Ruigte is de Groningse benaming voor niet-ontgonnen land; de met ruigtes (riet en biezen) begroeide kwelders (waarden) die er lagen tussen de rivieren de Lauwers en de Oude Riet voordat het gebied werd bedijkt.

We rijden op een zonovergoten 2e Pinksterdag door dat gebied; dat belooft wat. Het landschap oogt stil en verlaten en is inderdaad schitterend. Je verwacht oude weggetjes, maar bent verrast door een splinternieuwe door het landschap slingerende betonweg. Het gebied wordt dus goed onderhouden en blijft zo toegankelijk.

We lunchen aan de Lauwers op een prachtige locatie. De keuzes voor de horeca kun je met een gerust hart aan de uitzetters Bert en Engelien overlaten; die zijn altijd erg goed.

We starten met 28 equipes, nadat we de jarige regiocoordinator op afstand (hij viert zijn verjaardag in Spanje) hebben toegejuicht. Helaas zijn er 2 pech gevallen (een defecte koppeling en een defecte benzinepomp). Dit heeft natuurlijk invloed op het plezier van de getroffen equipes, maar het mooie weer heeft dat hopelijk nog een beetje kunnen compenseren.