Jaaroverzicht en verslagen 2020, MGCC Regio Midden.                                                                                                                                                    

18 juli 2020 Avondrit. 

De eerste rit van dit jaar. deze rit is een rit uit de „Oude doos“ Tien jaar geleden gemaakt door Wout en Willie van Doorn.
Corrie en Ad Tetteroo hebben deze route gecontroleerd en aangepast.

De route starte bij Restaurant Soesterduinen in Soest, en voerde ons over kleine landwegetjes lang oude hofstedes en boerderijen richting Amerongen.
Via de Amerongseberg gingen we langs bossen en weilanden met Reeën, hazen, ooienvaars en reigers weer richting Soest. 

Het weer was schitterend, een echte zomeravond, wat mede heeft bijgedragen aan deze
succesvolle rit.
Na afloop was het nog goed toeven op het terras van Soesterduinen, compleet met bitterballen van de club. Het bleef nog lang gezellig.

Voor meer foto's van de avondrit, bekijk de fotoalbums.

9 augustus 2020 Landelijk rit "Tussen Lek en Linge"

En wat gaf het weer een goed gevoel, dat er iets kon doorgaan! 

Na annulering na annulering na annulering in de afgelopen maanden, allemaal vanwege de corona-perikelen kon er eindelijk weer eens gezamenlijk gereden worden! Dat voelde goed en het was meteen ook raak (voor sommigen overigens ook letterlijk, maar dat geheel terzijde): een werkelijk prachtige rit, waarin de rivier de Linge de hoofdrol speelde. Weliswaar een beperkt aantal deelnemers, dus als nou bij de volgende landelijk rit allemaal anderen zich inschrijven, kunnen velen in de komende tijd weer samen rijden.

De startlocatie in Kedichem was prima, we werden bij de deur al verwelkomd door het organisatiecomité, om meteen de administratie te doen (inleveren corona-verklaringen en ontvangen van de laatste aanwijzingen). Goed geregeld. Daarna op het terras aan de Linge aan de koffie met gebak, onder toeziend oog (en de bijbehorende opmerkingen) van een strenge hotelmevrouw, die goed in de gaten hield of we onze namen aan de voordeur wel opschreven en anderhalve meter tussenruimte hielden. Ik weet niet of ik helemaal ga wennen aan dit zogenaamde ‘nieuwe normaal’. Maar ach, veel moeite is het niet, het hoort er nu bij, we willen ook geen nieuwe besmettingen tenslotte.

Wim Eppink waarschuwde al tijdens de briefing, dat we af en toe ongeveer over het erf van de dijkbewoners zouden rijden en dat kwam uit. Net als je dacht, dat de weg of dijk niet smaller kon, kwam er toch nog een nauwere doorgaan aan. Het verzoek om ons hoffelijk te gedragen in die situaties was eigenlijk overbodig: dat doen namelijk alle MG Car Club rijders uit zichzelf altijd al, toch? Wim en Wiesje Eppink hebben zich bij het voorbereiden van de route helemaal uitgeleefd in het zoeken naar prachtige, rustige wegen, veel complimenten en dank daarvoor. Soms denk ik, dat ik Midden Nederland al wel zo’n beetje ken, maar dit keer heb ook ik toch weer veel nieuws ontdekt.

Voor onszelf was het ook een bijzondere gebeurtenis. Voor het eerst werd er door de jongste dochter Willemijn gereden en mocht pa het navigeren opknappen. En uiteraard reden we daarbij vanaf de papieren routebeschrijving, we vonden dat net iets echter dan gebruik maken van de tweeling Tom, alhoewel we die wel mee lieten lopen tijdens het rijden. Dus na de briefing op pad en dat ging mede door de duidelijke routebeschrijving prima. Om een globale indruk te geven van de route een paar van de ‘wereldsteden’ waar we doorheen of langs kwamen: Acqoy, Rhenoy, Landgoed Marienwaerdt, Tricht, Buren, Zoelmond, Goilberdingen, Hei en Boeicop. Zo, nu kunt u de route zelf ook narijden! Aan het einde van de rit ging het toch even mis en verdwaalden we even. Nou ja, verdwalen, we wisten tijdelijk even niet precies waar we waren. Waarschijnlijk vanwege de hitte (Wim en Wiesje bleken namelijk ook nog een hittegolf geregeld te hebben, het was ver boven de 35 graden!) lieten mijn navigatiekunsten ons even in de steek. Maar gelukkig na een korte kaartstudie (de kaarten van de omgeving lagen ‘toevallig’ nog in de auto) vonden we de juiste route weer en keerden we veilig terug aan de finish. Partir c’est mourir un peu: jammer om weer afscheid te nemen, maar een volgende keer zijn we zeker weer van de partij. En hopelijk is dat sneller dan na vele maanden, duimen maar.

Kortom: een prachtige hete dag, mooie route, goed georganiseerd. Een leuke club hoor, die MGCC!

Gert-Jan en Willemijn Polman
         

Voor meer foto's van de landelijke rit "Tussen Lek en Linge"  bekijk de fotoalbums.