De Erpelkapperrit 6-7-2017

Axel

Het was op een  mooie zomerdag dat we richting Axel vertrokken voor de tweede editie van de Erpelkappersrit. Door omstandigheden kon de rit vorig jaar niet doorgaan, maar gelukkig was Peter Snoodijk weer zodanig hersteld dat we dit jaar weer konden genieten van Axel en omgeving. Samen met Jacqueline was er een rit uitgezet door de polders van oost Zeeuws Vlaanderen. De bakker, de kastelein en de weergoden van Axel waren ingezet om de dag tot een succes te maken en na een trage aanloop waren er uiteindelijk toch 16 equipes aan de start om het felbegeerde beeld van de erpelkapper te bemachtigen. Je moest dan nog wel even alle vragen onderweg goed beantwoorden en er kan er natuurlijk maar één de eerste prijs winnen.

Onderweg was een lunchpauze ingelast op de Mariahoeve bij Emmadorp. De familie van Wesemael gaf daar naast een goede lunch ook een mooie presentatie over de moderne bedrijfsvoering op een boerderij. Waar vroeger 60 erpelkappers nodig waren rijdt de boer nu met een gps gestuurde tractor over het land en houdt daarnaast nog tijd over voor de teelt van zilte groenten met water uit de Westerschelde. Door meer te kijken naar de vraag van de consument en gebruik te maken van nieuwe technieken heeft het boerenbedrijf 2.0 een gezonde toekomst met groenten als zeekool, zeekraal, lamsoren en (zilte) aardappels.

Als je denkt dat je oost Zeeuws Vlaanderen wel kent, dan blijf je toch versteld staan van de vele polders,  dorpjes en gehuchten met klinkende namen als Duivenhoek, Knuitershoek , Kamperhoek of Reuzenhoek. We hebben alle hoeken en gaten dus wel gezien. Kortom, het dak eraf en toeren maar.  Voor ons in ieder geval een geslaagde dag. De thuisblijvers kunnen in de gallery zien wat ze gemist hebben en voor de deelnemers is het nog even nagenieten. Met dank aan de uitzetters Peter en Jacqueline Snoodijk.

Voor de niet ingewijden onder ons nog een stukje van het VVV.

Het beeld ‘De Erpelkapper’ verwijst naar de bijnaam van Axelaars. Ze worden erpelkappers genoemd omdat ze vroeger na de aardappeloogst met hun kapper (schoffel) het land op gingen, in de hoop nog wat achtergebleven aardapppelen (erpels) te vinden.

Ada en Hans de Moor

Jubileumrit

Baarland - Tholen, Regio ZWB met Jubileumrit op 23 Juli 2017.

Op naar de zak van Beveland voor de Hoedekenskerkese pleisterplaats “Boerhave” waar fruitbomen en autochtonen heel rustig de zondag aan het verwerken zijn. Op de parkeerplaats staat al een Engelse MBGT waarvan de inzittenden rustig het kerkhof van dit gehucht bekijken. Het zal internationaal worden daar er eveneens Bekende Nederlandse Belgen en nog Onbekende Belgische Belgen zich melden voor het koffie en gebak ritueel. Na een woord van de voorzitter komt de Bekende Bourgondische Halsteraar met een strak eindpunt tijdschema voor zijn Mister Green Egg optreden. Allereerst wacht ons met wel 33 automobielen een prachtige tocht langs en door: fruitteelt gebieden, zeedijken, akkerbouw, bossen, Brabantse wal, onverharde wegen en blauwe wielen. Aan het eind van Koepel onverhard klontert het samen en wacht ons een glaszandstraal uitleg met een gezandstraalde 25 jaar jubileum waxine licht glas. Weer leuk voor de MG prijzen kast verzameling. Hierna komt de Bergense tijdzone weer in het gedrang, altijd een stief kwartiertje te laat en rijden dus op aangeven, rechtstreeks naar De Rijke Kadijkse akkervelden te Tholen. De klapstoeltjes met bestek en borden worden uit de auto`s genomen en in een groot, langzamerhand klassieker wordend kringgesprek worden de heerlijkheden van die dag doorgenomen. Intussen lijkt Mister Green Egg wel een stoommachinist en worden na de welkomst champagne als eerste de oesters uitgebroed. Hierna volgt uit het Groene Ei de: Flammkuche uit Napolitana, Tholense Dorpshamer, Aubergine uit Frankrijk, Gourgette van de Gourgette eilanden, Zalm uit Caledonië, Mossels uit Yerseke, Hamburger uit Berlijn, Staartstuk van een rund en Nectarientje sluit de kostelijke avonddis geheel af. De professionele kok staat alles geweldig voor te bereiden voor de Green Egg machinist en de conductrice uit Halsterania deelt alle heerlijkheden met een brede glimlach uit. Eén miezer buitje en de kring verplaatst zich in een boerenschuur, bijna zo groot als het Excelsior stadion. De tijd vliegt bij alle snode MG plannen, uitwisselingen en ervaringen waarna er toch weer huiswaarts moet worden gereden. De Zuid Westelijke Bourgondiërs hebben voor dit 25 Jarig jubileum weer meesterlijk uitgepakt.

