjes van Lenie ’t Hart hun nieuwe onderkomen gevonden. Na een lunch van fish and chips – want ja, in Engelse auto’s hoort dat erbij – reden we verder naar Burgum voor een bezoek aan het klompenmuseum van Scherjon’s Klompenmakerij.
Tijdens de demonstratie zagen we het traditionele ambacht van dichtbij en leerden we hoe veelzijdig klompen wereldwijd zijn. Van eeuwenoude exemplaren tot moderne varianten: een verrassend leerzaam uitstapje!

Zaterdag – Vestingstad Bourtange

Op zaterdag stond Bourtange op het programma. Voor onze MG’s was er zelfs een privéparkeerplek geregeld, wat natuurlijk een prachtig gezicht was. Na de lunch kregen we een rondleiding door de vestingstad. Hoewel Co en ik hier al eens waren geweest, leerden we met de gids veel nieuwe details over de rijke geschiedenis. De route van die dag was ruim 200 kilometer lang en liet ons volop genieten van het Groninger landschap. ’s Avonds wachtte ons opnieuw een gezellig buffet. Dit keer werd het ijs als toetje door Gerrit Fokke geregeld in ruil voor de soep vooraf – een ruil die goed in de smaak viel! Wim Laverman sprak Gerrit dankbaar toe voor de voortreffelijke organisatie en de gevarieerde excursies.

Zondag – Giethoorn en afscheid

Helaas brak de laatste dag alweer aan. Na het ontbijt vertrokken we richting Twente, maar niet zonder een stop in Giethoorn. Daar was het, zoals altijd, gezellig druk met toeristen en bootjes die door de grachtjes krioelden. Onze slotroute bracht ons terug naar Vriezenveen, waar we het weekend afsloten met een drankje op het terras van Het Wapen van Vriezenveen.

Terugblik

Met zo’n 800 probleemloze kilometers op de teller bewezen onze MG’s opnieuw hun klasse. Alleen jammer dat twee weken later nog een minder leuke herinnering in de bus viel: een bekeuring voor te hard rijden. Helaas zijn MG’s niet uitgerust met navigatie die je waarschuwt…

Gerrit, nogmaals bedankt voor dit prachtige, gezellige en uitstekend georganiseerde weekend!

Carrie en Co Hageman

Verslag door Gerrie en Annie Pape, gebaseerd op het verslag op Polar Steps. Gepubliceerd in MG NIeuws september 2025

Dag 1

Onze MG-trip begon onder een grijzige lucht, maar het bleef gelukkig droog. Wij reden via Neede om daar langs Carel en Elly te gaan en gezamenlijk met André en Odette naar onze startplek in Vriezenveen te rijden. Daar werden we verwelkomd door Gerrit Fokke, de organisator van de perfect voorbereide trip.

Een hartelijk weerzien volgde op een parkeerplaats vol MG’s en hun eigenaren. Na het bijpraten bij koffie met gebak begonnen we om ca. 11.00 uur aan de eerste etappe van 65 km. We werden ingedeeld in groepjes van vier, met een voorrijder die in de gaten hield of iedereen nog volgde. De meesten hadden navigatie, maar toch... Eerst reden we naar het Drentse museumdorp Orvelte. Velen waren daar al eens geweest, maar voor ons was het de eerste keer. Het was zeker de moeite waard. Opvallend is dat de Achterhoekse dorpen van weleer toch anders zijn dan de Drentse. De parkeerplaats zorgde voor een file bij de ingang, omdat de computer bij de slagboom de blauwe nummerplaten niet wilde herkennen! Wij waren dit keer in het voordeel met onze gele platen (verplicht na bouwjaar 1976).

Om 15.30 uur startten we met het tweede deel van de route. De route van ca. 92 km leidde ons vooral over klinkerwegen in 60-km-zones. We kwamen door landelijke dorpjes met klinkende namen als Eesergroen en Eexterzandvoort. We passeerden prachtige natuur en de levendigheid in het centrum van Zuidlaren. Intussen werd het behoorlijk warm door de inmiddels verschenen zon. Op weg naar ons hotel in Aduard werd er al wat meer ‘bloot’ zichtbaar. Af en toe reden er groepjes een andere route, want opeens kwam er een hele groep van rechts de weg opdraaien.

