Aj zelf nie wat ondernemt gebeurt er ok nie wat.  

De start van de Herfstrit was bij het nieuwe InTraGa gebouw van Rijk Wibbelink in Goor. InTraGa staat voor Internationaal Transport Garage. In dit nieuwe onderkomen heeft Rijk diverse gerestaureerde Scania’s en Scania-Vabis vrachtwagens staan. Scania is een Zweeds merk van (motor)voertuigen, opgericht in 1891 in Malmö. Eerst bouwde het bedrijf fietsen, maar vanaf 1903 ook automobielen en in 1905 produceerde het zijn eerste vrachtwagen. In 1911 fuseerde het bedrijf met Vabis tot Scania-Vabis dat tot 1969 bestond. De naam werd toen gewijzigd in Scania. Van 1969 tot 1995 maakte Scania samen met Saab deel uit van Saab-Scania AB. In 2014 kwamen alle aandelen van Scania in handen van Volkswagen AG.

Hoe iemand er toe komt om een dergelijke hobby uit te oefenen moeten we terug gaan naar begin 1900.

In 1916 had Hendrik Jan Wibbelink, de opa van Rijk, een brandstofhandel ‘op’ Nijverdal. Ruim voor de oorlog werden er al vrachtagens gebruikt om de brandstoffen mee te vervoeren. Deze kolen werden uit de steenkoolmijnen bij Ibbenbüren gehaald. Toen bekend werd dat het Twentekanaal als werkverschaffingsproject in de crisisjaren zou worden gegraven besloot Opa Wibbelink het bedrijf naar Goor aan het Twentekanaal te verplaatsen. Dagelijks fietste Opa met zijn drie zonen, waaronder de vader van Rijk, op en neer van Nijverdal naar Goor. Aanvankelijk moesten de schepen die voor wal kwamen handmatig worden gelost. Later werden er kranen, waaronder een Stork-havenkraan, ingezet. De Stork havenkraan werd in 1946 aangeschaft, in dezelfde maand waarin Rijk is geboren. In het gezin waarin Rijk opgroeide draaide alles om het transport bedrijf. Een van de oudste herinneringen is dat zijn broer en hij aan het geluid van de vrachtwagen hoorden of zijn vader langsreed of een van de andere chauffeurs maar ook welke chauffeur er achter het stuur zat. Zoals Rijk het in zijn boek “Aj zelf nie wat ondernemt gebeurt er ok nie wat” vermeld is hij tussen de wielen van de vrachtwagen geboren. Al vroeg wist Rijk wat hij later wilde gaan doen. Een auto technische opleiding aan het IVA (Instituut voor de Autohandel) in Driebergen. “Ja Ja”, antwoorde zijn vader, “weet je wel wat dat kost zo’n particuliere school”. Maar uiteindelijk heeft vader het toch geregeld. Na de IVA nog diverse avondstudies binnen en buitenlandse vervoersvergunningen gevolg en overdag werken in de zaak als onderhoudsmonteur in de bedrijfswagengarage afdeling van het transportbedrijf. Strandde er ergens in Europa een vrachtwagen dan  kon de bedrijfsgarage worden ingeschakeld, de onderhoudsmonteurs hun gereedschapskoffertje pakken en de defecte vrachtwagens weer op weg helpen. Eind jaren ‘60 werden er in heel Europa bedrijfswagen garages gebouwd inclusief servicepunten en werden de serviceactiviteiten in het buitenland overbodig. In de jaren ‘50 kwam er naast de afdelingen transport, op- en overslag en bedrijfsgarage een 4^e activiteit bij, het garagebedrijf InTraGa. Dit werd al snel het Scania servicesteunpunt. In de eind jaren ‘70 hebben Rijk en zijn neef Jan het garagebedrijf en het transport bedrijf overgenomen. Al gauw verkregen ze het dealerschap van Land-Rover, BMC trucks, Leyland en tenslotte Iveco. Rond de eeuwwisseling verliet neef Jan het bedrijf en nam Rijk alle activiteiten over en verkocht in 2008 het transportbedrijf en enige tijd later  het garagebedrijf.

In 2008 werd het transport bedrijf Wibbelink verkocht en even later het garagebedrijf. Echter zonder de overname van het garagepand in Goor. Laat dat nu het uitgelezen moment zijn om met het restaureren van Oldtimer vrachtwagens te beginnen.