Met Groet,

Gerrit & Catharina

Midzomernachtrit 17-6-2017

Baarland, Midzomernachtrit Zeeland West-Brabant 2017

Daar gaan we dan, op naar de zon in de zee zien zakken, met snelwegen en pontjes vermijden en zonder U-bochten kachelen we na een Grevelingen-lunch op naar Tholen. Alhier stranden we op een tunneltje van 30meter met aan beide kanten 3cm speelruimte van de B-zijspiegels. Zwetend kruipen wij er door en 500meter verder staan fietspaaltjes over de weg het beruchte “paal in wegdek” fiets fenomeen. Gelukkig even over het voetpad waar de paaltjes iets verder uitstaan en scheelt het nu maar aan beide kanten 2 cm met onze zwarte carrosserie. Het kan in West-Brabant niet op, op het platteland, en worden hierna onder vuur genomen door het bekende waterkanon van de  akkerbouwers. De MG wordt door het stof een gespikkelde beer en brillen zitten gelijk dicht door de wateroverlast. Voor de rest eindigen we via een wat onverharde weg toch in Ossendrecht, alwaar de overnachting zal plaatshebben. Na het diner rijden wij door de Belgiek naar Golfclub Reymerswael voor het verzamelen voor de Midzomernachtrit. De rit start langs de enorme Schelde zeedijken en de trek in schapenvlees, we weten nu waar dat vandaan komt. Uitgebreid lopen ze te grazen en sommige nog in hun natuurlijke Didas deken. Follow de Kaldenkirische leader blijkt het motto. En  we komen in beachtent “de Landing” in Baarland uit, waar de slagboom op de zeedijk omhoog wordt gehouden door de smilende van Straate-jongen. De zon zakt na een twintig minuten, helaas niet in Zee maar in een Zeedijk.  Hilariteit over de pikante beëindiging van de zon in de Zeedijk en werkelijk een toch prachtige zonsondergang op deze heerlijk opgedroogde dag, die in het Westen zo bewolkt begon. Wij rijden naar Ossendrecht waar de Kermisklanten de wegversperring nog even opzij zetten voor een vrije doortocht naar het Hotel en wij vallen na de M(G)allenmolen van het leven als een (motor)blok in slaap. Onze dank aan Cees Verstraate, de leader van de Midzomernacht dijken en straten.

Gerrit en Catharina

Tour de l ourthe 22-5-2017

Ardennen, Tour de l’ Ourthe ZWB 2017

MeeGageldonk is de klassiek geworden verzamelplaats van inmiddels beroemde en in buitenlandberuchte HD & ED equipe. Met de restanten zwaan kleef aan tactiek en in Military Group bereiken wij Petit Leez, waar de Mooie Grote PK`s voor het beelden chateux gezet worden. En achter het kasteel de bronzen uitvoeringen in galop door de weide lopen. De rust valt over de tuin en de koffie met de laatst Mooi Genoten ontwikkelingen op familiaire en plaatstalen basis worden uitgewisseld. Nu de Tarte sucre genuttigd is,  wacht ons een lunch op de Abdij van Floreffe alwaar het lastig komen is door dat de straten opgebroken zijn. Toch redt onze Machtige Garmin het weer en na de lunch richten wij de Monsterlijke Grasmaaiers op SY. Diep verscholen in de Belgische Ardennen. Na een heerlijke nachtrust met treinrails slijpende BS`ers en bij het eerste daglicht een krijsende muilezel. Waarbij de grijze roodstaart in hotel à la Ferme antwoord, weet je het weer we binne drut. De avond voor het diner is de Magnificient Generatie gesetteld in een kring gesprek langs de oever. En wordt de Limerick ten tonele gegeven door de Halsterse organisatie met een jaarlijks handicap dit keer, u raadt het wel, het noemen van het catastrofale woord ……. (Brits automerk) door het Mannelijk Gezelschap. Lukt dit niet, dan bezit u een tijdlang, met draagplicht de Mooie Gouden hoed en de rode strik totdat een ander het magische woord zegt en de hoed dan wordt overgedragen naar de ander. Menigeen heeft dus de hoed gedragen van onze McGregorclub zoals de regiovoorzitter urenlang voor zijn speech geoefend heeft.

