Op zondag 14 september 2025 organiseerde regio Oost een landelijke rit vanuit De Lutte in oostelijk Twente.
In het fotoalbum een impressie van deze prachtige nazomerdag.
Ad van der Horst heeft een leuke video gemaakt van deze rit. Die vind je hier.
Een schitterende rit door Twente en Duitsland
Zondag 14 september 2025 was een dag om te onthouden: stralend weer, meer dan dertig blinkende MG’s en een prachtige route die ons langs de mooiste plekjes van Twente én net over de Duitse grens bracht. Het begin- en eindpunt lag bij het sfeervolle Hotel Restaurant Ros van Twente in De Lutte.
De dag begon goed: bij aankomst werden we ontvangen met koffie en een ouderwets lekkere (warme) gevulde koek. Nadat iedereen elkaar had begroet en bewonderd, nam Han Volkers, de uitzetter van de rit, het woord. Hij vertelde enthousiast over de bezienswaardigheden onderweg en gaf ons alvast een voorproefje van wat we konden verwachten. Daarna was het tijd om op pad te gaan – afgevlagd door Han reden ruim dertig auto’s vrolijk toeterend de route op.
Kastelen, watermolens en ijs
Al snel staken we de grens over richting Bad Bentheim, waar we onderlangs het imposante slot reden. Een bezoek was mogelijk, maar velen kozen ervoor om de tocht verder te volgen. De route voerde ons door prachtige natuur, langs een uitkijktoren en een galerie. Via Nordhorn kwamen we weer richting Nederland en passeerden we kasteel Singraven met zijn schilderachtige watermolen. Onderweg genoten we van een onverwachte traktatie: een heerlijk boerderij-ijsje. Met het zonnetje erbij smaakte dat natuurlijk extra goed.
Rond de middag arriveerden we bij restaurant Boer Bels in Vasse, naast de watermolen van Bels. Daar lieten we ons de pannenkoeken, pompoensoep en tosti’s goed smaken. Co en ik wonen al bijna vijftig jaar in de buurt, maar waren hier nog nooit geweest – een verrassing in eigen streek dus! Uiteraard namen we de tijd om de watermolen van dichtbij te bekijken.
Uitdaging van de Lönsberg
Na de lunch voerde de rit ons opnieuw even Duitsland in, langs de indrukwekkende uitkijktoren Lönsberg. Omdat we de eerste toren onderweg hadden gemist, moest deze natuurlijk beklommen worden. Nou ja, tot driekwart in mijn geval – op een gegeven moment lieten mijn knieën me door een lichte hoogtevrees in de steek. Toch was het uitzicht de moeite waard!
Na dit avontuur keerden we terug naar Nederland en reden we via het Lutterzand weer naar het Ros van Twente. Daar sloten we de dag af met een drankje en gezellig napraten met de andere deelnemers. De verhalen en indrukken vlogen over tafel – iedereen had genoten.
Met dank aan Han Volkers voor de perfecte organisatie kunnen we terugkijken op een prachtige dag. Wij hopen dat ook de leden uit de andere regio’s net zo hebben genoten als wij. Voor ons was het in ieder geval een rit om nooit te vergeten!
Co & Carrie Hageman