In feite heeft Rijk van zijn hobby, alles rond het automobiel, zijn hobby gemaakt. Eind jaren ’80 is er in Amerika de eerste oldtimer gekocht. Een MGA uit 1960. Een cabrio, zoals Rijk beschrijft, om bij mooi weer met zijn tweeën te kunnen toeren. Deze MGA is op papier gekocht. Na aankomst van de MGA in Nederland viel de aankoop toch wel tegen en moest geheel gerestaureerd worden wat uiteindelijk ook gelukt is. De liefde voor MG is ontstaan door een bezoek aan het British Motor Museum in Gaydon waar een beeldschone MG-TC stond uit de jaren veertig. Uiteindelijk werd er een groene TC uit 1948 in Friesland gevonden en gekocht.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en is er samen met een aantal “oud” medewerkers begonnen met het restaureren van vrachtauto’s. Bij voorkeur van het merk Scania-Vabis. Dit voortkomende uit zijn prille herinneringen aan vrachtauto’s en omdat het bedrijf van 1950 tot medio jaren ’70 het agentschap voor Twente van dit merk voerde. Het bedrijf reed net na de oorlog met diverse merken vrachtauto’s zoals International, REO, Dodge en zoals gezegd Scania-Vabis. Op zoek naar types van dit laatste merk waar het transportbedrijf vroeger mee reed, ze te restaureren en terug te brengen in de kleuren van vroeger. En vanzelfsprekend moest het bedrijfslogo erop! En om de naam Wibbelink als transportfirma in ere te houden. Inmiddels zijn er zeven oldtimervrachtauto gerestaureerd, Louwman waardig. Alles met elkaar veel werk maar om samen met Rita en het team trots op te zijn.

Ritverslag

Zondag 17 oktober, helaas al weer de laatste MG rit van 2021. Het is mooi, droog weer vandaag, maar er staat ook een koude wind, waardoor we besluiten toch maar de kap op de MG te laten.

De start is bij het nieuwe bedrijfspand van ons MG-lid Rijk Wibbelink. Samen met zijn vrouw Rita, heeft hij ons voor dit bezoek uitgenodigd, zodat hij ons kan laten meegenieten met zijn hobby: het restaureren van vrachtauto’s van het merk  Scania Vabis. De opkomst is groot. Wel 50 personen en niet alleen uit onze regio, maar ook uit de regio’s Midden en Veluwezoom. Onder het genot van een kop koffie met cake of krentenwegge, geeft Rijk een uiteenzetting over het ontstaan van zijn hobby. Hierboven heeft u een uitgebreid verslag daarvan kunnen lezen, 

Vervolgens lopen we rond en komen in een grote ruimte/werkplaats waar diverse prachtig opgeknapte Scania Trucks staan. In een andere hoek staan de MG-A en MG TD van Rijk te pronken. Wanneer we de trap opgaan naar de eerste verdieping komen we bij een  fototentoonstelling. Hier zien en lezen we alle artikelen die in de loop der tijd over het transportbedrijf Wibbelink zijn gepubliceerd. Met veel geduld en passie beantwoordt Rijk alle vragen die worden gesteld en geeft meer uitleg bij bepaalde foto’s. Wat een pracht bedrijf is dit! Regiocoördinator Jan Hunink bedankt Rijk en Rita dan ook hartelijk voor de uitnodiging die we mochten ontvangen.

Na dit bezoek van anderhalf uur starten we met de rit, uitgezet door Wim Laverman. De route gaat grotendeels langs ‘De Doorbraak’, een beek van zo’n 13 kilometer lang met een dal van gemiddeld 75 meter breed. De beek en het omliggende gebied moeten verdroging en wateroverlast tegengaan en vormt een ecologische verbindingszone tussen de Sallandse Heuvelrug en Noordoost Twente. We rijden door een prachtige omgeving over weggetjes waar wij nog nooit geweest zijn. De bladeren van de bomen zijn weliswaar nog bijna niet verkleurd, maar de mais is van het land, zodat we mooie vergezichten hebben.

Bij de slotlocatie ‘Herberg De Pot’ in Markelo blijven de meeste deelnemers nog even napraten. Helaas komt er aan de dag toch een eind en de laatste rit van 2021 is gereden. De MG’s gaan de garage in, accu er uit en wachten daar onder een lekker warm dekentje op het voorjaar van 2022. Dat is een hele lange tijd ……