De volgende dag na het ontbijt rijden wij naar de leisteenmijn in Schieferstollen Recht,  waar een lekkere lunch uit het vuistje is voorbereid door de Bourgondertjes. We bezoeken daarna het binnen gebergte waar enige decennia geleden nog noeste arbeid geleverd werd. In de avond tijdens de after wine en het diner reist den gouden hoed nog vele hoofden af, en zijn de Magistrale Genootschappen weer volop in Ardense sferen.

Volgende ochtend na het ontbijt rijden we Majestueus Glijdend naar één van de laatste gesloten kleine kolenmijn in Blegny. Volgepropt in de lift zakken wij af in moeder aarde en worden door een perfecte gids door de problematieken wijsheden en werkwijze van Living in a cole mine” uitééngezet en geïnformeerd. Blinde paarden, naakte Sinterklaas hulpen, schuilplaats, nootjes 4, paardenkar en   na de stoomtrein voor het kolenvervoer eindigt de excursie en worden de beschermjasjes en helmen weer ingenomen. Bij het inmiddels traditionele rommelige afscheid is het heerlijk toeven en nog even genieten van het Menselijk Genootschap ook deze reis die met zijn allen weer voor een voortreffelijk entertainment en ontspanning gezorgd te hebben. Nog even mooi de Meisjes Gekust en zoals het hele weekend de kap er niet op en  karren maar, nog één overnachting voor sommigen op Chateau de la Motte een hernieuwde lunch afscheid in Baarle Hertog/Nassau en een Mieters Gereden weekend .

Met Groet,

Gerrit & Catharina

Midweek Dalfsen 15-5-2017

Midweek Dalfsen ZWB 2017

In de maanden april en mei knallen de mailtjes binnen voor de midweek te Dalfsen en is Koudekerke het zenuwcentrum voor een goede aanloop en voorbereiding.  Op naar het Hof van Dalfsen. Natuurlijk nog even verzamelen in Geertruidenberg, waar de Zeeuwen alvast een overnachting te pakken hebben en al ver van huis zijn. Voor ons zuinige Hollanders en uitgelaten Brabers is het allemaal niet zo ver. In kleine groepjes vertrekken wij met 17 Mega Genieters knallend het dorp uit. Zoals altijd een wegstip te verwijderen en de Truusen en de Tommies slaan op hol.  Of zou het toch de mens zijn die te weinig luistert en zijn weg zelf wel zoekt. Na een lekkere rit, als warm wordertje, is het goed lunchen in Ellecom. Doorgeknald moet er worden, recht omhoog langs Zutphen, Deventer en Raalte tot Dalfsen, alwaar een prima diner ons wacht. De volgende ochtend met onze MeGa prijsknallers naar Giethoorn voor een lunch, met een afvaart door het bruggistieke hoofdkanaal en het aangrenzende meer. Daarna worden we weer vrijgelaten door het RiCe-team en kan een ieder gaan Staphorsten, Punthorsten of familiare verplichtingen in de Flevo/Gelderse buurt afwerken, op de terugweg naar het Hof van Dalfsen. De dag erop is een eigen dag knaller en wij besluiten Wildlands in Emmen te grazen te nemen. Helaas weinig gras meer en de brandende zon op het beton met de ijzeren damwanden zorgen dat de echte natuur aan de andere kant van het hekwerk heerlijk in de schaduw, knipogend ons toe kijkt. De dag erna staat grotendeels de Salandroute op het programma. Waar al snel knallend en stotend onze Black Tulip tot stilstand kwam. Er stopte al gauw twee MG`s en constateerde, net als ik dacht, een reutelende benzinepomp, geeft nog geen kijkglas benzine. Gelukkig zat het RiCe-team niet lang in kilometers achter ons en stopte voor een nog meer professionele analyse. De Cees van het team trok zijn overall aan, demonteerde het wiel in de miezer regen, blies met een slangetje en zag dat de benzine aanzuigslang lek was. Gelukkig had de laatste ZWB oud-voorzitter een nieuw slangetje (welk onderdeel niet) en werd de boel ter plaatse gerepareerd. In de middag werd zonder problemen langs bossen, velden en vooral ook heide gereden. De Holterberg werd een prachtige ervaring en deed ons veel denken aan de Posbank bij Ellecom en de Steeg waar wij de eerste dag lunchten. Dan gaat de midweek toch wel weer heel erg snel en na een lekker 4-gangen diner, rest ons alleen nog de volgende dag de reis terug naar Ellecom voor de afscheidslunch in de Peerdestal. Die enigszins moeilijk te bereiken was door een weg blokkade met werkzaamheden net voorbij Brunssum. Misschien moest Aaldering wel proefrijden. De teams weten rond het middaguur via de “volg 7” de rivier toch weer over te komen. Na de lunch knalt ieder weer zijnsweegs en wij als echte kiloknallers: het was weer een knalgoed Cees en Rika optreden.

Met Groet,

Gerrit & Catharina