Vandaag was de laatste rit van het seizoen 2023 voor regio Oost. Het liedje “Het is weer voorbij die mooie zomer” spookte door ons hoofd. Het was vandaag echt herfstweer, blauwe luchten met stralende zon en dan weer zwarte wolken met een regenboog, zo nu en dan afgewisseld met heftige buien en zelfs hagel. Het verzamelpunt was in Agelo, dat noemen wij Achterhoekers “ver weg in Twente”. Carel en Elly kwamen ons ophalen en we reden weer achter de inmiddels vertrouwde rode rondingen en twee grijze koppies aan. Carel wist ons weer feilloos via mooie weggetjes naar het beginpunt te leiden. Deze route kan zo een keer in een clubrit worden opgenomen. De kappen van de auto’s bleven erop. Er hingen nog veel buien in de lucht maar met name de temperatuur was met 10 graden een stuk lager dan alle voorgaande ritten. We hebben mooie ritten gemaakt dit jaar. 

Paul en Harry zorgden steeds voor een prachtige route, soms met hulp van Frans, Frank of een groot archief. De ritten van Oost konden ook steeds rekenen op een goede opkomst, dat geeft wel aan dat de ritten worden gewaardeerd. 

Maar ik dwaal af, het gaat om de rit van vandaag.  De 17 equipes verzamelden voor een kopje koffie in een zaaltje bij café restaurant Rouwers. Na een kort woordje van Frank vertrok zo rond 13:00 uur een ieder om aan de route van 75 km te beginnen. Na lang overleg met Odette over ‘kap open of kap dicht’ vertrokken we uiteindelijk als laatste van de parkeerplaats. De keuze was gevallen op ‘kap open’ en met de lage temperatuur betekende dit ook muts op en handschoenen aan. Nog geen 8 kilometer verder reden we een fikse bui in. De grote paraplu waarmee we normaal gesproken een buitje wel kunnen uitzitten, klapte met een windvlaag dubbel. Dat was het einde van ons voornemen om de laatste rit van het seizoen open te rijden. De kap ging erop en de mutsen konden weer in de tas.

De route die Frans dit maal had uitgezet leidde ons over smalle weggetjes door bomenlaantjes tussen de weilanden en boerderijen richting Duitsland via Uelsen weer terug naar Nederland. Onderweg kregen wij geregeld flashbacks naar vorige ritten in deze omgeving. Hier moest toch die mooie houtzagerij staan?  De bochtige wegen en het bergachtige landschap gaven ons een echt vakantiegevoel.