Lentekriebels en Engelanddromen bij MG Oost

De lente is begonnen en bij ons MG-liefhebbers begint het dan meteen te kriebelen. Zodra het zonnetje zich laat zien, willen we niets liever dan de garage openzwaaien, het dak naar beneden klappen en de weg op. Vrijdag 4 april was zo’n avond waarop die kriebels voelbaar waren, niet alleen vanwege het mooie weer, maar vooral door de inspirerende lezing die gepland stond in Herberg De Pot te Markelo. Vanaf 20.00 uur stroomde de zaal langzaam vol met leden van MG Oost – in totaal waren we met 41 man sterk. Odette en ik hadden een lift gekregen van Elly en Carel, en onderweg konden we het al niet laten om te speculeren over wat de avond ons zou brengen. Eenmaal aangekomen gonste het al van de gesprekken. De sfeer zat er goed in.

Vooraan in de zaal stond gastspreker Frank Hurink al klaar, zijn laptop warmgedraaid en de eerste dia op het scherm: “Engeland 1 t/m 9 juni 2024”. Het onderwerp van de avond was duidelijk: de Engelandreis die regio IJssel-Vecht vorig jaar had georganiseerd. Een reis met klassieke auto’s, heuvelachtige wegen, riviertjes, goede hotels en – zoals zou blijken – vooral heel veel plezier. Frank beet het spits af met een compliment richting de twee dames van IJssel-Vecht, die de reis tot in de puntjes georganiseerd hadden. Hij noemde zichzelf slechts de verteller; de eer lag wat hem betreft bij hen. En wat een verhaal had hij te vertellen.

Van de overtocht (ieder moest uiteindelijk zelf boeken, want gezamenlijk bleek niet voordeliger) tot aan het boeken van hotels met ontbijt en diner voor een groep van dertig personen. Aan alles was gedacht: telefoonnummers van achterblijvers voor noodgevallen, pechhulp, verzekering, noem maar op. Het waren precies van die ‘o ja’-dingen waar je normaal pas aan denkt als het te laat is. Het reisprogramma had een ‘vrijheid-blijheid’ karakter. Routes werden digitaal aangeleverd, iedereen kon ze naar wens aanpassen. Geen vaste ritten of georganiseerde tours, maar ruimte om zelf te kiezen: een dagje rondhangen bij het hotel of eropuit trekken over slingerwegen en door Engelse dorpjes. De ritten varieerden van een relaxte 50 kilometer tot serieuze dagtochten van 150 kilometer, vooral bij wisseling van hotel.

De route startte bij aankomst in Newcastle en ging naar het zuiden en westen. Onderweg verbleef de groep in twee hotels, telkens een paar nachten op één plek, wat de rust ten goede kwam. De maaltijden waren uitstekend – Frank had er zelfs foto’s van als bewijs – en ook de overtocht zelf was - op wat deining na - goed te doen. “Als je naar je hut liep, voelde het alsof je al een paar drankjes op had,” grapte Frank.

Natuurlijk hoorde pech er ook bij. Een lekke band, een bobine die het begaf, en Frank zelf verloor zelfs zijn uitlaat net toen hij van de boot afreed op de terugweg. Maar echte rampspoed bleef uit. Sterker nog: de beelden van MG’s die riviertjes doorkruisten en hellingen van 30% trotseerden, gaven je juist het gevoel dat je auto alles aankan – als jij maar stuurt. Als kers op de taart werd een prachtige film van een half uur vertoond, samengesteld uit beelden van de reis. Je kon het bijna ruiken: de frisse Engelse lucht, het natte gras, de warme motor. Het enthousiasme in de zaal was voelbaar. Iedereen kreeg de bekende ‘MG-kriebels’ en de gesprekken na afloop bevestigden het: zo’n reis willen we zelf ook.

En dat kan. Regio Oost hoopt in 2026 een soortgelijke reis te organiseren. Mits er genoeg deelnemers zijn natuurlijk – maar als we afgaan op deze avond, dan hoeven we ons daar geen zorgen over te maken. Een geslaagde avond vol inspiratie, én dromen over wat komen gaat. Laten we hopen dat die lentekriebels leiden tot een prachtig avontuur in 2026 naar Engeland – met veel MG’s, bochtige wegen en vooral: veel plezier.

André Broekmaat