Het hotel in Aduard bleek een behoorlijk groot en modern gebouw met mooie, ruime kamers. Het ligt in een afgelegen gebied met uitzicht over de weilanden — net als thuis dus!

Dag 2

Na het ontbijtbuffet vertrokken we om 9.30 uur voor een rondrit van ca. 59 km langs het noordelijkste deel van Groningen en Friesland. We hadden ’s nachts de kap van de MG maar opgezet, en bij vertrek was de lucht zo grauw dat we het dak maar lieten zitten. Terecht, want het eerste uur kregen we nog wat kleine (mot)regenbuitjes.

Het weer knapte snel op en hoeden en petten kwamen tevoorschijn voor extra zonbescherming. Onderweg passeerden we Pieterburen en het oude opvangcentrum van Lenie ’t Hart. Het Wereld Erfgoed Centrum (WEC) Waddenzee in Lauwersoog heeft die taak nu overgenomen. Bij het bezoek aan het WEC konden we de moderne opvang en verzorging van verzwakte babyrobben van dichtbij zien.

Na een overvloedige lunch met kibbeling en patat in restaurant Schierzicht vervolgden we de reis met 45 km richting het Friese Burgum. Hier bezochten we de klompenmakerij/ museum Scherjons. Het ambacht werd op een leuke manier uitgelegd door één van de baardige klompenmakers. Achter de locatie lag een fierljeppoel. Niemand durfde een sprong te wagen, maar we kregen wel bewondering voor de jonge springers.

Daarna volgde nog een flinke rit van 75 km, waarbij we zelfs weer even Drenthe aandeden. Ja, Gerrit had ons pittige ritjes voorgeschoteld! Rond 19.00 uur was iedereen weer terug in Aduard, waar we om 19.30 uur alweer aan tafel werden verwacht.

Dag 3

Op onze derde dag stond een bezoek aan vesting Bourtange gepland. We reden ‘open’, want de kans op buien was klein. Bij vertrek bleek dat de gele MGB van Henk niet wilde starten. Gelukkig werd het probleem snel gevonden: Henk was vergeten het antidiefstalknopje om te zetten! En met de starter van André liep de auto al weer snel.

We reden eerst richting het noordoosten en bogen bij de Eemsmonding af naar het zuiden, parallel aan de grens met Duitsland. We kwamen weer samen op de gereserveerde parkeerplaats bij Bourtange. Na een uitgebreide koffietafel met mosterdsoep en een kroket, stond er een vriendelijke gids klaar om ons rond te leiden door de vesting.

Er stond nog een route van 130 km naar Aduard op het programma. Sommige groepjes besloten eerder te vertrekken of de route wat in te korten. Wij onderbraken de rit met een koffiepauze aan het Oranjekanaal bij het dorpje Oranje.

Terug in Aduard volgde een gezellig samenzijn met een kleine attentie voor de alom gewaardeerde inzet van Gerrit. Ook werd er vooruitgeblikt op volgend jaar, waarin Wim Laverman plannen ontvouwde voor een rit naar Engeland.

Dag 4

Voor de zekerheid werden ’s nachts de cabriodaken gesloten, maar bij vertrek ging het dak er natuurlijk weer af. Vandaag stond een rit van ruim 100 km naar Giethoorn op het programma. Voor de meesten een bekende bestemming, maar het blijft een bijzondere ervaring. Het was zoals altijd druk, maar we hadden een mooie parkeerplaats bij lunchrestaurant “Het Achterhuus”.

Onze aankomst was gepland om 12.00 uur, maar de tijden varieerden afhankelijk van de duur van de koffiestop onderweg. In Giethoorn waren niet alleen de bootjes, maar ook onze MG’s een geliefd foto-object voor de vele — vaak Aziatische — toeristen.

Op de terugweg werd niet door iedereen Vriezenveen aangedaan, de officiële eindbestemming. Daarom werd er op de parkeerplaats al afscheid genomen en bedankt voor het gezellige samenzijn. Ook wij namen een kortere route naar huis en bogen al bij Dalfsen af naar het zuiden. Onderweg met André en Odette en Carel en Elly nog even gepauzeerd bij restaurant “Pan en Koek”, en daarna bij Lochem met een zwaai en een claxonsalvo afscheid genomen.

Het zit er weer op — we kunnen terugkijken op een paar in alle opzichten zeer geslaagde MG-dagen.

Gerrie en Annie Pape